สงครามเงา

"ยอดเงินในบัญชีของบริษัทลูกทั้งเจ็ดแห่ง... ถูกดูดออกจนเกลี้ยงภายในเวลาสามนาทีครับคุณศิลา" เสียงรายงานจากปลายสายของทีมวิศวกรการเงินมีความสั่นเทาเจือความหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด ทว่าศิลากลับนั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเข้มในห้องทำงานส่วนตัวด้วยท่าทีนิ่งสงบ ใบหน้าคมคายภายใต้แสงไฟสลัวจากหน้าจอคอมพิวเตอร์นับสิบเครื่องไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มีเพียงรอยยิ้มหยันที่มุมปากหนาที่ปรากฏขึ้นอย่างเยือกเย็น ปมในใจเรื่องการปรากฏตัวของผู้เป็นพ่อเมื่อคืนยังคงร้อนระอุอยู่ในอก แต่ในสมองส่วนลึก กลไกการแก้แค้นที่เขาเตรียมการมานานหลายปีกลับทำงานอย่างแม่นยำราจักรกลเพชรฆาต "ปล่อยให้พวกเขาดีใจได้ไม่เกินห้านาทีหรอก" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบราบแต่น่าเกรงขาม "กระตุ้นคำสั่งชุดที่สอง... เริ่มต้น 'การทุบ' หุ้นกลุ่มอุตสาหกรรมในเครือตระกูลบูรพาให้ร่วงลงสู่จุดต่ำสุดแบบเซอร์กิตเบรกเกอร์ซะ" "รับทราบครับ!" หน้าจอหลักสว่างวาบขึ้นแสดงกราฟดิ่งลงเหวราวกับยอดตึกถล่ม ศัตรูที่เคยยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารทางธุรกิจกำลังถูกต้อนให้จนมุมด้วยกลยุทธ์สงครามเงาที่ไร้เสียงปืน ทว่า ในจังหวะที่เกมกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกอย่างถือวิสาสะ รินรดาในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทเดินดุ่มเข้ามาด้วยสีหน้าตึงเครียด เส้นผมที่รวบไว้ลวกๆ ขับเน้นให้ดวงตากลมโตคู่นั้นดูคมกริบและดุดันยิ่งกว่าเคย เธอก้าวฉับๆ ตรงมาหยุดยืนค้ำหัวเขาพร้อมกับกระแทกแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น "คุณเสียสติไปแล้วหรือไง ศิลา!" เสียงหวานใสที่มักจะใช้เถียงเขาอย่างไม่ยอมคนตอนนี้เต็มไปด้วยความกังวล "คุณรู้ตัวไหมว่ากำลังทำอะไรอยู่? การเทขายหุ้นล็อตใหญ่ขนาดนี้โดยใช้บริษัทนอมินีข้ามชาติ มันไม่ได้แค่ทำลายพวกมัน แต่มันกำลังดึงคุณลงไปในหลุมพรางของสำนักงานป้องกันและปราบปรามการฟอกเงินด้วยนะ!" ศิลาเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว ชายหนุ่มถอนหายใจยาวอย่างเหนื่อยหน่ายกับความดื้อรั้นของเธอ เขายืดตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนจะดึงมือเรียวบางที่กำลังชี้หน้าเขาให้ลงมานั่งบนตักอย่างไร้ความเกรงใจ "เฮ้ย! ปล่อยนะ มากอดฉันทำไมเนี่ย!" รินรดาอุทานเสียงหลง ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความตกใจ พยายามจะขัดขืนและลุกหนี แต่วงแขนแกร่งที่โอบรัดเอวบางไว้อย่างกับคีมเหล็กกลับไม่ยอมขยับเขยื้อน "อยู่นิ่งๆ สิครับคุณนักข่าว... ผมกำลังยุ่งอยู่กับการทวงคืนความยุติธรรมให้ครอบครัวนะ" ศิลาซุกใบหน้าลงกับลาดไหล่มนของเธอ แสร้งทำเป็นอ่อนแอเพื่อออดอ้อนคนปากเก่ง ทั้งที่แววตายังคงความเจ้าเล่ห์ "หรือว่าคุณเป็นห่วงผม กลัวว่าผมจะติดคุกจนไม่มีใครคอยมานั่งเถียงด้วยทุกวัน?" "ใครเป็นห่วงคุณกัน!" รินรดาเชิดหน้าขึ้นปฏิเสธเสียงแข็ง ทั้งที่หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบทะลุออกมานอกอกกับสัมผัสแนบชิด "ฉันแค่ไม่อยากเห็นคนโง่ที่ไหนต้องเอาอนาคตตัวเองไปทิ้งขว้างเพราะความแค้นต่างหาก... แล้วอีกอย่าง ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ นายศิลาจอมฉวยโอกาส!" "ปากดีจังนะครับ... ทั้งๆ ที่ตัวสั่นขนาดนี้เนี่ยนะ" ศิลาหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี ความตึงเครียดจากสงครามธุรกิจเมื่อครู่มลายหายไปสิ้นเมื่อมีเธอยืนอยู่ตรงนี้ มือหนาลูบไล้กลุ่มผมนุ่มอย่างเบามือ แววตาที่มองเธอนั้นสะท้อนความคลั่งรักที่ซ่อนอยู่ใต้ท่าทีปากร้ายมาตลอด รินรดาเม้มริมฝีปากแน่น เธอมองใบหน้าหล่อเหลาที่อยู่ใกล้แค่คืบ ความรู้สึกอุ่นวาบแล่นพล่านไปทั่วอกจนต้องเบือนหน้าหนีเพื่อซ่อนรอยยิ้มที่เผลอหลุดออกมา "คนบ้า... เลิกเล่นเป็นเด็กๆ สักทีได้ไหม เรื่องใหญ่ขนาดนี้ นายกําลังเล่นกับไฟนะรู้ตัวบ้างหรือเปล่า" "ไฟน่ะผมไม่กลัวหรอกครับ..." ศิลาโน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบชิดริมหูของเธอ เสียงทุ้มต่ำพร่ามัวจนทำให้ลมหายใจของหญิงสาวสะดุด "แต่ถ้าเป็นคุณ... ผมยอมไหม้เป็นจุลตั้งแต่แรกแล้วล่ะ" บรรยากาศในห้องทำงานที่ควรจะเคร่งเครียดกลับอบอวลไปด้วยความหวานล้ำและเคมีที่ดึงดูดเข้าหากันอย่างรุนแรง ศิลาค่อยๆ เลื่อนสายตาจากริมฝีปากอิ่มที่กำลังขยับเถียงเขา ไปสบเข้ากับดวงตาคู่สวยที่ฉายแววหวั่นไหวอย่างปิดไม่มิด มือหนาประคองกรอบหน้าเนียนไว้แผ่วเบา เตรียมจะโน้มริมฝีปากลงไปปิดกั้นคำพูดบ่นกระปอดกระแปดนั้นให้สิ้นเรื่อง ทว่า... *ก๊อก ก๊อก ก๊อก* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งขัดจังหวะความเป็นส่วนตัวอย่างไม่รู้กาลเทศะ ศิลาชะงักกึก สีหน้าเปลี่ยนกลับมาเรียบเฉยเย็นชาในเสี้ยววินาที รินรดาอาศัยจังหวะนี้ผลักอกเขาออกแล้วลุกขึ้นจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่อย่างรวดเร็วด้วยความเขินอาย "เข้ามา" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ประตูกลางห้องเปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของเลขาคนสนิท สีหน้าของอีกฝ่ายซีดเผือดราวกับคนใกล้ตาย เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มกรอบหน้าจนน่าตกใจ "คุณศิลาครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ" เลขาหนุ่มละล่ำละลักรายงานด้วยเสียงสั่นเครือ "ระบบเซิร์ฟเวอร์สำรองทั้งหมดของเราถูกเจาะ... และ... และเงินในบัญชีลับที่ใช้สำหรับปฏิบัติการทั้งหมด ถูกโอนย้ายไปยังบัญชีปลายทางแห่งหนึ่งในต่างประเทศเรียบร้อยแล้วครับ" ศิลาขมวดคิ้วมุ่นในทันที ดวงตาคมกริบหรี่ลงอย่างใช้ความคิด เหตุการณ์นี้ไม่ได้อยู่ในแผน และระบบป้องกันที่เขาสร้างขึ้นมากับมือไม่มีทางถูกเจาะได้ง่ายดายเช่นนี้ "ใครเป็นคนทำ?" ศิลาเอ่ยถามเสียงเย็นเยียบ เลขาหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะยื่นแท็บเล็ตหน้าจอแสดงผลการโอนเงินให้ศิลาดู พร้อมกับเอ่ยชื่อบุคคลที่ทำให้ลมหายใจของชายหนุ่มต้องสะดุดกึก "ปลายทางของการโอนเงิน... ส่งตรงไปยังบริษัทในเครือของ... 'คุณพ่อ' ของคุณเองครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางในสงครามเงาครั้งนี้ไปด้วยกันนะครับ!