ขอโทษทีครับ พอดีผมเป็นเจ้าของตึกที่คุณกำลังจะไล่ผมออก•ตอนที่ 28

สงครามเศรษฐกิจข้ามชาติ

ผลงานโดย ฮาไม่จำกัด
หน้าจอมอนิเตอร์ขนาดมหึมาแปดจอเรียงรายอยู่ในห้องประชุมลับชั้นบนสุดของตึกเดอะไพรม์ ส่องแสงสีเขียวและสีแดงกระพริบระรัวราวกับสัญญาณชีพจรของคนใกล้ตาย อากาศในห้องเย็นยะเยือกด้วยระบบปรับอากาศอุณหภูมิสิบแปดองศาเซลเซียส แต่กลับเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อที่ผุดพรายบนขมับของเหล่าโบรกเกอร์ระดับท็อปของประเทศ "ดัชนีหุ้นกลุ่มพลังงานของตระกูลศิลา ร่วงลงไปอีกสี่จุดสามเปอร์เซ็นต์แล้วครับท่าน! แรงซื้อจากกองทุนต่างชาติถูกสกัดกั้นไว้หมดด้วยคำสั่งชอร์ตเซลปริมาณมหาศาลจากกองทุนเงาในสิงคโปร์!" เสียงรายงานจากหัวหน้าฝ่ายวิเคราะห์การลงทุนสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ เมฆาในชุดสูททําจากผ้าขนสัตว์อิตาลีราคาแพงลิบลิ่ว ยืนกอดอกพิงกระจกใสบานยักษ์ที่มองเห็นวิวกรุงเทพมหานครเบื้องล่าง รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมปรากฏขึ้นบนมุมปากของเขา ดวงตาคมกริบฉายแววสะใจอย่างไร้ขีดจำกัด "ปล่อยให้มันร่วงลงไปอีกครับ" เมฆากล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น รื่นรมย์ราวกับกำลังฟังเพลงคลาสสิกชั้นดี "ไอ้เด็กบ้านนอกที่บังเอิญโชคดีได้ครองตึกนี้ จะได้รู้ซึ้งถึงความแตกต่างระหว่างคนที่มี 'รากเหง้า' ทางธุรกิจจริงๆ กับพวกเศษสวะที่อาศัยแค่เงินฟลุ๊คๆ จากระบบปริศนา" ที่ปลายโต๊ะประชุมประชุมตัวยาว รินรดายืนตัวตรงสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ มือเรียวทั้งสองข้างกำเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือจนห่อเลือด สายตาของเธอจ้องมองเมฆาด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ เธอรู้ดีว่าเกมการเงินรอบนี้ไม่ใช่แค่การซื้อขายหุ้นธรรมดา แต่มันคือการ "ล้างบาง" เพื่อยึดครองทุกสิ่งทุกอย่างที่ศิลารัก "คุณทำเกินไปแล้วนะเมฆา การใช้ทุนหนาทุ่มตลาดแบบนี้มันคือการผูกขาดและทำลายเศรษฐกิจชัดๆ!" รินรดารวบรวมความกล้าทั้งหมดตวาดกร้าวออกไป แม้เสียงของเธอจะสั่นเล็กน้อย เมฆาหันกลับมามองเลขาคนสวยที่เขาเคยหมายปองด้วยสายตาดูแคลน เขาเดินเข้ามาใกล้ทีละก้าว กลิ่นน้ำหอมราคาแพงลอยปะปนกับความกดดันรอบตัว "เกินไปเหรอครับรินรดา? โลกใบนี้ไม่เคยมีความยุติธรรมสำหรับคนอ่อนแอ มีแต่ผู้ชนะที่กำหนดกฎเกณฑ์ และศิลา... แฟนเก่าสุดที่รักของคุณกำลังจะกลายเป็นขอทานข้างถนนในอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าแล้ว" ทันทีที่สิ้นคำพูด ประตูห้องประชุมก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงมหาศาล เสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงก้าวเข้ามาทีละก้าว ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในห้อง ศิลายืนสงบนิ่งอยู่ในชุดสูทสีดำสนิทที่ตัดเย็บอย่างไร้ที่ติ ดวงตาคมกริบคู่นั้นไม่ได้ฉายแววความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม มันกลับเต็มไปด้วยความนิ่งสงบราวกับผิวน้ำในมหาสมุทรลึกที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง "ผมเกรงว่าคุณจะเข้าใจผิดอะไรบางอย่างนะครับ... เมฆา" ศิลาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงสุภาพ แต่น้ำเสียงนุ่มลึกนั้นกลับทรงพลังจนทำให้บรรยากาศในห้องดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็งทันที เมฆาชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะหัวเราะร่าออกมาเสียงดังลั่น "ฮ่าๆๆ! ยังปากดีไม่เปลี่ยนเลยนะศิลา แกดูหน้าจอนั่นสิ หุ้นบริษัทโฮลดิ้งของแกกำลังจะโดนฟลอร์ในอีกสาม... สอง..." "พี่สาวครับ..." ศิลาไม่สนองตอบคำท้าทายของเมฆา แต่กลับหันไปมองหน้าจอถ่ายทอดสดทางไกลที่เชื่อมต่อกับตลาดหลักทรัพย์ลอนดอนและนิวยอร์ก พร้อมกับกล่าวคำพูดที่ทำลายล้างทุกสมมติฐานทางเศรษฐกิจ ณ วินาทีนั้นเอง หน้าจอมอนิเตอร์หลักที่แสดงกราฟสีแดงฉานกำลังดิ่งลงเหว tiba-tiba เกิดความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ เส้นกราฟสีแดงถูกกลืนหายไปด้วยแท่งเทียนสีเขียวขจียักษ์ที่พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าด้วยความเร็วเหนือเสียง แรงซื้อปริมาณมหาศาลจากกองทุนระดับโลกหลั่งไหลเข้าสู่ตลาดราวกับเขื่อนแตก! "ระ... เกิดอะไรขึ้น!" หัวหน้าฝ่ายวิเคราะห์กรีดร้องออกมาด้วยความตกใจจนล้มเก้าอี้คว่ำ "มีคำสั่งซื้อวงเงินห้าหมื่นล้านบาทฉีดเข้ามาในระบบพร้อมกันจากสามทวีป! หุ้นของตระกูลศิลาถูกกวาดซื้อจนเกลี้ยงตลาดในเวลาไม่ถึงสามวินาที!" สีหน้าของเมฆาแปรเปลี่ยนจากความมั่นใจกลายเป็นความซีดเผือดราวกับกระดาษ เม็ดเหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นเต็มใบหน้า มือที่ถือแท็บเล็ตสั่นเทาจนเกือบหลุดมือ "เป็นไปไม่ได้! ฉันเช็กสถานะการเงินของตระกูลแกหมดแล้ว พวกแกไม่มีทางมีเงินสดสำรองขนาดนี้!" ศิลาก้าวเข้าไปใกล้เมฆาเรื่อยๆ รอยยิ้มสุภาพแต่แฝงไว้ด้วยคมมีดปรากฏบนใบหน้า "คุณพูดถูกครับ... เงินของตระกูลผมอาจจะไม่พอ แต่ถ้าเป็น 'เงินของผมเอง' ล่ะครับ?" ในขณะเดียวกัน ประตูลิฟต์ส่วนตัวที่เชื่อมตรงจากลานจอดเฮลิคอปเตอร์ดาดฟ้าก็เปิดออก ร่างระหงของหญิงสาวในชุดสูทผ้าไหมชั้นสูง ท่วงท่าสง่างามราวกับราชนีผู้กุมชะตากรรมโลกธุรกิจก้าวออกมา พร้อมกับเสียงทักทายที่ทำให้เมฆาถึงกับเข่าทรุดลงไปกองกับพื้น *“สวัสดีครับคุณศิลา... ลูกชายคนโตของตระกูล... ในที่สุดก็หากลุ่มทุนเจอสักทีนะครับ หวังว่าคุณจะยังจำพี่สาวคนนี้ได้นะ”* ศิลาหันไปพยักหน้ารับรอยยิ้มของผู้มาใหม่ ซึ่งก็คือ "มาดามเซเลน่า" ประธานกองทุนบลูสโตนโกลบอล ผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในตลาดการเงินยุโรป ก่อนที่ศิลาจะหันกลับมามองหน้าเมฆาที่ตอนนี้หน้าซีดเผือดไร้สีเลือด และคุกเข่าลงครึ่งหนึ่งเพราะแรงกดดันมหาศาล "สงครามเศรษฐกิจที่คุณสร้างขึ้น... สนุกดีนี่ครับ" ศิลาย่อตัวลงกระซิบข้างหูเมฆาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล "แต่ชะตากรรมของตึกนี้ และหุ้นทั้งหมดในตลาดตอนนี้... ตกเป็นของผมอย่างสมบูรณ์แล้วนะครับ" นิ้วเรียวของศิลากดปุ่มเปิดระบบบล็อกเชนยืนยันความเป็นเจ้าของเบ็ดเสร็จบนสมาร์ตโฟนส่วนตัว หน้าจอแสดงผลสถานะ "Ultimate Controller" สว่างวาบขึ้นสีทองอร่าม พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารกลางที่ประกาศการอายัดทรัพย์สินทั้งหมดของเมฆาในทันที! --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางความสะใจไปด้วยกันในตอนนี้นะครับ
สารจากนักเขียน (ฮาไม่จำกัด)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอโทษทีครับ พอดีผมเป็นเจ้าของตึกที่คุณกำลังจะไล่ผมออก นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%