ความลับในห้องทำงาน

กลิ่นอายจาง ๆ ของยาสูบราคาแพงยังคงลอยอวลอยู่ในความเงียบงัดของห้องทำงานส่วนตัว ที่ซึ่งกาลเวลาคล้ายจะหยุดเดิน มีเพียงเสียงหัวใจเต้นโครมครามของมัสยาที่ดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาท ร่างระหงยืนตัวสั่นเทาอยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้สักทองขนาดมหึมา นัยน์ตากลมโตคู่สวยมองกวาดไปทั่วเอกสารกองโตด้วยความหวาดระแวง ทว่าความอยากรู้อยากเห็นและสัญชาตญาณดิบภายในกายกลับสั่งให้เธอมือไม้สั่นควานหาความจริงที่ถูกซุกซ่อนไว้ ความโกรธเกรี้ยวของคิมหันต์จากเหตุการณ์เมื่อครู่ยังคงร้อนผ่าวอยู่บนผิวหนัง ร่างสูงใหญ่ที่เพิ่งก้าวออกไปจากห้องเพื่อสะสางปัญหาเร่งด่วนทิ้งร่องรอยความกดดันเอาไว้ราวกับอากาศรอบตัวถูกสูบออกจนหมดสิ้น ทว่านั่นคือโอกาสเดียว... โอกาสเดียวที่เธอจะได้รู้ว่าเหตุใดตระกูลของเธอจึงต้องกลายเป็นเบี้ยล่างในกำมือของซาตานร้ายผู้นี้ นิ้วเรียวสั่นระริกเอื้อมไปเปิดลิ้นชักลับที่ซ่อนอยู่ใต้ช่องเก็บของ ทันทีที่ลิ้นชักเลื่อนออก เอกสารเก่าคร่ำคร่าชุดหนึ่งก็ปรากฏแก่สายตา หน้าปกกระดาษสีเหลืองซีดระบุชื่อสกุลของมารดาและบิดaเธอไว้อย่างชัดเจน มัสยาเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด หัวใจดวงน้อยบีบรัดเข้าหากันด้วยความเจ็บปวดเมื่อกวาดสายตาอ่านตัวอักษรแต่ละบรรทัด *‘สัญญาจำนองที่ดินและกรรมสิทธิ์... โอนสิทธิ์เด็ดขาดให้แก่ คิมหันต์ วรกุล’* มันไม่ใช่แค่เรื่องหนี้สินจากการพนันของภาคิน พี่ชายตัวดีที่ผลาญเงินจนหมดตัวอย่างที่เธอเข้าใจมาตลอด แต่มันคือแผนการ... แผนการอันลึกล้ำที่ถูกวางหมากไว้อย่างเลือดเย็นเพื่อฮุบสมบัติชิ้นสุดท้ายของครอบครัวเธอ บิดามารดาผู้ล่วงลับไม่เคยมีโอกาสได้แก้ตัว เอกสารเหล่านี้คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ฟ้องว่าพวกท่านถูกต้อนให้จนมุมด้วยกลโกงทางธุรกิจที่แนบเนียน และคนที่ชักใยอยู่เบื้องหลังทั้งหมดก็คือผู้ชายใจร้ายคนนั้น—คิมหันต์ หยาดน้ำใสไหลเอ่อล้นขอบตาอย่างห้ามไม่อยู่ ความรู้สึกเคียดแค้น ชิงชัง และน้อยเนื้อต่ำใจตีรวนขึ้นมาจุกอกจนแทบหายใจไม่ออก ภาพความอบอุ่นในวัยเด็ก ภาพรอยยิ้มของมารดาที่เคยโอบกอดเธอด้วยความรักความผูกพันไหลFย้อนกลับเข้ามาในห้วงคำนึง ความรัก ความผูกพัน และสายใยอันบริสุทธิ์ของครอบครัวที่เคยมีค่ามากกว่าสิ่งใด กลับถูกขยี้ทิ้งอย่างไร้ความปรานีด้วยเงื้อมมือของมาเฟียผู้ไร้หัวใจ "แม่คะ... พ่อคะ..." มัสยาพึมพำกับความว่างเปล่า หยาดน้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วง 1เผาะลงบนกระดาษแผ่นเก่า เธอใช้สองมือประคองแผ่นกระดาษนั้นแนบไว้ที่อกราวกับต้องการโอบกอดวิญญาณของบุพการีที่ล่วงลับไปแล้ว ความอบอุ่นเดียวในความทรงจำที่เหลืออยู่ช่างเลือนรางและบอบบางเหลือเกินในดงพยัคฆ์เช่นนี้ ในวินาทีที่ความเศร้าโศกเข้ากัดกินหัวใจจนแทบแหลกสลาย เสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตู! มัสยาสะดุ้งสุดตัว สติสัมปชัญญะที่กระเจิดกระเจิงกลับคืนมาในเสี้ยววินาที เธอรีบยัดเอกสารทั้งหมดกลับเข้าที่เดิมแล้วดันลิ้นชักปิดลงอย่างลนลาน ทว่าความรีบร้อนทำให้แฟ้มเอกสารอีกแฟ้มหนึ่งร่วงหล่นลงพื้นเสียงดัง *'ตุบ'!* ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนก หัวใจหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อประตูห้องทำงานถูกกระชากเปิดออกอย่างไร้ความปรานี ร่างสูงใหญ่ของคิมหันต์ยืนตระหง่านอยู่ตรงกรอบประตู นัยน์ตาคมกริบดั่งพยัคฆ์ร้ายกวาดมองสภาพห้องและร่างระหงที่ยืนตัวสั่นอยู่หน้าโต๊ะทำงานด้วยแววตาวาวโรจน์ที่น่ากลัวที่สุดเท่าที่เธอเคยเห็นมา ความเงียบงันอันน่าอึดอัดแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ บรรยากาศรอบตัวบีบคั้นจนแทบหายใจไม่ออก คิมหันต์ก้าวเข้ามาในห้องช้า ๆ ทีละก้าว เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นห้องดังสะท้อนก้องราวมัจจุราชกำลังเดินเข้ามาใกล้ความตาย ร่างสูงหยุดยืนซ้อนทับอยู่เบื้องหลังเธอ รัศมีความดุดันและกลิ่นอายอันตรายแผ่ซ่านจนขนลุกเกรียว มือหนาเอื้อมมาคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ก่อนจะกระชากเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นหลังบอบบางกระแทกเข้ากับแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม "กล้าดีนี่... แอบรื้อค้นของ ๆ ฉันงั้นเหรอ มัสยา" เสียงทุ้มต่ำแหบพร่ากระซิบชิดริมใบหู ลมหายใจอุ่นร้อนที่เป่ารดต้นคอทำให้เธอสะท้านไปทั้งร่าง ขณะที่ปลายนิ้วแข็งแกร่งบีบคางเธอให้แหงนเงยขึ้นสบตา นัยน์ตาดิบเถื่อนคู่นั้นไม่ได้มีเพียงความโกรธเกรี้ยว แต่มันอัดแน่นไปด้วยเพลิงปรารถนาอันตรายที่พร้อมจะแผดเผาเธให้เป็นจุลในคราWเดียว "ปล่อยนะ... คนสารเลว!" เธอกัดฟันกรอด พยายามสะบัดหน้าหนีด้วยความเคียดแค้นชิงชัง ทว่าแรงมหาศาลกลับตรึงเธอไว้จนขยับเขยื้อนไม่ได้ คิมหันต์แค่นหัวเราะในลำคออย่างเยียบเย็น นัยน์ตาพยัคฆ์จดจ้องริมฝีปากสั่นระริกของเธอนิ่งนาน ก่อนที่มุมปากหยักจะยกยิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ "อยากรู้ความจริงนักใช่ไหม... งั้นคืนนี้ฉันจะ 'เล่า' ให้เธอฟังทุกซอกทุกมุม จนกว่าเธอจะจำความรู้สึกนี้ไปจนวันตาย... เด็กน้อย" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในห้วงเสน่หาอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ