ความเข้าใจผิดครั้งใหญ่

เสียงทุบประตูปังๆ จากด้านนอกยังคงสะท้อนก้องอยู่ในความเงียบงันของห้องพักส่วนตัว ทว่าสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่าเสียงกู่ร้องของเรมิยากลับเป็นความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ของคิมหันต์ ดวงตาคมกริบดุจพยัคฆ์ร้ายไร้ความปรานีคู่นั้นกำลังจ้องมองตรงมาที่มัสยา ร่างบางสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะความหนาวเหน็บจากเครื่องปรับอากาศ หากแต่เป็นเพราะพิษสงของความจริงที่เพิ่งถูกกระชากออกมาต่อหน้าต่อตา “เปิดประตูสิคะ คิมหันต์! หรือว่าคุณกำลังกลัว... กลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะรู้ว่าตลอดเวลาที่คุณทำดีด้วย ที่คุณยอมให้เธออยู่ใกล้ ที่คุณทำเป็นปกป้องเธอจากหนี้สินของพี่ชาย แท้จริงแล้วมันก็แค่ ‘เกม’ เกมหนึ่งที่คุณใช้เพื่อเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของตระกูลเรา!” เสียงกรีดร้องของเรมิยาจากเบื้องหลังบานประตูไม้เนื้อหนาดังแทรกเข้ามาในโสตประสาท ทุกถ้อยคำเปรียบเสมือนคมมีดที่กรีดลงบนหัวใจของมัสยาจนพรุน ร่างระหงถอยร่นไปด้านหลังโดยอัตโนมัติจนแผ่นหลังบอบบางแนบชิดติดกับผนังห้องเย็นเฉียบ ดวงตากลมโตที่เคยฉายแววดื้อรั้นบัดนี้ไหวระริก เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำใสที่เธอพยายามกลั้นเอาไว้ไม่ให้มันไหลร่วงลงมาประจานความอ่อนแอ “มัส...” คิมหันต์เอ่ยเสียงต่ำ พางก้าวเท้าเข้ามาหาเธอทีละก้าว ร่างสูงใหญ่กดดันบรรยากาศรอบตัวให้บีบรัดจนแทบหายใจไม่ออก มือหนายื่นออกไปหมายจะคว้าจับเรียวแขนเล็ก แต่มัสยากลับเบี่ยงตัวหลบราวกับรังเกียจสัมผัสจากเขา “อย่ามาโดนตัวฉัน!” เสียงหวานเอ่ยลอดไรฟัน สั่นเครือแต่เต็มไปด้วยแรงสะเทือนใจที่อัดแน่นอยู่เต็มอก “ถอยไป... คิมหันต์” “ฟังฉันก่อนมัสยา เรื่องข้างนอกนั่นมัน...” “เรื่องข้างนอกนั่นมันอะไรคะ? เป็นความจริงใช่ไหมที่เรมิยาพูด!” มัสยาตวาดลั่น หยาดน้ำตาที่อดกลั้นไว้ในที่สุดก็ร่วงเผาะลงอาบแก้มเนียน ความเจ็บปวดแล่นริ้วไปทั่วร่างราวกับถูกสายฟ้าฟาดซ้ำลงมาที่กลางใจ “ที่ผ่านมา... ทั้งหมดที่คุณทำดีกับฉัน ปกป้องฉันจากเจ้าหนี้ ให้ที่ซุกหัวนอน ให้ความอบอุ่นจอมปลอมนั่น... มันก็เป็นแค่แผนการที่คุณร่วมมือกับนังนั่น เพื่อตบตาฉัน ให้ฉันตายใจ แล้วสุดท้ายก็ตกเป็นเบี้ยล่างในกำมือของคุณใช่ไหมล่ะคะ!” “ไร้สาระ!” คิมหันต์คำรามลั่นในลำคอ นัยน์ตาคมดุวาวโรจน์ด้วยความโกรธจัดที่ถูกปรักปรำ เขาเกลียดการถูกใส่ร้าย ยิ่งมาจากปากของผู้หญิงที่เขาเริ่มเปิดใจมอบความรู้สึกให้ด้วยแล้ว ยิ่งทำให้สติของเจ้าพ่อหนุ่มขาดผึ่ง “ฉันไม่เคยร่วมมืออะไรกับเรมิยา และฉันไม่เคยคิดจะหลอกใช้เธอ มัสยา! มองหน้าฉันแล้วใช้สมองคิดดูให้ดี!” “ไม่ต้องมาแก้ตัว!” มัสยากรีดร้องสวนขึ้นมาทันควัน หัวใจดวงน้อยเจ็บแปลบจนแทบแหลกสลาย ภาพเหตุการณ์ตลอดหลายวันที่ผ่านมา ภาพความอ่อนโยนยามที่เขาโอบกอดสัมผัส ภาพรสจูบเร่าร้อนที่เคยทำให้เธอหลงใหล บัดนี้มันกลับกลายเป็นเครื่องมือตอกย้ำว่าเธอช่างโง่เง่าสิ้นดีที่เอาหัวใจไปฝากไว้กับซาตานร้ายที่ไร้หัวใจ ซองเอกสารสีน้ำตาลที่เรมิยาโยนลอดช่องประตูเข้ามาเมื่อครู่ยังคงตกอยู่ที่พื้น มันคือหลักฐานปลอมชิ้นเอกที่ถูกจัดฉากขึ้นอย่างแนบเนียน ทั้งสัญญาจำยอม เอกสารการโอนหุ้น และข้อความสนทนาที่ถูกตัดต่อระหว่างคิมหันต์และเรมิยา ซึ่งบ่งบอกชัดเจนว่าการเข้ามาพัวพันของเธอในชีวิตเขาเป็นเพียงแผนการล้างแค้นตระกูลของเธอเท่านั้น มัสยาปรายตามองซองเอกสารนั้นด้วยหัวใจที่ด้านชา ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาชายหนุ่ม แววตาของเธอในยามนี้เต็มไปด้วยความผิดหวังระคนชิงชัง “คุณมันก็แค่... สัตว์ป่าที่รอเวลาขย้ำเหยื่อให้ตายใจ” น้ำเสียงสั่นเทาเอ่ยเยาะหยันตัวเอง “ฉันมันโง่เอง... โง่ที่ยอมเอาตัวเข้าแลก โง่ที่คิดว่าผู้ชายอย่างคุณจะมีความรู้สึกจริงๆ ขึ้นมาบ้าง” “มัสยา!” คิมหันต์พุ่งเข้าประชิดตัวเธอด้วยความเร็วราวกับเสือชีตาห์ ตรึงร่างบางเข้ากับผนังห้องอย่างไร้ทางหนี มือหนาบีบเข้าที่คางมนอย่างแรงบังคับให้เริงหน้าขึ้นสบตา ลลมหายใจร้อนผ่าวปะทะกันจนรับรู้ถึงแรงอารมณ์ที่ปะทุถึงขีดสุด “ฉันบอกให้ฟัง! อย่าใช้นิสัยดื้อรั้นอย่างไร้เหตุผลมาตัดสินฉันแบบนี้!” “ปล่อยนะ! คนโกหก! คนสารเลว!” มัสยาใช้กำปั้นทุบตีลงบนอกแกร่งไม่ยั้ง แรงอารมณ์พรั่งพรูออกมาพร้อมกับหยาดน้ำตาที่ไหลทะลัก ทว่ายิ่งเธอขัดขืนมากเท่าไหร่ คิมหันต์ก็ยิ่งใช้วงแขนแข็งแกร่งดั่งคีมเหล็กรัดตรึงร่างเธอไว้แนบชิดติดตัวมากขึ้นเท่านั้น ความใกล้ชิดที่ควรจะเร่าร้อนและเต็มไปด้วยแรงเสน่หา บัดนี้กลับคุกรุ่นไปด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธแค้นและความเข้าใจผิดที่หยั่งรากลึก คิมหันต์ก้มมองริมฝีปากอิ่มที่สั่นระริกด้วยแรงสะอาวน “ในเมื่อเธอคิดว่าฉันเลว นัก... และคิดว่าทุกอย่างที่ผ่านมามันคือการหลอกลวง งั้นก็มารับบทลงโทษของคนโง่คนนี้ให้สาสมซะดีกว่า มัสยา!” สิ้นเสียงคำรามดิบเถื่อน คิมหันต์ก็ก้มลงประกบเรียวปากหยักเข้ากับริมฝีปากอิ่มของเธอทันทีอย่างไร้ความปรานี จุมพิตในครานี้ไม่มีความอ่อนหวานละมุนละไมหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงแต่ความเร่าร้อน ดุดัน และการลงทัณฑ์เพื่อระบายความอัดอั้นตันใจที่ถูกปรักปรำ มัสยาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ พยายามสะบัดหน้าหนีและทุบตีเขา แต่เรียวปากหนากลับบดขยี้กลีบปากเธออย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างหิวกระหาย รสชาติเค็มปร่าของหยาดน้ำตาผสมปนเปไปกับรสจูบอันดุดันจนแทบขาดใจ ร่างบางอ่อนระทวยลงในอ้อมแขนแกร่งอย่างไม่ ท่ามกลางบรรยากาศที่กำลังระอุเดือด เสียงทุบประตูกลับหยุดชะงักลงกะทันหัน พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ที่กำลังวิ่งกรูเข้ามาทางโถงทางเดินด้านนอก *“บอสครับ! แย่แล้วครับ! ลูกน้องของภาคินบุกเข้ามาทางด้านหลังคาสิโน พร้อมกับกำลังคนติดอาวุธครบมือ... ตอนนี้พวกมันกำลังคุมเชิงอยู่ชั้นล่างครับ!”* เสียงตะโกนรายงานผ่านเครื่องมือสื่อสารของบอดี้การ์ดหน้าห้องดังทะลุเข้ามา ทำเอาคิมหันต์ชะงักกึก ดวงตาคมดุหันขวับไปมองที่ประตูห้องทันทีด้วยประกายตาดุดันน่ากลัว ขณะที่มัสยาซึ่งอยู่ในอ้อมแขนพลันสะث้านเฮือก หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มเมื่อได้ยินชื่อของพี่ชายตัวเองในสถานการณ์วิกฤตนี้ —โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ— ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความเร่าร้อนและดาร์กโรมานซ์เรื่องนี้ด้วยกันนะคะ