เดทลับๆ ในห้องสมุดต้องห้าม

"ถ้าท่านขยับเข้ามาใกล้กว่านี้อีกเพียงแค่เซนติเมตรเดียว ทหารยามหน้าประตูคงจะได้ยินเสียงหัวเต้นของพวกเราแทนเสียงฝีเท้าของพวกเขาแล้วนะครับ, ท่านเซร่า" เรย์กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แนบแผ่นหลังชิดกับชั้นหนังสือโบราณความสูงสามเมตร กลิ่นอายของกระดาษเก่าและฝุ่นละอองที่ลอยเคว้งคว้างในความมืดสลัวเคล้าคลอไปกับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวของหญิงสาว ความมืดมิดภายในห้องสมุดต้องห้ามชั้นใต้ดินของวิหารศักดิ์สิทธิ์ถูกขับเน้นให้ชวนอึดอัดยิ่งขึ้นด้วยแสงจันทร์สลัวที่ลอดผ่านหน้าต่างกระจกสีลายวิจิตร เงาสะท้อนทอดยาวทับซ้อนกันจนแทบแยกไม่ออกว่าใครเป็นใคร แต่ที่แน่ๆ คือระยะห่างระหว่างอดีตมนุษย์เงินเดือนผู้รอบคอบกับหัวหน้าหน่วยอัศวินสาวผู้เย็นชานั้น ใกล้ชิดเสียจนลมหายใจอุ่นๆ ของทั้งคู่ปะปนกันในความเงียบสงบยามวิกาล เซร่ากัดริมฝีปากบางเฉียบของเธอเล็กน้อย ดวงตาสสีนิลคู่สวยพยายามหลบสายตาคมกริบที่มองตรงมาอย่างรู้ทัน แม้ในยามปกติเธอจะเป็นผู้บัญชาการกองกำลังที่ตวัดดาบสังหารอสูรตาเดียวได้อย่างไม่กะพริบตา แต่ยามนี้ เมื่อต้องมาติดแหง็กอยู่ในซอกหลืบแคบๆ กับชายหนุ่มผู้กุมความลับของคำสาปเนโครแมนเซอร์ หัวใจใต้เกราะเหล็กกล้ากลับเต้นรัวรากับกลองเพลิง "เงียบไปเลยนะ... เรย์" เซร่าเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามดึงมาดเคร่งขรึมกลับคืนมา "ถ้าไม่ใช่เพราะภารกิจบ้าๆ ที่เจ้าระบบเจ้าปัญหาของนายส่งเสียงแจ้งเตือนขึ้นมาตอนเที่ยงคืนตรงล่ะก็ ฉันไม่มีทางมาทำเรื่องลักลอบย่องเบา น่าอับอายแบบนี้หรอกนะ" [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบเงื่อนไขลับ 'จุมพิตแห่งความลับใต้แสงจันทร์' - หากคู่รัก (เรย์ และ เซร่า) ไม่สามารถหลบเลี่ยงสายตาหน่วยลาดตระเวนและเข้าถึงใจกลางห้องสมุดต้องห้ามได้ภายใน 10 นาที ทั้งสองจะต้องรับบทลงโทษ 'สถานะคลั่งรักชั่วคราว' (เพิ่มอัตราการใจเต้นแรง 500% และไม่สามารถปฏิเสธการถือมือกันได้เป็นเวลา 24 ชั่วโมง)] หน้าต่างสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งคว้างอยู่ตรงหน้าเรย์กะพริบเตือนด้วยแสงสีแดงฉาน บ่งบอกถึงความเร่งด่วนที่ทำให้เขาต้องลากอัศวินสาวผู้แข็งกระด้างคนนี้มุดหน้าต่างห้องใต้ดินเข้ามาซ่อนตัว ณ จุดนี้ เรย์ลอบถอนหายใจยาวอย่างระมัดระวัง เขาขยับแว่นตากรอบเงินที่สะท้อนแสงจันทร์เล็กน้อย สมองอันชาญฉลาดกำลังประมวลผลรูปแบบการเดินตรวจตราของทหารยามเวรดึก "รอบนี้พวกเขาลลาดตระเวนถี่ขึ้นกว่าเดิมสามนาทีครับ... แสดงว่าข่าวลือเรื่อง 'ผู้บุกรุกเงา' ที่ปรากฏตัวเมื่อสัปดาห์ก่อนทำให้ทางวิหารเริ่มตื่นตัวแล้วจริงๆ" เรย์วิเคราะห์ด้วยน้ำเสียงสุขุม สอดส่ายสายตามองผ่านช่องว่างระหว่างสันหนังสือโบราณเพื่อคำนวณจังหวะ "แล้วเราจะทำยังไงต่อไป?" เซร่าถามเบาๆ มือเรียวภายใต้ถุงมือหนังสีขาวเผลอขยับมากำชายเสื้อคลุมสีดำของชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัว "อีกฝั่งของชั้นหนังสือนี้คือเขตหวงห้ามระดับสี่ มีกลไกเวทมนตร์ดักจับการเคลื่อนไหวอยู่เต็มไปหมด ถ้าก้าวพลาดแม้แต่ก้าวเดียว ค่ายกลอัคคีคงแผดเผาพวกเราจนไม่เหลือแม้แต่ขี้เถ้า" เรย์เหลือบมองมือที่กำชายเสื้อของเขาอยู่ครู่หนึ่ง มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นบางเบาด้วยความเอ็นดู "ไว้ใจผมเถอะครับ..." เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่นพอที่จะสลัดความกังวลในใจของอัศวินสาวให้ปลิดปลิว "จำแผนผังโครงสร้างท่อระบายอากาศและรอยต่อของแผ่นหินที่ผมให้คุณท่องจำเมื่อตอนบ่ายได้ไหมครับ?" เซร่าพยักหน้ารับช้าๆ ดวงตาคู่สวยฉายแววทึ่งในความรอบคอบของชายหนุ่มผู้นี้เสมอ เรย์ไม่เพียงแต่มีพลังเนโครแมนเซอร์ที่น่าสะพรึงกลัว แต่เขายังมีความสามารถในการวางแผนและอ่านทางสถานการณ์ได้อย่างไร้ที่ติราวกับมองเห็นอนาคต "ถ้าอย่างนั้น... เมื่อเสียงระฆังบอกเวลาตีหนึ่งดังขึ้น ทหารยามฝั่งซ้ายจะหันหลังกลับไปตรวจเช็กห้องโถงใหญ่ เป็นเวลาห้าวินาทีที่เราจะสามารถพุ่งตัวผ่านช่องแคบของค่ายกลเวทมนตร์ไปได้" เรย์ขยับเข้าไปใกล้เซร่าอีกนิดเพื่อกระซิบให้ใกล้ที่สุด "จับมือผมไว้นะครับ... อย่าปล่อยเด็ดขาด ไม่งั้นระบบอาจจะลงโทษให้พวกเราต้องจูบกันจริงๆ กลางโถงวิหารแน่ๆ" ใบหน้าของเซร่าร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีจนลามไปถึงใบหู แม้จะพยายามบอกตัวเองว่านี่คือ 'ยุทธวิธีทางทหาร' เพื่อเอาตัวรอดจากภารกิจ แต่สัมผัสอบอุ่นจากมือหนาที่กุมกระชับฝ่ามือของเธอไว้นั้นกลับทำให้จังหวะการหายใจของเธอกล่อยรวนเรอย่างควบคุมไม่อยู่ "ทะ... รู้แล้วน่า นายเนโครแมนเซอร์เจ้าเล่ห์" เธอกัดฟันตอบเสียงเบา *ตึง... ตึง... ตึง...* เสียงระฆังโบราณจากยอดหอคอยวิหารดังขึ้นกังวานบอกเวลาตีหนึ่งตรง "ไปครับ!" สิ้นเสียงคำรามในลำคออย่างแผ่วเบา เรย์ฉุดมือเซร่าพุ่งทะยานออกจากซอกหลืบมืดราวกับเงาสีดำ ร่างทั้งสองร่างลื่นไหลผ่านช่องว่างของค่ายกลอัคคีที่กำลังเรืองแสงสีส้มวับๆ แวมๆ ได้อย่างเฉียดฉิว ลมร้อนจากกลไกเวทมนตร์เฉียดผ่านปลายเส้นผมสีเงินสลวยของเซร่าไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร ทว่าด้วยปฏิกิริยาอันยอดเยี่ยมของอัศวินสาวและการนำทางที่แม่นยำราวกับจับวางของเรย์ ทำให้พวกเขาทะลุผ่านเขตอันตรายมาหลบอยู่หลังแท่นบูชาโบราณใจกลางห้องสมุดต้องห้ามได้อย่างปลอดภัย *แฮก... แฮก...* เสียงหอบหายใจเบาๆ ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบสงบของกองตำราโบราณนับหมื่นเล่ม เรย์และเซร่าพิงแผ่นหลังติดกับฐานหินอ่อนเย็นเฉียบ ทั้งคู่อยู่ในท่านั่งคุกเข่ากึ่งโอบกอดโดยสัญชาตญาณจากการพุ่งตัวหลบหลีกเมื่อครู่ [แจ้งเตือนระบบ: ยินดีด้วย! ภารกิจคู่รัก 'เดทลับๆ ในห้องสมุดต้องห้าม' สำเร็จลุล่วงด้วยดี!] [รางวัล: ค่าความสัมพันธ์ (Affinity) ระหว่าง 'เรย์' และ 'เซร่า' เพิ่มขึ้น 350 แต้ม] [ปลดล็อกทักษะพิเศษคอมโบ: 'ดาบแห่งความมืดประสานแสงศักดิ์สิทธิ์' (Dark-Holy Resonance)] เรย์กำลังจะเอ่ยปากแซวอัศวินสาวตามนิสัยเพื่อผ่อนคลายบรรยากาศ แต่ทว่า... สายตากลับเหลือบไปเห็นความผิดปกติบางอย่างบนพื้นหินอ่อนเบื้องหน้า ตำราโบราณปกหนังมังกรเล่มหนึ่งที่ควรจะถูกปิดตาย กลับถูกเปิดอ้าทิ้งไว้ หน้ากระดาษเก่าคร่ำคร่ากำลังสั่นไหวเบาๆ ทั้งที่ไม่มีลมพัดผ่านแม้แต่น้อย และที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้น... ไอหมอกสีดำทมิฬที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายความตายอันคุ้นเคย กำลังพวยพุ่งออกมาจากรอยแยกใต้แท่นบูชาที่พวกเขากำลังพิงอยู่ เซร่าสัมผัสได้ถึงอันตราย ดาบยาวประจำตัวถูกชักออกจากฝักครึ่งหนึ่งโดยสัญชาตญาณ ดวงตาสีิลลเปลี่ยนเป็นประกายคมกลาคมจ้องเขม็งไปยังความมืดเบื้องหน้า "เรย์... นั่นมันไม่ใช่กลไกของวิหาร" เซร่ากระซิบเสียงเครียด กล้ามเนื้อทุกส่วนเกร็งตัวเตรียมพร้อมรับมือกับการต่อสู้ "มีบางอย่างกำลังตื่นขึ้นมาจากใต้พื้นห้องสมุดนี้..." ก่อนที่เรย์จะได้วิเคราะห์สถานการณ์ พื้นหินอ่อนเบื้องล่างก็เกิดการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับมีบางสิ่งขนาดมหึมาพยายามจะดันตัวเองขึ้นมาจากขุมนรกเบื้องล่าง และในวินาทีนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานขนาดยักษ์ก็เด้งขึ้นมาขวางกั้นสายตาของเขาทั้งคู่อีกครั้ง พร้อมกับข้อความที่ทำให้ลมหายใจของอดีตมนุษย์เงินเดือนต้องสะดุดกึก [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบการตื่น ฯ ของ 'บรรพบุรุษเนโครแมนเซอร์ผู้ถูกผนึก' - ภัยคุกคามระดับทำลายล้างเมืองหลวงกำลังเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนี้!] (ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด" มาโดยตลอดนะครับ!)