เสียงปึงปังของการทุบโต๊ะทำงานด้วยความโกรธเกรี้ยวในห้องลับเพ้นท์เฮาส์หรู ยังคงสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของมัสยา ราวกับเสียงคำรามของพยัคฆ์ร้ายที่เหยื่อผู้เคราะห์ร้ายไม่มีวันหลุดพ้น
"นายครับ! ภาคินมันหนีไปได้... และมันพาตัวประกันอีกคนหนีไปด้วย!"
คำรายงานนั้นยังคงดังวนเวียนอยู่ในหัวของหญิงสาว
ตัวประกัน... "ใครอีกคน" ที่ภาคินบังอาจลักพาตัวไปเพื่อใช้เป็นเครื่องต่อรอง คือเงาลับที่กำลังกรีดแทะหัวใจของเธอจนแหลกสลาย มัสยาหน้าถอดสี ร่างบางสั่นเทิ้มด้วยความหวาดกลัวและสำนึกผิดที่พี่ชายสายเลือดเดียวกันยังคงสร้างความหายนะไม่รู้จักจบสิ้น ขณะที่คิมหันต์... เจ้าพ่อผู้ทรงอิทธิพล นัยน์ตาวาวโรจน์ดั่งซาตานเพลิงกัลป์ เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนบ่งบอกถึงโทสะที่พุ่งทะยานถึงขีดสุด เขาคุมสติแทบไม่อยู่ แต่เป้าหมายตรงหน้าไม่ใช่การไล่ล่าในทันทีสายตาดุดันคู่นั้นกลับหันมามองร่างที่สั่นระริกของหญิงสาวที่ยืนอยู่กลางห้อง
"มองฉันสิ, มัสยา..." น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยลอดไรฟัน มันไม่ได้เต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราดเหมือนเมื่อครู่ แต่กลับเจือไปด้วยความดิบเถื่อนและแรงปรารถนาอันตรายที่พร้อมจะแผดเผาทุกสิ่ง
คิมหันต์สาวเท้าเข้าหาเธอทีละก้าวอย่างเชื่องช้า ราวกับเสือดาวที่กำลังต้อนเหยื่อเข้ามุมมืด มัสยาถอยหลังจนแผ่นหลังบางชนเข้ากับผนังห้องกระจกเย็นเฉียบ ไรทางหนี ไร้ซึ่งช่องว่างให้หลบซ่อน แววตาร้าวลึกของมาเฟียหนุ่มสะท้อนเงาความหวาดกลัวของเธอชัดเจน ก่อนที่มือหนาใหญ่จะคว้าหมับเข้าที่เอวคืบ เลื่อนขึ้นล็อกรั้งท้ายทอยของเธอไว้แน่น บังคับให้เงยหน้าขึ้นรับสัมผัสจากเขา
"ปล่อยนะ... คิมหันต์ ฉันต้องไปช่วย..." มัสยาพยายามเปล่งเสียงประท้วงทั้งน้ำตา เมื่อนึกถึงคนที่กำลังตกอยู่ในอันตราย
"เงียบซะ!" คิมหันต์คำรามต่ำในลำคอ ริมฝีปากหยักลึกกระชากประกบลงมาปิดกั้นเสียงสะثอนและคำพูดทักท้วงทั้งมวลอย่างไร้ความปรานี รสจูบแรกดุดัน เร่าร้อน และป่าเถื่อน ราวกับการลงทัณฑ์ที่เธอและครอบครัวร่วมกันก่อขึ้น ลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ มือหนาบีบขยำสะโพกกลมกลึงผ่านเนื้อผ้าแนบเนื้อ ดึงรั้งร่างบางให้แนบชิดจนไม่เหลือช่องว่างให้อากาศแทรกผ่าน
มัสยาพยายามทุบตีอกแกร่งเพื่อประท้วง แต่ยิ่งดิ้นรนเท่าไหร่ แรงปรารถนาอันดิบเถื่อนของเขากยิ่งทวีคูณ คิมหันต์เปลี่ยนจากรสจูบลงทัณฑ์ เป็นการบดขยี้ริมฝีปากด้วยความลึกล้ำและโหยหา ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดพวงแก้มเนียน เสียงครางประท้วงในลำคอของหญิงสาวถูกกลืนหายไปในลำคอแกร่ง ความหวาดกลัวจากภายนอกค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยคลื่นความเสียวซ่านที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กายอย่างน่าละอาย
เมื่อเห็นว่าเธอเริ่มอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขน คิมหันต์จึงยอมถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง นัยน์ตาคมกริบพินิจมองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อด้วยความพึงพอใจ นิ้วเรียวเกลี่ยหยาดน้ำตาบนแก้มเนียนแผ่วเบา สัมผัสที่เปลี่ยนจากความดุดันเป็นความอ่อนโยนอย่างกะทันหันนี้ ทำให้หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก
"เธอไม่ต้องกลัวอะไรทั้งนั้น... มัสยา" คิมหันต์กระซิบชิดริมหูกลิ่นกายสาว เสียงของเขาแหบพร่าและเต็มไปด้วยมนต์สะกด "ในเมื่อพี่ชายของเธอเลือกที่จะเล่นเกมสกปรก... ฉันก็จะจัดการมันเอง แต่ตอนนี้ หน้าที่ของเธอคือการอยู่ตรงนี้... เป็นของฉัน..."
ไม่รอให้เธอได้ตั้งตัว ร่างสูงใหญ่ก็ช้อนอุ้มร่างบางขึ้นแนบอกอย่างง่ายดาย มัสยาอุทานด้วยความตกใจ รีบยกแขนคล้องคอเขาไว้โดยสัญชาตญาณ ดวงตากลมโตสั่นไหวระริกด้วยความตื่นตระหนกเมื่อถูกพาเดินตรงไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่กลางห้องเพ้นท์เฮาส์
ร่างบางถูกวางลงบนฟูกนุ่มอย่างทะนุถนอม แต่ไม่ทันที่เธอจะขยับตัวหนี คิมหันต์ก็ทาบทับลงมาด้วยเรือนร่างกำยำ ร่างหนาหนักหน่วงกดทับเธอไว้ใต้ร่างราวกับประกาศิตสิทธิ์ขาดที่ไม่อินังขัดขืน แววตาคมกริบมองสำรวจเรือนร่างอรชรที่สะท้อนภายใต้แสงไฟสลัว มันเต็มไปด้วยความต้องการอันล้นปรี่ที่ถูกกักเก็บไว้มานาน
"คุณคิม... อย่า..." เสียงหวานเอ่ยท้วงแผ่วเบາ มือบางพยายามดันแผงอกเปลือยเปล่าที่มีรอยแผลเป็นจากสนามอิทธิพล แต่กล้ามเนื้อแน่นตึงนั้นกลับแข็งแกร่งราวกำแพงเหล็ก
"อย่าปฏิเสธฉัน... มัสยา" เขากระซิบชิดริมฝีปาก ลลมหายใจร้อนผ่าวรดรินผิวแก้ม ก่อนที่ริมฝีปากหยักจะซุกไซร้ไล่ลงมาตามลำคอระหง ขบเม้มผิวเนื้ออ่อนนุ่มจนเกิดรอยกุหลาบสีแดงเข้มเพื่อตีตราจองความเป็นเจ้าของ สัมผัสที่ทั้งดิบเถื่อนและอ่อนหวานในคราเดียวกันทำ1ให้มัสยาสั่นสะท้าน ขนกายลุกชันไปทั่วร่าง ความตึงเครียดจากเหตุการณ์อันตรายเมื่อครู่ถูกหลอมละลายหายไปกับรสสัมผัสวาบหวามที่เขาจงใจมอบให้
มือหนาทำหน้าที่ปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออกอย่างคล่องแคล่ว เผยให้เห็นเรือนร่างงดงามผุดผ่องที่สั่นเทิ้มด้วยความเขินอายและตื่นเต้น คิมหันต์ชะงักไปชั่วขณะ นัยน์ตาคมเข้มลุกโชนด้วยไฟปรารถนาที่ยากจะควบคุม ความงดงามของเธอมันเย้ายวนเกินกว่าที่เสือร้ายอย่างเขาจะอดทนไหว
"คุณสวยเหลือเกิน... มัสยา สวยจนฉันแทบคลั่ง"
คำชมดิบๆ หลุดออกมาจากริมฝีปากของมาเฟียผู้เยือกเย็น ก่อนที่เขาจะมอบบทรักอันเร่าร้อนและลึกซึ้งให้เธอได้สัมผัส ทุกๆ การเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความโหยหาและแรงปรารถนาอันอันตราย รสจูบที่ดูดดื่มผสมผสานกับเสียงหอบหายใจกระชั้นชิด ท่ามกลางค่ำคืนอันมืดมิดและเต็มไปด้วยภัยคุกคาม คิมหันต์ใช้เรือนร่างและสัมผัสอันร้อนแรงโอบกอด ลบเลือนความหวาดกลัวทั้งหมดในใจของเธอ ให้จมดิ่งลงสู่ห้วงเสน่หาที่ไร้ทางออก มีเพียงเสียงครางหวานและสัมผัสแนบชิดที่ประสานเป็นหนึ่งเดียว ท่ามกลางอุณหภูมิความเร่าร้อนที่พุ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ จนแทบแผดเผาทุกสิ่ง
เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่มีใครล่วงรู้ จนกระทั่งเพลิงสวาทมอดลงเหลือเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบา มัสยานอนซบอยู่บนอกแกร่งของชายหนุ่ม ร่างกายเปลือยเปล่าแนบชิดใต้ผ้าห่มผืนหนา คิมหันต์กอดกระหวัดร่างบางไว้ในอ้อมแขน นิ้วมือหนาลูบไล้เส้นผมยาวสลวยอย่างอ่อนโยน ราวกับกำลังปลอบประโลมเหยื่อสาวให้คลายความกังวล
ทว่า ความเงียบสงบในห้องนอนหรูไม่ได้ดำเนินอยู่เช่นนั้นนานนัก
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
เสียงเคาะประตูดังขึ้นรัวเร็วและหนักหน่วงผิดปกติ ตามด้วยเสียงฝีเท้าวิ่งวุ่นของลูกน้องด้านนอก คิมหันต์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจ นัยน์ตาดำขลับตวัดมองไปยังประตูห้องนอนทันทีด้วยความระแวง
"นายครับ! แย่แล้วครับ..." เสียงลูกน้องคนสนิทตะโกนลอดเข้ามาด้วยน้ำเสียงแตกตื่นจนฟังไม่ได้ศัพท์ "คนของเราที่ตามสะกดรอยภาคิน... ส่งสัญญาณสุดท้ายมาแล้วครับ... ก่อนที่สัญญาณทั้งหมดจะตัดขาดหายไป!"
มัสยาที่กำลังเคลิบเคลิ้มอยู่ในอ้อมแขน สะดุ้งเฮือกขึ้นสุดตัว หัวใจกระตุกวูบด้วยสังหรณ์ใจอันเลวร้าย คิมหันต์ผุดลุกขึ้นนั่งอย่างรวดเร็ว ดวงตาคมกริบฉายแววดุดันขึ้นมาอีกครั้งเมื่อตระหนักได้ว่า... เกมนี้มันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
และก่อนที่ใครจะทันได้ขยับตัว เสียงข้อความแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือราคาแพงบนโต๊ะข้างเตียงก็ดังขึ้น... *ติ๊ง!*
คิมหันต์เอื้อมมือไปหยิบมันขึ้นมาเปิดดู ปรากฏภาพถ่ายวิดีโอสั้นๆ จากเบอร์แปลก แสดงภาพบุคคลปริศนาถูกมัดติดกับเก้าอี้ในโกดังร้างแห่งหนึ่ง... และใบหน้านั้นก็ทำเอาลมหายใจของมัสยาขาดห้วงไปทันที!
"ม... ไม่จริง..." หญิงสาวกรีดร้องออกมาเบาๆ ด้วยความช็อกสุดขีด เมื่อคนในภาพนั้น... คือคนที่เธอรักที่สุดรองจากพี่ชาย และเป็นความลับที่เธอพยายามปกปิดมาตลอดชีวิต!
กุหลาบอาบแสงจันทร์
ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับความรักอันดาร์กและเร่าร้อนของคิมหันต์และมัสยานะคะ
กับดักสวาทพยัคฆ์ร้าย•ตอนที่ 29
ค่ำคืนแห่งการปลอบประโลม
ผลงานโดย กุหลาบอาบแสงจันทร์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (กุหลาบอาบแสงจันทร์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง กับดักสวาทพยัคฆ์ร้าย นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!