ความยุติธรรมในนิยามใหม่

ร่างสูงโปร่งของบุคคลที่ก้าวลงมาจากรถสีดำสนิทคันกลางไม่ได้ทำให้แค่อัยการธนหน้าซีดเผือด หากแต่ทำให้บรรยากาศรอบบริเวณนั้นดิ่งลึกลงสู่ความเงียบงันราวกับอากาศถูกสูบออกไปจนหมดสิ้น แสงไฟนีออนสาดส่องกระทบกับใบหน้าคมคายที่เปี่ยมด้วยอำนาจเบ็ดเสร็จ—ท่านรองอธิบดีกรมสอบสวนคดีพิเศษ ผู้กุมแฟ้มลับคดีทุจริตระดับชาติที่ถูกซุกซ่อนไว้ใต้พรมมานานหลายปี "ท่านรอง..." อัยการธนกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เสียงที่เคยทรงพลังและเย่อหยิ่งเมื่อครู่สั่นพร่าจนแทบไม่ได้ศัพท์ พริมโรสแย้มยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความสุขสันต์เจือปนอยู่เลย มีเพียงความเยือกเย็นของนักล่าผู้ตลบหลังเหยื่อได้สำเร็จในวินาทีสุดท้าย เธอหันไปมองศิลา—ทนายความหนุ่มผู้เคยเชื่อมั่นว่าช่องโหว่ของกฎหมายคือเครื่องมือทำเงินที่ดีที่สุด—และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง เธอก็ได้เห็นรอยร้าวบนกำแพงน้ำแข็งที่เขาสร้างขึ้นมาตลอดชีวิต ศิลานิ่งงัด ดวงตาคมกริบคู่นั้นไม่ได้มองอัยการธนอีกต่อไป แต่ทอดมองไปยังแฟ้มเอกสารในมือของหน่วยคอมมานโดที่ถูกส่งมอบต่อให้ท่านรองอธิบดี ภาพของแฟ้มคดีในอดีต—แฟ้มคดีที่พ่อของเขาถูกใส่ร้ายจนต้องปลิดชีพตัวเองในห้องขัง—ซ้อนทับขึ้นมาในหัวสมองอย่างชัดเจน ระบบกฎหมายที่เขาเคยคิดว่ามันเป็นเพียง "เกม" ที่มีไว้ให้ผู้มีอิทธิพลชิงไหวชิงพริบ แท้จริงแล้วมันคือเครื่องจักรสังหารที่ไร้หัวใจ และตัวเขาเอง... ก็เป็นหนึ่งในฟันเฟืองที่คอยหมุนมันให้เดินหน้ามาโดยตลอด "เกมจบแล้วนะคะ อัยการธน" พริมโรสเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าก้องกังวานในความเงียบ "ความจริงไม่ได้ต้องการทนายความที่เก่งที่สุดในการบิดเบือน แต่ต้องการคนที่กล้าพอจะยืนหยัดมองหน้ามันตรงๆ ต่างหากค่ะ" ศิลาหันมามองแพทย์นิติเวชข้างกาย หัวใจของเขาเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบาย ความโกรธแค้น ความเจ็บปวด และความสำนึกผิดตีรวนกันอยู่ในอก แต่น่าแปลกที่ท่ามกลางความพังทลายของความเชื่อเดิมๆ เขากลับรู้สึกเหมือนได้ปลดแอกโซ่ตรวนที่ล่ามตัวเองไว้มาเนิ่นนาน มือหนาเอื้อมไปสัมผัสกับแฟ้มหลักฐานในมือของพริมโรสโดยไม่รู้ตัว ปลายนิ้วของเขาสัมผัสโดนปลายนิ้วเรียวของเธอ ความเย็นเยียบจากอากาศรอบตัวราวกับถูกหลอมละลายด้วยความอบอุ่นที่ส่งผ่านทางสัมผัส ทั้งสองสบตากันนิ่งนาน ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากริมฝีปาก มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกันท่ามกลางความโกลาหลเบื้องหน้า นี่คือจุดเปลี่ยน... ศิลาตระหนักแล้วว่า ต่อจากนี้ไป เขาจะไม่ใช้กฎหมายเพื่อชัยชนะบนคราบน้ำตาของใครอีกแล้ว นิยามใหม่ของความยุติธรรมกำลังจะเริ่มต้นขึ้นจากมือของเขาเอง ทว่า ในขณะที่สถานการณ์กำลังจะคลี่คลายไปในทิศทางที่ควรจะเป็น เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสคู่ก็ดังขึ้นจากความมืดเบื้องหลังตึกร้าง พร้อมกับเสียงขึ้นลำกล้องปืนที่ทำให้ทุกลมหายใจสะดุดกึก ท่านรองอธิบดีDSI ที่ยืนอยู่เบื้องหน้าชะงักฝีเท้า ใบหน้าคมเข้มเปลี่ยนสีไปในทันทีเมื่อเห็นเงาร่างของบุคคลปริศนาที่ก้าวออกมาจากเงาไม้ "ระวัง!" ศิลาตาดาวโรจน์ คว้าตัวพริมโรสเข้าสู่อ้อมแขนแล้วดึงหลบกระสุนนัดแรกที่พุ่งแหวกอากาศเฉียดใบหูไปเพียงไม่กี่มิลลิเมตร! และเมื่อบุคคลปริศนาร่างนั้นก้าวออกมารับแสงไฟ... พริมโรสก็ต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด เพราะใบหน้าของมือสังหารที่ยืนถือปืนเล็งตรงมายังพวกเขานั้น คือคน ๆ เดียวกับพยานปากเอกที่ควรจะตายไปแล้วในคดีเมื่อห้าปีមុន—คดีที่ศิลาเป็นคนทำหน้าที่ช่วยให้จำเลยหลุดพ้นจากความผิด!