เกมพลิก

ความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวชั้นบนสุดของเพนต์เฮوسหรู ไม่ได้แปลว่าความปลอดภัย... แต่เป็นสัญญาณเตือนภัยก่อนพายุคลั่งจะโหมกระหน่ำต่างหากค่ะ เสียงล็อกกลอนประตูดัง *คลิก* หนักหน่วง สะท้อนก้องในโสตประสาทของมัสยาจนหัวใจกระหน่ำรัวราวกับกลองศึก แฟ้มเอกสารลับเกี่ยวกับเส้นทางการเงินของบ่อนคาสิโนและบัญชีรายชื่อเครือข่ายนอกกฎหมายที่เธียรแอบหยิบมาจากลิ้นชักลับใต้โต๊ะทำงานของเขา ยังคงสั่นเทาอยู่ในอุ้งมือที่ชุ่มเหงื่อ เธอพลาด... พลาดไปถนัดถนี่ที่ประเมินความระแวดระวังของซาตานในร่างมนุษย์อย่างคิมหันต์ต่ำเกินไป "หาอะไรอยู่หรือครับ... หรือว่าของเล่นชิ้นใหม่ที่ผมเตรียมไว้ให้ ยังไม่เร้าใจพอจนเธอต้องแอบมาคุ้ยหาขยะใต้โต๊ะทำงานของฉันแทน" เสียงทุ้มต่ำ เยียบเย็นจนกระดูกสันหลังวาบหวิว ดังขึ้นจากความมืดตรงมุมห้อง เงาสูงใหญ่ของร่างหนาก้าวออกมาจากม่านกำมะหยี่สีเข้ม แววตาคมกริบราวกับพยัคฆ์ร้ายที่กำลังจ้องตะครุบเหยื่อคู่นั้น เต็มไปด้วยประกายความดุดันและเพลิงโทสะที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย มัสยาผถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังบอบบางกระแทกเข้ากับชั้นหนังสือราคาแพง เอกสารในมือร่วงหล่นกระจายเกลื่อนพื้น เธอสูดหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ แต่มันช่างยากเย็นเหลือเกินเมื่อคิมหันต์ก้าวเข้ามาประชิดทีละก้าว... ช้าๆ ทว่าทรงพลังจนอากาศรอบตัวราวกับถูกสูบหายไปจนหมดสิ้น "ฉัน... ฉันแค่วางเอกสารผิดที่..." เสียงหวานเอ่ยปฏิเสธสั่นเครือ ดวงตากลมโตฉายแววตื่นตระหนกอย่างปิดไม่มิด "โกหก!" คิมหันต์คำรามต่ำในลำคอ มือหนากระชากต้นแขนเรียวเล็กของเธอเข้าหาตัวด้วยแรงมหาศาลจนมัสยาร้องอุทานออกมาด้วยความเจ็บ แรงดึงนั้นรุนแรงเสียจนร่างบางปลิวไปปะทะกับแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อราวกับกำแพงเหล็ก กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับความดุดันแผ่ซ่านจนเธอแทบหายใจไม่ออก "เธอกล้ามากนะมัสยา... กล้าดียังไงถึงกล้าล้วงลูกฉัน กล้าลองดีกับคนอย่างคิมหันต์!" ปลายนิ้วแข็งแกร่งดั่งคีมเหล็กบีบคางมนของเธอให้เงยขึ้นบังคับให้สบตา ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวคู่นั้นวาวโรจน์ไปด้วยเพลิงสวาทและเพลิงแค้นที่ผสมผสานกันจนน่ากลัว มันไม่ใช่แค่ความโกรธที่ถูกหักหลัง แต่มันคือความกระหายที่จะลงทัณฑ์หญิงสาวผู้กล้าท้าทายอำนาจของเขาให้หลาบจำ "ปล่อยนะ... คนป่าเถื่อน!" มัสยาพยายามบิดหน้าหนีและใช้มือทุบตีอกแกร่งเพื่อขัดขืน ศักดิ์ศรีที่ค้ำคอทำให้เธอเลือกที่จะสู้แม้จะรู้ว่าไม่มีทางชนะ "ป่าเถื่อนงั้นเหรอ? หึ... งั้นฉันจะแสดงความป่าเถื่อนที่แท้จริงให้เธอได้ลิ้มลอง จะได้รู้ว่าคนอย่างเธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคิดทรยศฉัน!" สิ้นคำประกาศิต ริมฝีปากหยักหนาก็ก้มลงบดขยี้เรียวปากอิ่มทันทีอย่างไร้ความปรานี มันไม่ใช่จูบแห่งความอ่อนหวานหรือทะนุถนอม แต่มันคือการลงทัณฑ์อันดุเดือดและเร่าร้อน คิมหันต์ขบเม้มริมฝีปากเธอด้วยความโมโหจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ รสจูบทั้งดิบเถื่อนและเรียกร้อง กระชากวิญญาณและความคิดต่อต้านทั้งปวงของมัสยาให้พังทลายลงในพริบตา เรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างเอาแต่ใจ มือหนาข้างหนึ่งรวบเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบชิดไร้ช่องว่าง ส่วนมืออีกข้างเลื่อนขึ้นไปขยุ้มกลุ่มผมยาวสลวยจนหนังศีรษะตึงเปรี๊ยะ บังคับให้เธอต้องรับสัมผัสอันวาบหวามและดุดันนี้โดยไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ มัสยาครางอือในลำคอ ร่างกายที่เคยแข็งขืนค่อยๆ อ่อนระทวยลงทีละน้อยภายใต้พิษสงแห่งสัมผัสที่เขาจงใจแผדเผา ความโกรธเกรี้ยวแปลเปลี่ยนเป็นกระแสความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วทุกอณูผิว ความเร่าร้อนจากฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ไปตามแนวโค้งเว้าภายใต้เสื้อผ้าเนื้อบาง ทำให้ลมหายใจของเธอกระชั้นถี่ สมองขาวโพลนจนแทบคิดอะไรไม่ออก เมื่อเห็นว่าเหยื่อสาวเริ่มพ่ายแพ้ต่อสัญชาตญาณดิบ คิมหันต์จึงช้อนอุ้มร่างบางขึ้นแนบอกในท่าเจ้าสาวโดยไม่ยอมปล่อยให้ริมฝีปากเป็นอิสระ เขาก้าวฉับๆ ตรงไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่กลางห้องพักผ่อน ก่อนจะเหวี่ยงร่างของเธอลงไปบนฟูกหนานุ่มอย่างไม่เบามือเท่าไรนัก มัสยาผงะลุกขึ้นหมายจะหนี แต่ร่างสูงใหญ่ของมาเฟียหนุ่มก็ทาบทับลงมาตรึงเธอไว้ใต้ร่างราวกับกรงขังที่ไม่มีวันหลุดพ้น แววตาของเขาเต็มไปด้วยหยาดหยดแห่งความปรารถนาอันมืดดำที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งให้เป็นจุล "คุณคิม... ไม่นะ..." เธอกระซิบเสียงสั่น พยายามใช้มือดันลาดไหล่กว้างของเขาไว้เมื่อกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาถูกปลดออกเผยให้เห็นแผงอกกำยำและรอยแผลเป็นแห่งสนามอิทธิพล "ช้าไปแล้วมัสยา... นี่คือบทเรียนราคาแพงที่จะทำให้เธอจำใส่กะโหลกไว้ว่า อย่าเล่นกับไฟ!" คิมหันต์กระซิบชิดริมใบหูร้อนผ่าว ลมหายใจอุ่นจัดเป่ารดต้นคอระหงจนเธอกลั้นสะอื้น มือหนากระชากเสื้อผ้าของเธอกระจัดกระจายด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด ความเยือกเย็นและดุดันหลอมรวมเข้ากับความเร่าร้อนอย่างไร้ความปรานี สัมผัสจากริมฝีปากและปลายลิ้นร้อนที่ลากไล้ไปตามซอกคอ ไหปลาร้า จนถึงยอดอกอิ่ม สร้างความกระสันซ่านจนมัสยาต้องแอ่นกายรับโดยสัญชาตญาณ เสียงครางหวานหูหลุดลอดออกมาจากริมฝีปากที่บวมเจ่อ ยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนของซาตานหนุ่มให้พุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด ในค่ำคืนที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งอำนาจและการลงทัณฑ์ บทสวาทอันเร่าร้อนและดุเดือดดำเนินไปอย่างไร้ความปรานี คิมหันต์ตักตวงความหวานจากเรือนร่างนุ่มนิ่มซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับต้องการประกาศความเป็นเจ้าเหนือหัวและตีตราจองหัวใจดื้อรั้นดวงนี้ไว้ด้วยโซ่ตรวนแห่งเสน่หาที่ไม่มีวันหลุดพ้น ขณะที่มัสยาทำได้เพียงจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างเพื่อระบายความสุขสมและอารมณ์ที่ปะปนกันจนแยกไม่ออกระหว่างความชังและความลุ่มหลง เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้... ท่ามกลางห้องนอนที่เงียบสงบลงเหลือเพียงเสียงหอบหายใจระทวยของคนทั้งคู่ คิมหันต์โน้มใบหน้าลงมาซบที่ลาดไหล่เนียน ชายหนุ่มกระซิบเสียงพร่าชิดริมหูเธอด้วยถ้อยคำที่ทำให้หัวใจของมัสยาต้องกระตุกวูบ "จำไว้... ว่าเธอเป็นของฉัน ทั้งตัวและหัวใจ... ต่อให้เธอหนีไปสุดหล้าฟ้าเขียว ฉันก็จะลากเธอกลับมาลงทัณฑ์แบบนี้อีก" มัสยาสะท้านเฮือก ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจเมื่อจู่ๆ ประตูห้องนอนด้านนอกก็ถูกผลักเปิดออกด้วยฝีเท้าเร่งรีบ พร้อมกับเสียงเคาะรัวกระหน่ำและเสียงรายงานจากบอดี้การ์ดคนสนิทที่หน้าห้อง "นายครับ! แย่แล้วครับ... คุณภาคิน พี่ชายของคุณมัสยา แอบพาคนบุกเข้ามาปล้นคลังสินค้าโซน C ตอนนี้กำลังปะทะกับลูกน้องของเราอยู่ครับ!" "กุหลาบอาบแสงจันทร์" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านความร้อนแรงในตอนนี้ด้วยนะคะ