แฮกเกอร์ซนคนซน

แสงนีออนสีฟ้าจัดจากหน้าจอคอมพิวเตอร์สามจอสะท้อนเข้ากับแววตาดื้อรั้นของคินน์ นิ้วเรียวยาวราวกับดีดเปียโนกำลังรัวแป้นพิมพ์ด้วยความเร็วระดับที่คนทั่วไปมองตามไม่ทัน หน้าจอหลักปรากฏแถบโหลดข้อมูลสีแดงที่วิ่งวนอย่างบ้าคลั่ง *เจาะเข้าไปสิ... อีกนิดเดียวข้อมูลบัญชีลับของกรมตำรวจก็จะหลุดมาอยู่ในมือเธอแล้ว ยัยสารวัตรหน้าตายคนนั้นจะได้เลוףทำเป็นเก่งใส่เธอเสียที* คินน์กัดริมฝีปากล่างจนห่อเลือด หัวใจเต้นรัวระส่ำด้วยความตื่นเต้นผสมความหวาดกลัว นี่ไม่ใช่แค่การเล่นสนุก แต่มันคือการเดิมพันด้วยอิสรภาพของตัวเอง ข้อมูลในเซิร์ฟเวอร์ระดับ 4 ของกองปราบปรามคือหลักฐานชิ้นเดียวที่จะล้างมลทินให้เธอกลายเป็นผู้บริสุทธิ์ ไม่ใช่แฮกเกอร์อาชญากรที่ต้องหลบๆ ซ่อนๆ อีกต่อไป "ติ๊ด! เตือนภัย: ตรวจพบการเข้าถึงโดยไม่ได้รับอนุญาต..." เสียงระบบแจ้งเตือนดังขึ้นเบาๆ แต่บาดลึกในโสตประสาท หน้าจอคอมพิวเตอร์พลันเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานพร้อมข้อความภาษาอังกฤษตัวโต *ACCESS DENIED* พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยเงียบ (Silent Alarm) ที่กำลังส่งสัญญาณตรงไปยังห้องทำงานของสารวัตรสาวมือปราบ "บ้าเอ๊ย! ระบบป้องกันมันถูกอัปเกรดใหม่เหรอเนี่ย!" คินน์สบถออกมาอย่างหัวเสีย นิ้วมือยิ่งรัวแป้นพิมพ์หนักหน่วงยิ่งขึ้นเพื่อพยายามฝ่ากำแพงไฟ (Firewall) ชั้นสุดท้าย แต่สายเกินไปเสียแล้ว แถบสถานะการดาวน์โหลดหยุดชะงักที่ 98 เปอร์เซ็นต์เป๊ะ แอ๊ด... เสียงบานประตูห้องพักเปิดออกพร้อมกับร่างเพรียวระหงของร้อยตำรวจเอกหญิงปราณินที่ก้าวเข้ามาอย่างเงียบเชียบ ทว่าทรงพลังจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงหลายองศา สารวัตรสาวอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวพับแขนขึ้นถึงข้อศอก เผยให้เห็นกล้ามเนื้อกระชับและผิวเนียนละเอียด ดวงตากลมโตคู่นั้นคมกริบดั่งใบมีด กวาดมองตรงมาที่โต๊ะทำงานซึ่งมีแสงไฟสะท้อนใบหน้าเลิกลั่กของคินน์อย่างชัดเจน ไม่มีคำทักทาย ไม่มีเสียงเตือนล่วงหน้า ปราณินพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วราวกับเสือชีตาร์ มือเรียวคว้าหมับเข้าที่ปกเสื้อคอเสื้อของอดีตแฮกเกอร์สาวแล้วกระชากให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันที "โอ๊ย! เจ็บนะยัยสารวัตรบ้า! เล่นบ้าอะไรเนี่ย!" คินน์ร้องโวยวาย พยายามบิดตัวหนีแต่สัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลจากคนที่ตัวสูงกว่าเล็กน้อย ปราณินดันร่างของเธอจนชิดติดกับผนังห้องเย็นเฉียบ แขนเรียวข้างหนึ่งยกขึ้นยันกำแพงกักตัวคินน์ไว้ในอ้อมแขน เป็นเชิงบังคับกลายๆ ไม่ให้เธอขยับไปไหน ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นๆ รดรินปะทะกันจนสัมผัสได้ ปราณินจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสั่นระริกของคินน์ รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากหยักสวย คมคายและอันตราย "เล่นเหรอ? ฉันไม่ได้มาเล่นกับเธอค่ะ, คุณอดีตแฮกเกอร์" เสียงทุ้มต่ำนุ่มลึกของปราณินกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงนั้นเย็นเยียบแต่กลับแฝงไปด้วยความเย้ายวนประหลาดจนคินน์เผลอกลั้นหายใจ "เมื่อกี้เธอกำลังทำอะไรกับฐานข้อมูลลับของกองปราบฯ หึ... อยากติดคุกรอบสองจนตัวสั่นเลยสินะ ถึงได้รนหาที่ตายแบบนี้" "ปล่อยฉันนะ! ฉันไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย แค่... แค่เปิดดูแมวตลกเฉยๆ!" คินน์เถียงคอเป็นเอ็น แม้ว่าเหงื่อกาฬจะเริ่มซึมตามไรผมและแผ่นหลัง ใบหน้าร้อนผ่าวไม่ใช่เพราะความโกรธ แต่เป็นเพราะระยะประชิดที่ใกล้จนเกินไปจนทำให้หัวใจทรยศดวงนี้เต้นผิดจังหวะ "แมวตลกใส่รหัสผ่านระดับ Top Secret ของกรมตำรวจงั้นเหรอคะ?" ปราณินเลิกคิ้วสูง สายตากวาดมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังค้างหน้าจอระบบเจาะข้อมูลอยู่เต็มตา "ปากเก่ง ซu และโกหกไม่เนียนเอาเสียเลย... สงสัยฉันต้องใส่กุญแจมือเธอไว้ใกล้ตัวจริงๆ ซะแล้วมั้ง จะได้เลิกซนสักที" "คุณไม่มีสิทธิ์มาแตะต้องตัวฉันนะ!" คินน์เชิดหน้าขึ้นสู้ แม้ขาจะเริ่มสั่นระริกด้วยความกลัวผสมความเขินอาย เธอกัดริมฝีปากแน่น พยายามใช้สายตาดุร้ายกลบเกลื่อนความหวั่นไหว "ถ้าฉันติดคุก ฉันจะแฮقระบบระเบิดมือถือคุณคนแรกเลยคอยดู!" "ปากดีจังนะคะ..." ปราณินโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด จมูกโด่งรั้นเกือบจะชนกับปลายจมูกของคนตัวเล็ก สารวัตรสาวยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่า มืออีกข้างที่ว่างเอื้อมไปแตะปลายคางมนของคินน์ บังคับให้เธอเงยหน้าสบตาตรงๆ "งั้นลองแฮกดูสิคะ... ก่อนที่ฉันจะ 'ลงโทษ' เธอด้วยวิธีอื่นที่เธออาจจะไม่อยากลืมไปตลอดชีวิต" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงทันตา มีเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งคู่ที่สอดประสานกัน ความโกรธเกรี้ยวในตอนแรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นกระแสไฟฟ้าแปลกประหลาดที่วิ่งพล่านไปทั่วผิวหนัง คินน์รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่บนปากเหว ยิ่งดิ้นรนก็ยิ่งจมดิ่งลงไปในดวงตาสีนิลคู่สวยที่สะท้อนภาพเงาของเธอไว้อย่างชัดเจน ทว่า ในจังหวะที่หัวใจของทั้งสองกำลังเต้นระรัวจนแทบจะทะลุออกมานอกอกนั้นเอง... ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ ตามมาด้วยเสียงตะโกนร้อนรนของผู้หมวดหนุ่มลูกน้องคนสนิทจากด้านนอก "สารวัตรครับ! แย่แล้วครับ! มีคำสั่งด่วนที่สุดจากท่านผู้บัญชาการ แจ้งว่าเซิร์ฟเวอร์หลักโดนโจมตีจากบุคคลภายนอก และตอนนี้... สัญญาณตำแหน่งที่ตั้งกำลังพุ่งตรงมาที่ตึกนี้ครับ!" ร่างของปราณินชะงักกึก ดวงตาคมกริบละสายตาจากริมฝีปากของคินน์อย่างไม่เต็มใจนัก หันขวับไปมองประตูห้องสลับกับหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ยังค้างข้อความเจาะระบบคาตา คินน์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ ข้อมูลไม่ได้มาจากเธอคนเดียวงั้นเหรอ? แล้วใครกันที่กำลังเล่นตลกซ้อนแผนเธออยู่ตอนนี้? ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับความแสบสันต์นี้นะคะ!