ชัยชนะและการเปิดโปงคนโกง

แรงสั่นสะเทือนระลอกนั้นไม่ได้เกิดจากแผ่นดินไหวธรรมชาติ หากแต่เป็นปฏิกิริยาขั้นวิกฤตของแกนกลางห้องทดลองใต้ดิน เมื่อมิติของระบบตัวช่วยอัจฉริยะในหัวของลูคัสเกิดการซิงโครไนซ์เข้ากับพลังงานดิบของสมุนไพรโบราณที่เขาเพิ่งสกัดสำเร็จ รอยยิ้มบนใบหน้าของลูคัสแข็งค้างไปในทันที ดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อพื้นห้องใต้เท้าของเขาเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับมีบางสิ่งที่หลับใหลมาเนิ่นนานกำลังจะลืมตาตื่นขึ้นเพื่อกลืนกินทุกสิ่งในพริบตา ละอองแสงสีครามเข้มพวยพุ่งทะลุพื้นกระเบื้องขึ้นมาเป็นเกลียวคลื่น ลมพายุหมุนขนาดย่อมก่อตัวขึ้นภายในห้องปรุงยาแคบๆ จนขวดแก้วและตำราสมุนไพรปลิวว่อนกลางอากาศ "เกิดอะไรขึ้น... ระบบ นายกำลังทำอะไรอยู่!" ลูคัสกวาดตามองหน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าที่เด้งขึ้นมารัวเร็วจนอ่านแทบไม่ทัน เสียงสัญญาณเตือนภัยดัง *'ปี๊บๆ'* แหลมสูงเสียดแก้วหู [แจ้งเตือนด่วน! ตรวจพบพลังงานแปลกปลอมระดับตำนานกำลังทะลวงเข้าสู่เขตแดนของห้องทดลอง] [คำเตือน: โครงสร้างจิตวิญญาณของผู้ใช้กำลังเชื่อมต่อกับ ‘ระบบอาณาเขตลับ’ โดยไม่ได้รับอนุญาต] [กำลังเปิดใช้งานโปรโตคอลป้องกันอัตโนมัติ... 3... 2... 1...] ทันทีที่เสียงสังเคราะห์ของระบบสิ้นสุดลง ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดพิเศษของคริสเตียนก็พังประตูห้องทดลองเข้ามาด้วยความเร็วสูง นัยน์ตาคมกริบของประธานนักเรียนหนุ่มกวาดมองสถานการณ์ตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนที่เขาจะพุ่งตัวเข้ามาคว้าเอวบางของลูคัสเข้าสู่อ้อมอกแกร่งอย่างไม่ลังเล "ลูคัส! ถอยออกมา" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอادลอดไรฟันด้วยความร้อนรน แม้ภายนอกเขาจะดูเยือกเย็นและควบคุมสถานการณ์ได้เสมอ แต่ยามนี้แววตาของคริสเตียนกลับไหววูบด้วยความหวาดกลัวที่จะสูญเสียคนในอ้อมแขนไป "ผม... ผมไม่ได้ตั้งใจจะให้มันเป็นแบบนี้นะครับ... เอ๊ย!นะคะ!" ลูคัสเผลอหลุดปากพูดเสียงหลงด้วยความตกใจจนลิ้นพันกัน ร่างกายแนบชิดติดกับแผงอกกว้างที่เต้นระรัวไม่แพ้กัน กลิ่นอายเฉพาะตัวของคริสเตียนที่เจือจางด้วยกลิ่นกระดาษราคาแพงและสนุ่นจางๆ ช่วยดึงสติของเขาให้กลับคืนมาอย่างรวดเร็ว ทว่า ก่อนที่ทั้งคู่จะได้ทันตั้งตัว แรงระเบิดระลอกสุดท้ายก็ซัดโหมกระหน่ำจนหน้าต่างห้องกระจกแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ *โครม!* กลุ่มควันสีขาวโพลนปกคลุมไปทั่วบริเวณ ทว่าท่ามกลางความโกลาหลนั้น กลับมีร่างของใครบางคนก้าวออกมาจากเงาสลัว พร้อมกับรอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปาก 'มาร์ค' คู่แข่งคนสำคัญในโปรเจกต์สกัดยาลับประจำปี ยืนถือขวดแก้วบรรจุของเหลวสีม่วงเข้มอยู่ในมือ แววตาของเข็มทิศแห่งความอิจฉาริษยาฉายชัดเจน "น่าประทับใจจริงๆ ลูคัส นายเกือบจะทำสำเร็จแล้วเชียว..." มาร์คหัวเราะในลำคอ ก้าวเท้าเข้ามาใกล้กลุ่มควันพลางชูขวดในมือขึ้นสูง "แต่น่าเสียดายนะ... ต่อให้นายจะฉลาดเป็นกรดแค่ไหน แต่วิธีการสกปรกที่นายใช้แอบขโมยสูตรของตระกูลฉัน มันช่างน่าสมเพชสิ้นดี" คำกล่าวหาที่ไร้หลักฐานแต่มุ่งทำลายชื่อเสียงโดยตรงทำให้บรรยากาศภายในห้องเย็นเยียบลงในพริบตา คริสเตียนหรี่ตาลงอันตราย รังสีความกดดันระดับประธานนักเรียนแผ่ซ่านจนมาร์คเผลอสะดุ้งถอยหลังไปครึ่งก้าว แต่ด้วยความมั่นใจในแผนการที่วางไว้ มาร์คจึงเชิดหน้าขึ้นท้าทาย "ท่านประธานก็เห็นนี่ครับ! หมอนี่แอบใช้สารกระตุ้นต้องห้ามในการปรุงยา เพื่อให้ผลงานออกมาเหนือกว่าคนอื่น เป็นการโกงที่หน้าด้านที่สุด ผมมีหลักฐานทั้งหมดอยู่ในระบบฐานข้อมูลกลางแล้ว!" มาร์คส่งสัญญาณให้ลูกน้องกดส่งข้อมูลฟ้องร้องผ่านแท็บเล็ตส่วนตัวทันที ลูคัสที่ยืนอยู่ด้านหลังคริสเตียนค่อยๆ ผละออกจากอ้อมอกแกร่ง แววตาที่เคยตื่นตระหนกเมื่อครู่กลับแปรเปลี่ยนเป็นความนิ่งสงบอย่างน่าประหลาด เขาปัดเศษฝุ่นตามเสื้อผ้าเบาๆ ก่อนจะยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ทำใหมาร์ครู้สึกหนสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ "โกงงั้นเหรอครับ?" ลูคัสทวนคำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "มาร์ค นายมั่นใจขนาดนั้นเชียวว่าของในมือฉันมันคือสารต้องห้าม?" "ก็เห็นๆ กันอยู่! สารสีม่วงเข้มปฏิกิริยาแบบนั้นมีแค่ตระกูลฉันที่ครอบครองสูตรผสม!" มาร์คตะคอกกลับด้วยความโมโหที่อีกฝ่ายยังคงนิ่งเฉยได้ "น่าขันสิ้นดี..." ลูคัสสบถเบาๆ ก่อนจะดีดนิ้วมือหนึ่งครั้ง [ติ๊ง!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในโสตประสาทของลูคัส หน้าต่างโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่แตกต่างจากปกติก็ปรากฏขึ้นกลางอากาศ เป็นหน้าต่างระบบวิเคราะห์สสารระดับ SSS ที่เชื่อมโยงกับเครือข่ายฐานข้อมูลของสถาบันโดยตรง [ตรวจพบความพยายามในการใส่ร้ายป้ายสี (Sabotage Attempt) จากบุคคลภายนอก] [กำลังสแกนองค์ประกอบทางเคมีของขวดสารในมือผู้กล่าวหา... เสร็จสิ้น] [ผลการวิเคราะห์: สารละลายสีม่วงในมือ ‘มาร์ค’ คือ ‘สารพิษสลายเซลล์กะทันหัน’ (Necrosis Catalyst) ซึ่งเป็นสิ่งผิดกฎหมายร้ายแรง และมีการตั้งโปรแกรมตั้งเวลาให้ระเบิดใส่ผู้ใช้เองภายใน 3 นาที!] ทันทีที่ข้อความสีแดงฉานปรากฏขึ้นบนอากาศ ทุกคนในห้องต่างเบิกตากว้างด้วยความตกใจ โดยเฉพาะมาร์คที่หน้าถอดสีซีดเผือกราวกับกระดาษ "มะ... เป็นไปได้ยังไง! ฉันไม่ได้ตั้งโปรแกรมแบบนั้น!" มาร์คกรีดร้องออกมาด้วยความสติแตก เมื่อจู่ๆ ขวดแก้วในมือของเขาก็เริ่มสั่นระริก ไอความร้อนสีม่วงพวยพุ่งออกมาจากจุกก๊อกโดยที่เขาไม่สามารถควบคุมมันได้เลย "ความโลภและความอิจฉาริษยา มักจะขุดหลุมฝังตัวผู้สร้างมันขึ้นมาก่อนเสมอ" ลูคัสก้าวเข้าไปใกล้ชิดอีกนิด ดวงตาสอบสวนคู่สวยมองตรงไปยังคู่แข่งที่กำลังลนลาน "นายอยากจะเอาคืนฉันด้วยสารพิษนี้ แต่ระบบอัจฉริยะของสถาบันและระบบของฉันมีการป้องกันการสะท้อนกลับ (Reflect Shield) แบบเรียลไทม์... น่าเสียดายนะ ที่นายต้องรับผลกรรมนั้นด้วยตัวเอง" "ช่วยด้วย! ท่านประธาน ช่วยผมด้วย!" มาร์คพยายามจะโยนขวดทิ้ง แต่ทว่ามือของเขากลับถูกตรึงไว้ด้วยสนามพลังแม่เหล็กปริศนาที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน ขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย คริสเตียนปรายตามองภาพนั้นด้วยความเย็นชา ไร้ซึ่งความเห็นอกเห็นใจแม้แต่น้อย สำหรับเขาแล้ว ใครก็ตามที่กล้าหาญพอจะทำร้ายหรือใส่ร้ายคนที่เขาปกป้อง สมควรได้รับบทเรียนที่สาสมที่สุดแล้ว มือหนายกขึ้นโอบไหล่บางของลูคัสไว้อย่างแสดงความเป็นเจ้าของ พร้อมเอ่ยเสียงเรียบ "ระบบรักษาความปลอดภัยของโรงเรียนทำงานได้อย่างยอดเยี่ยม... และเธอก็ทำได้ดีมาก ลูคัส" มาร์คหวีดร้องออกมาด้วยความหวาดกลัวเมื่อสารพิษในมือเริ่มกัดกร่อนขวดแก้วจนแตกละเอียด ละอองสีม่วงพุ่งเข้าสู่ร่างของเขาเองท่ามกลางเสียงกรีดร้องโหยหวนที่ดังสะท้อนไปทั่วห้องใต้ดิน ร่างของมาร์คทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ล้มพับหมดสติไปทันทีภายใต้การลงทัณฑ์ย้อนกลับของระบบที่ไร้ความปรานี ความเงียบสงบกลับคืนสู่ห้องทดลองอีกครั้ง เหลือเพียงกลิ่นจางๆ ของสมุนไพรโบราณและไอน้ำอุ่นที่ลอยวนรอบตัวลูคัสและคริสเตียน ทว่า ในขณะที่ลูคัสกำลังจะถอนหายใจด้วยความโล่งอกนั้นเอง หน้าต่างระบบสีดำสนิทที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนก็เด้งขึ้นมาขวางหน้าเขากะทันหัน พร้อมกับข้อความตัวอักษรสีเลือดที่สั่นไหวราวกับมีชีวิต [ตรวจพบการเข้าถึงจาก ‘ผู้ดูแลระบบนิรนาม’ (Unknown Administrator)] [ภารกิจลับระดับ SSS: ความจริงเบื้องหลังการทะลุมิติถูกปลดล็อก] [คำเตือนจากเบื้องบน: ตัวตนที่แท้จริงของคุณ... กำลังถูกจับตามองโดย ‘เขา’ ผู้สร้างโลกใบนี้ขึ้นมา] ลูคัสชะงักงัน ลลมหายใจสะดุดกึก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีดเมื่อชื่อที่ปรากฏอยู่ท้ายบรรทัดนั้น... คือชื่อของบุคคลที่เขาคิดว่าตายไปแล้วในโลกเก่า! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้นะคะ!