การทดสอบคัดเลือกศิษย์ใน

"เจ้าจะคืนหยกชิ้นนั้นให้ข้าดีๆ หรือจะให้ข้าต้องลงมือ ‘งัด’ เอาจากซากศพของเจ้าล่ะ หลินฟาน?" น้ำเสียงของเจ้าสำนักจ้าวเทียนดูนุ่มนวลราวกับเสียงดนตรี ทว่าทุกพยางค์ที่เปล่งออกมากลับหนักอึ้งดุจขุนเขาที่กดทับลงบนทรวงอกของหลินฟาน รอยยิ้มที่มุมปากของชายชราผู้นั้นมิได้มีความเมตตาอยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่มองเห็นเหยื่อติดกับดัก หลินฟานกวาดสายตามองไปรอบโถงศิลาที่บัดนี้กลายเป็นซากปรักหักพัง เขากระชับอ้อมกอดที่อุ้มก้อนขนสีขาวนวลนามว่า ‘เสี่ยวตู้’ ไว้แน่นขึ้น สัมผัสถึงความสั่นสะท้านเบาๆ จากร่างกายของเจ้าตัวเล็กที่กำลังแผ่ไอเย็นเยียบออกมาสู้กับแรงกดดันมหาศาล "ท่านเจ้าสำนักกล่าวเกินไปแล้วครับ" หลินฟานฉีกยิ้มกว้าง ตอบกลับด้วยท่าทีทีเล่นทีจริง แม้ในใจจะกำลังวิเคราะห์ความเป็นไปได้ในการหนีด้วยความเร็วสูงสุด "หยกชิ้นนี้มันแตกกระจายไปกับแรงระเบิดเมื่อครู่แล้ว หากท่านอยากได้ คงต้องรอให้มันรวมร่างกลับมาใหม่... หรือไม่ก็ไปถามเอาจากดินใต้ฝ่าเท้าของท่านดูนะครับ?" เจ้าสำนักหุบยิ้มทันที กลิ่นอายสังหารพุ่งทะลักออกมาดุจคลื่นสึนามิ ทว่าก่อนที่เหตุการณ์จะลุกลามถึงขั้นแตกหัก เสียงกังวานของฆ้องทองเหลืองจากลานทดสอบเบื้องนอกก็ดังขัดจังหวะขึ้น *ตึง! ตึง! ตึง!* นั่นคือสัญญาณของการเปิดรับสมัครคัดเลือกศิษย์ในอย่างเป็นทางการ ซึ่งเป็นวาระสำคัญของสำนักเมฆาคล้อยที่ปีหนึ่งจะมีเพียงครั้งเดียว "เจ้ามีเวลาถึงแค่ก่อนจบการทดสอบ" เจ้าสำนักลดมือลง รอยยิ้มกลับมาประดับใบหน้าอีกครั้งอย่างน่าขนลุก "จงไปพิสูจน์ตัวเองในสนามประลอง หากเจ้าตายในการทดสอบ ข้าถือว่านั่นคือโชคชะตา แต่หากเจ้ายังรอด... เตรียมตัวรับผลที่ตามมาให้ดี" หลินฟานไม่รอให้ชายชราเปลี่ยนใจ เขาหมุนตัวเดินดิ่งออกไปทางประตูทิศใต้ทันที โดยมีเสี่ยวตู้เกาะไหล่แน่น ดวงตากลมโตสีฟ้าครามของมันจ้องมองไปที่เจ้าสำนักด้วยความอาฆาตเงียบๆ พลางส่งเสียงขู่ 'ฟี้...' เบาๆ ในลำคอ ลานทดสอบคัดเลือกศิษย์ในเต็มไปด้วยผู้คนนับพัน บรรยากาศอบอวลไปด้วยไอพลังของเหล่าอัจฉริยะจากทิศต่างๆ หลินฟานเดินแทรกตัวผ่านกลุ่มศิษย์ที่แต่งตัวหรูหราซึ่งต่างพากันมองเขาด้วยสายตาเหยียดหยาม เพราะเขายังอยู่ในชุดศิษย์สายนอกที่ขาดวิ่นจากเหตุการณ์เพดานถล่ม "ดูนั่นสิ... นั่นมันขยะที่ได้ข่าวว่าทำลายโถงศิลาไม่ใช่หรือ?" "หึ ถือสัตว์เลี้ยงหน้าตาเหมือนแมวขี้เรื้อนมาทดสอบเนี่ยนะ? นึกว่ามาเดินเล่นในสวนหลังบ้านหรือไง?" เสียงซุบซิบนินทาดังขึ้นเป็นระยะ หลินฟานไม่ได้ใส่ใจ เขาเดินไปหยุดตรงหน้าผู้คุมสอบที่กำลังจดบันทึกรายชื่อด้วยสีหน้าบึ้งตึง "ข้า หลินฟาน ขอลงทะเบียนทดสอบครับ" ผู้คุมสอบเงยหน้าขึ้น มองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยสายตาดูแคลน ก่อนจะโยนป้ายไม้ลงบนโต๊ะ "ด่านแรกคือด่าน ‘พิสูจน์ปราณอสูร’ เจ้าต้องสั่งให้สัตว์เลี้ยงของเจ้าทำลายแท่นหินอัคนีเบื้องหน้าให้แตกละเอียดภายในสามกระบวนท่า หากทำไม่ได้... ก็ไสหัวกลับไปที่เรือนพักคนงานเสีย" หลินฟานมองแท่นหินอัคนีขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางลาน มันเป็นหินที่มีความแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าและทนทานต่อพลังปราณได้สูงยิ่ง การจะทำให้มันแตกละเอียดนั้น แม้แต่ศิษย์สายในอันดับต้นๆ ยังต้องใช้ความพยายามอย่างหนัก "เสี่ยวตู้" หลินฟานกระซิบ "แสดงให้พวกเขาเห็นหน่อยว่าอะไรคือคำว่า ‘น่ารักแต่ร้ายกาจ’" เสี่ยวตู้กระโดดลงจากไหล่ของหลินฟาน ร่างสีขาวปุกปุยค่อยๆ ขยายตัวขึ้นเล็กน้อย ทว่ามันยังคงดูนุ่มนิ่มไร้พิษสง เหล่าศิษย์รอบข้างพากันหัวเราะร่าเมื่อเห็นพยัคฆ์มังกรน้อยเดินเตาะแตะไปหาแท่นหิน เสี่ยวตู้หยุดยืนอยู่หน้าหินก้อนยักษ์ มันเอียงคอมองหินก้อนนั้นราวกับกำลังสงสัยว่ามันกินได้หรือไม่ ก่อนจะอ้าปากกว้างราวกับจะหาว แต่ในวินาทีที่อากาศรอบตัวสั่นไหว แสงสีขาวเจิดจ้าก็วาบขึ้นจากปากเล็กๆ ของมัน *เปรี้ยง!* ไร้ซึ่งเสียงคำราม ไร้ซึ่งคลื่นพลังอลังการ มีเพียงเสียง 'เปาะ' เบาๆ คล้ายกิ่งไม้หัก แท่นหินอัคนีทั้งก้อนกลับกลายเป็นผุยผงละเอียดละเอียดในพริบตา เศษฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่วลานประลองที่บัดนี้เงียบกริบจนได้ยินแม้แต่เสียงลมหายใจของคนที่ยืนอยู่ไกลออกไป ผู้คุมสอบตาค้าง ปากอ้ากว้างจนแทบจะคาบไข่เป็ดได้ทั้งฟอง ปากกาพู่กันในมือร่วงหล่นลงพื้น "เอ่อ... ผ่าน... ผ่านแล้ว" ผู้คุมสอบตะกุกตะกักเสียงหลง หลินฟานหยิบเสี่ยวตู้ขึ้นมาแนบอก ลูบหัวมันเบาๆ อย่างรักใคร่ ก่อนจะหันไปยิ้มให้ผู้คุมสอบ "ขอบพระคุณครับ แล้วด่านต่อไปล่ะครับ? พอดีวันนี้พวกข้าอยากรีบจบการทดสอบ จะได้รีบไปหาอะไรอร่อยๆ กินกันต่อ" ท่ามกลางสายตาที่ตกตะลึงและหวาดหวั่นของเหล่าศิษย์ในที่ยืนดูอยู่ ทันใดนั้น เงาร่างหนึ่งก็ก้าวออกมาจากม่านหมอกที่ขอบลานทดสอบ เป็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาในชุดสีดำสนิทที่แผ่กลิ่นอายเย็นเยียบ เขาคือศิษย์อันดับหนึ่งของสำนักที่หายตัวไปนานสามปี "เจ้าคือคนที่ทำลายกฎของสำนักจนย่อยยับงั้นรึ?" ชายหนุ่มพูดพลางชักกระบี่ที่ทำจากกระดูกมังกรออกมา "เจ้าสำนักสั่งมา... ไม่ว่าเจ้าจะผ่านกี่ด่าน แต่ศพของเจ้าจะต้องทิ้งไว้ที่นี่... วันนี้" หลินฟานชะงัก สายตาที่เคยขี้เล่นเปลี่ยนเป็นเย็นชาดุจน้ำแข็ง นี่ไม่ใช่แค่การทดสอบคัดเลือกศิษย์แล้ว แต่มันคือคำสั่งฆ่าที่แท้จริง ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงตอนนี้นะครับ ลั่วอสูรหมื่นภูผาจะพาทุกท่านไปสู่ความมันส์ที่คาดไม่ถึงในตอนหน้าครับ