ฆาตกรเลียนแบบ

กลิ่นฉุนเฉียวของน้ำยาฟอร์มาลีนและไอความเย็นจัดจากห้องผ่าศพในยามวิกาลไม่เคยทำให้พริมโรสรู้สึกโดดเดี่ยวเท่าคืนนี้... บนเตียงสเตนเลสไร้ชีวิต ร่างไร้วิญญาณของเหยื่อรายใหม่นอนสงบนิ่ง ทว่าร่องรอยการสังหารบนเรือนร่างนั้นกลับกรีดลึกเข้ามาถึงขั้วหัวใจของเธอ ปลายนิ้วเรียวภายใต้ถุงมือยางสีขาวยกขึ้นสัมผัสรอยแผลรูปตัวเอส (S) ที่ถูกกรีดสลักอย่างประณีตบริเวณหน้าอกซ้าย มันคือสัญลักษณ์เดียวกับคดีสะเทือนขวัญเมื่อห้าปีก่อน—คดีที่เคยพรากพี่สาวแท้ๆ ของเธอไป และเป็นคดีที่ศิลาเคยใช้ช่องโหว่ทางกฎหมายช่วยให้ฆาตกรลอยนวล "คุณกำลังคิดว่าฉันคือนักแสดงแทนในละครฉากเดิม... หรือกำลังคิดว่าฉันกำลังเล่นเกมจิตวิทยากับคุณกันแน่ พริมโรส" เสียงทุ้มต่ำคุ้นหูดังขึ้นจากความเงื้อมเงาของประตูห้องชันสูตร ศิลาก้าวเท้าเข้ามาในเขตหวงห้ามด้วยชุดสูทสีเข้มที่ยับย่นเล็กน้อย แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นสายตาไม่ได้ทอดมองไปยังศพตรงหน้า แต่กลับพินิจพิเคราะห์ทุกอณูความตึงเครียดบนใบหน้าของแพทย์นิติเวชสาว พริมโรสค่อยๆ ถอดถุงมือยางออกช้าๆ ดวงตากลมโตฉายแวววาวโรจน์ด้วยเพลิงโทสะที่ถูกควบคุมไว้อย่างแนบเนียน เธอหันไปเผชิญหน้ากับทนายความหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ระยะห่างระหว่างพวกเขาลดลงเหลือเพียงแค่ก้าวเดียว กลิ่นอายบุหรี่จางๆ ผสมผสานกับความเย็นยะเยือกของห้องดับจิตสร้างบรรยากาศที่ชวนให้หายใจไม่ทั่วท้อง "คุณมาทำอะไรที่นี่ ศิลา? หรือว่านี่คือผลงานชิ้นโบแดงชิ้นใหม่ของลูกความที่คุณคอยปกป้องอีกแล้ว?" น้ำเสียงของพริมโรสเฉียบคมราวกรรไกรผ่าตัด ซ่อนความสั่นเครือไว้ภายใต้เกราะกำบังแห่งความเป็นมืออาชีพ ศิลายิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา คมมีดแห่งวาทศิลป์ของเขาถูกชักขึ้นมาลับในความมืดอีกครั้ง "ระวังคำพูดหน่อย คุณหมอ... การกล่าวหาทนายความโดยปราศจากหลักฐาน นอกจากจะดูไม่เป็นมืออาชีพแล้ว มันยังทำให้คุณดูเหมือน... หวาดกลัวจนเสียสั่นประสาท" "ฉันไม่ได้กลัว!" พริมโรสพุ่งเข้าประชิด ร่างเพรียวบางแนบชิดกับแผงอกกว้างของอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว แรงปะทะทางอารมณ์พุ่งพล่านจนสัมผัสได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวรากับกลองศึก สายตาของทั้งคู่ประสานกันอย่างดุเดือด ไม่มีใครยอมลดราวาศอกให้ใคร ศิลาชะงักไปชั่วขณะ ปฏิกิริยาที่รวดเร็วและดุดันของหญิงสาวทำให้แววตาของเขาเปลี่ยนไป ความเย็นชาถูกแทนที่ด้วยประกายความปรารถนาอันมืดมิดที่ยากจะหยั่งถึง มือหนารวบเอวคอดกั้งของเธอเข้าหาตัวอย่างถือวิสาสะ แรงดึงดูดอันดิบเถื่อนและอันตรายดึงพวกเขาร่วงหล่นลงสู่หลุมพรางที่ต่างฝ่ายต่างขุดล่อกันและกัน "ถ้าคุณคิดว่านี่คือเกม... เรามาลองเดิมพันกันดูไหมล่ะ พริมโรส" ศิลาโน้มใบลงกระซิบชิดริมฝีปาก อุณหภูมิร่างกายของเขาแผดเผาความหนาวเหน็บในห้องดับสูญให้มลายหายไป ไม่มีคำปฏิเสธ มีเพียงลมหายใจร้อนผ่าวที่ปะทะกัน ริมฝีปากหยักลึกทาบทับลงมาอย่างไร้ความปรานี เป็นการจูบที่เปี่ยมด้วยการครอบครอง การลงทัณฑ์ และการเรียกร้องความยินยอมพร้อมใจในเวลาเดียวกัน พริมโรสสูดลมหายใจเข้าลึก รสชาติของความเกลียดชังและแรงดึงดูดทางจิตวิญญาณหลอมรวมกันจนแยกไม่ออก มือเรียวขยำปกเสื้อสูทของเขาแน่นเพื่อระบายความวาบหวามที่แล่นพล่านไปทั่วสันหลัง สัมผัสจากปลายนิ้วสากที่ลูบไล้ไปตามแนวโค้งเว้าของสรีระภายใต้เสื้อกาวน์สีขาว ปลุกเร้าไฟสارةเร้นให้โหมกระหน่ำ ความเงียบงันของห้องชันสูตรถูกแทนที่ด้วยเสียงลมหายใจหอบกระชั้นและอุณหภูมิที่ร้อนฉ่า ร่างกายของทั้งคู่แนบสนิทอย่างไร้ช่องว่าง สื่อสารความต้องการอันลึกซึ้งผ่านภาษาของผิว ริมฝีปากที่บดเบียดและรสจูบที่ลึกซึ้งขึ้นเรื่อยๆ ดึงพวกเขาดิ่งลงสู่ห้วงอารมณ์ที่อยู่นอกเหนือการควบคุมของกฎหมายและเหตุผลใดๆ ทว่า... ในวินาทีที่ความเร่าร้อนกำลังแตะถึงขีดสุด เสียงกริ่งเตือนภัยระบบรักษาความปลอดภัยของสถาบันนิติเวชก็ดังสนั่นหวั่นไหว! ศิลาผละริมฝีปากออกอย่างไม่รีบร้อน นัยน์ตาคมกริบกวาดมองไปที่จอมอนิเตอร์วงจรปิดที่ติดตั้งอยู่มุมห้อง ภาพจากกล้องวงจรปิดด้านนอกเผยให้เห็นร่างเงาตะคุ่มของบุคคลปริสนาในชุดฮู้ดสีดำกำลังก้าวเดินเข้ามาหยุดนิ่งอยู่หน้าประตูห้องชันสูตร พร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ถูกส่งตรงมายังเลนส์กล้อง... และบนหน้าจอนั้นเอง ไฟล์วิดีโอหลักฐานชิ้นสำคัญที่พริมโรสซ่อนไว้ในคอมพิวเตอร์ส่วนตัว กลับถูกเปิดเล่นขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ พร้อมกับข้อความทักทายจากฆาตกรตัวจริงที่ทิ้งไว้ว่า: *"ยินดีต้อนรับสู่เกมรอบใหม่... คุณหมอคนสวย"* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดำดิ่งไปในความมืดมิดนี้ด้วยกันนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ!