พันธสัญญาจากความมืด

"บอกมา... ใครคือคนที่สั่งให้พวกแกปลอมแปลงเอกสารจัดสรรคอร์เวทมนตร์แรงก์ S ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมา" เสียงของคินน์เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งจากก้นบึ้งของมหาสมุทร เขาขยี้เท้าลงบนมือของชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีเทาที่นอนคว่ำหน้าอยู่บนพื้นพรมราคาแพงในห้องลับใต้ดินของสมาคมฮันเตอร์ เลือดสีแดงฉานค่อยๆ ซึมเปื้อนพรมเปอร์เซียลวดลายวิจิตร ความเงียบงันในห้องถูกฉีกกระชากด้วยเสียงกระดูกนิ้วมือที่ลั่นเปรี๊ยะจากการกดทับของรองเท้าหนังขัดมัน "ผม... ผมไม่รู้! นายครับ ผมแค่คนทำบัญชี!" ชายคนนั้นร้องโอดครวญ ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัวสุดขีด คินน์ไม่รอช้า เขาโน้มตัวลงไป ดวงตาสีเข้มดุจห้วงอวกาศจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่สั่นระริกของอีกฝ่าย "คนทำบัญชีธรรมดาอย่างแก จะกล้าขโมยคอร์ระดับ S ไปขายให้ตลาดมืดโดยไม่มีแบ็คอัพเป็นระดับบริหารงั้นหรือ? เลิกเล่นละครซะ ก่อนที่ฉันจะทำให้แกไม่มีปากไว้พูดอะไรอีกตลอดกาล" รินะที่ยืนกอดอกพิงผนังห้องอยู่ข้างๆ ขยับตัวเข้ามาใกล้ เธอขยิบตาให้คินน์เล็กน้อยก่อนจะปล่อยรังสีอำมหิตจากไอพลังเวทมนตร์ระดับ S ออกมาครอบคลุมห้องทั้งห้อง แรงกดดันมหาศาลทำให้ชายที่อยู่บนพื้นถึงกับหายใจไม่ออก หน้าอกของเขากระเพื่อมอย่างรุนแรงราวกับมีภูเขาลูกย่อมๆ กดทับอยู่ "คินน์... ระบบแจ้งเตือนว่ามีคนกำลังเข้ามาที่นี่" รินะกระซิบเสียงเรียบ แต่สายตายังคงจับจ้องไปที่เหยื่อของพวกเขา "ถ้ามันไม่คายความลับตอนนี้ เราอาจจะเสียโอกาสครั้งสำคัญไปนะ" คินน์แสยะยิ้มที่มุมปาก มือขวาของเขาสวมถุงมือสีดำสนิทที่สร้างขึ้นจากพลังงานของระบบเทคโอเวอร์ดันเจี้ยน มันเริ่มเรืองแสงสีม่วงหม่นประหลาด "งั้นก็ไม่ต้องพูดแล้ว" เขาสัมผัสไปที่ขมับของชายคนนั้น ทันใดนั้นหน้าต่างระบบสีทองอร่ามก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าคินน์เพียงผู้เดียว: [แจ้งเตือน: กำลังเข้าถึงความทรงจำที่ถูกล็อกด้วยรหัสผ่านระดับสมาคม...] [สถานะ: กำลังแคร็ก... 20%... 50%... 80%... สำเร็จ!] [เป้าหมายในความทรงจำ: บุคคลที่ปรากฏคือ 'รองประธานสมาคมเขตตะวันออก'] คินน์ผละมือออกด้วยสีหน้าเรียบเฉย แววตากลับกลายเป็นความเดือดดาลที่ถูกซ่อนไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความสุขุม เขาหันไปมองรินะที่กำลังมองเขาสลับกับชายที่สลบไสลไปแล้ว "รองประธานสมาคม... คนที่ได้รับฉายาว่า 'ผู้ซื่อสัตย์ที่สุดของวงการฮันเตอร์' งั้นสินะ" รินะแค่นหัวเราะด้วยความสมเพช "ช่างเป็นเรื่องตลกร้ายสิ้นดี พวกมันเอาชีวิตฮันเตอร์ที่ไปตายในดันเจี้ยนมาเป็นแหล่งเงินทุนหมุนเวียนเพื่อสร้างชื่อเสียงให้ตัวเอง" "ความแค้นของครอบครัวฉัน... และความลำบากที่เธอต้องเจอ มันเริ่มต้นมาจากไอ้คนพวกนี้แหละ" คินน์ลุกขึ้นยืนพลางจัดปกเสื้อสูทให้เรียบกริบ "แต่วันนี้เกมมันเปลี่ยนไปแล้ว รินะ เตรียมตัวให้พร้อม พรุ่งนี้ในงานกาล่าครบรอบสมาคม... ฉันจะเปิดโปงให้โลกเห็นว่า 'ฮันเตอร์แรงก์ขยะ' ที่พวกมันเคยเหยียดหยาม จะกลายเป็นเจ้าของสมาคมแห่งนี้แทน" คินน์หยิบสมาร์ทโฟนรุ่นพิเศษที่มีตราประทับสีดำสนิทออกมา นิ้วเรียวยาวของเขากดเข้าไปที่แอปพลิเคชัน 'Master Key' ซึ่งเชื่อมต่อกับบัญชีเงินฝากที่ไม่จำกัดวงเงินของเขาทั่วโลก "โอนเงินห้าพันล้านเครดิตเข้าบัญชีลับของบริษัทจัดซื้ออาวุธข้ามชาติ" คินน์สั่งการผ่านระบบเสียง "ซื้อหุ้นทั้งหมดที่รองประธานคนนั้นถือครองอยู่ภายในหนึ่งนาที ฉันต้องการให้มันล้มละลายทันทีที่ตื่นขึ้นมา" หน้าจอแสดงผลรัวความเร็วราวกับพายุเข้า ตัวเลขการเงินมหาศาลไหลผ่านไปมาจนน่าเวียนหัว ก่อนที่ทุกอย่างจะหยุดลงที่เครื่องหมาย 'อนุมัติการทำรายการ' ทว่า ในขณะที่คินน์กำลังจะก้าวเท้าออกจากห้องลับนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนก็ดังขึ้นจากทางเดินด้านนอก ตามมาด้วยเสียงเคาะประตูที่เย็นชาและทรงอำนาจ "คุณคินน์ครับ..." เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยดังลอดเข้ามา "ผมว่าเรามีเรื่องต้องคุยกันยาว... เกี่ยวกับพฤติกรรมที่ไม่ได้รับอนุญาตในพื้นที่ส่วนบุคคลของสมาคม" บานประตูห้องลับถูกผลักเปิดออกช้าๆ เผยให้เห็นชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดเนี๊ยบกริบ เขาสวมแว่นตากรอบทองและยิ้มให้คินน์อย่างใจดี ทว่าในดวงตาคู่นั้นกลับไม่มีรอยยิ้มเลยแม้แต่น้อย เขาก้าวเข้ามาในห้องพร้อมกับบอดี้การ์ดสวมหน้ากากเหล็กอีกสี่คน "รองประธาน..." รินะพึมพำขณะคว้ามือคินน์ไว้แน่น คินน์ไม่หันกลับไปมอง เขาเพียงแค่กดปุ่มสุดท้ายบนสมาร์ทโฟนด้วยรอยยิ้มที่ทำให้คนทั้งห้องต้องชะงัก "สายไปแล้วครับท่านรอง..." คินน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยพิษสง "เพราะวินาทีที่ท่านก้าวเข้ามาในนี้... สถานะผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ของสมาคมฮันเตอร์ ก็เปลี่ยนเป็นชื่อของผมเรียบร้อยแล้ว" คินน์ยกโทรศัพท์ขึ้นโชว์หน้าจอที่มีตราสัญลักษณ์ 'เจ้าของสมาคม' ประทับอยู่หราท่ามกลางความเงียบงันที่ชวนให้หายใจไม่ออก ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเฝ้ารอคอยความสะใจในทุกตอนด้วยกันนะครับ ผมเงาฮันเตอร์ไร้เงาขอกราบขอบพระคุณจากใจจริงครับ