ข้อแลกเปลี่ยนครั้งใหม่

เสียงแก้วคริสตัลกระทบกับโต๊ะหินอ่อนดัง *เพล้ง* สะท้อนก้องห้องทำงานหรูหราอึมครึม กลิ่นบุหรี่ราคาแพงลอยอวลปะปนกับบรรยากาศตึงเครียดจนแทบหายใจไม่ออก มัสยายืนตัวสั่นเทา กำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือขณะจ้องมองใบแจ้งหนี้ก้อนโตบนโต๊ะทำงานของผู้ชายที่เปรียบเสมือนยมทูตในคราบซาตาน "พี่ชายตัวดีของเธอสร้างเรื่องไว้อีกแล้วนะ... มัสยา" เสียงทุ้มต่ำตึงเครียดเอ่ยขึ้นพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของคิมหันต์ที่ก้าวเข้ามาประชิดตัว ดวงตาคมกริบดุจพยัคฆ์ร้ายคู่นั้นกวาดมองเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยแววตาสمเพชแกมสมใจอยาก รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากหยักลึก "พี่ภาคินไปทำอะไรอีก..." เสียงหวานสั่นเครือเอ่ยถามออกไปอย่างยากลำบาก คอของเธอมันแห้งผากไปหมดเมื่อตระหนักดีว่าตระกูลของเธอจมปลักอยู่ใต้กองหนี้มหาศาลที่ไม่มีวันใช้หมดสิ้น "ติดการพนัน เล่นเสียจนเอาโฉนดที่ดินผืนสุดท้ายไปจำนองกับแก๊งเงินกู้นอกระบบ แถมยังไปค้ำประกันวงเงินพนันบ่อนเถื่อนในเครือข่ายของฉันอีก ยอดรวมตอนนี้... เกินกว่าที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างเธอจะหามาจ่ายได้ทั้งชีวิต" คิมหันต์แค่นหัวเราะในลำคอ ร่างหนาย่างสามขุมเข้ามาใกล้จนมัสยาต้องถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนเข้ากับผนังห้องเย็นเฉียบ กุหลาบอาบแสงจันทร์ขอนำพาทุกท่านดำดิ่งสู่ห้วงแห่งพันธะสัญญาอันมืดมนนี้... "ปล่อยพี่ฉันไปเถอะค่ะ ฉันขอร้อง... ให้ฉันทำอะไรก็ได้ แต่อย่าทำอะไรเขาเลย" มัสยาเงยหน้าขึ้นสบตา ตัดสินใจเอ่ยปากร้องขอทั้งน้ำตา ศักดิ์ศรีที่เคยมีถูกเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดี เพื่อแลกกับการมีชีวิตรอดของพี่ชายตัวปัญหา คิมหันต์ชะงักไปเล็กน้อย นิ้วแกร่งเอื้อมขึ้นเชยคางมนของเธอขึ้นบังคับให้สบตา ปลายเล็บแข็งกระด้างลูบไล้กรอบหน้าเนียนนุ่มอย่างจงใจยั่วยวน ลมหายใจอุ่นร้อนเป่ารดผิวแก้มจนมัสยาขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "หึ... พูดง่ายดีนี่ เธอกล้าเอาชีวิตตัวเองมาแลกงั้นเหรอ?" ดวงตาคมเข้มหรี่ลงอย่างใช้ความคิด แรงบีบที่คางมนเพิ่มน้ำหนักขึ้นเล็กน้อยพلอยให้หญิงสาวนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดแต่ไม่ยอมปริปากร้อง "พี่ชายเธอเอาชีวิตมันเองมาเดิมพันกับความฉิบหาย ฉันคงปล่อยไปง่ายๆ ไม่ได้... เว้นเสียแต่ว่า เธอจะมี 'ข้อแลกเปลี่ยน' ที่คุ้มค่าพอ" "ข้อแลกเปลี่ยนอะไรคะ?" มัสยาถามเสียงสั่น ร่างกายสะท้อนไหวเมื่อฝ่ามือหนาเปลี่ยนจากคางเลื่อนลงมาโอบรัดเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวอย่างถือวิสาสะ แรงดึงดูดอันตรายแผ่ซ่านออกมาจากตัวเขาจนเธอแทบหมดแรงยืน "เป็นของฉัน... ทั้งตัวและหัวใจ จนกว่าฉันจะเบื่อ และจนกว่าหนี้ทุกบาททุกสตางค์ของภาคินจะถูกชำระจนหมดสิ้น" คำประกาศิตนั้นราสายฟ้าฟาดลงกลางใจ มัสยาเบิกตากว้าง หัวใจเต้นระรัวราวกับจะหลุดออกมานอกอก ความหวาดกลัวและความรัญจวนใจตีรวนปะปนกันจนแยกไม่ออก ร่างกายของเธอสั่นสะท้านเมื่อสัมผัสได้ถึงความร้อนผ่าวจากฝ่ามือใหญ่ที่เริ่มลูบไล้แผ่นหลังผ่านเนื้อผ้าบางเบา "คุณคิม... มัน..." "ไม่มีสิทธิ์ต่อรอง ไม่มีทางเลือกอื่น" คิมหันต์กระซิบชิดริมใบหู น้ำเสียงแหบพร่าเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ถูกปลุกเร้า "ถ้าเธอปฏิเสธ พรุ่งนี้เช้าศพพี่ชายเธอคงลอยขึ้นอืดอยู่กลางแม่น้ำเจ้าพระยา... เลือกเอา ว่าจะยอมให้ฉันกลืนกินเธอทีละน้อย หรือจะปล่อยให้มันตายอย่างอนาถ" สัมผัสจากริมฝีปากร้อนผ่าวที่กดจبلลงบนซอกคอขาวเนียนทำให้มัสยาสะعุกเฮือก สมองขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออก กลิ่นกายบุหรี่ผสมน้ำหอมผู้ชายราคาแพงโชยเข้าจมูกจนมึนงง มือหนาเริ่มลูบไล้สัดส่วนโค้งเว้าอย่างจงใจย่ำยีศักดิ์ศรี แต่ทว่ากลับจุดไฟพิศวาสบางอย่างให้ลุกโชนขึ้นในกายสาวอย่างไม่น่าเชื่อ เธอพ่ายแพ้... พ่ายแพ้ให้กับอำนาจมืดของเขาตั้งแต่วินาทีแรกที่ก้าวเข้ามาในห้องนี้แล้ว คิมหันต์ยิ้มหยันเมื่อเห็นเรือนร่างอ่อนปวกเปียกในอ้อมแขน เขาลากลิ้นร้อนผ่านลาดไหล่เนียนจนหญิงสาวครางแผ่วในลำคอด้วยความเสียวซ่าน มือแกร่งกระชากเสื้อผ้าของเธอออกด้วยความรวดเร็วและเด็ดขาด ท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนระอุขึ้นทุกที ริมฝีปากหยักลึกประกบจูบปิดกลีบปากนุ่มอย่างดุดัน รสจูบเร่าร้อนป่าเถื่อนแต่ทว่าเรียกร้องและดึงดูดใจจนมัสยาต้องเผยอปากรับสัมผัสอันวาบหวามนั้นอย่างจำยอม ลิ้นร้อนเกี่ยวพันตักตวงความหวานล้ำจนแทบขาดใจ เสียงหอบหายใจกระชั้นชิดดังแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัว สองมือบางที่เคยผลักไส บัดนี้กลับเปลี่ยนเป็นกำเสื้อสูทของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างตัวเองไม่ให้ทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ร่างบางถูกผลักลง1บนโซฟาหนังตัวใหญ่อย่างไม่ปรานี น้ำหนักตัวที่ทาบทับลงมาทำให้มัสยารู้สึกราวกับถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวนที่ไม่มีวันหลุดพ้น คิมหันต์ซุกไซร้ซอกคอและเนินอกอิ่มอย่างกระหายหิว ทุกรอยสัมผัสทิ้งความร้อนผ่าวราวกับรอยประทับของซาตาน สติสัมปชัญญะของมัสยาหลุดลอยไปไกลเหลือเพียงความวาบหวามและแรงปรารถนาอันตรายที่เขาเป็นผู้ชี้นำ ท่ามกลางบทรักดิบเถื่อนที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นด้วยหยาดน้ำตาและคราบความเจ็บปวด ประตูห้องทำงานที่ควรจะปิดตายกลับถูกผลักเปิดออกอย่างไร้เสียง พร้อมกับร่างอรชรของใครบางคนที่ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น "อุ๊ย... ดูเหมือนฉันจะมาขัดจังหวะเวลาส่วนตัวของคุณคิมกับ... ผู้หญิงชั้นต่ำคนนี้สินะคะ?" เสียงหวานหยาดเยิ้มของเรมิยา อดีตคู่หมั้นสาวผู้ทรงอิทธิพลดังขึ้น ขัดจังหวะห้วงเสน่หาอันเร่าร้อนลงกระทันหัน คิมหันต์ชะงักกкаกหยุดการเคลื่อนไหว ดวงตาคมกริบเปลี่ยนเป็นเย็นชาดุจน้ำแข็งทันทีที่หันไปมองผู้มาใหม่ ขณะที่มัสยาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ร่างกายเปลือยเปล่าครึ่งท่อนถูกบดบังไว้ใต้ร่างหนาของมาเฟียหนุ่มที่ตอนนี้แววตาเต็มไปด้วยเพลิงโทสะครั้งใหม่ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุนกุหลาบอาบแสงจันทร์เสมือนลมหายใจนะคะ