“ถอยไป! ผมบอกให้ถอยไปไงหมอธนา! ถ้าคุณยังดันทุรังเย็บปิดแผลโดยที่เส้นเลือดแดงใหญ่ยังรั่วแบบนี้ คนไข้คนนี้ได้กลายเป็นศพบนเตียงในอีกไม่ถึงสิบนาทีแน่!”
เสียงตะโกนของผมดังก้องไปทั่วห้องผ่าตัดฉุกเฉิน ความเงียบงันเข้าปกคลุมชั่วขณะ ท่ามกลางเสียงสัญญาณชีพที่ร้องเตือนเป็นจังหวะถี่กระชั้นราวกับเสียงกลองแห่งความตาย ธนาชะงักมือที่กำลังถือเข็มเย็บแผล ดวงตาภายใต้กรอบแว่นของเขาฉายแวววูบไหวด้วยความโกรธจัดและตื่นตระหนกที่พยายามซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากของอาจารย์แพทย์ผู้เยือกเย็น
“ภัทรกร! นี่คุณเสียสติไปแล้วหรือไง? ผมเป็นคนคุมเคสนี้ และผมประเมินแล้วว่านี่คือทางเลือกที่ดีที่สุด อย่ามาอาศัยจังหวะชุลมุนทำตัวเป็นวีรบุรุษบนความล้มเหลวของคนอื่น!” ธนาตวาดกลับ เสียงของเขาสั่นพร่าเล็กน้อยเมื่อเห็นหยดเลือดที่พุ่งกระฉูดออกมาตามจังหวะการเต้นของหัวใจผู้ป่วย
ผมไม่สนใจคำขู่ ไม่สนใจตำแหน่งอาจารย์แพทย์ที่เขายกมาข่มขวัญ ในสายตาของผมตอนนี้ ไม่มีลำดับขั้น ไม่มีอำนาจมืด มีเพียง ‘ชีวิต’ ของชายวัยกลางคนที่กำลังหลุดลอยไป ผมก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวเขา แววตาของผมที่มองสบกับเขาคงเย็นชาและดุดันพอที่จะทำให้คนขี้ขลาดอย่างธนาต้องยอมถอย
“รินรดา! เตรียมเซ็ตเครื่องมือผ่าตัดหลอดเลือดด่วนที่สุด ตัดสายพ่วงออกแล้วทำ Control ทันที!” ผมสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด
“ทราบค่ะหมอภัทร!” รินรดาขานรับอย่างรวดเร็ว เธอไม่ได้ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว แม้เธอจะรู้ดีว่าการขัดคำสั่งธนาในวินาทีนี้อาจหมายถึงการหมดอนาคตในโรงพยาบาลแห่งนี้ แต่เธอก็เชื่อมั่นในตัวผม เธอคือความหวังเดียวที่ทำให้ผมยืนหยัดอยู่ได้ในโลกที่บิดเบี้ยวใบนี้
ผมหยิบมีดผ่าตัดขึ้นมา ความรู้สึกคุ้นเคยแล่นผ่านปลายนิ้ว ทุกอย่างดูเหมือนสโลว์โมชั่นในสายตาของผม ประสบการณ์จากชีวิตในอนาคตที่ผมเคยผ่านมาทำให้ผมมองเห็นรอยฉีกขาดของหลอดเลือดนั้นได้อย่างแม่นยำ ราวกับมันฉายภาพสามมิติอยู่ตรงหน้า
มือของผมขยับอย่างมั่นคงและรวดเร็ว ราวกับกำลังวาดลวดลายศิลปะบนผ้าใบที่เปราะบางที่สุด การจัดการกับรอยรั่วไม่ใช่แค่การเย็บปิด แต่คือการอ่านทิศทางของแรงดันเลือด ผมใช้คีมหนีบหลอดเลือดไว้ชั่วคราว ก่อนจะเริ่มเย็บซ่อมแซมด้วยความละเอียดที่แม้แต่ศัลยแพทย์ฝีมือดีที่สุดในประเทศยังต้องอาย
“ขอดูซับชั่นหน่อย” ผมสั่ง พลางซับเลือดที่บดบังทัศนวิสัยออก “ธนา ถ้าคุณยังมัวแต่ยืนอึ้งอยู่ตรงนั้น ก็กรุณาถอยไปให้พ้นทางคนที่จะช่วยชีวิตผู้ป่วยรายนี้เถอะครับ การเป็นอาจารย์ไม่ได้หมายความว่าคุณจะเล่นตลกกับชีวิตคนได้ตลอดไป”
ธนาขบกรามแน่นจนนูนเด่นขึ้นมาที่ข้างแก้ม เขาสบตาผมด้วยความแค้นที่แผ่ออกมาเป็นรังสี แต่เขาก็ไม่กล้าขยับตัวเข้ามาขัดขวาง เพราะเขารู้ดีว่าหากคนไข้ตายลงในวันนี้ ท่ามกลางสายตาของพยาบาลทั้งทีม ความผิดพลาดของเขามันใหญ่หลวงเกินกว่าจะปกปิดได้
ความเงียบในห้องผ่าตัดมีเพียงเสียงเครื่องมือกระทบกันและเสียงสัญญาณชีพที่เริ่มกลับมาคงที่ ภารกิจนี้ไม่ใช่แค่การผ่าตัด แต่มันคือการประกาศสงครามครั้งสำคัญ ผมกำลังดึงเอาความจริงที่ธนาพยายามซ่อนไว้มาเปิดเผยต่อหน้าทุกคน
เมื่อฝีเข็มสุดท้ายเสร็จสิ้นลง ผมถอนหายใจยาว ความเหนื่อยล้าเริ่มเกาะกิน แต่สิ่งที่ผมเห็นคือเส้นกราฟหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะปกติ รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นบนใบหน้าของรินรดา ซึ่งนั่นคือรางวัลที่ประเมินค่าไม่ได้สำหรับผม
“คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วครับ” ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ ไม่ได้เยาะเย้ย แต่เป็นการบอกข้อเท็จจริง
ทันใดนั้นเอง ประตูห้องผ่าตัดก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงมหาศาล ผู้อำนวยการโรงพยาบาลและทีมสอบสวนวินัยก้าวเข้ามาพร้อมกับนักข่าวที่ดูเหมือนจะแอบตามมาทำข่าวเรื่องความผิดพลาดในการผ่าตัดครั้งใหญ่ของธนาที่รั่วไหลออกไปก่อนหน้านี้
“หมอภัทรกร! ทำไมคุณถึงทำแบบนี้!” ผู้อำนวยการตะโกนถามด้วยความตกใจเมื่อเห็นสถานการณ์
ธนาที่ตั้งสติได้ รีบขยับตัวเข้าไปหาผู้อำนวยการทันที “ท่านครับ! หมอภัทรกรเขาก่อเรื่อง เขาขัดคำสั่งผมและบุกเข้ามาในห้องผ่าตัด ทั้งที่การผ่าตัดของผมกำลังดำเนินไปได้ด้วยดี!”
ผมค่อยๆ ถอดถุงมือออกอย่างช้าๆ สายตาจ้องมองธนาด้วยความสมเพช ก่อนจะหันไปหาผู้อำนวยการด้วยท่าทีสุขุมที่สุดเท่าที่ผมจะมีได้
“ท่านครับ... ลองตรวจสอบบันทึกวิดีโอจากกล้องเหนือเตียงผ่าตัดดูเถอะครับ แล้วท่านจะเข้าใจว่าใครกันแน่ที่ทำเพื่อชีวิตคน และใครที่กำลังจะเปลี่ยนห้องผ่าตัดให้กลายเป็นหลุมศพ”
ในขณะที่ทุกคนหันไปสนใจหน้าจอตรวจสอบ ทนายความของธนาก็เดินเข้ามาข้างหลังผม กระซิบประโยคหนึ่งที่ทำให้เลือดในกายผมเย็นเฉียบ
“หมอภัทรกร... คุณมั่นใจเหรอว่าที่นี่คือที่ที่คุณควรจะชนะ? คุณลืมไปแล้วหรือเปล่าว่าใครกันแน่ที่เป็นคนถือหลักฐานตัวจริงของอุบัติเหตุเมื่อห้าปีก่อนในมือ”
เขายื่นซองเอกสารสีน้ำตาลใบเก่าที่ผมจำได้ขึ้นใจ—นั่นคือบันทึกการรักษาของครอบครัวผมในคืนที่พวกเขาเสียชีวิต—ก่อนจะยิ้มมุมปากและเดินจากไป ทิ้งให้ผมยืนนิ่งงันอยู่ท่ามกลางความสับสนว่าชัยชนะในห้องผ่าตัดครั้งนี้ แท้จริงแล้วเป็นเพียงกับดักที่เขาวางไว้ล่อให้ผมเผยตัวตนที่แท้จริงออกมากันแน่?
ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางแก้ไขอดีตและร่วมลุ้นไปกับผมในบทนี้ด้วยความอดทนนะครับครับ
หมอภัทรแก้ไขชะตา
หัตถ์ศัลย์ย้อนเวลา: รอยแผลที่ผมจะขอแก้คืน•ตอนที่ 26
การตอบโต้ด้วยมีดผ่าตัด
ผลงานโดย หมอภัทรแก้ไขชะตา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (หมอภัทรแก้ไขชะตา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง หัตถ์ศัลย์ย้อนเวลา: รอยแผลที่ผมจะขอแก้คืน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!