แผนลอบสังหาร

เสียงระเบิดกัมปนาทที่ดังสนั่นหวั่นไหวฉีกกระชากความเงียบงันของค่ำคืนนี้ให้พังทลายลงในเสี้ยววินาที แรงอัดอากาศมหาศาลซัดกระหน่ำเข้ามาจนกระจกกันกระสุนราคาแพงระยับของรถยนต์ลีมูซีนหุ้มเกราะแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ เศษแก้วพุ่งกระจายราวดาวกระจายมรณะ สัญชาตญาณดิบเถื่อนของเจ้าพ่อคาสิโนผู้ผ่านความเป็นความตายมานับครั้งไม่ถ้วนทำงานเร็วกว่าความคิด มือหนาคว้าหมับเข้าที่ต้นแขนเรียวของมัสยาแล้วกระชากร่างบางให้ทรุดฮวบลงมาหลบใต้เบาะที่นั่งอย่างอุกฉกรรจ์ กลิ่นดินปืนและควันไฟฉุนกานต์คละคลุ้งไปทั่วบริเวณ พร้อมๆ กับเสียงหับกระสุนปืนกลอัตโนมัติที่รัวกระหน่ำใส่ตัวรถราวกับห่าฝน "หมอบลงไป!" เสียงคำรามต่ำลึกราวกับพยัคฆ์ร้ายบาดเจ็บดังลอดไรฟันของคิมหันต์ แววตาคมกริบของเขาดุดันและลุกโชนไปด้วยเพลิงโทสะ ร่างกายกำยำขยับเข้าปกป้องร่างบางของมัสยาไว้มิดชิดโดยไม่ห่วงชีวิตตัวเอง เลือดสีแดงฉานเริ่มซึมผ่านเสื้อเชิ้ตเนื้อดีบริเวณหัวไหล่ของเขาจากการถูกสะเก็ดระเบิดถาก แต่ความเจ็บปวดทางกายไม่ได้สร้างความสะทกสะท้านให้มาเฟียหนุ่มแม้แต่น้อย สิ่งเดียวที่ทำให้กรามแกร่งขบเข้าหากันจนนูนเด่นคือเงาสีดำของกลุ่มมือสังหารที่รายล้อมรถของพวกเขาไว้รอบทิศทาง มัสยาหัวใจแทบหยุดเต้น ภาพความรุนแรงตรงหน้าสะท้อนอยู่ในดวงตากลมโตที่สั่นระริก ร่างกายของเธอเย็นเฉียบด้วยความหวาดกลัว แต่เมื่อเหลือบไปเห็นหยดเลือดสีเข้มที่ไหลรินอาบแขนแกร่งของชายหนุ่ม ความกลัวทັງปวงก็พลันมลายหายไป ถูกแทนที่ด้วยความเด็ดเดี่ยวอย่างไร้เหตุผล "คุณคิม... คุณบาดเจ็บ!" เสียงหวานเอ่ยลอดไรฟันด้วยความตกใจ "อย่าดื้อ มัสยา! หมอบอยู่ตรงนี้!" คิมหันต์ตวาดเสียงกร้าว พยายามหยิบปืนพกสั้นคู่ใจออกจากซองพกใต้รàngกาย แต่ทว่า... วินาทีนั้นเอง ปลายกระบอกปืนสีดำสนิทของมือปืนคู่อริคนหนึ่งก็โผล่พ้นกลุ่มควัน พุ่งตรงมายังตำแหน่งที่คิมหันต์กำลังจะเงยหน้าขึ้นพอดี! มันคือจังหวะความเป็นความตายที่ห่างกันเพียงเสี้ยวลมหายใจ! มัสยาไม่รู้ว่าเอาความกล้ามาจากไหน ร่างบางดีดตัวขึ้นจากพื้นรถพุ่งเข้าชนร่างสูงใหญ่ของคิมหันต์สุดแรง พร้อมกับใช้สองมือผลักไหล่กว้างของเขาให้ล้มคว่ำลงไปพ้นแนววิถีวิถีกระสุน ปัง! กระสุนนัดมรณะพุ่งเจาะทะลุกระจกหลังฝั่งที่คิมหันต์เพิ่งนั่งอยู่เมื่อครู่เฉียดศีรษะของทั้งคู่ไปเพียงไม่กี่เซนติเมตรเท่านั้น แรงปะทะทำให้มัสยาทับอยู่บนร่างแกร่งของมาเฟียหนุ่ม ลมหายใจหอบกระชั้นเป่ารดกันและกันท่ามกลางกลิ่นควันปืนที่ฉุนจัด คิมหันต์เบิกกว้างด้วยความตกตะลึงระคนประหลาดใจ เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้หญิงบอบบางที่เขาเคยตราหน้าว่าเธอเป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง จะกล้าเอาชีวิตมาบังกระสุนแทนเขา! "เธอ... บ้าไปแล้วหรือไง!" คิมหันต์คำรามลั่น แววตาดุดันฉายประกายระอุร้าวด้วยความโกรธปนความรู้สึกบางอย่างที่ตีรวนอยู่ในอกจนยากจะอธิบาย "ถ้าคุณตาย... ฉันจะไปทวงคืนอิสรภาพให้ครอบครัวจากใครล่ะคะ!" มัสยาเถียงกลับเสียงสั่น แต่แววตาแน่วแน่ไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย "หึ..." คิมหันต์เค้นเสียงหัวเราะในลำคอด้วยความระคนหมั่นไส้และพึงพอใจในความอวดดีของคนใต้ร่าง มือหนาเลื่อนขึ้นโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก ก่อนที่เขาจะพลิกร่างขึ้นมาเป็นฝ่ายคร่อมทับเธอไว้ ป้องกันกระสุนนัดต่อไปที่ยังคงกราดยิงเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ดวงตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่ฉายแววดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ แม้ในสถานการณ์เฉียดตายเช่นนี้ แรงดึงดูดระหว่างพวกเขากลับยิ่งทวีความรุนแรงและร้อนรุ่มขึ้นอย่างไร้เหตุผล ภายนอกรถ เสียงปืนและการปะทะระหว่างบอดี้การ์ดมืออาชีพของคิมหันต์กับกลุ่มมือสังหารยังคงดำเนินไปอย่างดุเดือด แต่ภายในพื้นที่จำกัดและมืดมิด มีเพียงเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นและอุณหภูมิร่างกายที่พุ่งสูงขึ้นของคนทั้งสอง คิมหันต์โน้มใบหน้าคมคายลงมาใกล้จนปลายจมูกโด่งรั้นเกือบชนกัน ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดริมฝีปากอิ่มที่สั่นระริก ความรู้สึกดิบเถื่อนและเร่าร้อนพลุ่งพล่านขึ้นในสายเลือดของมาเฟียหนุ่ม เขาบดริมฝีปากลงบนเรียวปากนุ่มของเธอทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้ทันตั้งตัว จูบนั้นทั้งดิบเถื่อน ดุดัน และเรียกร้อง ราวกับต้องการลงโทษที่เธอรนหาที่ตาย แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงไว้ด้วยความโหยหาอย่างรุนแรง มัสยาครางแผ่วในลำคอ สมองขาวโพลนไปหมด ความหวาดกลัวจากกระสุนปืนมรณะเมื่อครู่อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย ถูกแทนที่ด้วยรสจูบอันร้อนระอุที่แผดเผาสติสัมปชัญญะของเธอให้มอดไหม้ มือเรียวเล็กที่พยายามผลักไสในตอนแรก ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตชุ่มเลือดของเขาแน่นอย่างไร้เรี่ยวแรง แรงปรารถนาอันตรายที่คิมหันต์มักจะหยิบยื่นให้เสมอเวลาที่พวกเขาชิดใกล้ กลับทำงานอย่างเต็มที่ในวินาทีเฉียดตายนี้ "จำไว้... มัสยา ชีวิตของเธอเป็นของฉัน... ไม่มีใครหน้าไหนมีสิทธิ์เอาไปได้ทั้งนั้น... แม้แต่ความตาย!" คิมหันต์กระซิบเสียงพร่าชิดริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อจากการถูกจูบอย่างเร่าร้อน แววตาดุดันฉายประกายความกระหายที่น่ากลัวและทรงพลัง มือหนาเลื่อนลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าภายใต้ชุดเดรสที่ยับย่นอย่างถือสิทธิ์ ปลุกเร้าไฟสวาทให้ลุกโชนขึ้นท่ามกลางซากปรักหักพังของกระสุนปืน ทว่า... ในวินาทีที่บรรยากาศกำลังจะก้าวข้ามเส้นแบ่งความเร่าร้อนไปสู่ห้วงเสน่หาอันลึกซึ้ง เสียงเคาะกระจกรถด้านนอกที่แตกละเอียดก็ดังขึ้น พร้อมกับเสียงทุ้มห้วนของลูกน้องคนสนิทที่ตะโกนฝ่าเสียงลมเข้ามา "นายครับ! เคลียร์พื้นที่รอบนอกเรียบร้อยแล้วครับ!" คิมหันต์ชะงักเล็กน้อย ดวงตาดุดันไหววับด้วยความหงุดหงิดที่ถูกขัดจังหวะ เขายังคงทาบทับร่างตนเองไว้บนเรือนร่างนุ่มนิ่มของมัสยา สายตาคมกริบกวาดมองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อของหญิงสาวด้วยความพึงพอใจ ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นช้าๆ แล้วยื่นมือหนาฉุดกระชากให้เธอลุกขึ้นตามมาติดๆ แสงไฟจากรถตำรวจและรถพยาบาลที่วิ่งเข้ามาสมทบสาดส่องเข้ามาภายในตัวรถที่พังยับเยิน เผยให้เห็นรอยกระสุนนับสิบนัดที่ฝังอยู่ตามโครงเหล็กหุ้มเกราะ คิมหันต์ก้าวลงจากรถด้วยท่าทีสง่างามราวกับพยัคฆ์หนุ่มผู้ไร้พ่าย แม้จะมีรอยกระสุนถากที่หัวไหล่แต่เขากลับไม่แสดงอาการเจ็บปวดออกมาเลยแม้แต่น้อย ร่างสูงหันกลับมามองมัสยาที่ก้าวตามลงมาด้วยสภาพเนื้อตัวมอมแมมแต่แววตากลับเด็ดเดี่ยวไม่ยอมแพ้ "กลับคฤหาสน์..." คิมหันต์เอ่ยสั่งเสียงเรียบด้วยความเด็ดขาด แววตาคมกริบจับจ้องมองใบหน้าหวานไม่วางตา "คืนนี้... เรามีเรื่องต้องเคลียร์กันยาวแน่ มัสยา" มัสยาเม้มริมฝีปากแน่น หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นผสมความท้าทาย เธอรู้ดีว่าการรอดชีวิตจากลอบสังหารในครั้งนี้ไม่ใช่จุดจบ แต่มันคือจุดเริ่มต้นของเกมเดิมพันชีวิตที่อันตรายยิ่งกว่าเดิม และเมื่อเธอ้าวขึ้นรถคันใหม่เพื่อเดินทางกลับสู่กรงทองของเขา เงามืดปริศนาที่แอบซุ่มมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่บนดาดฟ้าตึกสูงระฟ้าฝั่งตรงข้าม ก็กำลังยกกล้องส่องทางไกลขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเหี้ยมเกรียม... พร้อมกับโทรศัพท์มือถือที่กดต่อสายหาใครบางคนด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "แผนเอล้มเหลว... เป้าหมายไหวตัวทันและรอดไปได้ครับคุณเรมิยา... แต่ดูเหมือนว่า... หญิงสาวคนนั้นจะกลายเป็นจุดอ่อนที่น่าสนใจมากๆ ของมันเลยทีเดียวค่ะ" ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในห้วงเสน่หาอันตรายนี้กับรี้ดนะคะ หวังว่าจะชื่นชอบความเร่าร้อนในบทนี้นะคะ!