รวมพลพรรคคนป่วน

"หลบไป!" เสียงคำรามต่ำพร้อมกับแรงลมมหาศาลที่ถูกแหวกด้วยคมดาบศักดิ์สิทธิ์พุ่งเข้าใส่กลุ่มควันหนาทึบอย่างแม่นยำ เรย์ไม่แม้แต่จะเสียเวลาขยับตัวด้วยซ้ำ เขาสะكิดปลายนิ้วเบาๆ โครงกระดูกยามเฝ้าประตูที่ถูกเรียกขึ้นมาใหม่ก็ดีดตัวเข้ามารับคมดาบนั้นแทน เสียงเหล็กกระทบกับเกราะกระดูกดังสนั่นหวั่นไหว แรงปะทะทำให้เศษซากหินรอบด้านแตกละเอียดเป็นผุยผง ควันสีเทาจางลง เผยให้เห็นร่างของอัศวินสาวในชุดเกราะสีเงินยวดยวง เซร่าหอบหายใจเล็กน้อย นัยน์ตาสสีฟ้าครามจ้องมองไปยังเงาร่างเบื้องหน้าที่ค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืด ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความระแวดระวังสูงสุด แม้ว่าในใจจะมีความสับสนระคนอยู่บ้างก็ตามที "ใจร้อนเกินไปแล้วนะครับ คุณเซร่า" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย นัยน์ตาสีดำสนิทกวาดมองผู้มาเยือนเบื้องหน้าอย่างพิจารณา "ถ้าเมื่อครู่นี้รับมือไม่ทัน หัวสวยๆ ของผมคงหลุดจากบ่าไปแล้วกระมังครับ" "เจ้า..." เสียงหวานใสแต่เย็นชาดังลอดไรฟันของหญิงสาวผู้ถือครองดาบศักดิ์สิทธิ์ เธอกวาดสายตามองกองทัพอันเดดนับร้อยที่ยืนสงบนิ่งอยู่เบื้องหลังเรย์ ก่อนจะแค่นเสียง in your throat "ถ้าไม่อยากตายด้วยน้ำมือของข้า ก็จงไสหัวออกไปจากเขตชำระล้างนี้ซะ เนโครแมนเซอร์ นอกรีต" บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบจะหยดเป็นMกัน การเผชิญหน้ากันระหว่างอัศวินแห่งแสงผู้ยึดมั่นในความถูกต้องกับเนโครแมนเซอร์ผู้ใช้มนตราแห่งความตายดูจะเป็นภาพจำที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ในตำนานทุกเล่ม แต่ทว่า ในความเป็นจริง... พวกเขากลับยืนอยู่บนเรือลำเดียวกันด้วยพันธสัญญาเวทมนตร์งี่เง่าที่ระบบบ้าๆ ยัดเยียดให้ "ถอนคำพูดเถอะครับ ผมไม่ใช่พวกนอกรีตเสียหน่อย แค่... ใช้แรงงานวิญญาณอย่างคุ้มค่าตามหลักเศรษฐศาสตร์ก็เท่านั้นเอง" เรย์ถอนหายใจเบาๆ พร้อมกับปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าของตนเองอย่างไม่ี่ทูทระ "อีกอย่าง ถ้าคุณคิดจะลุยเข้าไปในดันเจี้ยนระดับ SSS ตัวคนเดียวโดยไม่มีผมรับประกันความปลอดภัยล่ะก็... ผมเกรงว่าคุณคงต้องไปนอนคุยกับรากมะม่วงก่อนจะได้เจอผู้บงการตัวจริงเสียอีกนะครับ" เซร่าขบกรามแน่น เธอกำด้ามดาบในมือแน่นจนข้อต่องอขาว แม้เธอจะเกลียดชำนาญการนอกรีตอย่างเวทมนตร์ความตายแค่ไหน แต่สัญชาตญาณนักรบของเธอกลับร้องเตือนว่า ข้อมูลที่ชายหนุ่มผู้นี้มีอยู่นั้นถูกต้อง ดันเจี้ยนโบราณเบื้องหน้านี้ไม่ใช่สถานที่ที่อัศวินเพียงคนเดียวจะเอาชนะได้ ในจังหวะที่ความเงียบกำลังโรยตัวลงมาขัดจังหวะ เสียงฝีเท้าเบาๆ ก็ดังขึ้นจากมุมมืดของซากปรักหักพัง "แหมๆ บรรยากาศมาคุเสียจริงนะคะ... อ๊ะ ขออภัยครับ ผมหมายถึง บรรยากาศดูจริงจังกันเสียจริงนะ" เสียงทุ้มกึ่งหยอกล้อดังขึ้น พร้อมกับร่างของชายหนุ่มสวมฮู้ดสีดำที่เดินเอามือล้วงกระเป๋าออกมาจากเงาไม้ 'ลูคัส' โจรหนุ่มมือฉมังประจำกิลด์ใต้ดินยิ้มกริ่ม ดวงตาพราวระยับกวาดมองทั้งเรย์และเซร่าสลับกันไปมา "ถ้าจะตั้งวงเปิดศึกกันเอง เกรงว่าพวกเราคงไม่มีเวลาว่างขนาดนั้นหรอกครับ เพราะดูเหมือนว่า... แขกไม่ได้รับเชิญกำลังจะมาเคาะประตูบ้านแล้วล่ะ" พริบตาเดียวที่ลูคัสพูดจบ พื้นดินใต้ฝ่าเท้าก็สั่นสะเทือนเบาๆ เสียงคำรามต่ำที่สะท้อนก้องมาจากห้วงลึกของดันเจี้ยนดังกังวานขึ้น มันไม่ใช่เสียงของมอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันคือคลื่นพลังกดดันระดับบอสที่ทำเอาลมหายใจสะดุด เรย์หรี่ตาลง วิเคราะห์สถานการณ์ผ่านหน้าต่างระบบที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอย่างรวดเร็ว ตัวเลขพลังเวทและเงื่อนไขการต่อสู้ถูกประมวลผลภายในเสี้ยววินาที [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการตื่น ของ 'ผู้พิทักษ์แห่งสุสานโบราณ' (ระดับ บอสใหญ่)] [เงื่อนไขปาร์ตี้เฉพาะกิจ: สมาชิก 3/3 คน พร้อมปฏิบัติภารกิจเคลียร์ดันเจี้ยน] [คำเตือน: หากสมาชิกปาร์ตี้เสียชีวิต ระบบจะทำการลงโทษด้วยการ... (ข้อมูลถูกเข้ารหัส)] เรย์เหลือบมองเซร่าที่ยังคงแสดงสีหน้าฮึดฮัด และลูคัสที่ทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้แต่เตรียมพร้อมหยิบมีดสั้นอาบยาพิษขึ้นมาถือไว้ในมือ ทั้งสามคนมีเป้าหมายที่แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง เซร่าต้องการล้างแค้นและปกป้องศาสนจักร เรย์ต้องการใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์อย่างสงบสุข (ซึ่งแปลกที่ต้องมาทำอะไรแบบนี้) ส่วนลูคัส... น่าจะแค่สนุกและหวังสมบัติ แต่ในสถานการณ์นี้ ปาร์ตี้เฉพาะกิจจำเป็นต้องเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ "เอาล่ะครับ" เรย์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ รอยยิ้มสุภาพแต่แฝงความเจ้าเล่ห์ปรากฏขึ้นที่มุมปาก ขณะที่เขายกมือขึ้นประสานกันเบื้องหน้า "ในเมื่อพวกเราต่างก็มีเหตุผลที่ต้องลงไปข้างล่างนั้น... ทำไมเราไม่พักเรื่องไม่ลงรอยกันไว้ก่อน แล้วมาตกลง 'สัญญาร่วมเป็นร่วมตาย' กันสักหน่อยล่ะครับ" เซร่าปรายตามองเขาอย่างไม่ไว้วางใจ "ข้าไม่มีทางทำสัญญาน่ารังเกียจกับเจ้าแน่ เรย์" "ไม่ได้เรียกว่าสัญญาน่ารังเกียจหรอกครับคุณเซร่า..." เรย์ก้าวเข้าไปใกล้เธออีกนิด จนกลิ่นอายเวทมนตร์จางๆ ลอยแตะจมูก "มันเรียกว่า... กลยุทธ์การเอาตัวรอดร่วมกันต่างหากล่ะครับ" ก่อนที่อัศวินสาวจะได้ทันโต้ เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหวก็ดังขึ้นจากเบื้องล่าง พื้นดินตรงกลางระหว่างพวกเขาแตกแยกออกเป็นเสี่ยงๆ พร้อมกับร่างมหึมาของอสูรกายแห่งความมืดที่พุ่งทะยานขึ้นมาสู่ท้องฟ้า รัศมีสีดำทมิฬแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วบริเวณจนแสงอาทิตย์แทบสาดส่องลงมาไม่ถึง เรย์สะบัดมือขวาเบื้องหน้า วงแหวนเวทสีครามสว่างวาบขึ้นพร้อมกับกองทัพอันเดดที่ตั้งแถวเตรียมพร้อมรับมือ เขาหันไปสบตากับเซร่าและลูคัสด้วยแววตานิ่งสงบแต่เฉียบคม "เปิดฉากกันเถอะครับ..." เรย์เอ่ยเสียงเรียบ ขณะที่เสียงแจ้งเตือนระดับ SSS ดังขึ้นในหัวพร้อมกับเงาปริศนาที่ปรากฏตัวขึ้นด้านหลังบอสยักษ์—เงานั้นจ้องมองมาที่เรย์ด้วยรอยยิ้มเยือกเย็นที่เขารู้จักดีจากความทรงจำในชาติก่อน! ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของพ่อหนุ่มเนรเทศคนนี้ด้วยนะครับ!