ผู้ช่วยคนใหม่ที่มีลับลมคมใน

คราบเลือดที่ยังไม่แห้งสนิทบนพื้นหินอ่อนราคาแพส่งกลิ่นคาวคลุ้งปะปนกับกลิ่นหอมจางๆ ของน้ำหอมปรับอากาศราคาแพงในห้องรับรองวีไอพี รินทร์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท แววตาคู่คมมองลอดผ่านเลนส์แว่นกรอบทองไปยังร่างที่กำลังสั่นเทาอยู่เบื้องล่าง พื้นที่ตรงนั้นเคยเป็นที่สำหรับพวกขุนนางและฮันเตอร์ระดับสูงผู้เคยเหยียบย่ำเขา แต่วันนี้... มันกลับกลายเป็นลานประหารส่วนตัวที่เต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เสียงสะอื้นไห้ปนเสียงหอบหายใจอย่างรวดเร็วของ "อาช่า" ดังสะท้อนก้อง อดีตหัวหน้าปาร์ตี้ฮีโร่ผู้เคยเชิดหน้าชูตาและประกาศกร้าวไล่เขาออกจากกลุ่มราวกับสุนัขข้างถนน บัดนี้เข่าทั้งสองข้างของเธอกำลังทรุดลงแนบพื้นพรมราคาแพง สภาพชุดเกราะหนังเวทมนตร์เลอค่าเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบเขม่าและหยาดน้ำตา ความหยิ่งทะนงตนที่เคยค้ำคอถูกบดขยี้จนไม่เหลือชิ้นดีภายใต้แรงกดดันมหาศาลจากจิตสังหารของหมอเทวะแรงก์ SSS "เงยหน้าขึ้นสิครับ... คุณอาช่า" น้ำเสียงนุ่มนวลแต่เย็นเยียบจนน่าขนลุกเอ่ยขึ้น รินทร์เคาะนิ้วเรียวยาวลงบนพนักพจน์โซฟาเป็นจังหวะเชื่องช้า ราวกับมัจจุราชกำลังเคาะระฆังนับถอยหลัง อาช่าเม้มริมฝีปากจนแตก ริมฝีปากที่เคยใช้เอ่ยวาจาสบประมาทเขาสารพัดสั่นระริก เธอค่อยๆ เงยใบหน้าอันงดงามที่เปื้อนคราบน้ำตาขึ้นมองชายหนุ่ม ดวงตาคู่สวยเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและคำถามมากมายที่ไม่มีวันได้รับคำตอบ รินทร์ในวันนี้ไม่ใช่ฮิลเลอร์ปลายแถวที่คอยแบกรับความเสียหายและยอมก้มหัวให้เธออีกต่อไปแล้ว แต่เขาคือ "หมอเทวะ" ผู้กุมความเป็นความตายของทุกคนในมหานครแห่งนี้ "เธอ... เธอต้องการอะไรกันแน่ รินทร์?" เสียงของเธอแหบพร่าและสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้ "ต้องการอะไรอย่างนั้นเหรอครับ?" รินทร์หัวנסว์ในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่ไร้ซึ่งความอบอุ่นโดยสิ้นเชิง เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้าไปใกล้หญิงสาวทีละก้าว เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นหินดัง ก๊อก... ก๊อก... ทุกย่างก้าวเปรียบเสมือนค้อนหนักที่ทุบลงกลางใจของอาช่า "คนอย่างคุณ น่าจะรู้คำตอบดีที่สุดไม่ใช่เหรอครับ? ตอนที่คุณถีบผมลงไปในดันเจี้ยนระดับ S เพื่อให้ผมเป็นเหยื่อล่ออสูรกาย คุณคิดไหมครับว่าผมต้องการอะไร?" รินทร์หยุดยืนค้ำหัวเธอ สายตาที่มองลงมาว่างเปล่ารา与มองเศษขยะ "ความเมตตาเหรอครับ? หรือว่า... โอกาสครั้งที่สอง?" อาช่าสะดุ้งสุดตัว ร่างกายบอบบางสั่นเทิ้มด้วยความสำนึกผิดและหวาดกลัว เธอยกมือขึ้นควชายเสื้อของรินทร์ไว้โดยสัญชาตญาณ แม้จะรู้ดีว่ามันไร้ประโยชน์ "ฉัน... ฉันขอโทษ ฉันถูกบังคับนะรินทร์! พวกสภาฮันเตอร์เป็นคนสั่ง... ถ้าฉันไม่ทำ พวกมันจะฆ่าฉัน..." "ข้อแก้ตัวเดิมๆ น่าเบื่อจังเลยนะครับ" รินทร์ย่อตัวลงเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเย็นเฉียบเชยคางของเธอขึ้นบังคับให้สบตา "แต่ผมไม่ได้สนใจคำแก้ตัวหรอกครับ... ผมสนใจ 'ผลลัพธ์' มากกว่า" นิ้วเรียวละออกจากคางของเธอ รินทร์หยิบเอกสารฉบับหนึ่งออกจากกระเป๋าเสื้อสูท โยนมันลงตรงหน้าหญิงสาว เอกสารแผ่นนั้นส่งเสียง *แคว่ก* เบาๆ เมื่อกระทบพื้น อาช่าก้มมองมันด้วยสายตาพร่ามัว ตัวอักษรบนกระดาษระบุชัดเจน... มันคือสัญญาจ้างงานทาสเวทมนตร์ระดับสูงสุด สัญญาที่ผูกมัดวิญญาณและชีวิตของเธอไว้ใต้ร่มเงาของเขาอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ไร้ซึ่งอิสรภาพ ไร้ซึ่งศักดิ์ศรี และมีสถานะเป็นเพียง 'เบี้ยล่าง' ที่ต้องทำตามคำสั่งทุกประการ "เซ็นซะสิครับ" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าทรงอำนาจจนปฏิเสธไม่ได้ "ทางเลือกของคุณมีแค่สองทาง... เซ็นสัญญาฉบับนี้แล้วมาเป็นสุนัขรับใช้คอยทำความสะอาดรองเท้าให้ผม หรือ... เลือกที่จะให้ผมควักหัวใจและดึงวิญญาณของคุณออกมาฉีกเล่นเหมือนกับพวกมือสังหารข้างนอกนั่น" อาช่ามองเอกสารสลับกับใบหน้าเรียบเฉยของชายหนุ่ม เธอรู้ดีว่าไม่มีทางเลือกอื่นหลงเหลืออยู่แล้ว ศักดิ์ศรีที่เธอเคยรักษาไว้ด้วยชีวิตถูกเหยียบย่ำจนป่นปี้ แต่ถ้าเธอยังอยากมีชีวิตรอด... มีเพียงหนทางนี้เท่านั้น มือที่สั่นเทาหยิบปากกาขนนกขึ้นมาอย่างยากลำบาก ปลายปากกาจรดลงบนกระดาษ หยดน้ำตาหยดหนึ่งร่วงหล่นลงกระทบกระดาษจนหมึกเลอะเลือน ทว่ารินทร์ไม่ได้ใส่ใจ เขายืนมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มเย้ยหยันที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มของผู้ชนะที่สมบูรณ์แบบ *แกร็ก...* เสียงลงนามเสร็จสิ้น พลังเวทสีดำสายหนึ่งพุ่งออกจากกระดาษเข้าสู่ร่างของอาช่าทันที สร้างรอยประทับรูปกากบาทสีแดงจางๆ ที่หลังมือของเธอ เป็นเครื่องยืนยันว่าจากวินาทีนี้เป็นต้นไป อดีตหัวหน้าปาร์ตี้ฮีโร่ผู้หยิ่งทะนงได้กลายเป็นสมบัติส่วนตัวของหมอเทวะแรงก์ SSS ไปเสียแล้ว "ยินดีต้อนรับสู่ตำแหน่งใหม่นะครับ... ผู้ช่วยคนใหม่ของผม" รินทร์กล่าวด้วยน้ำเสียงติดตลก ทว่าแววตากลับจริงจังและอำมหิต "หวังว่าคุณจะทำงานได้ดีกว่าตอนที่เป็นฮีโร่นะครับ เพราะถ้างานหน้าพลาดอีก... ผมคงต้องเปลี่ยนคุณให้เป็นศพทดลองแทนที่จะเป็นผู้ช่วย" อาช่ากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด เธอพยักหน้ารับคำอย่างจำยอม คุกเข่าลงกราบแทบเท้าของเขาโดยดุษณี ทว่า ในขณะที่บรรยากาศในห้องกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับสีแดงก็ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตึกบัญชาการ ระบบไฟสำรองกระพริบเป็นสีแดงฉานสลับกับความมืดมิด หน้าจอโฮโลแกรมขนาดใหญ่กลางห้องทำงานถูกแฮกโดยไม่ทราบสาเหตุ ภาพที่ปรากฏขึ้นบนหน้าจอทำให้อาช่าเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด ชายหนุ่มในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ผู้มีรอยยิ้มเย็นชาและดวงตาคู่อคมกริบราวกับปีศาจ กำลังก้าวเท้าลงจากเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่ลอยลำอยู่เหนือยอดตึก พร้อมกับกองกำลังพิเศษนับร้อยคนที่ปิดล้อมพื้นที่ไว้ทั้งหมดแล้ว และเหนือสิ่งอื่นใด... บนหน้าจอได้โผข้อความท้าทายจากบุคคลปริศนาที่ส่งตรงถึงรินทร์โดยเฉพาะ *'ยินดีด้วยกับการได้ของเล่นชิ้นใหม่นะ หมอเทวะ... แต่, ของขวัญชิ้นใหญ่อีกชิ้นที่ฉันส่งมาให้ น่าจะถูกใจแกมากกว่านะ หึหึ'* สิ้นเสียงข้อความนั้น ประตูเหล็กกล้าหนาตันทางด้านหลังห้องก็ระเบิดออกเป็นจุล พร้อมกับร่างของบางสิ่งที่ก้าวเดินออกมาจากกลุ่มควันสีขาว... ร่างนั้นทำให้รินทร์ที่เคยเยือกเย็นมาตลอด ถึงกับต้องหรี่ตาลงด้วยความประหลาดใจเป็นครั้งแรก! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและสนับสนุนกันเสมอนะครับ หมอเทวะแรงก์ SSS