ความหวาดกลัวของเหล่าผู้มีอำนาจ

เสียงตบโต๊ะไม้หรูราคาแพงดังสนั่นห้องประชุมลับชั้นบนสุดของสมาคมฮันเตอร์ อาช่าสะดุ้งเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว แม้เธอจะพยายามรักษามาار์คความเย่อหยิ่งของหัวหน้าปาร์ตี้ฮีโร่ไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย แต่นัยน์ตากลับไหววูบเมื่อเห็นเอกสารกองโตถูกโยนลงตรงหน้า "นี่มันหมายความว่ายังไง อาช่า?" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของ 'มาร์คัส' ผู้อำนวยการฝ่ายตรวจสอบพิเศษเอ่ยถาม นัยน์ตาคมกริบราวกับเหยี่ยวจ้องมองหญิงสาวตรงหน้า ประหนึ่งจะทะลุทะลวงเข้าไปในความคิด "รายงานการรักษาของดันเจี้ยนระดับ S เมื่อวานนี้... อัตราการฟื้นฟูเซลล์เนื้อเยื่อระดับสมบูรณ์แบบไร้รอยแผลเป็น ไม่มีแม้แต่ค่าความเหนื่อยล้าค้างคาในร่างกายของสมาชิกปาร์ตี้แม้แต่คนเดียว แถมค่าพลังเวทมนตร์ของพวกมันยังพุ่งทะยานขึ้นสามร้อยเปอร์เซ็นต์ทันทีหลังการรักษา... ฮีลเลอร์คนไหนในสبرดานนี้ที่ทำได้แบบนี้? บอกฉันมา" อาช่ากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่านตั้งแต่สันหลังลามไปถึงปลายประสาท ภาพเหตุการณ์ในอดีตผุดขึ้นมาในหัว รินทร์... เด็กหนุ่มหน้าตาจืดจางผู้เคยนั่งคุกเข่าเช็ดรองเท้าให้เธอ คนที่เธอเคยสั่งให้แบกรับความเสียหายทั้งหมดในปาร์ตี้ คนที่เธอผลักไสให้ไปตายอย่างไร้ค่าในดันเจี้ยน *จะเป็นไปได้ยังไง...* หัวใจเธอกระหน่ำรัว รินทร์ตายไปแล้ว หรืออย่างน้อยก็ควรจะตายในหลุมศพที่ไร้ชื่อนั้นสi "ฉัน... ฉันไม่ทราบค่ะ— เอ๊ย ผมหมายถึง... ดิฉันไม่ทราบค่ะ" อาช่าเกือบหลุดปากใช้คำพูดเดิมๆ ออกมา ร่างบางเกร็งตัวขึ้นทันทีเมื่อนึกถึงสายตาเย็นชาของชายหนุ่มผู้กุมชะตาชีวิตเธอในตอนนี้ รินทร์ที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคน รินทร์ผู้สวมเสื้อกาวน์สีขาวสะอาดและมองคนอื่นเป็นเพียงแค่ 'เคสผ่าตัด' ที่รอวันตัดแต่งพันธุกรรม "ไม่ทราบงั้นหรือ?" มาร์คัสแค่นหัวเราะในลำคอ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินทอดน่องเข้ามาใกล้ ก่อนจะใช้ปลายนิ้วเคาะเบาๆ บนแฟ้มเอกสารที่มีชื่อโค้ดเนมลึกลับประทับอยู่ว่า *'หมอเทวะแรงก์ SSS'* "พวกเบื้องบน... สภาผู้บริหารระดับสูง และตระกูลขุนนางเก่าแก่ เริ่มสนใจฮีลเลอร์เงาลึกลับคนนี้จนนอนไม่หลับแล้วนะ อาช่า เธอรู้ไหมว่าตอนนี้ราคาค่าตัวในการเรียกใช้บริการฮีลเลอร์คนนี้พุ่งสูงถึงสิบล้านเหรียญต่อครั้ง และยังมีคิวยาวเหยียดข้ามปี... คนใหญ่คนโตหลายคนกำลังป่วยด้วยโรคประหลาดที่เวทย์มนตร์รักษาไม่ได้ แต่ไอ้หมอนี่กลับรักษาหายขาดได้ภายในเวลาไม่ถึงสามนาที" มาร์คัสโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของอาช่า กลิ่นอายกดดันระดับฮันเตอร์แรงก์ A แผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวหนักอึ้ง "สมาคมต้องการตัวเขา... ไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่ง ถ้าเขาไม่ยอมสინสวามิภักดิ์ต่อเรา เราก็ต้องหาทางควบคุมเขาให้ได้ และเธอ... ในฐานะอดีตหัวหน้าปาร์ตี้ที่เคยใกล้ชิดกับเป้าหมายที่สุด เธอต้องเป็นคนไปเจรจา" อาช่ากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความอัปยศอดสูและรสชาติขมปร่าแล่นพล่านในปาก เธอจะไปเจรจาได้อย่างไร ในเมื่อตอนนี้เธอกลายเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งที่อยู่ใต้เงาอำนาจของรินทร์ รินทร์ผู้เป็นเจ้าหนี้ชีวิตและเป็นผู้กำหนดลมหายใจของเธอ หากรินทร์รู้ว่าสมาคมกำลังเล่นตุกติกกับเขา มีหวังพวกมันทั้งหมดได้กลายเป็นศพไร้วิญญาณบนเตียงผ่าตัดแน่นอน ในขณะที่บรรยากาศภายในห้องประชุมกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็พลันกะพริบวาบไปทั่วทั้งตึก พร้อมกับเสียงระบบรักษาความปลอดภัยที่ถูกเจาะระบบอย่างเบ็ดเสร็จ *ติ๊ง!* หน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่กลางห้องประชุมดีดตัวขึ้นเองโดยไม่มีใครสั่งการ ภาพที่ปรากฏคือกล้องวงจรปิดบริเวณลานจอดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวชั้นดาดฟ้า เฮลิคอปเตอร์หรูหราลวดลายเฉพาะตัวที่สลักสัญลักษณ์รูปกากบาทสีทองประดับเพชร—สัญลักษณ์ประจำตัวของ 'หมอเทวะแรงก์ SSS' กำลังร่อนลงจอดอย่างสง่างาม แรงลมจากการหมุนของใบพัดตีระเบียงกระจกจนสั่นสะเทือน มาร์คัสขมวดคิ้วด้วยความฉงน "ใครอนุญาตให้มันแลนดิ้งตรงนั้น? รปภ. ไปไหนหมด!" แต่ยังไม่ทันที่มาร์คัสจะได้สั่งการอะไร ประตูห้องประชุมที่ลงกลไกความปลอดภัยหนาแน่นสามชั้นก็ถูกระเบิดออกด้วยแรงดันอากาศอันมหาศาล เสียงฝ่าเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาทีละก้าว... ช้าๆ แต่ทรงพลังราวกับเสียงเคาะระฆังแห่งความตาย ร่างสูงโปรดในชุดสูทสีดำสนิทสวมทับด้วยเสื้อกาวน์แพทย์สีขาวบริสุทธิ์ปรากฏขึ้นที่กรอบประตู รินทร์ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตาหลังกรอบแว่นไร้กรอบคู่นั้นกวาดตามองเหล่าผู้มีอำนาจของสมาคมด้วยสายตาที่เหยียดหยาม ราวกับกำลังมองกลุ่มก้อนเนื้อเน่าๆ ที่รอเวลาถูกกำจัด เขายกข้อมือขึ้น ปลดกระดุมสูทออกช้าๆ ก่อนจะดึงการ์ดสีดำขลิบทองสนิทออกมาจากกระเป๋าเสื้อ แล้วโยนมันลงบนโต๊ะประชุมตรงหน้ามาร์คัส เสียงการ์ดกระทบพื้นไม้ดัง *กริ๊ก* เบาๆ แต่กลับดังก้องกังวานในความเงียบงัน "ได้ยินว่าพวกคุณ... กำลังตามหาผมอยู่สินะครับ?" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพนุ่มนวล แต่กลับทำให้เลือดในกายของมาร์คัสและอาช่าเย็นเฉียบจนแทบหยุดไหล "ไม่ต้องลำบากตามหาหรอครับ... เพราะวันนี้ ผมมาเพื่อผ่าตัดอนาคตของสมาคมนี้ด้วยตัวเองแล้ว" ริมฝีปากของชายหนุ่มยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเยือกเย็นของปีศาจสวมรอยหมอเทวะ ในวินาทีที่มาร์คัสกำลังจะอ้าปากปฏิเสธหรือชักอาวุธออกมาป้องกันตัว รินทร์ก็ยกสมาร์ทโฟนขึ้นมา ปลายเรียวนิ้วกดแตะหน้าจอเบาๆ พร้อมกับเสียงระบบแจ้งเตือนธุรกรรมทางการเงินระดับโลกที่ดังขึ้นขัดจังหวะ *ติ๊ง!* *[แจ้งเตือน: บัญชีลับของสมาคมฮันเตอร์ ถูกโอนถ่ายกรรมสิทธิ์และถูกอายัดวงเงินทั้งหมด 100% เรียบร้อยแล้ว]* รินทร์ปรายตามองมาร์คัสที่หน้าซีดเผือดจนกลายเป็นสีม่วง ก่อนจะเอ่ยประโยคสุดท้ายด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "บัญชีของพวกคุณเป็นศูนย์แล้ว... ทีนี้ เรามาคุยกันเรื่อง 'ค่ารักษา' ของพวกคุณต่อดีกว่าไหมครับ?" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามอ่านและสนับสนุนหมอเทวะคนนี้มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ