เกมที่เธอไม่มีวันชนะ

กุญแจดอกสุดท้ายในพวงถูกบิดหมุนอย่างเงียบเชียบที่สุดเท่าที่ปลายนิ้วอันสั่นเทาจะอำนวย มัสยาแทบไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง แผ่นหลังบางแนบชิดกับบานประตูห้องนอนกว้างในเพนต์เฮาส์ส่วนตัวของคิมหันต์ หัวใจของเธอดังก้องระรัวราวกับกลองศึกที่กำลังนับถอยหลังสู่อิสรภาพ—หรือความตาย กระเป๋าเดินทางใบเล็กถูกจัดเตรียมไว้ตั้งแต่เที่ยงคืน เอกสารและตั๋วเครื่องบินเที่ยวเดียวที่ได้มาด้วยหยาดน้ำตาและศักดิ์ศรีที่เหลืออยู่ถูกกำไว้แน่นในอุ้งมือ ทว่า... ทันทีที่นิ้วเรียวกำลังจะผลักบานประตูออกไปสู่ความมืดด้านนอก *กริ๊ก!* เสียงโลหะกระทบกันเบาๆ จากสวิตช์ไฟที่ถูกกดเปิดโดยใครบางคน แสงไฟสีส้มวลอบอุ่นสว่างวาบขึ้นทั่วทั้งห้อง ขับไล่ความมืดมิดให้พ้นทาง แต่กลับแผดเผาความหวังของมัสยาจนมอดไหม้ในพริบตา "จะรีบไปไหนเหรอ... คนสวย" น้ำเสียงทุ้มต่ำ เยียบเย็น และเปี่ยมไปด้วยอันตรายดังขึ้นมาจากมุมห้อง มัสยาสะดุ้งเฮือก ร่างเพรียวแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้กลายเป็นหิน เธอกลืนน้ำยาลายเหนียวหนึบลงคออย่างยากลำบาก ก่อนจะค่อยๆ หันกลับไปช้าๆ คิมหันต์ยืนพิงกรอบประตูห้องแต่งตัวด้วยท่าทีสบายๆ สวมเพียงกางเกงสแลปสีดำขายาวโดยปราศจากเสื้อผ้าอาภรณ์ท่อนบน เผยให้เห็นแผงอกกว้างและกล้ามเนื้อแน่นตึงที่เต็มไปด้วยร่องรอยแห่งอำนาจ ดวงตาคมกริบสีนิลกาฬคู่นั้นจ้องมองมาที่เธอราวกับพยัคฆ์ร้ายที่กำลังมองเหยื่อตัวน้อยดิ้นรนในอุ้งมือ รอยยิ้มหยันที่มุมปากของเขาช่างน่ากลัวยิ่งกว่าความมืดเสียอีก "คิม... ฉัน..." มัสยาอ้าปากพะงาบๆ คำแก้ตัวนับร้อยที่เตรียมมาสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อเผชิญหน้ากับแววตาดุร้ายคู่นั้น "คิดว่าจะหนีพ้นงั้นเหรอ มัสยา?" คิมหันต์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ทำให้เลือดในกายของเธอเย็นเฉียบ เขาก้าวเท้าเดินเข้ามาหาเธียรละก้าว ช้าๆ แต่หนักหน่วงราวกับเสียงฝีเท้าของมัจจุราช "เธอคิดว่าเงินที่ฉันจ่ายไปเพื่อซื้อตัวพี่ชายเأธ มันราคาถูกนักรึไง ถึงได้คิดจะบินหนีไปเสวยสุขที่อื่นง่ายๆ แบบนี้" "พี่ภาคินเป็นคนก่อหนี้ ไม่ใช่ฉัน! และฉันก็ไม่ได้เอาเงินของคุณมาสักบาท!" มัสยาเชิดหน้าขึ้นพยายามสู้ แม้ขา2ข้างจะสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ "แต่เธอ... คือตัวประกันที่พี่ชายเธอเต็มใจส่งมาให้ฉันเอง!" พรึบ! เพียงเสี้ยววินาที ร่างสูงใหญ่ก็พุ่งเข้ามาประชิดตัวจนมัสยาแทบไม่มีโอกาสได้หายใจ แขนแกร่งราวกับคีมเหล็กคว้าหมับเข้าที่เอวคลอดกิ่วแล้วกระชากเข้าหาแนบชิดแผงอกเปลือยเปล่า กระเป๋าเดินทางในมือของเธอร่วงหล่นลงพื้นเสียงดังสนั่น "ปล่อยฉันนะ! คนสารเลว!" มัสยาทุบตีลงบนอกกว้างด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว น้ำตาแห่งความคับแค้นเอ่อคลอหน่วยดวงตาคู่สวย แต่คิมหันต์กลับไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด เขาล็อกข้อมือทั้งสองข้างของเธอไขว้ไว้ด้วยมือเพียงข้างเดียวอย่างง่ายดาย ก่อนจะใช้มืออีกข้างเชยคางมนขึ้นบังคับให้เธอสบตา "ปากเก่งนักนะ... อยากลองดีกับฉันนักใช่ไหม หึ?" ริมฝีปากหยักลึกก้มลงประกบจูบทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ตั้งตัว มันไม่ใช่จูบแห่งความอ่อนโยน แต่เป็นการลงทัณฑ์อันดุดัน ร้อนแรง และป่าเถื่อน คิมหันต์ขบเม้มริมฝีปากอิ่มของเธอด้วยความหมั่นไส้ รสจูบที่ทั้งคุกคามและเรียกร้องทำให้มัสยารู้สึกหายใจไม่ออก สมองขาวโพลนไปหมด รสชาติหวานล้ำเจือความเค็มปร่าของหยดน้ำตาที่ไหลรินผ่านมุมปาก ยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวมาเฟียหนุ่มให้พุ่งพล่านถึงขีดสุด มัสยาพยายามบิดเร้าใบหน้าหนีและทุบประท้วง แต่ยิ่งเธอขัดขืน อ้อมแขนที่โอบกอดรัดรึงก็ยิ่งแน่นแฟ้นราวกับจะหลอมร่างของเธอให้กลายเป็นเนื้อเดียวกับเขา ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะปนกันทำให้ความตึงเครียดแปรเปลี่ยนเป็นความวาบหวามที่แผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย เรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ มือหนาที่เคยล็อกข้อมือเปลี่ยน1ข้างเลื่อนมาสอดเข้าใต้กลุ่มผมยาวสลวย บังคับล็อกท้ายทอยของเธอให้รับสัมผัสที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนยิ่งขึ้น เสียงครางประท้วงในลำคอของหญิงสาวถูกกลืนหายไปกับริมฝีปากของเขา ร่างกายของมัสยาเริ่มอ่อนยวบ แรงขัดขืนที่มีค่อยๆ มอดดับลง เหลือเพียงความสั่นสะท้านจากกระแสเสน่หาอันตรายที่เขาเป็นคนจุดชนวน เมื่อเห็นว่าเหยื่อสาวเริ่มพ่ายแพ้ต่อสัมผัส คิมหันต์จึงค่อยๆ ถอนริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ดวงตาคมกริบฉายแววพึงพอใจเมื่อมองเห็นใบหน้าหวานแดงก่ำ หอบสะดุ้งโยน และริมฝีปากบวมเจ่อจากการถูกรุกราน "จำไว้... มัสยา" เสียงกระซิบพร่าต่ำดังชิดใบหู ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอระหงจนเธอขนลุกชันไปทั้งตัว "อย่าคิดลองดีหนีจากฉันอีกเป็นครั้งที่สอง..." นิ้วเรียวแกร่งของเขาไล้ลงมาตามโครงหน้าสวย ปัดหยดน้ำตาที่ข้างแก้มออกอย่างทะนุถนอมในขณะที่แววตากลับดุดันราศีกดดัน "ไม่อย่างนั้น... ฉันจะลงโทษเธอจนลุกไม่ขึ้นไปทั้งเดือนแน่" มัสยาเม้มปากแน่น หัวใจเต้นระรัวด้วยความหวาดหวั่นและแรงปรารถนาที่เธอเกลียดชังตัวเองเหลือเกินที่เผลอไผลไปตามเกมของเขา... เกมที่เธอไม่มีวันชนะตั้งแต่ก้าวเท้าเข้ามาในชีวิตของเขาแล้ว ________________________________________ ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามอ่านและร่วมอินไปกับความดาร์กเร่าร้อนนี้นะคะ บทหน้าความสัมพันธ์อันตรายนี้จะทวีความรุนแรงขึ้นอีกระดับ ฝากติดตามด้วยนะคะ!