ขีดจำกัดของระบบและการตื่นรู้ที่แท้จริง

เสียงคำรามต่ำในลำคอของบอสลับดังก้องสะท้อนผ่านผนังคริستالสีนิล ราวกับเสียงกู่ร้องจากขุมนรกที่ไร้ก้นบึ้ง แรงกดดันระดับมหาศาลแผ่ซ่านจนอากาศรอบกายบิดเบี้ยวเป็นคลื่นระลอก คริสเตียนทรุดกายลงคุกเข่าข้างหนึ่งบนพื้นหินที่แตกละเอียด ไอสีดำทมิฬพวยพุ่งขึ้นกัดกร่อนขอบเสื้อคลุมสีขาวสะอาดจนรุ่ยร่าย เลือดสีสดสายหนึ่งไหลซึมจากมุมปากคมสัน หยดลงกระทบพื้นศิลาเกิดเสียงดังฉ่าคล้ายกรดเข้มข้น "ท่านประธาน!" น้ำเสียงของลูคัสขาดห้วงด้วยความตื่นตระหนก หัวใจของอดีตนักปรุงยาบีบตัวแน่นจนเจ็บแปลบ ภาพเหตุการณ์ถูกหักหลังในอดีตชาติซ้อนทับเข้ามาในโสตประสาทชั่วขณะ แต่เขาสลัดมันทิ้งอย่างรวดเร็ว นี่ไม่ใช่เวลามาจมดิ่งกับอดีต ในเมื่อตรงหน้าคือชายผู้ยอมเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องเส้นทางของเขา คริสเตียนเงยหน้าขึ้น ดวงตาคมกริบที่เคยเยชาและเต็มไปด้วยความถือดีบัดนี้ฉายแววโรยรา แต่ริมฝีปากยังคงเหยียดยิ้มหยันให้กับความไร้เทียมทานของศัตรูตรงหน้า ร่างกายของประธานนักเรียนหนุ่มใกล้ถึงขีดจำกัด พลังเวทในแก่นแท้แห้งผากจนแทบไม่เหลือหยดสุดท้าย "ถอยไป... ลูคัส" เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเทาเล็กน้อย ทว่ายังคงคำสั่งเด็ดขาดที่ไม่อนุญาตให้ขัดขืน "นาย... ยังไม่ใช่เวลามาตายตรงนี้" "พูดบ้าอะไรของท่าน!" ลูคัสพุ่งเข้าไปประคองร่างที่กำลังจะล้มลงของอีกฝ่าย กลิ่นอายเลือดและสนิมเหล็กคละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน ปลายนิ้วเรียวสั่นเทาเมื่อสัมผัสไอเย็นเยียบที่แผ่ออกมาจากแผลฉกรรจ์บน10อกของร่างสูง ระบบสุ่มสกิลในจิตสำนึกส่งเสียงร้องเตือนภัยด้วยความถี่สูงจนแสบแก้วหู หน้าต่างสีแดงฉานกระพริบระรัวฟ้องสถานะขั้นวิกฤต *[คำเตือน! โฮสต์: คริสเตียน ภาวะชีพจรลดลงต่ำกว่า 15%] [พลังงานระบบ: เหลือ 2.3%... กำลังเข้าสู่โหมดบังคับปิดตัวเอง]* "ไม่... ฉันไม่ยอมให้แกปิดตัวเองเด็ดขาด" ลูคัสพึมพำกับความว่างเปล่า ดวงตากลมโตคู่สวยฉายประกายเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ความโกรธเกรี้ยวและพลังใจอันแรงกล้าจุดประกายขึ้นในอก ร่างกายของเขาสั่นสะท้านด้วยความอัดอั้น ย้อนกลับไปในโลกเก่า เขาคือนักปรุงยาผู้ถูกเพื่อนสนิทและอาจารย์หักหลัง ขโมยทุกผลงานและโยนเขาลงสู่หุบเหวแห่งความตายโดยไม่เหลือแม้แต่ความปรานี มาในโลกนี้ เขามีระบบ... และเขามี 'คริสเตียน' ผู้ชายเย็นชาคนนี้ที่ยอมเอาตัวเข้ามารับดาบแทนเขาอย่างไร้เหตุผล ทั้งที่ตลอดเวลาที่ผ่านมาพวกเขามักจะปะทะคารมกันอยู่เสมอ ถ้าหากการมีชีวิตอยู่ต่อไปหมายถึงการต้องสูญเสียคนที่สำคัญที่สุดไป... ระบบเฮงซวยนี่ก็ไม่มีค่าอะไรให้รักษาไว้อีกแล้ว! "ถ้าพลังของฉันมันไม่พอ..." ลูคัสสูดหายใจเข้าลึก หลับตาลงแล้วดึงสติเข้าสู่ห้วงลึกที่สุดของจิตวิญญาณ ที่ซึ่งแก่นแท้ของระบบสุ่มสกิลหลับใหลอยู่ "งั้นก็มาแลกกันด้วยทั้งหมดที่ฉันมีเถอะ!" *ตูมมมม!* คลื่นพลังงานสีทองอร่ามระเบิดออกมาจากร่างของลูคัสอย่างไร้การควบคุม แสงสว่างเจิดจ้าขับไล่ความมืดมิดของห้องโถงใต้ดินให้สลายหายไปในพริบตา แรงระเบิดรุนแรงจนบอสลับร่างยักษ์ต้องถอยหลังไปสามก้าว ดวงตาสีแดงฉานของมันเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง คริสเตียนเงยหน้าขึ้นมองแผ่นหลังบางที่ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า เส้นผมสีรัตติกาลของลูคัสลอยฟุ้งกลางอากาศที่หมุนวนด้วยกระแสมานาบริสุทธิ์ แววตาของประธานหนุ่มไหววูบ ความรู้สึกอบอุ่นแปลกประหลาดไหลทะลักเข้าสู่หัวใจที่ด้านชามานาน ทั้งห่วงหา ทั้งหวาดกลัว และ... คลั่งไคล้อย่างไร้ขีดจำกัด *[ระบบสุ่มสกิล: ตรวจพบเจตจำนงสูงสุดของโฮสต์]* *[เงื่อนไขพิเศษผ่านเกณฑ์ 100%... ปลดล็อกสิทธิ์การเข้าถึงระดับสูงสุด]* *[ยินดีด้วย! โฮสต์เข้าสู่ ‘ร่างสมบูรณ์ของระบบสุ่มสกิล’ — สมบูรณ์แบบ]* เสียงแจ้งเตือนจักรกลเย็นชาถูกแทนที่ด้วยเสียงดนตรีประสานเสียงกังวานใสราวยุคโบราณ ร่างกายของลูคัสเปล่งออร่าสีรุ้งระยิบระยับ ทุกหยาดหยดของพลังชีวิตและมานาทั่วอาณาจักรถูกดึงดูดเข้ามาหลอมรวมในตัวเขาอย่างบ้าคลั่ง ลูคัสลืมตาขึ้น ชั่วพริบตานั้น นัยน์ตาของเขากลายเป็นสีทองประกายเจิดจ้าไร้ก้นบึ้ง มือเรียวยื่นออกไปเบื้องหน้าอย่างไร้ความลังเล "ในเมื่อแกอยากลองดีนัก..." มุมปากของอดีตนักปรุงยาแย้มยิ้ม เย็นเยียบ ทรงอำนาจ และงดงามจนแทบหยุดหายใจ "...ก็จงชดใช้ด้วยการเป็นวัตถุดิบชั้นดีให้ฉันซะดีๆ!" สายฟ้าสีทองนับพันสายพุ่งแหวกอากาศลงมาดั่งห่าฝน พุ่งตรงเข้าตรึงร่างของบอสลับจนขยับเขยื้อนไม่ได้ เสียงกรีดร้องโหยหวนดังสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วชั้นใต้ดิน แรงกดดันที่แท้จริงของการตื่นรู้แผ่ขยายออกไปจนทุกสิ่งรอบกายต้องสยบยอม ทว่า... ในวินาทีที่ชัยชนะอยู่แค่เอื้อม แสงสว่างสีทองเจิดจ้ากลับกะพริบวูบวาบ หน้าต่างระบบสีแดงเลือดพุ่งพรวดขึ้นมาบังทัศนียภาพทั้งหมด พร้อมกับข้อความแจ้งเตือนที่ทำให้ลมหายใจของลูคัสต้องสะดุดกะทันหัน *[คำเตือนเร่งด่วน! ตรวจพบสิ่งแปลกปลอมระดับ Omega แทรกแซงมิติ]* *[เป้าหมาย: บอสลับไม่ใช่ภัยคุกคามหลัก... แต่กำลังมี 'บางสิ่ง' กำลังตื่นขึ้นจากใต้ฝ่าเท้าของพวกท่าน]* *[รหัสข้อผิดพลาด: 000-NULL — ผู้บุกรุกนิรนามกำลังเข้าสู่ระบบในอีก... 3... 2...]* น้ำผึ้งหยดแรกขอฝากตอนต่อไปให้ทุกท่านร่วมลุ้นระทึกไปพร้อมกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!