ความพ่ายแพ้เล็กๆ

"ก้าวถอยหลังไปเสีย ศิลา ถ้าไม่อยากเห็นสมองของตัวเองกระจายเต็มพื้นห้องเสียก่อน" เสียงทุ้มต่ำและเย็นเยียบกังวานขึ้น ท่ามกลางกลิ่นเขม่าปืนที่ยังตลบอบอวลอยู่ในอากาศ ศิลาชะงักค้าง ร่างกายของเขาสัมผัสได้ถึงไอสังหารที่แผ่ออกมาจากชายวัยกลางคนตรงหน้า—'อธิป' อดีตนายตำรวจผู้เป็นเงาในเงามืด เขาค่อยๆ หมุนตัวกลับไปช้าๆ นัยน์ตาคมกริบของศิลาจ้องมองอีกฝ่ายด้วยความนิ่งสงบผิดกับพายุที่กำลังก่อตัวในใจ รินรดาที่ยืนอยู่มุมห้องขยับตัวเล็กน้อย ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง มือที่กำเครื่องบันทึกเสียงไว้แน่นสั่นระริก เธอไม่คิดว่าหมากที่ศิลาวางไว้อย่างรัดกุม จะถูกเจาะทะลวงผ่านเข้ามาถึงแกนกลางได้ง่ายดายเช่นนี้ "คุณมาที่นี่... เพื่อส่งคำเตือน หรือเพื่อจบชีวิตผมกันแน่ครับ คุณอธิป?" ศิลาเอ่ยถามพลางขยับนิ้วมือเบาๆ ส่งสัญญาณเป็นรหัสลับให้รินรดาผ่านสายตาที่ว่างเปล่า อธิปแค่นหัวเราะในลำคอ ปืนพกในมือของเขามั่นคงราวกับหินผา "ชีวิตของแกมันมีค่าเกินกว่าจะจบลงด้วยกระสุนนัดเดียวศิลา การฆ่าแกคือความเมตตา แต่การทำให้แก 'พินาศ' อย่างช้าๆ... นั่นคือความบันเทิงที่ผมเลือก" เขาสะบัดหน้าจอแท็บเล็ตที่วางอยู่บนโต๊ะให้ศิลาเห็น หน้าจอสีดำสนิทถูกแทนที่ด้วยแถบข้อมูลที่วิ่งผ่านด้วยความเร็วสูง กราฟการเงินที่เคยเขียวขจีของกองทุน 'รากแก้ว' ซึ่งเป็นเส้นเลือดใหญ่ในการระดมทุนของศิลา กำลังร่วงหล่นดิ่งเหวเหมือนใบไม้ที่ถูกไฟเผาไหม้ในพริบตา "เกิดอะไรขึ้น..." เสียงของรินรดาขาดห้วง เมื่อเธอเห็นตัวเลขในบัญชีกลางถูกตีกลับด้วยรหัส 'อายัดจากหน่วยงานตรวจสอบสากล' ทุกอย่างที่ศิลาเพียรสร้างมาเพื่อใช้เป็นอาวุธในการสืบหาฆาตกรที่ฆ่าครอบครัวเขากำลังมอดไหม้ไปกับตา "พวกเราถูกเจาะข้อมูล" ศิลาพึมพำ น้ำเสียงของเขายังคงราบเรียบ แต่ในดวงตากลับมีเปลวไฟสีดำลุกโชน "คุณเล่นเกมสกปรกระดับเครือข่ายธนาคารโลกเลยหรือครับ อธิป?" "ไม่มีอะไรสกปรกในโลกธุรกิจหรอก มีแต่คนโง่ที่ยืนอยู่ในที่แจ้งให้เป้าถูกเล็ง" อธิปกดปุ่มลบไฟล์ข้อมูลสำรองในหน้าจอด้วยท่าทางสบายๆ ราวกับกำลังจิบกาแฟยามบ่าย "บัญชีของแกถูกขึ้นบัญชีดำทั่วโลก ทรัพย์สินทั้งหมดในชื่อของแกถูกอายัดจากการตรวจสอบย้อนหลังที่ใครบางคน 'ยัดเยียด' หลักฐานปลอมไว้ให้ ตั้งแต่วินาทีนี้ไป... แกมันก็แค่คนไร้ตัวตน เป็นขยะสังคมที่ไม่สามารถแม้แต่จะซื้อขนมปังประทังชีวิตได้" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานจนน่าอึดอัด รินรดารีบเปิดแล็ปท็อปของเธอเพื่อกู้คืนข้อมูล แต่นิ้วมือที่รัวลงบนแป้นกลับพบเพียงความว่างเปล่า ระบบป้องกันภัยที่ศิลาภูมิใจนักหนาถูกทำลายลงอย่างง่ายดายด้วยรหัสผ่านชุดเดียวที่ถูกเจาะมาจากฐานข้อมูลระดับบน ศิลาไม่ได้โวยวาย เขาเพียงแค่เดินไปหยิบแก้วน้ำบนโต๊ะขึ้นมาจิบช้าๆ ท่าทีที่สงบนิ่งจนน่ากลัวของเขาทำให้อธิปขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ "แกไม่เสียใจหรือไง? สิ่งที่เสียไปนั่นคือน้ำมันหล่อลื่นที่ใช้ลากคอพวกฉันออกมานะ" อธิปถามด้วยความระแวง "น้ำมันน่ะเหรอครับ?" ศิลาวางแก้วลงแล้วเงยหน้าขึ้นมองอธิปด้วยรอยยิ้มที่มุมปาก "ถ้าคุณคิดว่าผมสร้างอาณาจักรเงินตราขึ้นมาเพื่อใช้เงินเหล่านั้นแก้แค้น คุณก็ประเมินผมต่ำไป... เงินน่ะเป็นแค่เหยื่อล่อ ผมไม่เคยคาดหวังจะให้มันช่วยชีวิตผมอยู่แล้ว" ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ของอธิปก็ดังขึ้นติดต่อกันไม่หยุด รอยยิ้มเย่อหยิ่งบนใบหน้าของอธิปเริ่มสั่นคลอน เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู สีหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นซีดเผือด "เป็นไปไม่ได้... ระบบฐานข้อมูลลับของสมาคม... ทำไมถึงถูกโอนย้ายไปยังเซิร์ฟเวอร์สาธารณะ?" อธิปหันขวับมามองศิลาที่ยืนสงบนิ่งอยู่ตรงหน้า "แกทำอะไรลงไป!?" ศิลาขยับเนกไทเบาๆ ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในจิตวิญญาณของอีกฝ่าย "ในขณะที่คุณทำลายระบบการเงินที่ผมสร้างไว้เป็น 'โล่' คุณกลับลืมไปว่าระบบนั้นถูกออกแบบมาเพื่อให้เป็น 'กับดัก' เงินพวกนั้นคือรหัสผ่านที่จะพาคุณไปสู่ขุมนรก หากใครก็ตามพยายามแทรกแซงโดยไม่ได้รับอนุญาต... รหัสลับทั้งหมดของพวกคุณก็จะถูกเปิดเปลือยให้โลกเห็นทันที" อธิปหน้าถอดสี มือที่ถือปืนสั่นเทามากกว่าเดิม แต่ก่อนที่เขาจะตัดสินใจทำอะไรลงไป ประตูห้องทำงานก็ถูกกระแทกเปิดออกโดยกำลังเสริมที่ศิลาเรียกมา ทว่าคนแรกที่ก้าวเข้ามากลับไม่ใช่คนของเขา... มันคือผู้หญิงคนหนึ่งในชุดสูทสีดำสนิท ใบหน้าที่ศิลาจำได้ดีว่าเป็น 'เงา' ขององค์กรที่ฆ่าครอบครัวเขา เธอถือโทรศัพท์ที่กำลังเปิดสายค้างไว้ พร้อมกับภาพเหตุการณ์สดในห้องที่ถูกส่งตรงไปยังสำนักงานใหญ่ "คุณชนะในเรื่องเงิน... แต่คุณกำลังสูญเสียทุกอย่างที่เหลืออยู่" เธอพูดพลางปืนเล็งตรงมาที่ขมับของรินรดา "เพราะตอนนี้... รายชื่อผู้สมรู้ร่วมคิดที่อยู่ในมือศิลา กำลังจะกลายเป็นใบสั่งตายของคนข้างกายเขาเอง... ไม่ใช่หรือคะ?" ศิลาชะงัก ร่างกายของเขาสั่นสะท้านเป็นครั้งแรกเมื่อเห็นรินรดาตกอยู่ในกำมือของศัตรูที่ร้ายกาจที่สุด และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเดิมพันที่เขาไม่มีทางเลือกว่าจะรักษาเงินหรือรักษาชีวิตของเธอไว้ ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามร่วมเดินทางไปกับความแค้นและกลเกมของศิลาในบทนี้นะครับ