ความหวังใหม่

"การวางรากฐานบนทรายที่ผุพัง ผลลัพธ์สุดท้ายย่อมไม่พ้นการพังทลาย แต่ถ้าผมเปลี่ยนทรายเหล่านั้นให้กลายเป็นหินผา คุณคิดว่าเก้าอี้ของท่านศาสตราจารย์จะยังมั่นคงอยู่ไหมครับ?" คำถามของภัทรกรดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันในห้องพักแพทย์ส่วนตัว บรรยากาศรอบข้างอบอวลด้วยกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อจางๆ และแสงไฟนีออนที่ส่องกระทบใบหน้าคมสันของเขาจนดูเคร่งขรึม รินรดานั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม เธอไม่ได้ตอบในทันที ดวงตาคู่นั้นกวาดมองเอกสารบันทึกการประชุมบอร์ดบริหารที่ภัทรกรเพิ่งยื่นให้ "คุณกำลังเล่นกับไฟนะครับภัทร" รินรดากล่าวเสียงเรียบ ทว่าแฝงด้วยความกังวล "ธนาไม่ได้มีแค่ตำแหน่ง เขาคุมเครือข่ายผลประโยชน์มหาศาล ทั้งบริษัทจัดซื้อเครื่องมือแพทย์ ทั้งงบวิจัย การที่คุณจะดึงพยาบาลและแพทย์รุ่นใหม่มาเป็นพวกในตอนนี้ มันเสี่ยงเกินไป" ภัทรกรลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่าง มองลงไปเห็นรถหรูของธนาที่เพิ่งแล่นเข้ามาจอดในที่จอดรถประจำตำแหน่ง เขาไม่ได้หันกลับไป แต่รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก "ถ้าไม่เสี่ยง เราก็ไม่มีทางชนะครับริน การเป็นหมอที่ดีบางครั้งต้องรู้จักรักษาชีวิตคนไข้ แต่การเป็นหมอที่ 'เปลี่ยนชะตา' ได้ ต้องรู้จักกำจัดเซลล์มะเร็งที่กำลังกัดกินโรงพยาบาลนี้ออกไปเสียก่อน" เขากลับมานั่งลง วางแผนผังโครงสร้างบุคลากรที่เขารวบรวมมาตลอดสองเดือนลงบนโต๊ะ ในกระดาษแผ่นนั้นมีชื่อของแพทย์จบใหม่ที่มีอุดมการณ์ และพยาบาลอาวุโสที่ถูกธนากดทับอำนาจมานาน เขาไม่ได้ต้องการแค่คน แต่เขาต้องการ 'พยาน' ที่จะใช้ยืนยันความผิดพลาดจากการตัดสินใจด้วยผลประโยชน์ของธนาในอดีต "ผมไม่ได้ดึงพวกเขามาด้วยคำสัญญาที่ว่างเปล่าครับ" ภัทรกรหยิบปากกาหมึกซึมขึ้นมาเคาะเบาๆ กับโต๊ะเป็นจังหวะ "ผมดึงพวกเขามาด้วย 'ความจริง' ที่ธนาพยายามปิดบัง เคสผ่าตัดเมื่อห้าปีก่อนที่เขาแอบแก้ไขเวชระเบียนเพื่อปัดความรับผิดชอบ ตอนนี้มีคนที่พร้อมจะพูดแล้ว... ริน คุณจำพยาบาลวิภาได้ไหมครับ?" รินรดาเบิกตากว้าง เธออุทานออกมาเบาๆ "คุณไปหาเธอเจอแล้วเหรอคะ... ไม่สิ คุณไปหาเธอเจอได้ยังไง ในเมื่อเธอลาออกไปตั้งแต่วันที่เกิดเรื่อง!" "ไม่มีอะไรที่ผมหาไม่เจอ ถ้าผมรู้อยู่แล้วว่ามันถูกซ่อนไว้ที่ไหน" ภัทรกรตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท ทว่าในแววตากลับวาวโรจน์ไปด้วยความมุ่งมั่น "วิภาคือหมากตัวแรก เธอเป็นคนเข็นเตียงคนไข้ในคืนนั้น และเธอก็เป็นคนเดียวที่เห็นว่าธนาไม่ได้เข้าห้องผ่าตัด แต่เขากลับไปงานเลี้ยงไวน์การกุศลในตอนนั้นจริงๆ" การสนทนาถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งสม่ำเสมอ เป็นจังหวะที่บ่งบอกถึงผู้มาเยือนที่ไม่ได้รับเชิญ บานประตูเปิดออกเผยให้เห็นร่างของศาสตราจารย์ธนาในชุดกาวน์สีขาวสะอาดตา แววตาของเขายังคงมีความหยิ่งยโสและเยือกเย็นไม่ต่างจากวันวาน แม้จะมีความสงสัยฉายชัดอยู่ลึกๆ "คุณภัทรกร... ขยันจริงๆ นะครับ" ธนายิ้ม แต่เป็นยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา "ผมเห็นผลงานการผ่าตัดของคุณในสัปดาห์นี้แล้ว ฝีมือดีขึ้นมากจนผมเกือบจะจำไม่ได้ว่าเป็นหมอที่เคยเกือบตกงานเมื่อไม่กี่เดือนก่อน" ภัทรกรลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ประสานสายตากับศัตรูคู่อาฆาตโดยไม่มีความหวั่นเกรง "ขอบพระคุณครับท่านศาสตราจารย์ ที่ให้โอกาสผมได้พิสูจน์ตัวเอง ผมเชื่อเสมอครับว่า 'ความจริง' แม้จะใช้เวลานานในการปรากฏ แต่สุดท้ายมันก็ต้องถูกเปิดเผย ไม่ว่าจะมีอำนาจมืดใดมาคอยปกปิดไว้ก็ตาม" ธนาหัวเราะร่วน ก่อนจะก้าวเข้ามาใกล้จนได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลไปทั่วห้อง เขาโน้มตัวลงกระซิบข้างหูภัทรกร "โลกนี้ไม่มีความจริงหรอกภัทรกร มีแต่คนที่ถืออำนาจมากกว่าเท่านั้นที่จะเป็นคนนิยามว่าอะไรคือความจริง... หวังว่าคุณจะไม่ทำอะไรโง่ๆ ที่ทำให้ตัวเองต้องเสียอนาคตไปอีกครั้งนะ" เขาทิ้งท้ายไว้แค่นั้นก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่หนักอึ้ง รินรดารีบคว้ามือภัทรกรไว้ มือของเธอสั่นเล็กน้อย "เขาเริ่มสงสัยแล้วนะภัทร เราต้องถอยก่อนไหม?" ภัทรกรมองตามแผ่นหลังของธนาไปจนลับตา มือของเขาที่กุมแฟ้มเอกสารไว้แน่นเริ่มเปลี่ยนสีตามแรงบีบ เขาไม่ได้ถอย แต่นี่คือจุดเริ่มต้นที่เขารอคอยมาตลอด "ไม่ครับริน... เราไม่ถอย" ภัทรกรหันมามองรินรดาด้วยสายตาที่อ่อนโยนลง แต่ยังคงแน่วแน่ "เพราะในแฟ้มนี้ ไม่ได้มีแค่หลักฐานเรื่องเวชระเบียนที่หายไป แต่มันคือรายงานผลการตรวจเลือดพิเศษของธนาที่ผมเพิ่งได้รับเมื่อเช้านี้... ท่านศาสตราจารย์ผู้เก่งกาจกำลังป่วยด้วยโรคที่เขาพยายามปิดบังทุกคนในบอร์ดบริหาร" ในจังหวะที่รินรดากำลังจะถามต่อ โทรศัพท์บนโต๊ะของภัทรกรก็ดังขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน เป็นสายตรงจากห้องฉุกเฉินแจ้งเหตุฉุกเฉินระดับสีแดง ภัทรกรรับสายฟังอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นเรียบเฉยก่อนจะวางสายลงช้าๆ เขาหันมาหาคนรักด้วยรอยยิ้มที่ดูน่าขนลุก "คนไข้เคสสำคัญที่สุดในชีวิตการเป็นหมอของธนากำลังถูกส่งตัวมาที่นี่ และคนที่ต้องรับผิดชอบการผ่าตัดเคสนี้... ไม่ใช่เขา แต่เป็นผม" ภัทรกรก้าวออกไปจากห้องทันที ทิ้งให้รินรดายืนตัวแข็งทื่ออยู่กับความจริงที่ว่า นี่คือโอกาสสุดท้ายที่จะทำให้ธนาพังพินาศลงด้วยมือของเขาเอง หรือจะเป็นกับดักมรณะที่ธนาเตรียมไว้ให้เขาตั้งแต่วันแรกกันแน่ ขอบพระคุณทุกท่านที่ยังคงยืนหยัดเคียงข้างผมในรอยทางแห่งการแก้ไขอดีตครั้งนี้ด้วยนะครับ หมอภัทรจะไม่มีวันทอดทิ้งศรัทธาของทุกคนไปอย่างแน่นอนครับ