การสอบภาคปฏิบัติรอบแรก: ดันเจี้ยนเขาวงกตเงา

"ถอยไปนะฃ" น้ำเสียงของลูคัสติดจะหอบพร่าเล็กน้อยเมื่อแผ่นหลังชนเข้ากับผนังไม้เนื้อแข็งของห้องเรียน ทว่าสิ่งที่ตรึงเขาไว้จริงๆ กลับไม่ใช่ขอบโต๊ะที่คริสเตียนใช้กักตัว หากเป็นไออุ่นเจือกลิ่นอายไม้สนซีดาร์และแอมเบอร์อันเป็นเอกลักษณ์ของประธานนักเรียนหนุ่มผู้นี้ ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นพินิจพิเคราะห์ใบเรียวของเด็กหนุ่มราวกับกำลังอ่านตำราเวทมนตร์โบราณที่หายสาบสูญ ปลายนิ้วเรียวยาวของคริสเตียนแตะลงบนพนักพิงเหนือหัวของลูคัสอย่างจงใจสร้างแรงกดดัน ทว่าแววตาที่ทอดมองกลับมิได้มีความคุกคาม หากแต่เจือด้วยความระaอุบางเบาที่ทำเอาหัวใจคนมองเต้นผิดจังหวะ "ดันเจี้ยนเขาวงกตเงาบ่ายนี้... นายคิดจะรอดออกไปด้วยวิธีไหนล่ะ หืม? ลูคัส" คริสเตียนกระซิบชิดริมหู น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นราวกับจงใจปั่นป่วนสติปัญญาอันสุขุมของอดีตนักปรุงยาอัจฉริยะให้กระเจิง "เรื่องของผมครับ... เอ๊ย ของดิฉัน... ไม่สิ หมายถึงเรื่องของผมต่างหาก!" ลูคัสเผลอหลุดคำพูดแปลกประหลาดออกมาด้วยความตื่นตระหนก มือเล็กดันอกเสื้อของอีกฝ่ายให้ออกห่าง ทว่าแรงกายของชายหนุ่มผู้กุมอำนาจสูงสุดในสภานักเรียนกลับหนักแน่นดั่งขุนเขา "ปล่อยนะ ประธานคริสเตียน เดี๋ยวคนอื่นก็มาเห็นเข้าหรอก" "ให้เห็นสقดี... จะได้รู้กันทั่วว่าใครเป็นเจ้าของสิทธิ์พิเศษในการดูแลนาย" รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึก ก่อนที่คริสเตียนจะยอมผละตัวออกอย่างนึกเสียดาย ปล่อยให้ลูคัสได้สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าปอดอีกครั้ง พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวเพื่อเตือนสติ [ติ๊ง! ตรวจพบค่าความผูกพันของเป้าหมายพุ่งสูงขึ้น 15% กรุณาระวังสถานะ 'ใจสั่น' อาจส่งผลต่อประสิทธิภาพการต่อสู้ 3 นาทีค่ะ] "เงียบไปเลยนะเจ้า... ระบบบ้านี่" ลูคัสบ่นพึมพำในใจใบหน้าร้อนผ่าวขณะก้าวฉับๆ ออกจากห้องเรียนเพื่อมุ่งหน้าไปยังลานประลองมิติเวลากลางโรงเรียนเวทมนตร์อาร์เคเดีย ที่ซึ่งการสอบภาคปฏิบัติรอบแรกกำลังรอคอยพวกเขาอยู่ บรรยากาศรอบลานกว้างเนืองแน่นไปด้วยเหล่านักเรียนชั้นปีที่สาม เสียงพูดคุยจอแจเงียบลงทันทีเมื่อประตูหินมหึมาสลักลวดลายงู Ouroboros ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นหมอกสีม่วงเข้มที่พวยพุ่งออกมาจากปากทางเข้า 'ดันเจี้ยนเขาวงกตเงา' ดันเจี้ยนระดับ B ที่ขึ้นชื่อเรื่องการบิดเบือนมิติและฝูงเงาทมิฬกระหายเลือด "เอาล่ะ นักเรียนทุกคนฟังทางนี้!" เสียงประกาศก้องของอาจารย์คุมสอบดังขึ้นผ่านเวทขยายเสียง "การสอบครั้งนี้เป็นการทดสอบสัญชาตญาณและการเอาตัวรอด ภายในเขาวงกตไม่มีแผนที่ให้พวกเธอ ทางออกมีเพียงหนึ่งเดียวและจะปิดตายในเวลาสามชั่วโมง จงจับคู่แล้วเข้าไปซะ!" ทันทีที่สิ้นเสียงประกาศ ความวุ่นวายย่อมๆ ก็เกิดขึ้น ทุกคนต่างรีบมองหาคู่หูที่ไว้วางใจได้เพื่อเพิ่มโอกาสรอดชีวิต ลูคัสถอนหายใจยาวเหยียดขณะกวาดสายตามองรอบตัว ทว่าก่อนที่เขาจะได้ขยับตัวไปหาเพื่อนร่วมชั้นคนใด ร่างสูงโปรดของ 'มาร์ค' หัวหน้ากลุ่มนักเรียนชนชั้นสูงผู้เกลียดชังเขาก็เดินเข้ามาขวางหน้า พร้อมด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ปิดไม่มิด "อุ๊ย ตายจริง ลูคัส... พ่ออัจฉริยะผู้ไร้พลังเวทพื้นฐานอย่างนาย คงไม่มีใครกล้าเสี่ยงตายด้วยหรอกมั้ง?" มาร์คจงใจพูดเสียงดังเพื่อให้คนรอบข้างหันมามอง "ไม่ต้องห่วงนะ ฉันจัด 'ความพิเศษ' ให้นายแล้ว... ประตูโซนตะวันตกเฉียงใต้ เขตแดนปิดตายของรังอสูรเงาคลั่ง เหมาะกับคนเก่งอย่างนายที่สุดเลยล่ะ" พริบตานั้น นักเรียนรอบข้างต่างพากันถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว โซนตะวันตกเฉียงใต้คือพื้นที่อันตรายระดับ A ที่อาจารย์เคยประกาศเตือนว่าห้ามเข้าโดยเด็ดขาด การผลักไสลูคัสไปที่นั่นตัวคนเดียวไม่ต่างอะไรกับการส่งเขาไปตายทั้งกลายเป็นรอยยิ้มสะใจ ลูคัสหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างไม่สะทกสะท้าน แม้ในใจจะประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่านี่คือแผนกลั่นแกล้งเพื่อกำจัดเขาให้พ้นทาง แต่นัยน์ตาสสีนิลคู่สวยกลับทอประกายความเยือกเย็นและเจ้าเล่ห์ขึ้นมาวับหนึ่ง อดีตนักปรุงยาผู้ผ่านสมรภูมิการหักหลังมานับไม่ถ้วนในโลกเก่า ย่อมไม่แสดงความหวาดกลัวให้สุนัขป่าเหล่านี้ได้เห็นเป็นอันขาด "ขอบคุณสำหรับความกรุณานะครับ... เอ๊ย หมายถึง ขอบใจนะ" ลูคัสยิ้มหวานหยดจนมาร์คถึงกับชะงัก "หวังว่านายจะเอาตัวรอดจากผลกรรมที่กำลังจะตาม ทันได้จนจบคอร์สนะ" พูดจบ ลูคัสก็หันหลังเดินตรงดิ่งไปยังประตูมิติโซนตะวันตกเฉียงใต้ทันที โดยไม่เหลียวกลับมามองสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความขัดเคืองของมาร์คเลยแม้แต่น้อย เสียงซุบซิบนินทาดังไล่หลังมาตลอดทาง บ้างก็ว่าเขาสติหลุด บ้างก็ว่านี่คือการเดินไปสู่ความตายที่โง่เขลาที่สุด ร่างบางก้าวผ่านม่านหมอกสีม่วงเข้มเข้าไป แรงกดดันมหาศาลจากบรรยากาศรอบตัวถาโถมเข้าใส่ทันที อากาศที่นี่เย็นเฉียบจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว ผนังหินรอบด้านเต็มไปด้วยรอยขูดขีดของกรงเล็บอสูร และความมืดมิดที่กลืนกินแม้กระทั่งแสงจากคบเพลิงเวทมนตร์ [ติ๊ง! ตรวจพบผู้ใช้เข้าสู่พื้นที่อันตรายระดับ A: ดันเจี้ยนเขาวงกตเงา (โซนปิดตาย)] [แจ้งเตือนระบบ: เนื่องจากความยากเกินขีดจำกัดของหลัก ฐานการทดสอบ ระบบจึงได้ทำการ 'ปรับแก้ความยุติธรรม' โดยอัตโนมัติค่ะ] เสียงแจ้งเตือนใสๆ ของระบบดังขึ้นในหัว พร้อมกับแสงเรืองรองสีทองอ่อนที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ก่อนที่แผ่นกระดาษสีขาวบริสุทธิ์ที่มีอักขระเวทเรืองแสงระยิบระยับจะร่วงหล่นลงมาบนฝ่ามือของลูคัส ดวงตากลมโตคู่สวยก้มลงมองกระดาษแผ่นนั้น หัวใจเต้นแรงขึ้นด้วยความตื่นตะลึง เมื่อพบว่ามันไม่ใช่กระดาษธรรมดา... แต่มันคือ 'กระดาษคำตอบลับ' ที่ระบุตำแหน่งจุดอ่อนของอสูรเงา เส้นทางลับที่หลบเลี่ยงกับดักทั้งหมด และที่สำคัญที่สุด... มีลายมือหวัดๆ ทรงพลังที่คุ้นตาเขียนกำόไว้ที่มุมกระดาษด้วยหมึกสีดำสนิท *'ระวังตัวด้วย... อย่าให้รอยแผลเป็นบนตัวเพิ่มขึ้นแม้แต่นิดเดียว มิฉะนั้นฉันอาจจะต้องเผด็จศึกการทดสอบนี้ด้วยวิธีที่รุนแรงกว่าเดิม - ค'* ลูคัสกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ใบหน้าร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้งท่ามกลางความหนาวเหน็บของดันเจี้ยน ประธานนักเรียนคนนั้น... แอบส่งข้อมูลโกงการสอบมาให้เขาทางระบบอย่างนั้นหรือเนี่ย! ยังไม่ทันที่ลูคัสจะได้ตั้งสติ เงาสสีดำสนิทนับสิบตนที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่มีดวงตาสีแดงฉานก็พุ่งทะยานออกมาจากผนังศิลาพร้อมเสียงคำรามก้อง เขี้ยวแหลมคมสะท้อนกับแสงสลัว พุ่งตรงเข้าหมายจะฉีกร่างของเขาเป็นชิ้นๆ ในพริบตาเดียว! แต่นัยน์ตาของลูคัสกลับประกายแสงคมกริบ เขาพลิกกระดาษในมือดูเส้นทางสีทองที่ปรากฏขึ้นบนแผนที่ทันที พร้อมกับรอยยิ้มมั่นใจที่ผุดขึ้นบนเรียวปากบาง "เข้ามาเลย... มาดูกันว่าใครกันแน่ที่จะต้องเป็นฝ่ายกลายเป็นเหยื่อ" [ติ๊ง! ภารกิจลับระดับ SSS: 'กวาดล้างรังอสูรเงาภายใน 10 นาที' เริ่มต้นขึ้นแล้วค่ะ] [เงื่อนไขพิเศษ: ห้ามใช้พลังเวทโจมตีโดยตรง ต้องใช้ 'ไหวพริบและกับดัก' เท่านั้น หากทำสำเร็จ จะได้รับไอเทมระดับตำนาน 'สร้อยคอแห่งราชาภูต' เป็นของรางวัล] ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่ลูคัสกำลังจะดีดนิ้วเพื่อเปิดใช้งานกับดักเวทมนตร์ตามที่กระดาษคำตอบลับระบุไว้ เสียงฝีเท้าหนักแน่นอันคุ้นเคยก็ดังแทรกขึ้นท่ามกลางเสียงคำรามของอสูรเงา เงาร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบนักเรียนระเบียบจัด ก้าวผ่านม่านหมอกเข้ามาอย่างไร้เสียง พร้อมกับประกายสายฟ้าสีครามที่สะท้อนอยู่ในนัยน์ตาคู่คม ดาบคาตานะในมือของคริสเตียนถูกชักออกจากฝักอย่างเชื่องช้า ทว่ารังสีอำมหิตกลับแผ่ซ่านจนอสูรเงาทั้งหมดหยุดชะงักด้วยความหวาดกลัว "ใครอนุญาตให้นาย... มาเล่นสนุกคนเดียวแบบนี้กัน ลูคัส?" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับความลับและหัวใจที่เต้นระรัวของลูคัสและประธานคริสเตียนนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!