สอบคัดเลือกที่ไม่เป็นดั่งใจนึก

"นั่นหรือคือวัตถุดิบที่คุณนำมาประกอบอาหาร? เรย์ ผมถามว่านี่คุณกำลังล้อเล่นกับคณะกรรมการกิลด์นักผจญภัยอยู่ใช่ไหม!" เสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนผู้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าผู้คุมสอบดังสนั่นไปทั่วห้องโถงกว้าง เขาชี้ไม้เท้าไปที่กองเนื้อดิบสดใหม่และเครื่องเทศสมุนไพรที่วางระเกะระกะอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊คเบื้องหน้าเรย์ สายตาของผู้เข้าสอบคนอื่นๆ ต่างจับจ้องมาที่ชายหนุ่มด้วยแววตาดูแคลนและขบขัน เรย์ยืนสงบนิ่ง มือเรียวยาวจัดเรียงมีดทำครัวที่เขาพกมาเองอย่างใจเย็น เขาไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านกับเสียงก่นด่าหรือแรงกดดันจากมวลชนแม้แต่น้อย เขามองเพียงวัตถุดิบตรงหน้าพลางนึกถึงคำสั่งเสียงที่เด้งขึ้นมาในหัวเมื่อครู่ [ติ๊ง! ภารกิจพิเศษ: "ศาสตร์ลับแห่งเนโครแมนเซอร์: เชฟจอมขมังเวทย์" - จงรังสรรค์เมนูที่สามารถเยียวยาจิตวิญญาณของกรรมการได้ด้วยทักษะอันเป็นเอกลักษณ์] [รางวัล: แต้มทักษะ 10 หน่วย, ปลดล็อก "เนตรแห่งการลิ้มรส", และค่าสถานะเสน่ห์ +5] "ความเย็นชาคือรสชาติที่ขาดหายไป แต่ความอบอุ่นของวิญญาณคือสิ่งที่ผมจะเติมเต็มให้ครับ" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย เขาขยับนิ้วเป็นจังหวะ แสงสีฟ้าหม่นของมานาปรากฏขึ้นที่ปลายนิ้ว ทันใดนั้นเอง ซากศพโครงกระดูกสวมหมวกเชฟสีขาวสะอาดตาก็โผล่ขึ้นมาจากความว่างเปล่าข้างกายเขา มันไม่ได้มาพร้อมกับกลิ่นสาบสาง แต่กลับส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ของเครื่องเทศที่ถูกเตรียมไว้ล่วงหน้าอย่างดี "นั่นมัน... สกิลเนโครแมนซีประเภทเรียกรับใช้?" เซร่าที่ยืนเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ข้างสนามถึงกับกำด้ามดาบแน่น ดวงตาคู่สวยเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ "เขาคิดจะใช้ซอมบี้ทำอาหารเนี่ยนะ? เสียสติไปแล้วหรือไร!" แต่สิ่งที่เกิดขึ้นต่อจากนั้นทำให้บรรยากาศเงียบกริบ โครงกระดูกที่มีทักษะการหั่นผักรวดเร็วกว่าเชฟระดับห้าดาวนับสิบเท่า กำลังจัดการกับสมุนไพรหายากอย่างประณีต เรย์ไม่ได้ลงมือเองทั้งหมด เขาทำเพียงแค่กำกับดูแลและใส่ "หยดน้ำแห่งวิญญาณ" ที่เขาดึงพลังมาจากออร่ารอบๆ ตัวลงไปในหม้อซุป ไอร้อนสีทองจางๆ ลอยฟุ้งขึ้นมา กลิ่นหอมที่ไม่อาจนิยามได้พุ่งเข้าปะทะจมูกของเหล่าคณะกรรมการจนทุกคนที่เคยทำหน้าบูดบึ้งเริ่มขยับจมูกดมฟุดฟิด รสสัมผัสที่ซับซ้อนและลุ่มลึกถูกบรรจงจัดวางลงในชามเซรามิก "เชิญครับ..." เรย์วางจานลงต่อหน้าหัวหน้าผู้คุมสอบ ชายผู้นั้นลังเลเล็กน้อยก่อนจะตักน้ำซุปเข้าปาก ดวงตาของเขาเบิกโพลง รสชาติที่หอมหวานละมุนลิ้นผสานกับพลังมานาที่แฝงอยู่เบาๆ ทำให้ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักมาทั้งสัปดาห์มลายหายไปในพริบตา มันเป็นรสชาติที่หวนให้นึกถึงความทรงจำในวัยเด็ก... รสชาติของบ้าน "นี่มัน... อะไรกัน..." หัวหน้าผู้คุมสอบพึมพำด้วยเสียงที่สั่นเครือ "เนื้อสัตว์ที่ผ่านการถนอมด้วยพลังวิญญาณ มันทำให้เนื้อนุ่มราวกับละลายในปากได้ขนาดนี้เลยหรือ?" ขณะที่เรย์กำลังยิ้มรับความสำเร็จ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังขึ้นซ้ำอีกครั้ง แต่คราวนี้มันไม่ใช่ภารกิจธรรมดา [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมในระยะ 50 เมตร... ดูเหมือน 'ของจริง' จะไม่ยอมให้การทดสอบนี้จบลงอย่างราบรื่น] เรย์ชะงัก สายตาของเขาเปลี่ยนไปทันที เขาหันไปสบตากับเซร่าที่สัมผัสถึงจิตสังหารได้ในเวลาไล่เลี่ยกัน ทั้งสองคนรู้ดีว่าการสอบครั้งนี้เป็นเพียงฉากหน้าของบางสิ่งที่อันตรายกว่านั้น ในวินาทีที่ประตูกิลด์พังทลายลงด้วยแรงกระแทกมหาศาล ร่างเงาดำที่พุ่งเข้ามาไม่ได้มีท่าทีเหมือนผู้เข้าสอบทั่วไป แต่มันคืออัศวินแห่งความตายที่ถูกครอบงำด้วยคำสาปโบราณ และเป้าหมายของมันคือ ‘เนโครแมนเซอร์’ ที่กำลังยืนถือช้อนซุปอยู่ในมือนั่นเอง เรย์ถอนหายใจเบาๆ ก่อนจะกระซิบกับระบบ "ช่วยทีนะ... ถ้าจะให้สู้ตอนท้องว่างแบบนี้ มันเสียมารยาทเกินไปหน่อย" แล้วทุกอย่างก็ตกอยู่ในความมืดมิดพร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษสวมหน้ากากเหล็กที่ก้าวข้ามซากประตูเข้ามาพร้อมกับเสียงหัวเราะเย็นเยียบที่ทำให้ทุกคนในโถงต้องหยุดหายใจ ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางมา ณ ที่นี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ