ค่าธรรมเนียมที่แพงเกินต้าน

กลิ่นคาวเลือดและเศษซากของอสูรระดับภัยพิบัติยังคงลอยอบอวลอยู่ในอากาศ ทว่าสิ่งที่กดดันหัวใจของเหล่าฮันเตอร์แรงก์สูงในห้องโถงกว้าง กลับไม่ใช่ความน่ากลัวของสัตว์ประหลาดตรงหน้า หากแต่เป็นรอยยิ้มสุภาพราวกับสุภาพบุรุษผู้เพียบพร้อม แต่แฝงไว้ด้วยความหน Icy เยียบเย็นจนกระดูกสันหลังวาบของชายหนุ่มในชุดกาวน์สีขาวสะอาดตา รินทร์ปรายตามองผู้มาใหม่ด้วยรอยยิ้มสุภาพ ขณะที่อาช่าและสมาชิกปาร์ตี้ที่เหลือต่างช็อกตาค้าง เมื่อตระหนักได้ว่าเบื้องหลังความพินาศทั้งหมดนี้ มันยังมีเงาขนาดมหึมาที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ากำลังชักใยอยู่เบื้องหลังทั้งหมด "พวกคุณดูตกใจกันเสียจริงนะครับ" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ รินทร์ขยับกรอบแว่นสายตาเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวบรรจงพลิกแฟ้มข้อมูลดิจิทัลในมือช้าๆ "การรักษาชีวิตของพวกคุณให้พ้นจากประตูความตายเมื่อครู่ ไม่ใช่เรื่องที่จะทำกันได้ฟรีๆ หรอกนะครับ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง... เมื่อมันเป็นผลมาจากความสะשלุ่ย และความหยิ่งผยองของพวกคุณเอง" "แก... แกพูดบ้าอะไรวะรินทร์!" ฮันเตอร์ร่างยักษ์ผู้เคยเหยียดหยามรินทร์ว่าเป็นแค่ "ฮีลเลอร์ขยะ" แผดเสียงคำรามลั่นด้วยความโกรธเกรี้ยว เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความอับอายและหวาดกลัวผสมปนเปกัน "แกมันก็แค่ไอ้ฮีลเลอร์ไร้ค่าที่พวกฉันเคยชุบเลี้ยง! กล้าดียังไงมาพูดจาสั่งสอนพวกฉันแบบนี้!" รินทร์ไม่ได้แสดงอาการโกรธเคืองแม้แต่น้อย เขายังคงรักษารอยยิ้มสุภาพไว้บนใบหน้าได้อย่างน่าขนลุก ดวงตาหลังกรอบแว่นกวาดมองฮันเตอร์ร่างยักษ์ราวกับกำลังประเมินราคาสินค้าตำหนิบนสายพานโรงงาน "ชุบเลี้ยงอย่างนั้นหรือครับ... น่าสนใจดีนี่ครับ" รินทร์หัวเราะในลำคอเบาๆ "ลองทบทวนความทรงจำดูให้ดีสิครับว่า ตลอดสองปีที่ผ่านมา ใครกันแน่ที่เป็นคนแบกปาร์ตี้ "ฟอลคอน" ของพวกคุณให้รอดพ้นจากความตายมาได้นับครั้งไม่ถ้วน ใครกันที่เป็นคนควักกระเป๋าซื้อยาฟื้นฟูราคาแพงให้พวกคุณใช้โดยไม่เคยเรียกร้องสิทธิ์ส่วนแบ่งที่ยุติธรรม..." น้ำเสียงของรินทร์ราบเรียบ แต่มันกลับทรงพลังจนทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนติดลบ อาช่า หัวหน้าปาร์ตี้ฮีโร่สาวผู้หยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี ยืนตัวสั่นเทา ริมฝีปากที่เคยเคลือบด้วยความมั่นใจบัดนี้ซีดเผือด ดวงตาคู่สวยมองชายหนุ่มที่เธอกดขี่มาตลอดด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาไม่ใช่ "เบייהรอง" ที่เธอจะควบคุมได้อีกต่อไปแล้ว รินทร์ในตอนนี้เปรียบเสมือนเทพมรณะที่กุมชะตาชีวิตของพวกเขาทั้งปวงไว้ในกำมือ "รินทร์... ฉัน..." อาช่าพยายามเปล่งเสียงพูด แต่ลำคอกลับตีบตันราวกับมีมือที่มองไม่เห็นมาบีบรัดเอาไว้ "ครับ คุณอาช่า?" รินทร์หันมามองเธอด้วยสายตาที่อ่อนโยนจนน่ากลัว "คุณมีอะไรจะพูดกับแพทย์ผู้ทำการรักษาอย่างผมหรือเปล่าครับ หรือว่า... คุณกำลังกังวลเรื่องค่าใช้จ่าย?" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบลอยเด่นขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับหน้าต่างโฮโลแกรมสีทองอร่ามที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าทุกคนในห้องโถง [แจ้งเตือนระบบศัลยกรรมเทพ SSS] [รายการค่ารักษาพยาบาลฉุกเฉินและฟื้นฟูสภาพร่างกาย] 1. ค่าบริการฮีลเลอร์ระดับ SSS (กรณีฉุกเฉินพิเศษ): 50,000,000 เครดิต 2. ค่าชดเชยความเสียหายทางจิต2ใจและค่าเสียเวลาของแพทย์: 30,000,000 เครดิต 3. ค่าธรรมเนียมการจัดการศัตรูและปรับทัศนคติ: 20,000,000 เครดิต [ยอดรวมทั้งสิ้น: 100,000,000 เครดิต (หนึ่งร้อยล้านเครดิตถ้วน)] เมื่อตัวเลขเก้าหลักปรากฏขึ้น เสียงหายใจเฮือกใหญ่ก็ดังประสานกันขึ้นในห้องโถง หนึ่งร้อยล้านเครดิต! นั่นมันเงินจำนวนมหาศาลที่สามารถซื้อคฤหาสน์หรูใจกลางเมืองได้หลายหลัง หรือแม้กระทั่งซื้ออิสรภาพของฮันเตอร์แรงก์ A ได้ทั้งปาร์ตี้! "หนึ่งร้อยล้าน?! แกบ้าไปแล้วรินทร์! ปล้นกันชัดๆ!" ฮันเตอร์คนหนึ่งสติแตก ตะโกนลั่นด้วยความสิ้นหวัง "ปล้นหรือครับ?" รินทร์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงยังคงนุ่มนวลและสุภาพเป็นเอกลักษณ์ "โปรดใช้คำให้มันถูกต้องด้วยนะครับ นี่คือ "ค่าธรรมเนียมที่แพงเกินต้าน" สำหรับชีวิตกระจزيๆ ของพวกคุณต่างหากล่ะครับ... ชีวิตที่พวกคุณคิดว่ามันมีค่ามากกว่าคนอื่นนักไงครับ" รินทร์ก้าวเข้าไปใกล้อาช่าทีละก้าว เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นห้องโถงดังสะท้อนก้อง กลิ่นอายกดดันระดับ SSS แผ่ซ่านออกมาจนฮันเตอร์รอบข้างเข่าอ่อนล้มลงไปกองกับพื้นทีละคน อาช่าถอยหลังก้นชนกับผนังเย็นเฉียบ ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความหวาดกลัวสุดขีด น้ำตาคลอเบ้าด้วยความอัปยศอดสู เธอมองหน้าคนที่เธอเคยเหยียบย่ำอย่างไม่ใยดี แต่ตอนนี้... เธอกลับต้องเป็นฝ่ายเงยหน้ามองเขาด้วยความเวทนา "รินทร์ ได้โปรด... ฉันไม่มีเงินมากมายขนาดนั้นหรอก..." อาช่ากัดริมฝีปากจนห่อเลือด เสียงของเธั่นเครือและสั่นเทา "พวกเรา... พวกเราจะผ่อนชำระให้ก็ได้..." "ผ่อนชำระ?" รินทร์หยุดยืนตรงหน้าเธอโน้มตัวลงมาเล็กน้อย รอยยิ้มสุภาพประดับอยู่บนใบหน้า ทว่าแววตากลับว่างเปล่าไร้ซึ่งความปรานี "คุณคิดว่าดอกเบี้ยความแค้นตลอดสองปีที่ผ่านมา มันมีมูลค่าแค่นี้เองหรือครับ คุณอาช่า" รินทร์หยิบเครื่องรูดบัตรสีดำสนิท ลวดลายทองคำอร่าม ดีไซน์หรูหราไร้ขีดจำกัดออกมาจากกระเป๋าเสื้อกาวน์ เขาถือมันยื่นไปตรงหน้าหญิงสาว "บัตรเครดิตสีดำไม่จำกัดวงเงินของกิลด์ระดับท็อป... ผมรู้ว่าคุณมีมันซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อคลุมด้านในนะครับ" รินทร์กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ชัดเจนทุกถ้อยคำ "รูดซะ... แล้วผมจะไว้ชีวิตพวกคุณ หรือถ้าไม่... คุณก็เลือกเอาเองว่าจะนอนตายอยู่ที่นี่ในฐานะศพไร้ญาติ" อาช่าตัวแข็งทื่อ สมองขาวโพลน หัวใจเต้นรัวด้วยความหวาดกลัวสุดขีด มือที่สั่นเทาค่อยๆ ควานหาบัตรเครดิตสีดำในเสื้อคลุมอย่างยากลำบาก สายตาทุกคู่ในห้องโถงจับจ้องมาที่เธอเป็นตาเดียว ความกดดันมหาศาลถาโถมเข้ามาจนแทบหายใจไม่ออก เธอหยิบบัตรใบนั้นออกมา ยื่นส่งให้รินทร์ด้วยมือที่สั่นระริก รินทร์รับบัตรมาด้วยรอยยิ้มพึงพอใจ เขานำมันเสียบเข้ากับเครื่องรูดพกพา เสียงระบบประมวลผลดังติ๊ดขึ้นเบาๆ ในความเงียบสงัด ตัวเลขวงเงินมหาศาลกำลังถูกหักออกไปอย่างไร้ความปรานี และในวินาทีที่หน้าจอบนเครื่องรูดปรากฏข้อความยืนยันการทำธุรกรรมสำเร็จ... เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวติดตราสัญลักษณ์ของโรงพยาบาลเทวะระดับท็อป ก็บินแหวกเมฆลงมาจอดสนิทบนดาดฟ้าตึกเหนือศีรษะของพวกเขาพอดี พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบที่กำลังมุ่งตรงมายังห้องโถงนี้... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "หมอเทวะแรงก์ SSS" นะครับ