การเอาคืนครั้งใหญ่

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและควันปืนจาง ๆ ลอยอบอวลอยู่ในโกดังร้างปลายท่าเรือ ทว่ากลิ่นที่ชัดเจนยิ่งกว่าคือกลิ่นอายแห่งความตายและความพินาศที่คิมหันต์เป็นผู้ขีดเส้นตายเอาไว้ด้วยมือของเขาเอง ร่างของลูกน้องระดับหัวหน้าทีมของฝ่ายตรงข้ามทรุดฮวบลงแทบเท้า รองเท้าหนังราคาแพงเหยียบลงบนข้อมือที่ยังกำอาวุธไว้แน่นอย่างไร้ความปรานี แรงกดเพียงนิดทำให้กระดูกแตกละเอียดจนเสียงร้องโหยหวนกลืนหายไปในลำคอ เมื่อกระบอกปืนสีดำสนิทถูกจ่อตรงระหว่างคิ้วอย่างไร้ความลังเล "บอกฉันมา... ไอ้สุนัขรับใช้ตัวไหนมันเป็นคนกลางซื้อขายหัวผู้หญิงคนนั้น" เสียงทุ้มต่ำตึงเครียดดังขึ้น ราวกับเสียงคำรามจากพยัคฆ์ร้ายที่ถูกลูบคมจนเลือดขึ้นหน้า แววตาคมกริบดูลึกล้ำและดุดันยิ่งกว่ายามปกติ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มเปรอะเปื้อนคราบเขม่าควันแต่กลับทรงอำนาจจนไม่มีใครกล้าสบตา "คะ... ภาคิน... มันเป็นคนเสนอข้อเสนอ..." เสียงสั่นพร่าเอ่ยสารภาพออกมาก่อนที่ลมหายใจสุดท้ายจะหลุดลอย คิมหันต์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวهറต่ำทึบที่เต็มไปด้วยโทสะระอุ แววตาของเขาไม่ได้มีความแปลกใจแม้แต่น้อย มีเพียงความเหี้ยมเกรียมที่ถูกยกระดับขึ้นไปอีกขั้น พี่ชายแท้ ๆ ของมัสยา... คนที่เธอยอมเอาตัวเข้าแลกเพื่อปกป้อง คนที่เธอร้องไห้ฟูมฟายและยอมก้มหัวให้เขาเพื่อแลกกับอิสรภาพของมัน กลับเป็นคนที่เอาชื่อและชีวิตของเธอไปเรعเร่ขายให้กับศัตรูตั้งแต่วันแรก! "หึ... ดีมาก" กระสุนนัดสุดท้ายถูกลั่นไกออกไปอย่างไร้ความปรานี ก่อนที่คิมหันต์จะสะบัดปืนเก็บเข้าซองหนังใต้สูท ใบหน้าคมคายไร้ซึ่งรอยยิ้ม ดวงตาสีเข้มดุดันฉายแวววาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่งที่ขวางหน้า หากมัสยาคือความอ่อนหวานเดียวที่เขายอมลดกำแพงลงให้ ภาคินก็คือศัตรูตัวฉกาจที่ต้องถูกบดขยี้ให้แหลกคามือไม่ให้เหลือแม้แต่ซาก รถยนต์หรูคันยาวพุ่งทะยานกลับสู่คฤหาสน์หลังใหญ่ด้วยความเร็วสูง หัวใจของมาเฟียหนุ่มเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ตีรวน ทั้งโกรธแค้นแทนหยาดน้ำตาของหญิงสาว และเดือดดาลที่คนใกล้ตัวกล้าหักหลังเขาอย่างอุกอาจ เมื่อประตูห้องนอนใหญ่ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างบางที่นั่งกอดเข่าร้องไห้อยู่บนเตียงสะดุ้งสุดตัว มัสยาเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยดวงตาที่บวมช้ำ หยาดน้ำตาคลอหน่วยบนแพขนตางอนงาม ทว่าทันทีที่เห็นแววตาคุกกรุ่นและรอยเลือดที่เปรอะอยู่บนเสื้อสูทของชายหนุ่ม เธอก็ตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว "คุณคิม..." เสียงหวานสั่นเครือเอמהเรียกชื่อเขา พร้อมกับถอยร่นหนีจนแผ่นหลังชิดหัวเตียง คิมหันต์สาวเท้าเข้ามาหาด้วยก้าวอันหนักหน่วง ร่างสูงใหญ่ทาบทับลงบนเตียงกว้าง กักขังเธอไว้ระหว่างอ้อมแขนแกร่งและพนักพิงหัวเตียง ลมหายใจร้อนผ่าวปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียนนุ่ม แววตาที่มองมาเต็มไปด้วยไฟสวาทและเพลิงโทสะที่ผสมปนเปกันจนน่ากลัว "รู้ไหมว่าพี่ชายตัวดีของเธอทำอะไรลงไป..." เสียงทاบกระซิบต่ำชิดริมหูดوกบิล นิ้วแกร่งเอื้อมไปบีบคางมนของเธอให้เงยขึ้นบังคับสบตา "มันเอาเธอไปขาย... ขายให้ไอ้พวกศัตรูของฉันตั้งแต่วันแรกที่เธอก้าวเข้ามาในบ้านหลังนี้แล้ว มัสยา!" ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจ ร่างบางชาวาบไปทั้งตัว ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความตกใจสุดขีด คำพูดนั้นกรีดลึกลงไปในหัวใจจนเจ็บปวดร้าวราน เสียงสะอื้นไห้หลุดลอดออกมาจากริมฝีปากบางที่สั่นระริก "มะ... ไม่จริง... พี่ภาคินไม่ทำแบบนั้น..." เธอยังพยายามปฏิเสธทั้งที่น้ำตารินไหลอาบแก้ม หัวใจดวงน้อยแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อตระหนักว่าความเสียสละทั้งหมดของตนเองเป็นเพียงเรื่องตลกที่ถูกพี่ชายแท้ ๆ หลอกใช้ "เธอจะปกป้องมันไปถึงไหน!" คิมหันต์คำรามลั่นด้วยความหงุดหงิด มือหนากระชากทึ้งเสื้อผ้าของเธอด้วยความรุนแรงที่เกิดจากแรงอารมณ์อันพลุ่งพล่าน สัญชาตญาณดิบเถื่อนถูกปลุกเร้าจนยากจะควบคุม แรงปรารถนาอันตรายที่ผสมผสานกับความโกรธแค้นพวยพุ่งขึ้นในกระแสเลือด "ปล่อยนะ... คุณคิม... ฮือ..." มัสยาพยายามขัดขืน ดิ้นรนสุดแรงเมื่อสัมผัสได้ถึงอันตรายจากแววตาของเขา มือเล็กพยายามผลักอกแกร่งออกห่าง ทว่าเรี่ยวแรงอันน้อยนิดหรือจะสู้แรงของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพล "ปล่อยงั้นเหรอ?" คิมหันต์แค่นหัวเราะเยือกเย็น มือใหญ่รวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอตรึงไว้เหนือหัวด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ก่อนที่ริมฝีปากร้อนผ่าวจะบดขยี้ลงมาบนเรียวปากอิ่มอย่างดุดัน ไร้ความอ่อนโยน ราวกับต้องการลงทัณฑ์และประกาศความเป็นเจ้าของอย่างเด็ดขาด รสจูบทั้งดิบเถื่อน เร่าร้อน และเต็มไปด้วยรสชาติเค็มปร่าของน้ำตา มัสยาครางประท้วงในลำคอ พยายามเบือนหน้าหนีความวาบหวามที่แฝงด้วยความเจ็บปวด ทว่าคิมหันต์กลับไม่ยอมให้เป็นเช่นนั้น มือหนาเลื่อนลงมาบีบกรามมนบังคับให้เธออ้าปากรับสัมผัสล้ำลึกที่ดุดันและเร่งเร้า ลิ้นร้อนกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ จนลมหายใจของเธอกระชั้นชิดและขาดห้วง สัมผัสจากมือหนาที่ลูบไล้ไปตามเรือนร่างภายใต้ร่มผ้าสร้างความสั่นสะท้านไปทั่วทุกอณูผิว ความโกรธเกรี้ยวในตอนแรกค่อย ๆ แปรเปลี่ยนเป็นเพลิงสวาทที่ร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ผิวเนื้อที่เสียดสีกันปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนให้ตื่นตัว คิมหันต์ถอนริมฝีปากออกมาชั่วครู่เพื่อมองใบหน้าหวานที่แดงก่ำและหอบสะั่น แววตาของเขาเต็มไปด้วยประกายปรารถนารุนแรงที่ไร้ทางออก "ในเมื่อมันกล้าเอาเธอมาแลกกับความตาย... เธอก็ต้องชดใช้แทนมันด้วยเรือนร่างและหัวใจของเธอตรงนี้... มัสยา!" สิ้นเสียงคำรามต่ำ คิมหันต์ก็ทาบทับร่างกายกำยำลงแนบชิดอย่างไร้ช่องว่าง ริมฝีปากร้อนพรมจูบซับหยาดน้ำตาบนพวงแก้มเนียน ไล่เรื่อยลงมาที่ลำคอด้านซ้ายแล้วขบเม้มเบา ๆ จนเกิดรอยรักสีแดงช้ำ สัมผัสวาบหวามและลึกล้ำดึงทั้งคู่ดิ่งจมลงสู่ห้วงเสน่หาอันเร่าร้อนที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและแรงปรารถนาอันตราย จนแทบไม่มีทางหลุดพ้น ทว่า ในขณะที่บทเพลงรักอันดุดันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างไร้ความปรานี เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเสียงทุบประตูดังสนั่นจากด้านนอกก็ทำให้คิมหันต์ต้องชะงักกึก "นายครับ! ภาคินมันหนีไปได้... และมันพาตัวประกันอีกคนหนีไปด้วย!" เสียงตะโกนรายงานจากลูกน้องคนสนิทดังลอดเข้ามา ทำเอาคิมหันต์นัยน์ตาวาวโรจน์ขึ้นด้วยโทสะที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด ส่วนมัสยาถึงกับหน้าถอดสีเมื่อได้ยินชื่อของคนที่เธอเพิ่งรู้ความจริง... และยิ่งช็อกหนักเมื่อได้ยินว่าเขากำลังจับ "ใครอีกคน" ไปเป็นเครื่องต่อรอง! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางในห้วงเสน่หาอันเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะคะ