ดันเจี้ยนระดับ S ที่ไร้ทางรอด

"ถ้าแกขยับอีกเพียงมิลลิเมตรเดียว ฉันจะตัดเส้นเอ็นมือซ้ายของแกทิ้งเสียตอนนี้ ให้มันจบๆ ไปกับการเป็นฮีลเลอร์ขยะที่แม้แต่เลือดจะห้ามยังทำไม่ได้!" เสียงตะคอกแหบพร่าของอาช่าดังก้องสะท้อนอยู่ในความมืดมิดของมิติที่บิดเบี้ยว รินทร์แค่นยิ้มที่มุมปาก ในขณะที่ปลายดาบของหัวหน้าปาร์ตี้สาวผู้เลอโฉมจ่อประชิดลำคอของเขา แรงสั่นสะเทือนจากพื้นดินใต้ฝ่าเท้าบ่งบอกว่า 'ประตูดันเจี้ยนระดับ S' ที่พวกเขาก้าวพลาดเข้าไปกำลังจะปิดตายด้วยเงื่อนไขของหายนะระดับโลก "อาช่า... เลิกทำตัวเป็นเด็กอมมือเสียที" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แววตาของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขาสวมถุงมือศัลยแพทย์สีขาวสะอาดตาที่ดูขัดกับบรรยากาศนรกแตกตรงหน้าอย่างสิ้นเชิง "เธอกำลังใช้ดาบที่ปาร์ตี้ผู้กล้าประทานให้มาขู่คนที่สามารถ 'ผ่าตัด' โชคชะตาของเธอได้เนี่ยนะ? ช่างเป็นตรรกะที่น่าสมเพชจริงๆ" อาช่ากัดริมฝีปากจนห้อเลือด ใบหน้าสวยหวานบัดนี้บิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว "แกมันก็แค่ตัวถ่วง! ถ้าไม่ใช่เพราะแกที่ดันทะลึ่งพาพวกเราเดินเข้ามาในเส้นทางนี้ เราคงไม่ต้องติดอยู่ในดันเจี้ยนระดับภัยพิบัติแบบนี้!" "เส้นทางที่ฉันเลือก... คือเส้นทางเดียวที่มีโอกาสรอด 0.01% แต่สำหรับพวกแกที่สมองกลวงโบ๋ คงเห็นมันเป็นทางไปตายสินะ?" รินทร์หมุนตัวกลับอย่างช้าๆ เพิกเฉยต่อปลายดาบที่บาดเข้าที่ผิวเนื้อจนเลือดซึมออกมาเป็นเส้นบางๆ เขามองผ่านอาช่าไปที่กำแพงดันเจี้ยนที่ทำจากหินสีดำสนิท ซึ่งบัดนี้กำลังมีอักขระเวทมนตร์โบราณปรากฏขึ้น มันไม่ใช่ดันเจี้ยนธรรมดา แต่เป็น 'กับดักแห่งเทพศัลยกรรม' ที่ถูกออกแบบมาเพื่อคัดกรองสิ่งมีชีวิตที่ไร้ค่าออกไป "รินทร์... ช่วยพวกเราที" เสียงของชายคนหนึ่งในปาร์ตี้ดังขึ้น เขาคือแทงค์เกอร์ที่เคยเป็นคนแรกๆ ที่ถ่มถุยรินทร์ในอดีต บัดนี้เขากำลังคุกเข่าลงกับพื้น ร่างกายครึ่งล่างถูกเถาวัลย์ปีศาจพันธนาการจนกระดูกแตกละเอียด รินทร์ก้มลงมองฮันเตอร์ผู้นั้น สายตาของเขาเย็นชาดุจน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย เขาหยิบมีดสั้นเล่มเล็กๆ ออกมา แสงสีฟ้าจางๆ เปล่งประกายรอบนิ้วมือของเขา—มันคือ 'ทักษะฮีลเลอร์ระดับ SSS' ที่ใครก็ไม่เคยได้เห็นมาก่อน "ช่วยเหรอ?" รินทร์ถามพลางเลิกคิ้ว "ฉันจำได้ว่าตอนที่ฉันขอร้องให้พวกแกช่วยฮีลตอนที่ฉันติดสถานะคำสาปในดันเจี้ยน F พวกแกบอกว่าอะไรนะ? 'ทรัพยากรมีค่าเกินกว่าจะเสียให้ขยะแบบแก' ใช่ไหม?" "ขอร้องล่ะ... ฉันยอมแลกทุกอย่างที่มี!" รินทร์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ มันเป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูเสนาะหูแต่แฝงไว้ด้วยความน่าสะพรึงกลัว "งั้นก็เริ่มจาก 'ระดับ' ของแกก่อนแล้วกัน" เขาสะบัดมีดสั้นอย่างแม่นยำราวกับกำลังผ่าตัดหัวใจคนไข้ เลือดพุ่งกระฉูดออกมา แต่อาการบาดเจ็บกลับหายไปในทันที—ไม่สิ รินทร์ไม่ได้ฮีลให้เขา แต่รินทร์กำลัง 'ตัด' เลเวลของเขาออกไปเพื่อใช้เป็นพลังงานเปิดประตูมิติ! อาช่าเบิกตากว้างจนแทบถลนออกมา "แก... แกทำอะไรลงไป! แกขโมยเลเวลของเขา!" "เปล่าเลยอาช่า... ฉันแค่กำลังปรับปรุงระบบนิเวศของดันเจี้ยนนี้ใหม่" รินทร์ก้าวไปข้างหน้า ประตูดันเจี้ยนเริ่มสั่นคลอนอย่างรุนแรง กองทัพมอนสเตอร์ระดับ S จำนวนมหาศาลกำลังแห่กันออกมาจากเงามืด แต่ทว่าเมื่อพวกมันเห็นรินทร์ พวกมันกลับหยุดชะงักและก้มหัวลงราวกับสุนัขที่เจอเจ้านาย รินทร์มองไปยังนาฬิกาข้อมือที่เปลี่ยนจากรูปแบบปกติเป็นหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉาน ยอดเงินในบัญชีมิติพุ่งขึ้นทะลุเพดานจากการที่ระบบดันเจี้ยนยอมจำนนต่อสิทธิ์การถือครองของเขา "ดูเหมือนว่า... เจ้าของดันเจี้ยนคนเก่าจะไม่อยู่แล้วสินะ" รินทร์แสยะยิ้มพลางมองไปที่ปลายอุโมงค์ที่มืดมิด ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของอะไรบางอย่างที่ทรงพลังกว่ามอนสเตอร์ใดๆ ในที่แห่งนี้ก็ดังก้องขึ้นพร้อมกับเสียงปรบมือที่ดังมาจากความมืด "ยอดเยี่ยม... ไม่คิดเลยว่า 'ศัลยแพทย์ผู้ทรยศ' จะปรากฏตัวในที่แห่งนี้" เงาร่างหนึ่งเดินก้าวออกมาจากความมืดมิด เขาคือหัวหน้ากิลด์ที่ประกาศตามล่ารินทร์ทั่วทั้งทวีป พร้อมกับกลุ่มมือสังหารระดับท็อป 10 ของโลกที่ล้อมเขาไว้ทุกทิศทาง ทว่ารินทร์กลับไม่สะทกสะท้าน เขาเพียงแค่หยิบโทรศัพท์เครื่องหรูสีดำด้านขึ้นมาแล้วกดปุ่มยืนยันคำสั่งบางอย่าง "สายไปแล้วครับท่านหัวหน้ากิลด์" รินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่กดดัน "ผมเพิ่งทำเรื่องโอนเงินค่าซื้อ 'ดันเจี้ยนนี้' เข้าสู่ระบบกลางเสร็จสิ้นเมื่อวินาทีก่อน และตอนนี้... ทุกอย่างที่อยู่ในนี้ รวมถึงพวกแกทุกคน กลายเป็นสมบัติส่วนตัวของผมตามกฎหมายฮันเตอร์เรียบร้อยแล้ว" ทันใดนั้น เสียงไซเรนดังระงมทั่วทั้งดันเจี้ยน เพดานถล่มลงมาเผยให้เห็นเฮลิคอปเตอร์ทหารติดอาวุธหนักที่พุ่งเข้ามาจอดกลางโถงพิธี พร้อมกับกองกำลังทหารรับจ้างระดับ SS ที่กรูลงมาล้อมปาร์ตี้ของอาช่าและเหล่ามือสังหารไว้ในวงล้อมที่ไม่มีทางรอด รินทร์ปัดฝุ่นที่ไหล่อย่างใจเย็น ก่อนจะหันไปสบตากับหัวหน้ากิลด์ที่ใบหน้าซีดเผือด "เอาล่ะ... มาเริ่มการผ่าตัดกู้ซากพวกแกกันเถอะครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านมาถึงจุดเปลี่ยนครั้งสำคัญนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ