เมื่อศัตรูคิดจะโกง

"แกคิดจริงๆ หรือว่าสมบัติทั้งหมดนี้... มันเป็นของแกคนเดียวโดยชอบธรรม?" เสียงหัวเราะแหบพร่าของชายปริศนาปลายสายยังคงก้องกังวานอยู่ในโสตประสาท ท่ามกลางเสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ที่ตีวนกระแทกกับกระแสลมอย่างรุนแรง ศิลาหรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาของชายหนุ่มไม่ได้ฉายแววความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... มันคือความเยือกเย็นของนักล่าที่กำลังมองดูเหยื่อเดินเข้าสู่กับดักด้วยความสมัครใจ รินรดาที่นั่งอยู่เบาะข้างๆ สังเกตเห็นความผิดปกติ เธอเอื้อมมือเรียวมาแตะที่แขนของศิลาเบาๆ แววตาของเธอบ่งบอกถึงความกังวลอย่างปิดไม่มิด "ศิลาคะ... เอ๊ย ศิลาครับ ใครโทรมาเหรอครับ สีหน้าคุณดูไม่ค่อยดีเลย" เกือบพลาดพลั้งใช้คำพูดเดิมเสียแล้ว รินรดารีบปรับสรรพนามในใจทันทีเมื่อเห็นรอยยิ้มมุมปากของชายหนุ่มที่เธอแอบรักมานานปี "ก็แค่... สุนัขที่กำลังจนตรอกแล้วพยายามเห่าหวนเพื่อเรียกร้องความสนใจเท่านั้นเองครับ ริน" ศิลาตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่ทรงพลัง มือหนากุมมือเธอไว้เพื่อส่งผ่านความอบอุ่น "ไม่ต้องห่วงนะครับ เงินในบัญชีของผม และตึกที่พวกมันพยายามจะฮุบ... ไม่มีทางหลุดรอดไปจากมือของคนอย่างเราได้หรอกครับ" ตัดภาพมาที่ห้องประชุมใหญ่หรูหราใจกลางย่านธุรกิจ เมฆายืนเคาะนิ้วลงบนโต๊ะกระจกราคาแพงด้วยความกระวนกระวายใจ หน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าแสดงผลระบบการโอนถ่ายกรรมสิทธิ์และตัวเลขมูลค่ามหาศาลที่กำลังวิ่งพล่าน เหงื่อเม็ดโป่งผุดขึ้นตามไรผมของนักธุรกิจหนุ่มผู้เคยหยิ่งผยอง เขากำลังทำในสิ่งที่เดิมพันด้วยอนาคตทั้งหมดของตระกูล "ท่านประธานครับ ระบบกำลังประมวลผลขั้นตอนสุดท้ายแล้วครับ" เลขานุการส่วนตัวเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสั่นเทา เมฆาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เพื่อกลบเกลื่อนความตื่นตระหนก "ดี! รีบจัดการให้มันจบๆ ไป ศิลามันก็แค่ไอ้กระจอกที่บังเอิญโชคดีได้มรดกตกทอดมาสัปดาห์เดียวเท่านั้น คิดจะมาสู้กับประสบการณ์และความเคี่ยวลากดินของฉัน... ฝันไปเถอะ!" นิ้วเรียวของเมฆากดคลิกยืนยันคำสั่งโอนถ่ายทรัพย์สินครั้งสุดท้ายด้วยความมั่นใจเต็มเปี่ยม ในหัวของเขาจินตนาการถึงภาพของศิลาที่ต้องกลายเป็นขอทานไร้บ้าน และรินรดาที่จะต้องคลานเข่าเข้ามากราบกรานขอความเมตตาจากเขา ภาพเหล่านั้นช่างหอมหวานเสียจนทำให้มุมปากของเมฆายกย่องขึ้นด้วยความสะใจ *ติ๊ด! ปั้ง!* เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานสว่างวาบทั่วทั้งหน้าจอคอมพิวเตอร์ ตัวอักษรสีเลือดขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางจอภาพอย่างไม่ทันตั้งตัว **[SECURITY ALERT: SYSTEM BREACH DETECTED]** **[CRITICAL ERROR: UNAUTHORIZED TAMPERING ATTEMPT FOUND]** **[SOURCE IP: 192.168.1.105 - REGISTERED USER: MEKHA]** รอยยิ้มบนใบหน้าของเมฆาแข็งค้างทันที ดวงเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง เม็ดเหงื่อกาฬไหลพรั่งพรูลงมาอาบแก้ม "อะ... อะไรกันวะเนี่ย!? ระบบมันรันผิดพลาดตรงไหน!" เขาตะโกนลั่นห้องประชุมจนเลขานุการสะดุ้งสุดตัว ทันใดนั้น หน้าจอโปรเจคเตอร์ขนาดใหญ่บนผนังห้องก็ดับวูบลง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยภาพโลโก้สีทองอร่ามของระบบ "Infinite Wealth" ระบบอัจฉริยะที่เชื่อมต่อกับทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูล พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนอันราบเรียบแต่เยือกเย็นดังสะท้อนผ่านลำโพงเซอร์ราวด์ทั่วห้อง **[เรียน ท่านเมฆา ความพยายามในการแก้ไขโค้ดและแอบอ้างสิทธิ์ความเป็นเจ้าของทรัพย์สินหมายเลข 001 (ตึกมหานครเทาวเวอร์) ได้ถูกบันทึกและตรวจจับโดยระบบปัญญาประดิษฐ์ระดับสูงสุดแล้ว]** เมฆาหน้าซีดเผือกราวกับคนป่วยโรคเรื้อรัง เขารีบก้าวถอยหลังจนสะดุดขาเก้าอี้เกือบหงายหลัง "ไม่จริง! เป็นไปไม่ได้! ฉันจ้างแฮกเกอร์ระดับท็อปของประเทศมาเจาะระบบนี้นะเว้ย! มันจะจับได้เร็วกว่าพริบตาเดียวแบบนี้ได้ยังไง!" **[บทลงโทษสำหรับการกระทำผิดกฎหมายและการทุจริตทางการเงิน: ทำการอายัดบัญชีธนาคารทั้งหมดของท่านในเครือข่าย พร้อมทั้งดำเนินคดีทางกฎหมายขั้นสูงสุดโดยไม่มีเงื่อนไขใดๆ ทั้งสิ้น]** เสียงแจ้งเตือนจากระบบยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องราวกับเสียงระฆังแห่งความตาย ทุกตัวเลขเงินฝากในบัญชีส่วนตัวของเมฆากลายเป็นศูนย์ในชั่วพริบตา หุ้นทุกตัวที่เขาถือครองถูกเทขายทิ้งเพื่อชดใช้ค่าเสียหายอัตโนมัติ อาณาจักรธุรกิจที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยความทะเยอทะยานกำลังพังทลายลงต่อหน้าต่อตาภายในเวลาไม่ถึงสามวินาที "ฉิบหายแล้ว..." เมฆาทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับพื้นห้องประชุมอย่างไร้ซึ่งศักดิ์ศรี มือทั้งสองข้างสั่นเทาจนแทบควบคุมไม่ได้ ความรู้สึกหวาดกลัวแล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง เมื่อเขารู้ซึ้งแล้วว่าคู่ต่อสู้ที่เขาพยายามเหยียบย่ำมาตลอด แท้จริงแล้วไม่ได้เล่นเกมในระดับเดียวกับเขาเลยแม้แต่น้อย ในขณะเดียวกัน บนเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่กำลังบินลัดฟ้าผ่านตึกระฟ้า ศิลากำลังจิบไวน์แดงรสเลิศที่รินรดาบรรจงรินให้อย่างพิถีพิถัน ชายหนุ่มวางแก้วลงบนโต๊ะไม้เนื้อดี ก่อนจะก้มมองหน้าจอโทรศัพท์มือถือที่แสดงรายงานสถานการณ์สดจากระบบ "ดูเหมือนว่าแมลงเม่าตัวนั้น จะบินเข้ากองไฟด้วยตัวเองเรียบร้อยแล้วนะครับ ริน" ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยความสะใจอย่างเต็มเปี่ยม รินรดายิ้มกว้างด้วยความโล่งใจและภาคภูมิใจในตัวชายหนุ่มข้างกาย เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้กระซิบเบาๆ ข้างหู "คุณนี่ร้ายกาจจริงๆ นะคะ... เอ๊ย นะครับ ศิลาทำให้ฉันทึ่งจนไม่รู้จะพูดอะไรแล้วค่ะ... เอ๊ย ครับ!" ความตื่นเต้นทำให้เธอเกือบหลุดปากอีกจนได้ แต่ศิลากลับส่งเสียงหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี พร้อมกับเอื้อมมือไปโอบไหล่บางของเธอไว้แนบชิด แต่ทว่า... ในวินาทีที่ความสุขและความสะใจกำลังพุ่งถึงขีดสุด หน้าจอแท็บเล็ตบนตักของศิลาก็เกิดอาการจอดับกะทันหัน ไฟแบ็คไลท์สีแดงเลือดนกกระพริบถี่ขึ้นพร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับฉุกเฉินที่ดังลั่นทะลุหูฟัง **[WARNING: UNKNOWN ENTITY HAS OVERRIDDEN THE MASTER PROTOCOL]** **[TARGET LOCKED: THE TRUE OWNER OF THE SYSTEM IS EXPOSED]** ศิลาหุบยิ้มทันที แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นความจริงจังขั้นสุดเมื่อตัวหนังสือบรรทัดสุดท้ายปรากฏขึ้นบนจอภาพ... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "ฮาไม่จำกัด" เสมอมานะครับ