ฮันเตอร์แรงก์ S ที่ต้องยอมก้มหัว

"แกคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ ไอ้เศษสวะแรงก์ F!" เสียงตะคอกดังลั่นห้องรับรองกว้างขวางของกิลด์ 'เบรฟฮาร์ด' แรงกระแทกจากออร่าระดับแรงก์ S แผ่พุ่งจนแก้วคริสตัลบนโต๊ะอาหารสั่นระรึก ฮันเตอร์หนุ่มหน้าตาดีอนาคตไกลอย่าง 'แบงค์' เจ้าของฉายา 'ดาบเพลิงทลายศิลา' กำลังยืนค้ำหัวด้วยสีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความดูถูกเหยียดหยาม ดวงตาของเขาจ้องมองร่างของชายหนุ่มในชุดสูทเรียบง่ายที่นั่งไขว่ห้างอยู่ตรงข้ามราวกับกำลังมองแมลงสาบตัวหนึ่ง คินน์ไม่ได้สะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย เขายกแก้วชาขึ้นจิบช้าๆ กลิ่นหอมของใบชาเกรดพรีเมียมลอยกรุ่นตัดกับบรรยากาศมาคุในห้อง ใบหน้าคมคายเรียบเฉยจนน่ากลัว ดวงตาคู่สีนิลฉายแววเยียบเย็นราวกับหุบเขาน้ำแข็ง ไร้ซึ่งความหวาดกลัว หรือแม้แต่ความโกรธเคือง เพราะสำหรับคนอย่างคินน์ ความโกรธคือความสิ้นเปลืองอารมณ์ที่ใช้กับคนใกล้ตาย ข้างกายของเขา รินะ อดีตฮันเตอร์สายซัพพอร์ตแรงก์ S ที่ใครๆ ต่างกราบไหว้ในอดีต กำลังบรรจงใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดมุมปากให้คินน์อย่างอ่อนโยน เธอไม่ได้ชายตาแลมองแบงค์หรือบรรดาฮันเตอร์ระดับสูงที่ยืนล้อมรอบนับสิบชีวิตเลยด้วยซ้ำ ราวกับว่าพวกมันเป็นเพียงฝุ่นผงที่ไม่มีค่าควรแก่การใส่ใจ "ปากดีนักนะมึง! วันนี้ประธานกิลด์ไม่อยู่ คิดว่ากูจะปล่อยมึงไปง่ายๆ เหรอวะที่บังอาจเสนอราคาซื้อกิจการกิลด์เรา!" แบงค์คำรามลั่น กำปั้นอาบออร่าเพลิงสีส้มพุ่งเข้าหาใบหน้าของคินน์ด้วยความเร็วสูง หมายจะสั่งสอนให้ไอ้ขยะนี่รู้สำนึกว่าโลกของฮันเตอร์ผู้แข็งแกร่งนั้นโหดร้ายแค่ไหน *เปรี้ยง!* เสียงระเบิดอากาศดังสนั่น ทว่า หมัดที่ควรจะบดขยี้กะโหลกของคินน์กลับหยุดค้างอยู่กลางอากาศ ห่างจากปลายจมูกของเขาไม่ถึงเซนติเมตร! แบงค์เบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มหน้าผาก เมื่อเขาพบว่าข้อมือของตนถูกมือข้างหนึ่งคว้าเอาไว้ราวกับคีมเหล็ก ร่างกายทั้งหมดขยับเขยื้อนไม่ได้แม้แต่น้อย ออร่าเพลิงที่แผดเผาเมื่อครู่กลับมอดดับลงทันทีราวกับถูกสาดด้วยน้ำแข็งขั้วโลก "อะ... อะไรกันวะ?!" แบงค์อุทานเสียงหลง พยายามดึงมือกลับสุดแรงเกิด แต่ไม่ว่าจะออกแรงเท่าไหร่ ข้อมือของเขาก็ยังคงถูกตรึงไว้แน่นสนิทโดยชายผู้ที่เคยถูกตราหน้าว่าเป็น 'ฮันเตอร์แรงก์ F ไร้ประโยชน์' คินน์ค่อยๆ วางแก้วชาลงบนจานรอง เสียงกระทบกันเบาๆ กลับดังชัดเจนในความเงียบสงบที่ปกคลุมไปทั่วห้อง เขาสบตาคู่กับแบงค์ สายตานั้นไม่ใช่สายตาของเหยื่อ แต่เป็นสายต่องของ 'ผู้ล่า' ที่กำลังมองเหยื่อในกรงขัง [ตรวจพบการคุกคามระดับต่ำ...] [ระบบเทคโอเวอร์ดันเจี้ยน: ทำการเปิดใช้งานฟังก์ชัน 'กดขี่absolute' เลเวล 5] [เป้าหมาย: ฮันเตอร์ 'แบงค์' แรงก์ S ได้รับผลกระทบจากแรงกดดันทางจิตวิญญาณ 1,000%] *ปึก!* แรงกดดันมหาศาลกดทับลงบนร่างของแบงค์อย่างไร้ความปรานี เข่าทั้งสองข้างทรุดฮวบลงกระแทกพื้นหินอ่อนจนแตกละเอียด เสียงกระดูกลั่นดังกรอบแผ่ออกมาพร้อมกับเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดทรมานที่แล่นริ้วไปถึงไขสันหลัง "อ๊ากกกกกก! ขะ... ขาฉัน! แกทำอะไรวะไอ้เวร!" แบงค์กรีดร้องลั่น พยายามใช้มืออีกข้างยันพื้นเพื่อพยุงร่าง แต่แรงโน้มถ่วงมหาศาลกลับถาโถมราวกับภูเขาทั้งลูกกดทับแผ่นหลังของเขาไว้ ฮันเตอร์ระดับสูงคนอื่นๆ ที่ยืนดูอยู่รอบห้องต่างหน้าถอดสี ถอยกรูดโดยไม่รู้ตัว ออร่าที่คินน์ปล่อยออกมาในวินัตินี้มันไม่ใช่ระดับแรงก์ S ธรรมดา แต่มันคือแรงกดดันระดับ 'ภัยพิบัติ' ที่ทำให้ลมหายใจของพวกเขาติดขัด หัวใจเต้นรัวระรึกด้วยความหวาดกลัวสุดขั้ว "แก... แกมันแค่ฮันเตอร์แรงก์ F! ทำไม... ทำไมแกถึงมีพลังแบบนี้!" แบงค์กัดฟันกรอด เลือดสดๆ ไหลทะลักออกจากมุมปาก ดวงตาแดงก่ำด้วยความเคียดแค้นและตื่นตระหนก คินน์ลุกขึ้นยืนช้าๆ เขาสลัดสูทให้เข้ารูปเล็กน้อย ก่อนจะก้าวเข้าไปหาแบงค์ที่กำลังหมอบราบคาบกับพื้น รองเท้าหนังราคาแพงเหยียบลงบนหลังมือข้างที่เมื่อครู่พยายามจะชกเขา คินน์ออกแรงกดเพียงเล็กน้อย เสียงกระดูกแตกละเอียดก็ดังขึ้นท่ามกลางเสียงร้องโหยหวนที่ขาดห้วง "แรงก์ F อย่างงั้นเหรอ?" คินน์ก้มลงกระซิบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าเย็นเยียบเสียดกระดูก "โลกมันเปลี่ยนไปนานแล้วแบงค์ แกยังติดอยู่กับภาพมายากร่อยๆ ของกิลด์ที่กำลังจะล้มละลายอยู่รึเปล่า?" รินะลุกขึ้นยืนตามสามี เธอเดินมาเคียงข้าง พร้อมกับยื่นแท็บเล็ตสีดำสนิทเครื่องหนึ่งให้คินน์ หน้าจอแสดงผลสถานะทางการเงินและสิทธิ์การถือครองหุ้น 94.7% ของกิลด์ 'เบรฟฮาร์ด' ที่ถูกซื้อกิจการเสร็จสิ้นสมบูรณ์แล้วในเวลาเพียงสามวินาที "คุณคินน์คะ ทางฝ่ายบัญชีของกิลด์ส่งรายงานมาแล้วค่ะ หนี้สินทั้งหมดห้าร้อยล้านเครดิตถูกชำระสะสางเรียบร้อยแล้วด้วยบัญชีส่วนตัวของคุณ" รินะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย แต่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจในตัวสามี คินน์รับแท็บเล็ตมาถือไว้ ก่อนจะกวาดสายตามองเหล่าฮันเตอร์แรงก์ S และผู้บริหารกิลด์ที่ยืนตัวสั่นงันงกอยู่รอบห้อง ทุกคนที่เคยสบประมาท เคยหัวเยาะเย้ยในวันที่เขากลายเป็นคนไร้ค่า ต่างก้มหน้าหลบสายตา ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง "จำไว้นะครับ... คนที่พวกแกเรียกว่าเศษสวะในวันนั้น" คินน์กวาดตามองรอบห้องอย่างช้าๆ "คือเจ้าของลมหายใจและอนาคตทั้งหมดของพวกแกในวันนี้" เขาย่อตัวลงเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเชยคางของแบงค์ขึ้นมาบังคับให้สบตา "ทีนี้... อยากจะคุยเรื่องสัญญาทาสฉบับใหม่ หรือจะให้ฉันสั่งปลดพวกแกออกจากการเป็นฮันเตอร์ทั้งหมดในหนึ่งวินาทีดีล่ะ?" แบงค์ตัวสั่นเทา น้ำตาแห่งความอับอายและหวาดกลัวไหลพรั่งพรู เขาตระหนักแล้วว่าในตอนนี้ ต่อให้เขามีพลังระดับแรงก์ S แค่ไหน แต่ถ้าคินน์ดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว ชีวิต หน้าที่การงาน และศักดิ์ศรีทั้งหมดของเขาก็จะมลายหายไปในพริบตา "ผ... ผมยอมแล้วครับ... ได้โปรด... เมตตาด้วย..." แบงค์เค้นเสียงสั่นเครือเอ่ยคำขอร้องออกมาอย่างจำนน คินน์ยิ้มเยาะที่มุมปากเล็กน้อย เขากำลังจะเอ่ยปากสั่งสอนบทเรียนราคาแพงให้พวกมันสำนึก ทว่า... *ติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ด!* เสียงสัญญาณเตือนภัยฉุกเฉินระดับวิกฤตดังลั่นไปทั่วทั้งตึกกิลด์ แสงไฟสีแดงฉานกะพริบถี่รัว หน้าจอโฮโลแกรมหลักของห้องรับรองปรากฏภาพวิดีโอจากกล้องวงจรปิดภายนอกอาคาร ภาพที่ปรากฏทำเอาฮันเตอร์แรงก์ S ทุกคนในห้องถึงกับหน้าซีดเผือกยิ่งกว่าเดิม เฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะสีดำทมิฬนับสิบลำกำลังลอยลำอยู่เหนือตึก และตรงใจกลางลานจอดเฮลิคอปเตอร์นั้น ร่างของชายผู้หนึ่งในชุดเกราะฮันเตอร์โบราณลึกลับกำลังก้าวเท้าลงมา พร้อมกับปลดปล่อยออร่าสีทองอร่ามที่บดขยี้บรรยากาศรอบตัวจนแหลกสลาย "นะ... นั่นมัน..." แบงค์เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงถึงขีดสุด หลุดอุทานชื่อต้องห้ามออกมาด้วยเสียงอันสั่นสะท้าน "อดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่ง... คนที่ควรจะตายในดันเจี้ยนระดับ SSS เมื่อสามปีก่อน..." คินน์หรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เมื่อเขาเห็นใบหน้าของแขกไม่速之客ที่ก้าวเข้ามาขัดจังหวะผ่านหน้าจอโฮโลแกรม - โปรดติดตามตอนต่อไป - ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ!