รอยยิ้มที่หายไป

เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตที่ดังระรัวก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของคินน์ ไม่ได้ทำให้ชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของมหาอาณาจักรฮันเตอร์ถึงกับสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย นัยน์ตาคมกริบสีนิลกาฬยังคงนิ่งสงบดั่งผิวน้ำในบึงลึก ขณะที่หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานขนาดมหึมาฉายภาพโครงสร้างสามมิติของดันเจี้ยนลับระดับโลกที่กำลังพุ่งทะยานผ่านรอยแยกมิติเข้ามาด้วยความเร็วสูง "คินน์... เสียงนั่นมันอะไรกันคะ... เอ๊ย หมายถึง เสียงนั่นมันอะไรกันครับ?" รินะสะดุ้งเล็กน้อยตามสัญชาตญาณอดีตฮันเตอร์แรงก์ S มือเรียวบางเอื้อมมาจับชายเสื้อของเขาไว้แน่น ความทรงจำอันเลวร้ายในวันที่ถูกกิลด์ใหญ่หักหลังและขับไล่ไสส่งยังคงฝังรากลึกในใจ แต่เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมองสันกรามคมชัดและแผ่นหลังกว้างที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า ความหวาดกลัวเหล่านั้นก็พลันมลายหายไปสิ้น คินน์ยกมือขึ้นโอบไหล่บางของหญิงสาวเอาไว้เบื้องหน้าอย่างทะนุถนอม สัมผัสอบอุ่นนี้คือสิ่งเดียวที่เขายึดเหนี่ยวในวันที่ไร้ค่า และตอนนี้ มันคือเหตุผลที่เขาจะกวาดล้างทุกสิ่งที่ขวางทางให้ราบเป็นหน้ากลอง "ไม่มีอะไรต้องกลัวครับรินะ... ดันเจี้ยนลับระดับโลกที่พวกมันตามหากันทั้งชีวิต บังเอิญตกลงมาหน้าบ้านของเราพอดีต่างหาก" คินน์กล่าวด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มลึกที่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งอันทรงพลัง รอยยิ้มมุมปากของเขาไม่ใช่รอยยิ้มของเหยื่อ แต่เป็นรอยยิ้มของ ‘เจ้าของกิจการ’ คนใหม่ที่กำลังจะเซ็นสัญญาเทคโอเวอร์ขุมทรัพย์ชิ้นใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ *ติ๊ง!* [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบการบุกรุกพื้นที่พิกัด 00-Omega] [เงื่อนไขการซื้อกิจการดันเจี้ยน: เทคโอเวอร์เสร็จสิ้น 100% ด้วยการถือครองสิทธิ์ขาดแต่เพียงผู้เดียว] [ยินดีด้วยครับท่านประธาน คุณได้ปลดล็อกทักษะพิเศษระดับ SSS: 'สิทธิ์ขาดมหาเศรษฐี' — ทุกมอนสเตอร์ในดันเจี้ยนนี้ถูกแปลงสถานะเป็น 'ลูกจ้างภายใต้สังกัด' โดยอัตโนมัติ!] คินน์ยadมุมปากลึกขึ้น ทันทีที่คลื่นพลังงานสีทองอร่ามแผ่ซะสะพรั่งออกไปจากร่างของเขา แรงสั่นสะเทือนมหาศาลที่กำลังจะฉีกกระชากย่านที่อยู่อาศัยหรูหราแห่งใหม่กลับหยุดชะงักลงทันทีราวกับกดปุ่มหยุดเวลา เสียงคำรามกึกก้องของราชันย์แห่งดันเจี้ยนที่ควรจะดังก้องเพื่อข่มขวัญผู้บุกรุก กลับแปรเปลี่ยนเป็นเสียงครางหงิกงอด้วยความยำเกรง แรงกดดันมหาศาลที่แผ่ซ่านมาจากรอยแยกมิติลดระดับลงจนกลายเป็นเพียงสายลมเย็นสบายที่พัดผ่านเส้นผมของรินะ หญิงสาวกะพริบตาปริบๆ ด้วยความตื่นตะลึง ภาพตรงหน้าไม่อาจหาคำใดมาอธิบายได้ ดันเจี้ยนระดับ SSS ที่รัฐบาลและสมาคมฮันเตอร์ต้องระดมกำลังคนนับพันเพื่อตรึงกำลัง กลับยอมสยบแทบเท้าของชายหนุ่มผู้ชายที่เธอเลือกฝากชีวิตไว้เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว "นี่คุณ... ทำอะไรลงไปอีกแล้วครับเนี่ย?" รินะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นพร่า เจือปนไปด้วยความทึ่งและรอยยิ้มโล่งอกที่ฉายชัดบนดวงพักตร์งดงาม "ผมแค่พาคุณย้ายบ้านมาอยู่ในที่ที่สงบกว่าเดิมครับรินะ และดูเหมือนว่า... เพื่อนบ้านของเราจะต้อนรับเราอย่างอบอุ่นเสียด้วย" คินน์เอ่ยตอบพลางใช้ปลายนิ้วเชยคางมนขึ้นมาเบาๆ ก่อนจะหันไปมองเบื้องหน้า ณ ใจกลางถนนสายหลักของย่านที่อยู่อาศัยสุดหรูที่แพงที่สุดในมหานคร เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์สลักตราสัญลักษณ์ทองคำบริสุทธิ์ของ ‘กลุ่มทุนเงาอัคคี’ ค่อยๆ ลดระดับลงจอดอย่างนุ่มนวล แรงลมจากการหมุนของใบพัดพัดพาเอาฝุ่นละอองกระจายตัวออกไป เผยให้เห็นร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทปักดิ้นทอง ประธานสมาคมฮันเตอร์เขตเหนือ ‘มาร์คัส’ ก้าวลงมาจากเครื่องด้วยท่าทีเย่อหยิ่งและสายตาที่เคยมองคินน์ว่าเป็นแค่เศษสวะแรงก์ F ทว่า... รอยยิ้มเหยียดหยามบนใบหน้าของมาร์คัสค้างเติ่งทันที เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาสบตากับคินน์ที่ยืนโอบกอดรินะอยู่บนระเบียงเพนต์เฮาส์ลอยฟ้าเหนือหัวเขาขึ้นไปเพียงไม่กี่เมตร บรรยากาศรอบตัวพลันเงียบสงัดลงชั่วขณะ มาร์คัสอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างจนแทบถล่นออกมานอกเบ้า เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังงานระดับ SSS ที่กดทับลงมาบนบ่าของเขาราวกับขุนเขาขนาดย่อม ร่างกายของผู้อำนวยการผู้ทรงอิทธิพลสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอย่างหาที่เปรียบมิได้ เขารู้จักพลังนี้ดี... มันคือพลังของเจ้าของดันเจี้ยนลับที่กิลด์ใหญ่ของเขาทุ่มงบประมาณนับหมื่นล้านเพื่อแย่งชิง! "ทะ... ทําไมแกถึง..." มาร์คัสละล่ำละลักเอ่ยออกมาด้วยเสียงอันสั่นเครือ เข่าทั้งสองข้างอ่อนแรงลงจนแทบทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นถนน คินน์ก้มมองชายผู้เคยเหยียบย่ำเขาในอดีตด้วยสายตาเรียบเฉย เย็นชา และไร้ซึ่งความปรานีใดๆ ดั่งพญาอินทรีมองมดปลวก ชายหนุ่มค่อยๆ ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ทำให้มาร์คัสหัวใจหล่นไปตาตุ่ม ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพแต่ก้องกังวานบาดลึกถึงจิตวิญญาณ "ยินดีต้อนรับสู่เขตพื้นที่ส่วนบุคคลของผมครับ ท่านประธานมาร์คัส... หวังว่าของขวัญขึ้นบ้านใหม่ที่ผมเตรียมไว้ให้ จะถูกใจคุณนะ" สิ้นเสียงคำพูดนั้น หน้าต่างระบบสีทองสว่างวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังชัดเจนในโสตประสาทของทุกคนในรัศมีสิบกิโลเมตร— [ระบบเทคโอเวอร์เสร็จสมบูรณ์: ทำการซื้อกิจการ 'สมาคมฮันเตอร์เขตเหนือ' และทรัพย์สินทั้งหมดของมาร์คัสเรียบร้อยแล้ว ยอดเงินหักบัญชี: 0 บาท (ใช้อำนาจสิทธิ์ขาดเบ็ดเสร็จ)] มาร์คัสเบิกตากว้างด้วยความช็อกสุดขีด ร่างทั้งร่างล้มพับลงไปนอนกองกับพื้นถนนอย่างไร้ศักดิ์ศรี ขณะที่รินะซบหน้าลงกับอกแกร่งของคินน์พร้อมกับรอยยิ้มแห่งความสุขที่เอ่อล้น ทว่าในวินาทีที่ทุกอย่างดูเหมือนจะจบลงด้วยชัยชนะอันสมบูรณ์แบบนั้นเอง... หน้าปัดนาฬิกาดิจิทัลบนข้อมือของคินน์ก็เกิดรอยร้าวขึ้นอย่างกะทันหัน พร้อมกับตัวเลขสีเลือดที่กระพริบเตือนรัวเร็วขึ้นว่า *'00:00:01'* และเสียงกระซิบอันเย็นเยียบจากเงามืดเบื้องหลังที่ดังขึ้นแผ่วเบา— *“ยินดีด้วยที่ได้ครองโลกใบนี้... แต่ดูเหมือนว่า 'นายใหญ่ตัวจริง' จะเพิ่งลงนามอนุมัติคำสั่งฆ่าแกไปเมื่อวินาทีที่แล้วนะ นายท่าน”* ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เงาฮันเตอร์ไร้เงา" เสมอมาครับ