รอยประทับแห่งอำนาจ

เสียงส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนของห้องโถงใหญ่ดังระรัว ราวกับจะประกาศกร้าวให้ผู้เป็นเจ้า3 ของคฤหาสน์ได้รับรู้ถึงการมาเยือนอันเกรี้ยวกราด เรมิยาในชุดเดรสผ้าไหมสีแดงเพลิงก้าวเข้ามาด้วยดวงตาวาวโรจน์ ใบหน้าสวยเฉี่ยวบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวระคนริษยา ทว่ายังไม่ทันที่หล่อนจะได้เอ่ยปากแหวใส่บอดี้ガードที่พยายามขวางทาง ประตูห้องทำงานส่วนตัวของคิมหันต์ก็ถูกกระชากเปิดออกด้วยแรงอารมณ์ของคนด้านในเสียก่อน มัสยาที่ยืนตัวสั่นอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่สะดุ้งสุดตัว หญิงสาวหันขวับไปมองผู้มาใหม่ด้วยหัวใจที่หล่นวูบ ขณะที่คิมหันต์... เจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพลกลับมีสีหน้าเรียบเฉยราวน้ำแข็งขั้วโลก นัยน์ตาสีดำสนิทคู่นั้นไม่ได้ฉายแววตกใจเลยสักนิด มีเพียงความรำคาญระคนเหยียดหยามที่ฉาบอยู่บนใบหน้าคมคาย "คิม! คุณทำแบบนี้กับเรย์ได้ยังไงคะ!" เรมิยากร้าวก้าวเข้ามาในห้องโดยไม่สนใจมารยาท หล่อนพุ่งตรงเข้ามาหมายจะคว้าแขนแกร่งของชายหนุ่ม หากแต่คิมหันต์กลับถอยหลังหลบหนึ่งก้าวอย่างรวดเร็ว พร้อมกับปรายตามองอดีตคู่หมั้นด้วยแววตาคมกริบดุจใบมีด "ใครอนุญาตให้เธอเข้ามาเหยียบที่นี่ เรมิยา" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาอย่างไร้ความรู้สึก ทว่ากลับทรงพลังจนทำให้บรรยากาศในห้องลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก "เรย์เป็นคู่หมั้นคุณนะคิม! ถึงผู้หญิงชั้นต่ำคนนี้จะเอาตัวเข้าแลกเพื่อขัดดอกแทนพี่ชายไร้น้ำยาของมัน คุณก็ไม่มีสิทธิ์เอาหน้าเรย์ไปเหยียบย่ำไว้ใต้เท้า!" คุณหนูตระกูลดังชี้หน้ามัสยาด้วยความเคียดแค้น ดวงตาคู่สวยแดงก่ำด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้นใจ "ผู้หญิงสารเลวคนนี้มันมีดีอะไรนักหนา! ถึงทำให้คุณต้องประกาศยกเลิกงานแต่งของเรา!" มัสยากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความรู้สึกชาหนึบวิ่งพล่านไปทั่วร่าง คำว่า 'ผู้หญิงชั้นต่ำ' และ 'เอาตัวเข้าแลก' กรีดแทงหัวใจของเธอจนยับเยิน หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ตั้งใจจะก้าวถอยหลังเพื่อหลีกทางให้คนทั้งคู่เคลียร์กัน ทว่า... หมรับ! ข้อมือเรียวถูกคว้าไว้ด้วยอุ้งมือใหญ่ที่แข็งดั่งคีมเหล็ก คิมหันต์กระชากเธอกลับเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นหลังบางแนบชิดกับอกแกร่ง แรงปะทะนั้นทำเนื้อมัสยาผวาเฮือก เธอนิ่วหน้าด้วยความเจ็บปวดแต่ยังไม่ทันได้ปริปากประท้วง ร่างสูงใหญ่ก็ก้าวเข้ามาบังร่างเธอไว้มิดชิด ราวกับประกาศสิทธิ์ความเป็นเจ้าของต่อหน้าผู้หญิงอีกคนอย่างชัดเจน "หุบปากซะ เรมิยา" คิมหันต์คำรามต่ำในลำคอ ดวงตาดุดันจ้องมองอดีตคู่หมั้นราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "เรื่องของเรามันจบลงตั้งแต่วันที่เธอกล้าหักหลังฉันแล้ว... ส่วนมัสยา เขาไม่ใช่ผู้หญิงชั้นต่ำที่เธอจะมีสิทธิ์มาด่าทอ เพราะเขาคือ 'คนของฉัน'!" คำว่า *'คนของฉัน'* กระแทกเข้าโสตประสาทของมัสยาจนหัวใจเต้นกระหน่ำไม่เป็นจังหวะ เธอเงยหน้าขึ้นมองเสี้ยวหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยความดุดันและเย่อหยิ่ง ดวงตาคู่สวยไหวระริกด้วยความสับสน ปนเปไปกับแรงดึงดูดประหลาดที่แผ่ออกมาจากร่างกายหนาที่แนบชิด เรมิยาเบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อหู ลมหายใจสะดุดกึกด้วยความเจ็บปวดและแค้นเคือง "คิม... คุณเลือกมันเหรอ เลือกผู้หญิงที่เดินเข้ามาเสนอตัวให้คุณย่ำยีเนี่ยนะ!" "ออกไป!" สั่งเสียงคำรามดกกร้าวพร้อมกับปรายตามองบอดี้การ์ดสองคนที่ยืนหน้าซีดอยู่ด้านนอก "ลากตัวคุณเรมิยาออกไปจากคฤหาสน์ของฉันเดี๋ยวนี้! ถ้าขืนหล่อนยังโวยวายอีก ก็โยนออกไปนอกรั้วซะ!" "คิม! คุณทำกับเรย์แบบนี้ไม่ได้นะ! ปล่อยฉัน! ฉันบอกให้ปล่อย!" เสียงกรีดร้องและโวยวายของเรมิยาค่อยๆ เงียบหายไปตามระยะทางที่ถูกบอดี้การ์ดหิ้วปีีกออกไปจากห้อง ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัด และแรงกดดันอันมหาศาลที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงที่ยังคงพันธนาการข้อมือเธอไว้แน่น มัสยาพยายามบิดข้อมือหนีจากพันธนาการ "ปล่อยฉันค่ะ... ฉันจะกลับห้อง" แต่คิมหันต์หาได้ทำตามไม่ ชายหนุ่มออกแรงดึงรั้งร่างบางเข้าหาตัวมากกว่าเดิมจนไม่มีช่องว่างให้อากาศผ่าน ร่างสูงก้มลงมองหญิงสาวในอ้อมแขน แววตาคมกริบพินิจพิจารณาใบหน้าหวานที่กำลังตื่นตระหนกราวกับลูกกวางน้อยหลงเข้ามาในถ้ำเสือ "กลับห้องงั้นเหรอ?" น้ำเสียงทุ้มแหบพร่าเอ่ยชิดริมหูกลิ่นกายหอมกรุ่นของเธอยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบเถื่อนในตัวเขา "เธอยังเคลียร์กับฉันไม่รู้เรื่องเลย มัสยา..." "ฉัน... ฉันไม่มีอะไรจะเคลียร์กับคุณอีกแล้ว คุณก็ได้สิ่งที่ต้องการไปแล้วนี่!" เธอกลั้นใจเถียงกลับ แม้เสียงจะสั่นพร่าด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นประกายไฟในดวงตาคู่คมที่เริ่มลุกโชนขึ้นอีกครั้ง "สิ่งที่ต้องการงั้นเหรอ?" คิมหันต์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะต่ำๆ นั้นช่างอันตรายเหลือเกิน "เธอคิดว่าแค่ยอมให้ฉันกอดเมื่อคืน มันจะล้างหนี้สิบล้านและชดเชยความอวดดีของเธอได้หมดหรือไง หึ... เด็กน้อย" นิ้วแกร่งละจากข้อมือเลื่อนขึ้นมาเชยคางมนให้เงยขึ้นบังคับสบตา ดวงตาคู่คมกวาดมองริมฝีปากอิ่มที่บวมเจ่อเล็กน้อยจากการจุมพิตอันดุดันเมื่อคืน ความปรารถนาร้อนรุ่มพวยพุ่งขึ้นมาในอกอย่างรวดเร็วจนยากจะควบคุม "คุณมัน... คนเผด็จการ เอาแต่ใจ!" มัสยาตقสบตาเขาอย่างไม่ยอมแพ้ แม้หัวใจจะเต้นรัวระทึกจนแทบกระเด็นออกมานอกอกก็ตาม "ใช่... ฉันมันเผด็จการ และยิ่งกับคนดื้อด้านอย่างเธอ ฉันยิ่งต้องใช้ 'วิธีของฉัน' ในการปราบพยศ" สิ้นคำพูดนั้น คิมหันต์ก็ไม่เปิดโอกาสให้หญิงสาวได้เอ่ยคำปฏิเสธใดๆ อีกต่อไป ริมฝีปากร้อนผ่าวทาบทับลงมาปิดกลีบปากนุ่มทันทีอย่างเอาแต่ใจ รสจูบในครานี้ไม่ได้อ่อนโยนหรือให้เวลาตั้งตัว หากแต่ดุดัน เร่าร้อน และป่าเถื่อน ราวกับต้องการสูบวิญญาณและประกาศอาณัติความเร้นลับให้เธอยอมจำนนแต่โดยดี มัสยาครางอือในลำคอ พยายามจะเบือนหน้าหนีและทุบกำปั้นลงบนแผงอกกว้างเพื่อประท้วง ทว่าแรงแค่นเพียงน้อยนิดกลับไม่ได้ระคายผิวแกร่งเลยสักนิด ร่างสูงกลับรวบเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบสนิท มืออีกข้างสอดเข้าใต้กลุ่มผมยาวสลวยเพื่อตรึงท้ายทอยของเธอไว้ให้รับองศาจูบที่ลึกซึ้งและวาบหวามยิ่งขึ้น ลิ้นร้อนแทรกซึมผ่านริมฝีปากที่เผยอออกด้วยความตกใจ กวาดต้อนความหวานล้ำภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ ปลุกเร้าสัมผัสสวาทที่ทำให้สมองของมัสยาขาวโพลน ร่างกายที่เคยขัดขืนเริ่มอ่อนระทวยลงอย่างน่าละอาย ความร้อนจากฝ่ามือหนาที่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังผ่านเนื้อผ้าบางเบา ทำให้ผิวเนื้อของเธอสั่นสะท้านราวกับถูกไฟแผดเผา ลมหายใจหอบกระชั้นประสานกันในความเงียบ คิมหันต์ถอนริมฝีปากออกช้าๆ อย่างเสียดาย นัยน์ตาสีดำสนิทพราวระยับด้วยไฟเสน่หาและอำนาจเหนือกว่า เขาไล้ปลายนิ้วโป้งไปตามริมฝีปากแดงก่ำที่บวมเจ่อของเธออย่างหลงใหล ก่อนจะโน้มใบหน้าลงกระซิบชิดใบหูบางด้วยน้ำเสียงแหบพร่าที่สั่นสะท้านอารมณ์ "จำไว้ว่าเธอเป็นของฉัน... มัสยา ห้ามมองผู้ชายคนไหน ห้ามเถียงฉัน และห้ามหนีไปไหนเด็ดขาด" คำสั่งอันเผด็จการที่เปี่ยมไปด้วยแรงปรารถนาทำให้ขนลุกซู่ไปทั้งตัว ทว่าในจังหวะที่หัวใจของมัสดายากจะทานทนต่อแรงดึงดูดอันตรายนี้ เสียงเคาะประตูดังปึงปังอย่างเร่งรีบก็ขัดจังหวะขึ้นเสียก่อน พร้อมกับเสียงตะโกนกระหึ่มด้วยความตื่นตระหนกของบอดี้การ์ดคนสนิทที่หน้าห้อง "นายครับ! แย่แล้วครับ... ภาคิน พี่ชายของคุณมัสยา พาคนบุกเข้ามาที่เขตคาสิโนของเราตอนนี้แล้วครับ! มันบอกว่าถ้าไม่ยอมปล่อยตัวน้องสาว มันจะระเบิดตึกทิ้ง!" คิมหันต์ชะงักกึก ร่างสูงผละออกจากร่างบางช้าๆ นัยน์ตาดุดันเปลี่ยนเป็นวาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะขึ้นมาทันที ขณะที่มัสยาหน้าซีดเผือดลงในพริบตาเมื่อได้ยินชื่อพี่ชายตัวแสบที่สร้างเรื่องไม่เว้นแต่ละวัน "หึ..." คิมหันต์แค่นยิ้มเย็นเยียบ แววตาดุร้ายราวกับพยัคฆ์ร้ายที่พร้อมจะขย้ำเหยื่อให้แหลکคามือ "พี่ชายตัวดีของเธอ... มันเลือกทางตายได้เหมาะเจาะเสียจริง" ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและดำดิ่งไปในห้วงเสน่หาอันอันตรายนี้ด้วยกันนะคะ