ความจริงที่ถูกเปิดเผย

“เอกสารพวกนี้มันหมายความว่ายังไงคะคุณคิม! บอกฉันมาเดี๋ยวนี้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!” กระดาษปึกหนาในมือของมัสยาสั่นเทาจนแทบจะยึดไว้ไม่อยู่ ดวงตากลมโตที่เคยฉายแววดื้อรั้นบัดนี้กลับเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความเจ็บปวดและร้าวลึก หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมาจากอก เมื่อความจริงอันโสมมที่ถูกซุกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากของผู้มีอิทธิพลถูกเปิดเผยออกมาต่อหน้าต่อตา คิมหันต์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีเข้ม แววตาคมกริบดุจพยัคฆ์ร้ายไร้ซึ่งความรู้สึกผิด เขายังคงนิ่งเงียบ ปล่อยให้ความอึดอัดเข้าปกคลุมบรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัว กลิ่นอายบุหรี่ราคาแพงผสมผสานกับความเย็นยะเยือกจากเครื่องปรับอากาศยิ่งทำให้สถานการณ์ตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก “คุณเงียบทำไมคะ? หรือว่า... หรือว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นเรื่องโกหกตั้งแต่แรก!” มัสยาพุ่งเข้าไปหาชายหนุ่มด้วยความโกรธเกรี้ยว หยาดน้ำตาไหลอาบแก้มเนียนอย่างไม่อาจอดกลั้นได้อีกต่อไป เธอกระชากปึกเอกสารในมือลงบนโต๊ะทำงานกระจกเสียงดังสนั่น “หนี้สินหลายสิบล้านของพี่ภาคิน... มันไม่ใช่เพราะเขาติดการพนันจนหมดตัว แต่มันเป็นฝีมือของคุณ! คุณจงใจจัดฉากใส่ร้ายครอบครัวฉัน เพื่อลากฉันมาเป็นทาสรองรับอารมณ์ของคุณใช่ไหมคะ!” ความเงียบงันคือคำตอบที่บาดลึกยิ่งกว่ามีดกรีดลงบนหัวใจ คิมหันต์ค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับหญิงสาว แววตาคู่นั้นไม่ได้มีความตกใจเลยแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความดุดันและอำนาจที่แผ่ออกมาจนมัสยาต้องผถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว “เพิ่งรู้ตัวรึไงครับคนสวย...” เสียงทุ้มต่ำและแหบพร่าเอ่ยออกมาอย่างเย็นชา ร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูงก่อนจะก้าวเข้าไปประชิดตัวหญิงสาวอย่างรวดเร็ว กลิ่นกายบุรุษเพศอันคุ้นเคยแผ่ซ่านความกดดันจนมัสยาแทบสิ้นเรี่ยวแรง “เธอมันก็แค่ลูกไก่ในกำมือ... คิดเหรอว่าพี่ชายไร้น้ำยาของเธอจะมีปัญญาไปก่อหนี้ก้อนโตขนาดนั้นกับคนระดับฉัน ถ้าฉันไม่โยนเหยื่อล่อให้มันตกลงไปในหลุมพรางที่ฉันขุดไว้ตั้งแต่แรก” “คุณมัน... ปีศาจ! คนใจร้าย!” มัสยาใช้กำปั้นเล็ก ๆ ทุบลงบนอกแกร่งด้วยความคับแค้นใจ แรงปะทะไม่ได้ทำให้สะเทือนแม้แต่น้อย กลับยิ่งทำให้มือหนาคว้าข้อมือบางทั้งสองข้างไว้ด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าแลบ “ใช่... ฉันมันปีศาจ” คิมหันต์กระซิบชิดริมฝีปาก อารมณ์ดิบเถื่อนพุ่งพล่านขึ้นในแววตาคมกริบ มือหนาบีบข้อมือเธอแน่นขึ้นจนขึ้นรอยแดง “แต่จำไว้ว่า... ต่อให้หนี้พวกนั้นจะเป็นแค่เรื่องหลอกลวง แต่ตัวเธอที่อยู่บนเตียงของฉัน... มันคือเรื่องจริงที่ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง!” “ปล่อยฉันนะ! คนสารเลว!” มัสยาพยายามบิดข้อมือหนีด้วยความรังเกียจระคนเจ็บปวด เธอมองหน้าเขาด้วยความรู้สึกที่พังทลายลงจนไม่เหลือชิ้นดี ความรัก ความหวาดกลัว และความหลงใหลที่เคยมีต่อซาตานร้ายผู้นี้ บัดนี้ถูกแทนที่ด้วยความเกลียดชังอย่างสุดซึ้ง “ฉันเกลียดคุณ! เกลียดที่สุด!” คำพูดตัดพ้อและแววตาร้าวลึกที่เต็มไปด้วยความหยิ่งทะนงของเธอกลับยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ดิบเถื่อนในตัวมาเฟียหนุ่มให้ลุกโชนขึ้นไปอีก คิมหันต์กระชากร่างบางเข้าหาตัวจนแนบชิด ลมหายใจร้อนผ่าวปะทะกันจนแทบหลอมละลาย เขาไม่สนใจคราบน้ำตาบนใบหน้าหวานหยาดเยิ้มนั้นแม้แต่น้อย มืออีกข้างเลื่อนขึ้นมาตรึงท้ายทอยของเธอไว้บังคับให้เงยหน้าขึ้นรับสัมผัสอันดุดัน “เกลียดให้ and เต็มที่เลยมัสยา... เพราะต่อให้เธอจะเกลียดฉันจนแทบอยากจะฆ่าฉันให้ตายคามือ เธอก็ไม่มีวันหลุดพ้นไปจากกรงขังของฉันได้แม้แต่วินาทีเดียว!” ริมฝีปากหนาประกบจูบลงมาอย่างรุนแรงไร้ความปรานี เป็นการลงทัณฑ์ที่ผสมผสานระหว่างความกระหายใคร่และแรงแค้น มัสยาพยายามเม้มปากแน่นและสะบัดหน้าหนี แต่เรียวปากแข็งแกร่งกลับขบเม้มจนเธอเจ็บร้าวไปหมด ก่อนจะแทกลิ้นร้อนเข้าไปกวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ มือหนาลูบไล้ไปตามแผ่นหลังบอบบางแล้วออกแรงอุ้มร่างเธอลอยขึ้นจนขาเรียวต้องเกี่ยวรอบเอวสอบของเขาไว้โดยอัตโนมัติ ความตึงเครียดในห้องทำงานพุ่งทะยานถึงขีดสุดเมื่อคิมหันต์อุ้มเธอมุ่งตรงไปยังเตียงนอนขนาดใหญ่กลางห้อง แรงดึงดูดอันตรายระหว่างทั้งคู่เปรียบเสมือนไฟลามทุ่งที่ไม่มีวันดับลงได้ง่าย ๆ ทว่า... ในวินาทีที่ร่างบางกำลังจะถูกกดลงบนที่นอนอันเร่าร้อน เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะอย่างกะทันหัน พร้อมกับเสียงของบอดี้การ์ดคนสนิทที่ตะโกนแทรกเข้ามาด้วยความตระหนก “นายครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ เรมิยาบุกเข้ามาในคฤหาสน์ พร้อมกับ... พร้อมกับเอกสารลับที่ถูกขโมยไปจากเซฟนิรภัยของนายครับ!” คิมหันต์ชะงักกึก ร่างสูงผละออกจากริมฝีปากบวมเจ่อของหญิงสาวอย่างไม่สบอารมณ์ แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรียมในชั่วพริบตาเดียว ขณะที่มัสยาเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อได้ยินชื่อของอดีตคู่หมั้นตัวร้ายที่หายตัวไปนาน 🌹✨ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความเร่าร้อนนี้เสมอนะคะ