ประกาศกร้าวบนตึกสมาคม

"พวกคุณกำลังอ่านเอกสารอะไรกันอยู่หรือครับ ไหนลองส่งมาให้ผมตรวจทานดูหน่อยสิครับ เผื่อว่าสมาคมฮันเตอร์แห่งนี้จะมีกฎข้อไหนที่ห้ามไม่ให้คนตายฟื้นคืนชีพกลับมาทวงบัลลังก์" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงใหญ่ชั้นบนสุดของตึกสมาคมฮันเตอร์ แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างโปร่งในชุดสูทสีชาคูลรีดเรียบกริบ รินทร์กวาดสายตามองหน้าบรรดาผู้บริหารระดับสูงที่กำลังนั่งหน้าซีดเผือดอยู่หลังโต๊ะประชุมไม้มะฮอกกานี เอกสารประเมินแรงก์ของฮันเตอร์อิสระที่ควรจะเป็นความลับสุดยอด บัดนี้กลับถูกขยำจนยับยู่ยี่ด้วยมือของคนที่พวกมันเคยตราหน้าว่าเป็นแค่ "เศษขยะไร้ค่า" "รินทร์... แก... แกเข้ามาในนี้ได้อย่างไร! ที่นี่คือเขตหวงห้ามระดับ S!" ประธานสมาคมคาร์ลตันผุดลุกขึ้นยืนจนเก้าอี้กระแทกพื้นเสียงดังสนั่น ใบหน้าของชายวัยกลางคนบิดเบี้ยวด้วยความตื่นตระหนก เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มขมับ ดวงตาเบิกโพงด้วยความหวาดกลัวราวกับเห็นผีสาง ทั้งที่เมื่อสามเดือนก่อน เขาเพิ่งจะเซ็นอนุมัติขับไล่รินทร์ออกจากปาร์ตี้และริบทรัพย์สินทั้งหมดด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย รินทร์ไม่ตอบคำถามนั้น เขาเพียงแต่ยกยิ้มมุมปากอย่างสุภาพเรียบร้อย นิ้วเรียวยาวเคาะลงบนโต๊ะกระจกใสเป็นจังหวะเชื่องช้า ทุกครั้งที่ปลายนิ้วกระทบผิวกระจก เสียงนั้นกลับดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคนในห้องราวกับเสียงเคาะโลงศพ ด้านหลังของรินทร์ อาช่า อดีตหัวหน้าปาร์ตี้ฮีโร่สาวผู้เคยหยิ่งทะนงในศักดิ์ศรี ยืนกอดอกนิ่งสนิท ดวงตาคู่สวยจับจ้องมองเหล่าผู้บริหารที่เคยสั่งให้เธอกำจัดรินทร์ด้วยสายตาเหยียดหยาม บัดนี้ เธอกลับกลายเป็นผู้ถือเอกสารสิทธิ์ขาดและเป็นมือขวาคนสนิทของ "หมอเทวะแรงก์ SSS" อย่างเต็มตัว "ประธานคาร์ลตันครับ ใจเย็นๆ ก่อนสิครับ ผมไม่ได้มาเพื่อทวงแค้นอะไรรุนแรงหรอกครับ... ผมแค่มาทวงคืนสิ่งที่พวกคุณเคย 'ยืม' ไปจากผมเมื่อหลายเดือนก่อนต่างหาก" รินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าแฝงความเย็นเยียบจนคนฟังรู้สึกเสียวสันหลังวาบ "แกไม่มีสิทธิ์! ต่อให้แกจะรอดตายมาจากดันเจี้ยนระดับ S นรกนั่นได้ แต่การจะขึ้นทะเบียนเป็นฮันเตอร์อิสระแรงก์ S มันต้องผ่านมติเอกฉันท์จากคณะกรรมการ ซึ่งพวกฉันไม่มีวันยอมรับไอ้ฮีลเลอร์ตกอับอย่างแกเด็ดขาด!" กรรมการอาวุโสคนหนึ่งตะโกนแทรกขึ้นมาด้วยความโมโห แม้ขาของเขาจะสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่ก็ตาม รินทร์หัวנסเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขันโดยสิ้นเชิง "มติเอกฉันท์อย่างนั้นหรือครับ? น่าสนใจเสียจริง..." รินทร์ผายมือออกเล็กน้อย อาช่าก้าวออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว พร้อมกับโยนแฟ้มเอกสารสีดำสนิทลงกลางโต๊ะประชุม เอกสารตราประทับทองคำแท้จากสหพันธ์ฮันเตอร์โลกปรากฏแก่สายตาทุกคน ประทับตราสัญลักษณ์ "SSS" ที่มีเพียงบุคคลระดับตำนานเท่านั้นที่จะครอบครองได้ "พวกคุณคงลืมไปแล้วสินะครับว่า... ชีวิตของพวกคุณในตอนนี้ ไม่ได้ขึ้นอยู่กับมติของสมาคมกระจอกๆ แห่งนี้อีกต่อไปแล้ว..." รินทร์โน้มตัวลงไปข้างหน้า สายตาคมกริบมองทะลุผ่านแว่นตากรอบ ริมฝีปากหยักลึกเอื้อnวาจาประกาศิตที่ทำให้บรรยากาศภายในห้องลดอุณห็ภูมิต่ำลงจนแทบกลายเป็นน้ำแข็ง "เพราะในเมื่อพวกคุณไม่ยอมรับผม... ผมนี่แหละครับ ที่จะเป็นคน 'ผ่าตัด' โครงสร้างของสมาคมนี้ใหม่ทั้งหมด เริ่มตั้งแต่การถอดถอนตำแหน่งของพวกคุณทุกคน... ณ วินาทีนี้" ความเงียบสงบเข้าปกคลุมห้องประชุมชั่วขณะ ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ตโฟนราคาแพงของกรรมการทุกคนจะดังขึ้นพร้อมกันอย่างต่อเนื่อง รินทร์ยืนกอดอกมองภาพความสิ้นหวังตรงหน้าด้วยแว่นตาที่สะท้อนแสงไฟนีออนวาววับ บนหน้าจอของพวกมัน ปรากฏข้อความแจ้งเตือนจากระบบธนาคารกลางและสมาคมฮันเตอร์โลก... บัญชีทรัพย์สินทั้งหมดถูกอายัด และสิทธิ์การควบคุมตึกสมาคมแห่งนี้ได้ถูกโอนย้ายไปยังชื่อของ "รินทร์ ฮันเตอร์อิสระแรงก์ S" เป็นที่เรียบร้อยแล้ว คาร์ลตันทรุดฮวบลงนั่งคุกเข่ากับพื้นห้องอย่างไร้เรี่ยวแรง ริมฝีปากสั่นระริกอ้าพะงาบๆ พูดไม่ออก รินทร์ก้มมองอดีตประธานสมาคมผู้เคยเหยียบย่ำเขาด้วยสายตาที่ว่างเปล่าราวกับกำลังมองแมลงตัวหนึ่ง "ยินดีต้อนรับสู่ยุคสมัยใหม่ของสมาคมฮันเตอร์นะครับ... ประธานคนเก่า" รินทร์เอ่ยด้วยรอยยิ้มสุภาพ ก่อนจะหมุนตัวเดินหันหลังให้ ทว่าในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นที่หน้าประตูห้องประชุม ประตูกระจกนิรภัยถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษปริศนาในชุดคลุมสีดำสนิท ใบครึ่งซีกสวมหน้ากากโลหะลึกลับ ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองตรงมาที่รินทร์ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของหมอเทวะชะงักงัน "ยินดีที่ได้พบเสียที... ผู้สืบทอดคนที่สามของวิชาแพทย์ศัลยกรรมสั่งตาย นายท่านกำลังรอคุณอยู่ที่ชั้นใต้ดินระดับ Ω ครับ" ขอบพระคุณที่ติดตามอ่านและสนับสนุนผมเสมอนะครับ