เส้นขนานที่เริ่มบรรจบ

กลิ่นอายของฟอร์มาลินและกระดาษเอกสารคดีกองโตในห้องทำงานนิติเวชยามวิกาล ให้ความรู้สึกเหมือนซากปรักหักพังของความจริงที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลัง ศิลาวางแฟ้มคดีสะเทือนขวัญลงบนโต๊ะกระจก เสียงกระดาษกระทบกันดังสะท้อนก้องท่ามกลางความเงียบงัน เขากวาดสายตามองหญิงสาวตรงหน้า—พริมโรส แพทย์นิติเวชผู้มักซ่อนความรู้สึกไว้ใต้เสื้อกาวน์สีขาวสะอาดและแววตานิ่งสนิทราวกับผิวน้ำในคืนไร้จันทร์ "คุณยังสงสัยในเจตนาของฉันอยู่สินะคะ ทนายศิลา" น้ำเสียงของพริมโรสเรียบเรื่อย ทว่าแฝงความเปราะบางที่ยากจะปกปิด เธอไม่ได้ถอยหนีเมื่อร่างสูงก้าวเข้ามาประชิดกรอบโต๊ะทำงาน ช่องว่างระหว่างคนทั้งสองแคบลงจนสัมผัสได้ถึงอุณหภูมิร่างกายที่คุกรุ่นอยู่ภายใต้เสื้อผ้าเนื้อดี "ผมไม่ได้สงสัยในเจตนาของคุณ พริม..." ศิลาเอ่ยเสียงทุ้มต่ำ นัยน์ตาคมกริบคู่นั้นจับจ้องลึกลงไปในดวงตาคู่สวยที่เขาเคยคิดว่าเป็นศัตรูทางอุดมการณ์ "แต่ผมกำลังสงสัยว่า... ทำไมคุณถึงปล่อยให้ผมเข้ามาใกล้ในพื้นที่ที่คุณพยายามสร้างกำแพงป้องกันมาตลอดต่างหาก" พริมโรสเม้มริมฝีปากแน่น เปลือกตาหลุบลงชั่วขณะเพื่อซبซ่อนรapร้าวในใจ บาดแผลจากอดีตที่ครอบครัวของเธอเคยตกเป็นเหยื่อในคดีที่ศิลาเคยใช้ช่องโหว่ทางกฎหมายช่วยจำเลยให้หลุดพ้น ยังคงกรีดลึกในความทรงจำ แต่วินาทีนี้... เมื่อความมืดมิดของคดีฆาตกรรมรอบตัวกำลังบีบคั้นให้พวกเขาเหลือเพียงกันและกัน กำแพงทิฐิเหล่านั้นกลับพังทลายลงอย่างง่ายดายด้วยแรงดึงดูดอันทรงพลัง "เพราะบางที..." พริมโรสเงยหน้าขึ้นสบตาเขาอีกครั้ง แววตาสั่นระริกด้วยความรู้สึกที่ยอมจำนน "ความจริงทางนิติวิทยาศาสตร์ที่ฉันยึดมั่น อาจไม่เคยอธิบายความรู้สึกบ้าๆ ที่คุณมอบให้ได้เลยสักนิดเดียวค่ะ" คำสารภาพที่หลุดลอดออกมาจากริมฝีปากนุ่มราวกับชนวนระเบิด ศิลาไม่รอช้า มือหนาเอื้อมไปประคองกรอบหน้าเรียวได้รูป นิ้วโป้งเกลี่ยไล้พวงแก้มเนียนแผ่วเบา สัมผัสที่เต็มไปด้วยความโหยหาและทะนุถนอมในคราวเดียวกันทำเอาลมหายใจของพริมโรสสะดุด ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาอย่างไร้การลังเล เป็นการจูบที่เริ่มต้นด้วยความเรียร้องและลึกล้ำ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเร่าร้อนที่แผดเผาสติสัมปชัญญะจนมอดไหม้ พริมโรสเผยorริมฝีปากต้อนรับสัมผัสวาบหวามนั้นอย่างเต็มใจ เรียวแขนเล็กยกขึ้นโอบรอบลำคอแกร่ง ดึงรั้งให้ร่างสูงแนบชิดยิ่งขึ้นจนแทบไม่มีช่องว่างระหว่างกัน รสจูบที่ลึกซึ้งดึงดูดเอาเสียงครางแผ่วเบาในลำคอของหญิงสาวให้หลุดออกมา เป็นเสียงดนตรีที่ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในตัวทนายหนุ่มผู้เยือกเย็นให้พังทลายลง เสื้อกาวน์สีขาวถูกถอดโยนทิ้งไปอย่างไร้ความหมายบนพื้นห้อง ท่ามกลางแสงไฟสลัวจากโคมไฟโต๊ะทำงาน ร่างกายเปลือยเปล่าที่แนบชิดกันส่งผ่านความร้อนระอุผสานกับเสียงหอบหายใจกระชั้นชิด ศิลาพรมจูบไปทั่วลาดไหล่เนียนและซอกคอหอมกรุ่น มือเรียวของพริมโรสจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นริ้วไปทั่วสรรพางค์กาย สัมผัสแห่งความวาบหวามดำเนินไปอย่างเนิบนาบแต่ลึกซึ้ง ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวและการประสานสอดรับคือบทเพลงแห่งความยินยอมพร้อมใจของผู้ใหญ่สองคนที่แลกเปลี่ยนทั้งวิญญาณและรอยแผลเป็นในอดีต ลมหายใจอุ่นร้อนปะปนกันท่ามกลางความเงียบงันของค่ำคืน ร่างกายที่แนบสนิทและแรงอารมณ์ที่โหมกระหน่ำทำให้โลกทั้งใบเหลือเพียงแค่เสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะเดียวกัน ความสุขสมที่ระเบิดออก เนรมิตค่ำคืนอันมืดมิดให้กลายเป็นพื้นที่ปลอดภัยเพียงหนึ่งเดียวของคนทั้งคู่ ทว่า... ในยามที่อารมณ์รักสงบลงเหลือเพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบา และอ้อมกอดอันอบอุ่นที่ศิลากำลังกระชับร่างเปลือยเปล่าของพริมโรสไว้แนบอก เสียงโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานที่ถูกทิ้งร้างก็แผדเสียงแหลมสูงขึ้นทำลายบรรยากาศทันที ศิลาขมวดคิ้วมุ่นด้วยความไม่พอใจ เขากดตัดสายตาอันหงุดหงิดมองหน้าจอที่สว่างวาบ แต่ทว่าข้อความแจ้งเตือนรูปภาพปริศนาที่เด้งขึ้นมาใหม่ กลับทำให้เลือดในกายของเขากลายเป็นเย็นเฉียบในพริบตาเดียว ภาพถ่ายหน้าห้องทำงานนิติเวชเมื่อสิบนาทีที่แล้ว—ภาพที่เขากำลังจูบกับพริมโรสอย่างดูดดื่ม ถูกส่งมาจากเบอร์แปลก พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่สั่นคลอนทุกความปลอดภัยที่พวกเขากำลังสร้างขึ้น: *"ทนายศิลา... ความลับที่คุณซ่อนไว้หลังบัตรทนาย ใกล้จะถูกพิพากษาแล้วล่ะครับ"* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งไปในความมืดมิดนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!