รอยร้าวในใจ

กลิ่นน้ำยาฟอร์มาลินจาง ๆ ผสมผสานกับกลิ่นอับชื้นของห้องเก็บศพใต้ดินในยามวิกาล ไม่ได้ทำให้บรรยากาศน่ากลัวเท่ากับรัศมีคุกคามที่แผ่ออกมาจากร่างสูงโปรดของทนายความหนุ่มที่ยืนกอดอกพิงชั้นวางอุปกรณ์สเตนเลส "คุณกำลังใช้กฎหมายมาเป็นเครื่องมือฟอกขาวให้ความจริงบิดเบี้ยว ทนายศิลา" เสียงหวานใสแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ พริมโรสวางคีมโลหะลงในถาดส่งเสียงกระทบกันกริ๊งเบา ๆ ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นใสจ้องมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไม่เกรงกลัว แม้ว่าเขาจะก้าวเข้ามาในอาณาเขตของเธอโดยไม่ได้รับเชิญก็ตาม ศิลายกยมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มนั้นไร้ซึ่งความอบอุ่น มีเพียงความเย้ยหยันที่เคลือบไว้ด้วยความสุภาพตามมารยาททางสังคมที่เขาเชี่ยวชาญ "หมอพริมครับ... โลกนี้ไม่มีความจริงแท้ มีแต่ความจริงที่ถูกพิสูจน์ได้ในชั้นศาล หน้าที่ของผมไม่ใช่การค้นหาความยุติธรรม แต่วิ่งอยู่บนเส้นแบ่งของข้อกฎหมายเพื่อให้ลูกความรอดพ้นจากกรงขังต่างหาก และศพบนเตียงนี้..." ศิลาปรายตาไปยังร่างไร้วิญญาณที่ถูกคลุมด้วยผ้าขาว "...ก็ไม่ได้ช่วยให้คุณชนะคดีในศาลได้ หากปราศจากช่องโหว่ทางกฎหมายที่ผมมองเห็น" พริมโรสสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อระงับอารมณ์กรุ่นโกรธที่พุ่งพล่านขึ้นมาในอก ผู้ชายคนนี้เย็นชาและเลือดเย็นเสียจนน่ากลัว เขามองชีวิตคนเป็นเพียงหมากบนกระดาน และที่สำคัญ... อดีตอันดำมืดของครอบครัวเธอเคยถูกบดขยี้ด้วยเล่ห์เหลี่ยมของทนายความคนนี้มาแล้วครั้งหนึ่ง "แต่หลักฐานทางนิติเวชบอกชัดเจนว่ารอยช้ำที่ลำคอไม่ได้เกิดจากการแขวนคอตัวเอง แต่มันคือรอยนิ้วมือของคน!" พริมโรสเดินเข้าไปประชิดตัวเขา กลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดอกไม้ป่าที่ผสมกับกลิ่นกายเฉพาะตัวโชยเข้าจมูกของศila จนร่างสูงชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาทั้งสองคู่ประสานกันอย่างไม่มีใครยอมใคร แรงดึงดูดทางจิตวิญญาณอันประหลาดก่อตัวขึ้นท่ามกลางความขัดแย้งทางความคิด "แล้วไงล่ะครับหมอ ต่อให้คุณพิสูจน์ได้ว่าเป็นฆาตกรรม แต่ถ้าสำนวนตำรวจมีความผิดพลาดในขั้นตอนการเก็บพยานวัตถุ ผมก็สามารถทำให้มันเป็นโมฆะได้ภายในสามนาที" ศิลาก้มตัวลงกระซิบชิดใบหูของเธอ น้ำเสียงทุ้มต่ำพร่าพร่าและเจือความเย้ายวนอันตราย "คุณเก่งเรื่องผ่าศพ... แต่ปล่อยเรื่องเกมบนสังเวียนกฎหมายให้ผมเถอะครับ" ลมหายใจอุ่นที่เป่ารดต้นคอทำให้พริมโรสขนลุกซู่ เธอผลักอกแกร่งออกเบา ๆ แม้สัมผัสจากเนื้อผ้าสูทราคาแพงจะสะท้อนถึงความแข็งแกร่งของมัดกล้ามเนื้อภายใต้ร่มผ้าที่บอกชัดว่าเขาไม่ใช่แค่ทนายใส่สูทนั่งโต๊ะธรรมดา "งั้นเรามาเดิมพันกันไหมล่ะคะ ทนายศิลา" พริมโรสท้าทาย ดวงตาเปล่งประกายด้วยความมุ่งมั่น "ฉันจะหาหลักฐานที่แม้แต่ช่องโหว่กฎหมายของคุณก็ช่วยเขาไม่ได้" ศิลาหัวנסเสียงต่ำในลำคอ ดวงตาคมกราบกวาดมองริมฝีปากอิ่มที่เม้มเข้าหากันอย่างถือดี เขารู้สึกทึ่งในความดื้อรั้นและสติปัญญาของแพทย์หญิงผู้นี้ ความรู้สึกท้าทายที่ไม่ได้สัมผัสมานานกำลังปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบเร้นลึกในตัวเขา ก่อนที่ใครจะได้เอื้อนเอ่ยถ้อยคำเชือดเฉือนใดออกมาอีก เสียงฝีเท้าหนักหน่วงและเร่งรีบก็ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินมืดสนิทนอกห้องชันสูตร ตามด้วยเสียงเคาะประตูดังรัวและเสียงหอบหายใจของเจ้าหน้าที่เวรที่ผลักประตูเข้ามาด้วยใบหน้าซีดเผือก "คุณศิลา... คุณพริมโรสครับ! แย่แล้วครับ... แฟ้มคดีหลักฐานชิ้นสำคัญในตู้นิรภัยห้องทำงาน... ถูกขโมยหายไปแล้วครับ!" มิดไนท์คิสขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมลุ้นไปกับตัวละครของเราในตอนนี้นะคะ