การประชันฝีมือปรุงยาระดับประเทศ

"ระวัง!" เสียงเตือนก้องสะท้อนในห้วงความคิดของลูคัสจากเหตุการณ์เมื่อวานยังคงดังวนเวียนอยู่ในโสตประสาท ทว่าในวินาทีนี้... รอบตัวเขากลับมีเพียงความเงียบงันอันน่าอึดอัดของหอประชุมใหญ่แห่งสถาบันเวทมนตร์ กลิ่นอายของสมุนไพรหายากนับร้อยชนิดลอยอบอวลปะปนไปกับไอความร้อนจากเตาหลอมเวทมนตร์นับร้อยตัว การประชันฝีมือปรุงยาระดับประเทศได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว และเขาก็ก้าวเข้ามาอยู่ ณ จุดศูนย์กลางของพายุลูกใหญ่ ลูคัสกวาดสายตามองไปรอบห้อง โต๊ะปรุงยาของเขาตั้งอยู่เด่นเป็นสง่าอยู่ตรงกลาง แวดล้อมด้วยสายตานับร้อยคู่ที่มองมาด้วยความเคลือบแคลงและประเมินค่า ไม่เว้นแม้กระทั่งคณะกรรมการผู้ทรงเกียรติที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์สูงชัน ร่างสูงโปรดปรานในชุดคลุมนักปรุงยาสีเข้มขยับตัวเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววแน่วแน่และสุขุมเกินวัย เขารู้ดีว่าการลงแข่งในนามตัวแทนหอพักครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่การพิสูจน์ฝีมือ แต่มันคือสนามรบที่ซ่อนเร้นไปด้วยสายตาแห่งการจับจ้อง "ผู้เข้าแข่งขันทุกท่าน โปรดทราบ... เวลาในการปรุง ‘โอสถทิพย์นครา’ มีเวลาจำกัดเพียงสามชั่วโมง เริ่มต้นได้!" สิ้นเสียงประกาศ กองไฟใต้เตาหลอมนับร้อยก็ลุกโชนขึ้นพร้อมกัน เสียงฝนกระหน่ำจากด้านนอกหน้าต่างบานใหญ่ช่วยขับเน้นให้บรรยากาศภายในฮอลล์ยิ่งตึงเครียดขึ้นไปอีก บรรดานักปรุงยาอัจฉริยะจากทั่วสารทิศต่างรีบเร่งหยิบวัตถุดิบราคาแพงออกมาจัดการตามตำรามาตรฐานที่สืบทอดกันมานับร้อยปี ทว่า... ลูคัสกลับยังไม่ขยับเขยื้อน เขายืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะ มือเรียวบางลูบไล้ขอบเตาหลอมเวทมนตร์รุ่นโบราณที่สถาบันจัดเตรียมไว้ให้ ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด ในหัวของเขาระบบอัจฉริยะกำลังทำงานอย่างหนักหน่วง ข้อมูลทางเคมีและโครงสร้างโมเลกุลของสมุนไพรถูกประมวลผลออกมาเป็นภาพสามมิติสีฟ้าจางๆ ที่มีเพียงเขาเท่านั้นที่มองเห็น 'สูตรมาตรฐานของสถาบันมีความเสถียรเพียงเจ็ด puluh เปอร์เซ็นต์... หากใช้ความร้อนระดับนั้นในการสกัดรากอัคคีทมิฬ ตัวยาจะเกิดปฏิกิริยาออกซิเดชันและสูญเสียฤทธิ์ไปเกือบครึ่ง' ลูคัสวิเคราะห์ในใจอย่างรวดเร็ว นิ้วเรียวเริ่มหยิบขวดแก้วบรรจุของเหลวสีครามขึ้นมาแทนที่จะเป็นผงสมุนไพรแห้งตามตำรา การกระทำที่แปลกประหลาดนี้ทำให้ผู้เข้าแข่งขันโต๊ะข้างๆ ถึงกับเหลือบตามองด้วยความฉงน แม้กระทั่งอาจารย์คุมสอบคนหนึ่งยังต้องขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่เข้าใจ บนอัฒจันทร์ฝั่ง VIP คริสเตียน ประธานสนักเรียนหนุ่มผู้ทรงอำนาจ นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีสงบนิ่ง ทว่าดวงตาคมกริบสีนิลกาฬกลับไม่ละไปจากร่างของลูคัสเลยแม้แต่วินาทีเดียว บรรยากาศเย็นชาและกดดันที่แผ่ออกมาจากตัวเขารอบรัศมีสามเมตรทำให้ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะหายใจแรง แต่ลึกๆ ในแววตาคู่นั้นกลับซ่อนประกายความห่วงใยและความเชื่อมั่นไว้อย่างมิดชิด 'เด็กดื้อ... นายกำลังจะเล่นสนุกอะไรอีกแล้วสินะ' คริสเตียนคิดในใจ มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างรู้ทัน ลูคัสไม่สนใจสายตาใครทั้งสิ้น เขารู้ว่าเขากำลังทำอะไร ร่างบางตัดสินใจหยิบ "ผลึกจันทราค้างคืน" ที่ขึ้นชื่อว่ามีความเย็นจัดจนสามารถแช่แข็งทุกสิ่งได้ในพริบตา ออกมาวางคู่กับ "แก่นแท้ของดอกสุริยันเพลิง" สองสิ่งนี้ในทางทฤษฎีเวทมนตร์ถือเป็นธาตุที่ขัดแย้งกันอย่างรุนแรง หากนำมารวมกันในหม้อหลอมเดียวกัน มันจะเกิดการระเบิดทำลายล้างที่สามารถกวาดล้างห้องโถงนี้ให้ราบคาบได้ในคราวเดียว เสียงซุบซิบเริ่มดังขึ้นรอบบริเวณ เมื่อเห็นว่าลูคัสกำลังจะเทของเหลวทั้งสองชนิดลงในเตาพร้อมกัน "เด็กคนนั้นเสียสติไปแล้วหรือเปล่า?" "นั่นมันธาตุหยินและหยางสุดขั้ว! จะฆ่าตัวตายคาเวทีหรือยังไง?" แม้แต่กรรมการอาวุโสยังเตรียมลุกขึ้นเพื่อสั่งระงับการแข่งขัน ทว่า... ลูคัสเร็วกว่า *ฉ่า—!* เสียงปฏิกิริยาเคมีดังสนั่นราวกับเสียงคำรามของสัตว์อสูร ไอควันสีขาวพวยพุ่งขึ้นสู่เพดานจนแทบมองไม่เห็นร่างของเด็กหนุ่ม ทว่าไม่มีการระเบิดใดๆ เกิดขึ้นอย่างที่ทุกคนหวาดกลัว สิ่งที่เกิดขึ้นกลับเป็นกลิ่นหอมหวานละมุนคล้ายดอกไม้ป่าหลังฝนตก ซึ่งลอยฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งห้องประชุมอย่างรวดเร็ว ลูคัสใช้ปลายนิ้ววาดอักขระเวทมนตร์กลางอากาศด้วยความเร็วสูง ควบคุมการหมุนวนของอนุภาคตัวยาด้วยสมาธิที่แน่วแน่ โครงสร้างโมเลกุลที่ถูกบีบอัดด้วยความเย็นและเผาผลาญด้วยความร้อนกลับผสานเข้าหากันอย่างลงตัว กลายเป็นของเหลวสีทองประกายมุกที่หมุนวนอยู่ภายในขวดแก้วคริสตัลอย่างสง่างาม นี่ไม่ใช่ ‘โอสถทิพย์นครา’ แบบที่ทุกคนรู้จัก... แต่มันคือ "โอสถดาราคณา" สูตรยาในตำนานที่สูญหายไปจากหน้าประวัติศาสตร์ร่วมพันปี! ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมพื้นที่อีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ความเงียบแบบดูถูกเหยียดหยาม หากแต่เป็นความตะลึงงันจนแทบหยุดหายใจ ทุกสายตาสะท้อนภาพของเหลวสีทองระยิบระยับในมือของลูคัสด้วยความรู้สึกเหลือเชื่อ ลูคัสถอนหายใจออกมาเบาๆ เช็ดเหงื่อที่ผุดพรายตามกรอบหน้าสวยด้วยหลังมือ ดวงตากลมโตฉายแววความเหนื่อยล้าเจือความภาคภูมิใจ เขารู้ดีว่าเขาก้าวผ่านขีดจำกัดเดิมๆ ไปได้อีกขั้นแล้ว *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนอันเป็นเอกลักษณ์ที่คุ้นเคยดังขึ้นในโสตประสาทของลูคัสอย่างกะทันหัน พร้อมกับหน้าต่างสีฟ้าโปร่งแสงที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าโดยไม่มีใครมองเห็น [ระบบทำการวิเคราะห์ผลลัพธ์การประชันฝีมือระดับประเทศ...] [ตรวจพบการสร้างสรรค์สูตรยาโบราณ "โอสถดาราคณา" สำเร็จ 100%] [ค่าความเข้ากันได้กับระบบพุ่งทะยานสู่ระดับ SSS!] [คำเตือนฉุกเฉินจากระบบ: ตรวจพบพลังงานแปลกปลอมระดับตำนานกำลังเคลื่อนตัวเข้าสู่พื้นที่การแข่งขันจากใต้ดิน... เป้าหมายคือตัวผู้ใช้ระบบ โปรดเตรียมพร้อมรับมือ!] รอยยิ้มบนใบหน้าของลูคัสแข็งค้างไปในทันที ดวงตาเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อพื้นห้องใต้เท้าของเขาเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับมีบางสิ่งที่หลับใหลมาเนิ่นนานกำลังจะลืมตาตื่นขึ้นเพื่อกลืนกินทุกสิ่งในพริบตา... ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครทุกตัวนะคะ