สกิลขยะที่ระบบบอกว่าเทพ

“เจ้ากำลังจะบอกข้าว่า... สกิลอันดับหนึ่งของอาชีพเนโครแมนเซอร์ที่ควรจะดูน่าเกรงขาม คือการหยิบเศษดินขึ้นมาปั้นเป็นก้อน แล้วเรียกมันว่าเพื่อนงั้นรึ?” น้ำเสียงเย็นชาของเซร่าดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องใต้ดินของโบสถ์ร้าง ดวงตาสีฟ้าครามของเธอหรี่ลงจ้องมองร่างของชายหนุ่มที่นั่งยองๆ อยู่หน้ากองกระดูกเก่าๆ เรย์ถอนหายใจยาวพลางวางเศษกะโหลกชิ้นหนึ่งลงอย่างระมัดระวัง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองอัศวินสาวด้วยรอยยิ้มที่ดูเหนื่อยหน่าย “มันไม่ใช่ก้อนดินครับท่านอัศวิน... มันคือ ‘ตัวตนแห่งความทรงจำที่แตกสลาย’ ตามคำนิยามของระบบ และที่สำคัญ ระบบมันบอกว่านี่คือสกิล ‘จุดชนวนวิญญาณชั้นสูง’ เชียวนะครับ” “จุดชนวนวิญญาณ? ข้าเห็นเจ้าพยายามต่อจิ๊กซอว์กระดูกนิ้วก้อยมาสิบห้านาทีแล้ว” เธอขยับดาบศักดิ์สิทธิ์ที่คาดอยู่ข้างเอวเบาๆ เสียงเหล็กกระทบโล่ส่งสัญญาณเตือนว่าความอดทนของเธอเริ่มหมดลง เรย์ไม่ตอบโต้ เขาหลับตาลงสัมผัสถึงพลังงานสีม่วงหม่นที่ไหลเวียนอยู่ในปลายนิ้ว ความรู้สึกนี้ราวกับเขากำลังถ่ายทอดกระแสไฟฟ้าอ่อนๆ เข้าสู่มวลสารที่ไร้ชีวิต ในหัวของเขา หน้าต่างระบบสีฟ้าสว่างวาบขึ้นมาพร้อมกับเสียงกระซิบที่คุ้นเคย [คำเตือน: โฮสต์กำลังใช้ทักษะด้วยความประมาท! กรุณาใส่ ‘ความปรารถนา’ ลงไปในกระดูก หากโฮสต์ต้องการผลลัพธ์ที่น่าประทับใจ] *ความปรารถนา? กะอีแค่เรียกซอมบี้ต้องใช้ความปรารถนาด้วยรึไง?* เรย์คิดในใจพลางแค่นยิ้ม ถ้าเขาต้องการอะไรสักอย่างในตอนนี้ มันก็คงไม่ใช่กองทัพอันเดธที่โหดเหี้ยม แต่เป็นความใจเย็นและสติสัมปชัญญะที่ไม่ต้องมาคอยรับมือกับระบบเพี้ยนๆ นี่ เขาจดจ่อไปที่โครงกระดูกเบื้องหน้า วินาทีที่พลังงานปะทะเข้ากับมวลกระดูก แสงสีเขียวหม่นก็พุ่งวาบขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิดของห้องใต้ดิน แรงสั่นสะเทือนเบาๆ เกิดขึ้นที่พื้นดิน ก่อนที่ร่างของโครงกระดูกจะค่อยๆ พยุงตัวขึ้นยืน... แต่มันไม่ได้ยืนท่าทางแข็งทื่อเหมือนที่เขาคาดคิด มันบิดขี้เกียจ โครงกระดูกขนาดเท่ามนุษย์ตัวนั้นยืดแขนออกจนกระดูกลั่น ‘กร๊อบแกร๊บ’ ดังก้องไปทั่วห้อง มันหันซ้ายหันขวา ก่อนจะยกมือขึ้นจับคางที่เหลือเพียงกระดูกขากรรไกร แล้วทำท่าทางครุ่นคิดเลียนแบบเรย์อย่างไม่ผิดเพี้ยน เซร่าชักดาบออกมาทันทีปลายดาบจ่อที่คอของโครงกระดูก แต่สิ่งมีชีวิตปริศนากลับไม่ได้แสดงท่าทีคุกคาม มันทำเพียงแค่ยกมือขึ้นห้ามเซร่าเหมือนกับที่เรย์มักจะทำเวลาห้ามไม่ให้เธอใช้ความรุนแรงกับมอนสเตอร์เลเวลต่ำ “นี่มัน... อะไรกัน” เซร่าอุทานเสียงหลง เธอไม่เคยเห็นเนโครแมนซีประเภทที่เลียนแบบนิสัยเจ้าของร่างได้สมบูรณ์แบบขนาดนี้ เรย์ลุกขึ้นยืนพลางปัดฝุ่นที่กางเกง “ดูเหมือนว่าระบบจะแอบใส่ ‘ฟังก์ชันก๊อปปี้อัตลักษณ์’ ลงมาให้ด้วยน่ะครับ ดูท่าทางมันสิ... มันกำลังวิเคราะห์คุณเหมือนที่ผมกำลังวิเคราะห์คุณอยู่เป๊ะเลย” ทันใดนั้น หน้าต่างระบบก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเรย์ด้วยตัวอักษรสีทองอร่าม [แจ้งเตือน: ซอมบี้ ‘รุ่นทดลองเบอร์ 01’ ได้รับทักษะแฝง ‘ความใจเย็นของพนักงานออฟฟิศ’ สำเร็จ! คุณภาพ: ระดับเทพเจ้าในร่างขยะ] [ภารกิจลับ: จงให้ซอมบี้ตัวนี้วิเคราะห์จุดอ่อนของอัศวินศักดิ์สิทธิ์ที่กำลังยืนประจันหน้าอยู่] เรย์มองหน้าต่างระบบแล้วลอบกลืนน้ำลาย ความซวยมาเยือนแล้ว... นี่มันไม่ใช่การทดสอบพลัง แต่มันคือการหาเรื่องตายให้ตัวเองชัดๆ การให้ซอมบี้ไปวิเคราะห์จุดอ่อนของ ‘เซร่า’ ผู้ที่ขึ้นชื่อเรื่องความไวและทักษะการสังหารที่ไร้ที่ติ เขากำลังจะสั่งให้มันหยุด แต่เจ้าโครงกระดูกนั่นกลับก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว มันหยิบเศษกระดาษที่เหลือทิ้งไว้บนพื้นขึ้นมา แล้วชี้ไปที่ช่องว่างระหว่างเกราะไหล่ของเซร่า ก่อนจะทำท่าทาง ‘ปาดคอ’ ช้าๆ อย่างเยือกเย็น บรรยากาศในห้องใต้ดินเปลี่ยนไปในทันที รังสีสังหารจากเซร่าพุ่งทะลักออกมาจนเทียนทุกเล่มในห้องดับพรึบ “เรย์... ข้าคิดว่าเราควรมาคุยกันหน่อยว่าเจ้านั่นเรียนรู้วิธีดูหมิ่นข้ามาจากที่ไหน” เซร่าขยับตัวด้วยความเร็วที่เหนือมนุษย์ เธอพุ่งเข้าหาโครงกระดูกหมายจะฟาดฟันให้แตกเป็นเสี่ยงๆ แต่ทว่า... โครงกระดูกตัวนั้นกลับทิ้งตัวลงนอนราบกับพื้นอย่างรวดเร็ว พร้อมกับยกมือสองข้างขึ้นเหนือหัวทำท่า ‘ยอมแพ้’ แบบมือโปร เรย์อ้าปากค้าง นี่มันไม่ใช่ซอมบี้แล้ว แต่มันคือตัวเขาสมัยที่ต้องรีบก้มหัวขอโทษลูกค้าเวลาทำโปรเจกต์พัง! ก่อนที่คมดาบจะปะทะเข้ากับกระดูก พลังงานลึกลับบางอย่างก็ระเบิดออกมาจากร่างของโครงกระดูกนั้น แสงสีแดงฉานพุ่งขึ้นสู่เพดานห้องจนเกิดรอยแยกมิติขึ้นที่ใจกลางโบสถ์ ร่างสีดำทมิฬขนาดมหึมาค่อยๆ ก้าวเท้าออกมาจากรอยแยกนั้น มันไม่ใช่ซอมบี้ธรรมดา แต่มันคือ ‘อดีตอัศวิน’ ที่ถูกผนึกไว้ใต้ฐานของโบสถ์แห่งนี้มานับพันปี เซร่าชะงัก ดาบในมือสั่นสะท้าน เธอสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยและน่าสะพรึงกลัว “นี่มัน... นายพลแห่งกองทัพนรกที่บันทึกของวิหารเคยระบุไว้ว่าตายไปแล้วไม่ใช่รึไง!” เรย์มองรอยแยกมิติที่ขยายตัวขึ้นเรื่อยๆ ก่อนจะหันไปเห็นข้อความสุดท้ายที่เด้งขึ้นมาบนหน้าต่างระบบที่สั่นรัว [ภารกิจระดับ SSS: ‘จุดจบของจุดเริ่มต้น’ - จงมีชีวิตรอดจากบอสลับที่ตื่นขึ้นจากการทดลองของคุณ] ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในจุดเริ่มต้นของโชคชะตาที่บิดเบี้ยวครั้งนี้นะครับ