การเดินทางสู่เกตทะเลทราย

"ถ้าพวกแกยังก้าวเท้าช้ากว่านี้อีกก้าวเดียว ฉันจะถือว่าเศษเงินพวกนั้นเป็นค่าโลงศพของพวกแกเองนะครับ" เสียงทุ้มต่ำแต่เย็นยะเยือกของคินน์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของเขตควบคุมพิเศษหน้าเกตระดับ SSS แรงกดดันมหาศาลจากจิตสังหารที่ถูกปลดปล่อยออกมาเพียงเสี้ยววินาที ทำให้เหล่าฮันเตอร์รับจ้างระดับ A ที่ขึ้นชื่อว่าหยิ่งทะนงถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น เม็ดเหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าด้วยความหวาดกลัวสุดขีด ไม่มีใครกล้าสบตาเขา... ฮันเตอร์หนุ่มผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็น "ขยะแห่งวงการ" บัดนี้ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้ามหันตภัย "เกตทะเลทรายสุสานอสูร" ด้วยชุดเกราะเวทมนตร์สั่งตัดพิเศษสะท้อนแสงประกายเงินยวง รินะ หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจของเขา ขยับกายเข้ามาใกล้เบาๆ มือเรียวบางเอื้อมมาจัดปกเสื้อให้คินน์อย่างทะนุถนอม สายตาของเธอยังคงเปี่ยมไปด้วยความรักและความเชื่อมั่นเช่นเดียวกับวันที่เขาไม่มีอะไรเลย "ระวังตัวด้วยนะครับคินน์... แร่ซันสโตนบริสุทธิ์ในนั้นอันตรายกว่าที่เราคิด" สุ้มเสียงหวานเอמהเตือนอย่างห่วงใย "สำหรับผมแล้ว ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความปลอดภัยของคุณหรอกครับรินะ" คินน์หันกลับมาส่งยิ้มบางๆ ให้ภรรยา แววตาที่เคยเย็นชาดั่งน้ำแข็งขั้วโลกกลับอบอุ่นขึ้นในทันทีเมื่อมองหน้าเธอ ภาพความหลังเมื่อครั้งที่ถูกกิลด์ใหญ่หักหลังและขับไล่อย่างไร้เยื่อใยยังคงชัดเจนในความทรงจำ แต่วันนี้... ทุกคนที่เคยเหยียดหยามจะต้องช็อกตาค้างจนต้องคุกเข่าร้องขอชีวิต ระบบเทคโอเวอร์ดันเจี้ยนส่งเสียงเตือนเบาๆ ในโสตประสาทของคินน์ [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบพิกัดแร่ธาตุหายากระดับจักรวาลภายในเกตทะเลทราย] [เงื่อนไขการเทคโอเวอร์: กำจัดบอสประจำดันเจี้ยนและครอบครองแก่นแท้แห่งทราย] "ท่านคินน์ครับ! ทีมสำรวจของกิลด์พยัคฆ์ทมิฬแอบตามเรามาทางด้านหลัง พวกมันตั้งใจจะฉวยโอกาสตอนที่เราเปิดทางเข้าเกตครับ!" เสียงของหัวหน้าหน่วยลาดตระเวนตะโกนรายงานด้วยความร้อนรน คินน์ไม่ได้หันกลับไปมอง เขายังคงกุมมือรินะไว้แน่น ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังปากอุโมงค์เกตที่กำลังหมุนวนด้วยพายุทรายสีเลือด กิลด์พยัคฆ์ทมิฬ... พวกสวะที่เคยเหยียบย่ำครอบครัวเขาในอดีต คิดจะมาไม้เดิมอีกแล้วสินะครับ ช่างน่าสมเพชเสียจริง "ปล่อยให้พวกมันเข้ามาครับ" คินน์เหยียดยิ้มเย็นชาที่มุมปาก "อยากรู้นักว่าพวกมันจะมีปัญญาเดินออกจากทะเลทรายนี้ด้วยสภาพไหน" เขาก้าวเท้านำรินะเดินล่วงหน้าเข้าสู่ความมืดมิดของเกตทะเลทราย โดยมีเหล่าฮันเตอร์รับจ้างและกองกำลังเฉพาะกิจเดินตามหลังราวกับผู้คุมวิญญาณ บรรยากาศภายในเกตช่างเวิ้งว้างและร้อนระอุราวกับเตาหลอม อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวจากคลื่นความร้อน ทว่าสิ่งที่น่ากลัวกว่าความร้อนคือร่องรอยของอสูรกายโบราณที่กระจายอยู่ทั่วพื้นทราย *โฮกกกกกก—!* เสียงคำรามกึกก้องสะเทือนเลื่อนลั่นราวกับแผ่นดินแยก ร่างมหึมาของ "ราชันย์แมงป่องเพลิงทมิฬ" อสูรกายระดับบอสพุ่งทะยานขึ้นมาจากผืนทราย ก้ามขนาดใหญ่ของมันฟาดเข้าใส่จุดที่คินน์และรินะยืนอยู่ด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงแหวกอากาศ รินะวาดมือขึ้นกลางอากาศ วงแหวนเวทมนตร์สีฟ้าครามปรากฏขึ้นรับแรงกระแทกได้อย่างสมบูรณ์แบบ แรงดันมหาศาลไม่สามารถทำลายการป้องกันของเธอได้แม้แต่น้อย "รวดเร็วดีครับ แต่น่าเสียดาย... ที่เกตนี้ไม่ได้ต้อนรับพวกแก" คินน์พูดพึมพำกับตัวเอง เขายกมือขึ้น แสงสีดำสนิททะลักออกจากฝ่ามือ ร่างของอสูรกายระดับบอสที่กำลังจะโจมตีซ้ำกลับหยุดชะงักลงทันที ดวงตาสีแดงฉานของมันเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวขั้นสุดเมื่อเผชิญหน้ากับอำนาจที่เหนือกว่ากฎเกณฑ์ของดันเจี้ยนทั้งหมด แต่ทว่า ในจังหวะที่คินน์กำลังจะสะบัดมือปิดฉากราชันย์แมงป่องเพลิงทมิฬนั้นเอง เสียงฝีเท้าฝ่าพายุทรายก็ดังขึ้นพร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะหยันที่คุ้นเคย "ฮ่าๆๆ! นึกว่าใคร ที่แท้ก็ไอ้ขยะคินน์ที่หนีตายมานี่เอง! ยกเกตนี้ให้กิลด์พยัคฆ์ทมิฬซะ ไม่อย่างนั้นศพของพวกแกจะไม่สวยแน่!" ร่างของชายสวมเกราะทองคำอร่ามปรากฏขึ้นท่ามกลางพายุทราย พร้อมกับกองกำลังนับร้อยชีวิตที่ปิดล้อมทางออกเอาไว้ทั้งหมด คินน์ชะงักมือเล็กน้อย เขายกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็นยิ่งกว่าเดิม ดวงตาคมกริบหันกลับไปมองผู้มาใหม่ที่กำลังเดินเข้ามาหาความตายด้วยความมั่นใจ ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตามความสะใจนี้ด้วยกันนะครับ ผมเงาฮันเตอร์ไร้เงาขอกราบขอบพระคุณจากใจจริงครับ