"องค์หญิงรินะ... ได้เวลาเสด็จกลับพระราชวังมิติเบื้องบนแล้วครับ การเล่นสนุกของท่านกับชายแรงก์ขยะผู้นี้มันควรจะจบลงได้เสียที"
น้ำเสียงเย่อหยิ่งของชายชุดสูทสีขาวบริสุทธิ์ ปักตราสัญลักษณ์กิลด์ระดับจักรวรรดิที่อกเสื้อดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงัดที่น่าอึดอัดภายในดันเจี้ยนลับระดับ SSS คินน์ยืนนิ่งสนิท สมองของเขากำลังประมวลผลเรื่องราวทั้งหมดด้วยความเร็วสูง รินะ... หญิงสาวผู้ยอมทอดทิ้งทุกสิ่งทุกอย่าง ยอมสละแม้กระทั่งตำแหน่งและพลังเพื่อมาเคียงข้างฮันเตอร์แรงก์ F ที่ไม่มีอนาคตอย่างเขา แท้จริงแล้วตัวตนที่แท้จริงของเธอคือใครกันแน่?
คินน์ค่อย ๆ หันไปมองข้างกาย รินะกำลังก้มหน้าลงเล็กน้อย เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงเรืองรองของคริสตัลในดันเจี้ยน ร่างบางของเธอกำลังสั่นเทาเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความโกรธ
"หุบปากซะ... เจ้าพวกสุนัขรับใช้แห่งสภาสูง" เสียงหวานใสที่เคยเอ่ยคำปลอบโยนคินน์ในยามค่ำคืน บัดนี้กลับเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก ดวงตาเนตรสีมรกตที่เคยอ่อนโยนฉายแววอำมหิตจนน่ากลัว เธอก้าวขึ้นมาบังร่างของคินน์ไว้ แม้ว่าพลังมานาของเธอจะยังถูกผนึกไว้ก็ตาม
"ฮ่าๆๆ องค์หญิงทรงกริ้วเสียแล้ว ดูสิครับคินน์ ดูหน้าตาของไอ้เศษสวะที่เกาะผู้หญิงกินอย่างแกตอนนี้สิ น่าสมเพชเสียจริง!" หัวหน้าหน่วยจู่โจมระดับ S หัวเราะลั่นอย่างสะใจ มันกวาดสายตามองคินน์ด้วยความดูถูกเหยียดหยาม ราวกับกำลังมองมดปลวกใต้ฝ่าเท้า "แกคิดจริง ๆ หรือวะว่าผู้หญิงระดับสายเลือดราชวงศ์มิติ จะชายตาแลไอ้ขยะอย่างแกด้วยความรักจริง ๆ? เธอแค่หนีความน่าเบื่อมาใช้ชีวิตเรณูข้างถนนแก้เซ็งต่างหากล่ะ!"
หมัดของคินน์กำแน่นจนเล็บจิกเข้า1ไปในเนื้อ เลือดสีแดงสดไหลซึมผ่านร่องนิ้ว แต่ความเจ็บปวดทางกายนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บปวดในอก ความสงสัย ความสับสน และความรู้สึกไร้พลังกำลังกัดกินจิตวิญญาณของเขา
*ติ๊ง!*
เสียงแจ้งเตือนจากระบบเทคโอเวอร์ดันเจี้ยนดังขึ้นในหัว แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่คินน์สนใจในวินาทีนี้
[ตรวจพบสภาวะจิตใจสั่นคลอนถึงขีดสุด...]
[เงื่อนไขลับถูกปลดล็อก: ผู้ครอบครองระบบสามารถเข้าถึง "คลังอาวุธบรรพกาล" ได้เป็นกรณีพิเศษ]
[กำลังทำการซิงโครナイซ์... 10%... 50%... 100% สมบูรณ์]
ฉับพลัน พื้นที่เบื้องหน้าของคินน์ก็เกิดรอยแยกสีดำสนิท แรงโน้มถ่วงรอบตัวแปรปรวนอย่างรุนแรงจนพวกฮันเตอร์ระดับ S ถึงกับเซถลา อากาศรอบตัวกลายเป็นสุญญากาศชั่วขณะ เสียงหึ่งต่ำ ๆ ดังสะเทือนไปถึงกระดูกดำ ราวกับมีสัตว์ประหลาดโบราณกำลังตื่นขึ้นจากการหลับใหล
"นะ... นั่นมันเกิดอะไรขึ้นวะ!" ฮันเตอร์คนหนึ่งร้องตะโกนด้วยความตื่นตระหนก เมื่อมองเห็นเงาดำทะมัยพุ่งทะลวงออกมาจากรอยแยกมิติ
คินน์เงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยว่างเปล่าบัดนี้เปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามเรืองรอง รังสีอำมหิตแผ่พุ่งออกมาจากร่างกายจนกดทับให้บรรยากาศภายในห้องโถงหนักอึ้งราวกับแบกภูเขาไว้ทั้งลูก เขาไม่ได้สนใจคำดูถูกเหยียดหยามอีกต่อไป เพราะตอนนี้ สัญชาตญาณดิบภายในตัวกำลังบอกเขาว่า อาวุธที่จะพลิกเกมทุกอย่าง กำลังรอให้เขาไปครอบครอง
มือหนาเอื้อมทะลวงเข้าไปในรอยแยกสีดำสนิทอย่างไร้ความลังเล ความรู้สึกเย็นเฉียบราวน้ำแข็งพุ่งเข้าสู่กระแสเลือด แต่สิ่งที่คว้าไว้ได้ในวินาทีต่อมา กลับทำให้ฝ่ามือของเขาร้อนผ่าวราวกับกำถ่านก้อนมหึมา
*เปรี้ยง!*
ประกายสายฟ้าสีม่วงเข้มระเบิดออกรอบตัวคินน์ทันทีที่อาวุธชิ้นนั้นถูกดึงออกมา มันคือดาบใหญ่ที่มีดีไซน์ล้ำยุคผสมผสานกับอักษรเวทโบราณ ตัวดาบไม่ได้สร้างจากเหล็กกล้าธรรมดา แต่หลอมขึ้นจากแร่โลหะมิติที่สลายพลังงานมานาได้สมบูรณ์แบบ บนตัวดาบมีร่องเรืองแสงสีแดงเลือดที่บ่งบอกถึงการสูบกินพลังชีวิตของศัตรู
นี่คือ "อาวุธที่สร้างขึ้นมาเพื่อปราบระบบฮันเตอร์โดยเฉพาะ" — ดาบพิฆาตเทพเจ้า [Aegis-Breaker]
รินะเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เธอมองดูอาวุธในมือของชายคนรักด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา "นะ... นั่นมัน ดาบที่ถูกบันทึกไว้ในตำนานฝั่งเทพเจ้า... คินน์ ทำไมท่านถึง...?"
หัวหน้าหน่วยจู่โจมระดับ S หุบยิ้มทันที สีหน้าของมันเปลี่ยนจากความเย้ยหยามเป็นความหวาดกลัวสุดขีด เมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานที่กดดันสัญชาตญาณการเอาตัวรอดของมันจนกรีดร้องออกมา
"วะ...
อาวุธบ้านั่นมันอะไรกันวะ! ทำไมมานาของฉันถึงถูกระงับเมื่ออยู่ใกล้แก!" มันแผดเสียงด้วยความตื่นตระหนก ขาทั้งสองข้างเริ่มสั่นเทาจนแทบยืนไม่อยู่
คินน์ไม่ได้ปริปากพูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว ร่างสูงสง่าก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างเชื่องช้า แต่ละย่างก้าวสร้างแรงสั่นสะเทือนไปทั่วพื้นดิน ดวงตาสีทองจ้องมองศัตรูเบื้องหน้าด้วยความเย็นชาไร้ก้นบึ้ง ดาบในมือถูกยกขึ้นพาดบ่าอย่างไม่ยี่ห้อ
"พวกแกบอกว่าฉันเป็นแค่ขยะที่เกาะผู้หญิงกินสินะ..." เสียงทุ้มต่ำเอ่ยออกมาเบาหวิว แต่กลับดังชัดเจนก้องกังวานในโสตประสาทของทุกคน
คินน์หยุดเดิน ห่างจากหัวหน้าหน่วยระดับ S เพียงแค่ก้าวเดียว เขาฉีกยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยจิตสังหารอันเข้มข้นจนอีกฝ่ายหน้าซีดเผือดไร้สีเลือด
"งั้นก็ลองบอกฉันทีสิครับ... ว่าเศษสวะตัวนี้ จะส่งพวกแกไปลงนรกด้วยวิธีไหนดี"
*ฉับพลัน!*
ก่อนที่พวกมันจะทันได้เปล่งเสียงร้องขอชีวิต แสงสีม่วงเข้มก็วาบผ่านลำคอของฮันเตอร์ระดับ S แถวหน้า พร้อมกับเสียงฝีเท้าปริศนาดังขึ้นที่ด้านหลังของทางเข้าดันเจี้ยน เฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะสีดำสนิทไร้เสียงใบลานำสมัยลำหนึ่งบินดิ่งลงมาจอดสนิทอย่างอารักขา ประตูห้องโดยสารเปิดออกเผยให้เห็นร่างของชายชราในชุดสูททหารเต็มยศ พร้อมกับกองกำลังเฉพาะกิจนับร้อยนายที่ยกพลประชิดล้อมพื้นที่ไว้ทั้งหมด
"ท่านประธานบริษัทเทคโอเวอร์... มาถึงแล้วครับนายท่าน"
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านความสะใจในบทนี้ด้วยกันนะครับ
สารจากนักเขียน (เงาฮันเตอร์ไร้เงา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ฮันเตอร์แรงก์ขยะกับระบบเทคโอเวอร์ดันเจี้ยน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%