เมื่อระบบประกาศภารกิจระดับ SSS

กลิ่นอายความเย็นยะเยือกของสนิมเหล็กและคราบเลือดเก่าแก่คละคลุ้งอยู่ในโถงบัญชาการใต้ดินอย่างหนาแน่น เสียงฝีเท้าของทหารยามที่วิ่งพล่านอยู่เบื้องบนสะท้อนก้องผ่านแผ่นศิลาหนาเตอะ ราวกับเสียงหัวใจที่กำลังเต้นเร่าด้วยความตื่นตระหนก เรย์ยืนนิ่งสง在หน้าโต๊ะแผนที่ขนาดใหญ่ ดวงตาสีรัตติกาลจดจ้องไปยังเอกสารลับฉบับล่าสุดที่เพิ่งถูกส่งตรงมาจากแนวหน้า [คำเตือนระดับอันตราย: บุคคลตรงหน้าคือผู้ที่กุมความลับการตายของอดีตจอมมาร และเขากำลังตรวจสอบตัวตนที่แท้จริงของท่าน] ข้อความสีแดงฉานจากระบบยังคงลอยเคว้งคว้างอยู่ในครรลองสายตา มันไม่ใช่แค่คำเตือนธรรมดา แต่มันคือสัญญาณชีพจรที่บ่งบอกว่าความสงบสุขที่เขาพยายามไขว่คว้ามาตลอดกำลังจะพังทลายลงในชั่วพริบตา "คุณเรย์..." น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความกังวลของเซร่าดังขึ้น เธอเพิ่งก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับชุดเกราะอัศวินที่ยังมีร่องรอยการต่อสู้ ดาบในฝักข้างกายสั่นระริกเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นปฏิกิริยาของพลังงานเวทมนตร์มหาศาลที่กำลังรั่วไหลมาจากรอยแยกมิติเบื้องล่าง "หน่วยลาดตระเวนทางตอนเหนือรายงานตรงกัน ศาสนจักรและกองกำลังผสมกำลังเคลื่อนพลเข้าสู่เขตแดนรอยต่อแล้วครับ... และที่แย่ไปกว่านั้น ไอพลังงานความมืดที่หลับใหลอยู่ใต้ดันเจี้ยนระดับทวีปกำลังตื่นขึ้น" เรย์เงยหน้าขึ้นจากแผ่นที่ สายตาคมกริบวิเคราะห์สถานการณ์อย่างรวดเร็ว ในฐานะอดีตมนุษย์เงินเดือนผู้ผ่านสมรภูมิการบริหารโปรเจกต์วิกฤตมานับครั้งไม่ถ้วน เขารู้ดีว่าความตื่นตระหนกคือศัตรูตัวฉกาจที่สุด "ใจเย็นก่อนครับเซร่า" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่มั่นคง เขายกมือขึ้นปัดหน้าต่างระบบให้พ้นทางสายตาชั่วคราว ก่อนจะหยิบปากกาขนนกขึ้นมาขีดเขียนเส้นทางบนแผนที่ "ถ้ากองกำลังของศาสนจักรเคลื่อนพลมาถึงเร็วกว่ากำหนด แสดงว่ามีหนอนกระ่อนในสภาสูง... พวกเขาไม่ได้มาเพื่อกวาดล้างมอนสเตอร์ แต่ตั้งใจจะใช้สถานการณ์นี้ปิดปากเราต่างหาก" เซร่าขมวดคิ้วมุ่น นัยน์ตาสีฟ้าครามฉายแววเฉียบคมตามสัญชาตญาณนักรบ "หมายความว่า ข่าวเรื่องการตายของอดีตจอมมารรั่วไหลออกไปแล้วอย่างนั้นหรือครับ? และเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขาคือการยึดครองพลังเนโครแมนเซอร์ที่คุณครอบครองอยู่" "ถูกต้องครับ" เรย์ยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความหวาดกลัว เจือปนเพียงความเหนื่อยหน่ายเล็กน้อยกับความวุ่นวายที่ระบบมักจะสรรหามาให้ "แต่พวกเขาลืมคำนวณไปอย่างหนึ่ง... การเป็นเนโครแมนเซอร์ไม่ได้แปลว่าเราต้องสู้ตามกติกาของพวกเขาสักหน่อย" บรรยากาศในห้องเงียบลงชั่วขณะ เสียงลมหายใจของทั้งสองประสานไปกับเสียงคำรามต่ำๆ ที่ดังมาจากใต้พื้นดิน แรงสั่นสะเทือนเริ่มรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนฝุ่นผงบนเพดานร่วงหล่นลงมาประปราย สถาปัตยกรรมโบราณของดันเจี้ยนแห่งนี้กำลังส่งเสียงร้องครวญครางราวกับมันกำลังแบกรับภาระที่เกินขีดจำกัด เซร่ามองแผ่นหลังของเรย์ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอยังจำวันแรกที่พบเขาได้ ชายหนุ่มผู้ดูสามัญธรรมดาที่อ้างว่าแค่อยากเปิดร้านกาแฟสโลว์ไลฟ์ที่ชายขอบอาณาจักร แต่ไม่รู้ทำไม ทุกครั้งที่วิกฤตระดับหายนะมาเยือน ชายคนนี้กลับยืนหยัดอยู่ตรงกลางพายุด้วยความสุขุมเยือกเย็นเสมอ "แล้วเราจะทำอย่างไรต่อไปครับ?" เซร่าถามพร้อมกับวางมือลงบนด้ามดาบ "ถ้าปล่อยให้รอยแยกนั้นเปิดออก สมดุลของทวีปจะล่มสลายภายในสามวัน" "เราจะไม่ปล่อยให้มันเปิดครับ..." เรย์หันกลับมาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาสะท้อนแสงเรืองรองจากเวทมนตร์อัญเชิญที่เริ่มก่อตัวรอบฝ่ามือ "แต่เราจะเปิดมันให้กว้างขึ้นอีกนิด... เพื่อต้อนรับแขกไม่ ศึกษา ที่กำลังเดินทางมา" ฉับพลัน เสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นในหัวของเรย์ เสียงนั้นไม่ได้นุ่มนวลเหมือนทุกครั้ง แต่มันดังก้องกังวานและเฉียบขาดราวกับประกาศิตจากสวรรค์ [ติ๊ง!] [ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบวิกฤตการณ์ระดับทวีป "การตื่นขึ้นของราชาซากศพโบราณ"] [เงื่อนไขการปลดล็อก: เคลียร์ดันเจี้ยนระดับ SSS ภายในเวลาที่กำหนด] [รางวัลภารกิจ: สิทธิ์การปลดล็อกสถานะ "ผู้ปกครองเงาที่แท้จริง" และการยกเลิกพันธะสัญญาระบบถาวร] เรย์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่ออ่านเงื่อนไขบรรทัดสุดท้าย การยกเลิกพันธะสัญญาระบบถาวร... นั่นคือสิ่งที่เขาปรารถนามาตลอดตั้งแต่วันแรกที่ข้ามมิติมา การเป็นอิสระจากการถูกบังคับให้ทำเควสต์คลั่งรักและสร้างฮาเร็มโดยไม่เต็มใจ แต่ทว่า... ในวินาทีที่เรย์กำลังจะกดรับภารกิจ แขนเสื้อของเขากลับถูกรั้งไว้เบาๆ ด้วยปลายนิ้วที่เย็นเฉียบของเซร่า เธอไม่ได้พูดอะไร เธียรเพียงแค่เงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยแววตาที่สั่นไหวเล็กน้อย แววตาที่ซ่อนความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่เคยเอ่ยปากบอกตลอดการเดินทางที่ผ่านมา "คุณเรย์..." เซร่าเอמהเสียงแผ่วเบา ต่างจากยามที่เธอบัญชาการสนามรบ "ถ้าภารกิจนี้สำเร็จ... และคุณได้อิสระกลับคืนมา คุณจะยังอยู่ตรงนี้... หรือจะหายไปจากโลกนี้กันแน่ครับ?" คำถามนั้นแขวนลอยอยู่กลางอากาศ ท่ามกลางเสียงคำรามของแผ่นดินที่กำลังแยกตัวออกเป็นเสี่ยงๆ และเสียงฝีเท้าของกองกำลังศัตรูที่กำลังพังประตูชั้นนอกเข้ามาใกล้ทุกที เรย์มองหญิงสาวตรงหน้า หัวใจที่เคยเต้นเป็นจังหวะสม่ำเสมอของอดีตมนุษย์เงินเดือนกลับกระตุกวูบอย่างไม่ทราบสาเหตุ ก่อนที่เรย์จะได้เอื้อံเอ่ยคำตอบใดๆ ออกไป ประตูเหล็กกล้าของห้องบัญชาการก็ถูกระเบิดออกด้วยแรงเวทมนตร์มหาศาล ควันสีเทาฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ พร้อมกับการปรากฏตัวของเงาร่างหนึ่งในชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของมหาอัครสังฆราช ผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งศาสนจักร "พบตัวแล้ว... ผู้บงการเบื้องหลังความตายของจอมมาร" น้ำเสียงเย็นชาดังทะลุกลุ่มควัน พร้อมกับคมดาบศักดิ์สิทธิ์ที่พุ่งตรงมายังจุดที่พวกเขายืนอยู่โดยไม่เปิดโอกาสให้ตั้งตัว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ