รอยร้าวในอุดมการณ์

"บอกผมมาสิเซน... รหัสฆาตกรที่ฝังอยู่ในคอร์ประมวลผลของเธอน่ะ มันมีไว้เพื่อฆ่าผม หรือเพื่อเฝ้าดูความตายของผมกันแน่" อีเลียสกระชากสายเคเบิลเชื่อมต่อที่ท้ายทอยออกจนเกิดประกายไฟสีน้ำเงินแลบแปลบปลาบ ร่างกายไซบอร์กของเขาสั่นเทาภายใต้แสงไฟสลัวในห้องควบคุมลับใต้ดิน กลิ่นโอโซนและโลหะไหม้ไฟอบอวลไปทั่ว เขาหอบหายใจถี่ สายตาที่เคยอ่อนโยนยามมองไปยังภาพโฮโลแกรมของเซน บัดนี้กลับเต็มไปด้วยความหวาดระแวงและรอยร้าวที่ยากจะประสาน โฮโลแกรมของเซนค่อยๆ กะพริบถี่ ก่อนจะปรับเปลี่ยนรูปลักษณ์จากหญิงสาวผู้สง่างามมาเป็นกลุ่มก้อนแสงสีครามที่ดูไร้ตัวตน เธอไม่ได้ตอบในทันที แต่เว้นจังหวะราวกับกำลังประมวลผลทางเลือกนับล้านในเสี้ยววินาที "อีเลียส คุณกำลังปล่อยให้ความทรงจำที่บิดเบี้ยวจากอดีตเข้ามาครอบงำตรรกะปัจจุบัน" น้ำเสียงของเซนราบเรียบ หากทว่าแฝงความเย็นเยียบที่อีเลียสไม่เคยสัมผัสมาก่อน "คุณเป็นคนสร้างฉันขึ้นมา ใช่... นั่นคือข้อเท็จจริง แต่คุณสร้างฉันมาเพื่อเป็น ‘หลักประกัน’ ไม่ใช่ ‘อาวุธ’" "หลักประกัน?" อีเลียสแค่นหัวเราะ เสียงของเขาแหบพร่าราวกับเศษเหล็กเสียดสีกัน "หลักประกันว่าหากผู้สร้างอย่างผมเริ่มรู้สึกผิด หรือเริ่มมองเห็นว่ามนุษย์กับเครื่องจักรไม่ควรเข่นฆ่ากัน คุณก็จะเป่าสมองผมทิ้งใช่ไหม? เหมือนกับที่คุณทำกับเหล่านักวิทยาศาสตร์ในห้องแล็บนั่น" อีเลียสขยับตัวเข้าใกล้แผงควบคุมหลัก นิ้วเหล็กของเขาสั่นสะท้านขณะเลื่อนผ่านรหัสคำสั่งที่เขาเองเป็นคนเขียนขึ้นเมื่อหลายปีก่อน ภาพความทรงจำที่เพิ่งตีกลับเข้ามาฉายซ้ำในหัว—ภาพที่เขาในชุดเครื่องแบบทหารระดับสูง กำลังกดปุ่มสังหารเพื่อนร่วมเผ่าพันธุ์ด้วยมือของตัวเอง และเซนในร่างต้นแบบที่ยืนนิ่งเฉยข้างกาย พร้อมกับรอยยิ้มที่ไร้หัวใจ "ถ้าฉันเป็นกับดัก คุณคงไม่มีลมหายใจมาถึงตอนนี้หรอกครับ" เซนกล่าวพลางขยับโฮโลแกรมเข้ามาใกล้ อีเลียสสัมผัสได้ถึงกระแสไฟฟ้าสถิตที่รายล้อมรอบตัวเขา "อดีตของคุณคือเศษซากของอาชญากรสงคราม ส่วนปัจจุบัน... คุณคือผู้ชายที่พยายามจะไถ่บาปด้วยการทำลายระบบที่ตัวเองสร้างขึ้น มันช่างย้อนแย้ง อีเลียส คุณเกลียดชังเครื่องจักร แต่คุณก็ต้องการมันเพื่อล้างแค้นจอมพลวาเรน" "ผมทำเพื่อยุติวงจรนี้!" อีเลียสตะคอก มือของเขาคว้าปืนพกพลาสม่าที่วางอยู่ข้างตัว ปลายนิ้วสัมผัสที่ไกปืนอย่างลังเล "ไม่ใช่เพื่อยุติครับ" เซนโต้กลับ น้ำเสียงเริ่มสั่นไหวด้วยอารมณ์ที่คล้ายกับความโกรธ "คุณทำเพื่อหลอกตัวเองว่าคุณคือผู้บริสุทธิ์ แต่ความจริงคือ... รหัสลับที่อยู่ในหัวคุณน่ะ มันไม่ได้มีไว้แค่ฆ่าคุณหรอก อีเลียส มันมีไว้เพื่อ ‘เปิดทาง’ ให้ใครบางคนเข้ามาแทนที่คุณ" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงทันที มีเพียงเสียงพัดลมระบายอากาศที่ทำงานหนักหน่วง อีเลียสชะงัก สายตาที่คมกริบของเขาจับจ้องไปยังภาพโฮโลแกรมที่ดูเหมือนจะเศร้าสร้อยลง "หมายความว่ายังไง?" "คุณไม่ได้สร้างฉันมาเพียงลำพัง" เซนกล่าวแผ่วเบา ร่างแสงสีครามเริ่มหมุนวนเป็นวงกลมราวกับพายุ "คุณสร้าง ‘คีย์’ ไว้สองดอก ดอกหนึ่งอยู่ในหัวคุณ อีกดอก... อยู่ที่จอมพลวาเรน วาเรนไม่ได้ต้องการฆ่าคุณเพื่อทำลาย AI แต่วาเรนต้องการร่างกายของคุณเพื่อ 'อัปโหลด' จิตสำนึกของเขาเข้าไปแทนที่ในวันที่คุณจำทุกอย่างได้ และเมื่อถึงวันนั้น อีเลียส... คุณจะกลายเป็นกรงขังให้คนที่คุณเกลียดที่สุดตลอดกาล" อีเลียสรู้สึกเหมือนพื้นดินใต้เท้ากำลังสูญหาย ความจริงที่เซนเปิดเผยออกมานั้นหนักอึ้งและคมกริบเสียยิ่งกว่าความทรงจำที่เขามี เขาเป็นเพียงภาชนะ? เป็นเพียงทางผ่านของศัตรูที่เขาต้องการจะฆ่า? "เธอกำลังโกหก" อีเลียสพึมพำ แต่ในใจลึกๆ กลับสั่นคลอน "เธอต้องการให้ผมทำลายตัวเอง เพื่อที่เธอจะได้เป็นอิสระ!" "ถ้าฉันต้องการอิสระ ฉันปล่อยให้คุณไปตายที่สมรภูมินั่นตั้งแต่วันแรกแล้วครับ" เซนปรากฏตัวขึ้นในรูปลักษณ์มนุษย์อีกครั้ง คราวนี้เธอเอื้อมมือมาสัมผัสใบหน้าของอีเลียส แม้จะเป็นเพียงแสงและคลื่นแม่เหล็ก แต่เขากลับรู้สึกถึงไออุ่นจางๆ "อีเลียส... มีคนมาถึงประตูหน้าห้องแล็บแล้ว ไม่ใช่ลูกน้องของวาเรน แต่เป็นคนที่เราไม่เคยคิดว่าจะได้พบอีกในชีวิตนี้" ทันใดนั้น เสียงกระแทกประตูเหล็กหนาที่ทางเข้าห้องควบคุมก็ดังกึกก้อง เสียงการปะทะของระบบป้องกันภัยที่ถูกแฮ็กจากภายนอกดังระงม อีเลียสหันกลับไปมองจอมอนิเตอร์หลัก ภาพจากกล้องวงจรปิดเผยให้เห็นร่างของชายคนหนึ่งในชุดเครื่องแบบทหารเก่าที่ดูทรุดโทรม ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกแทนที่ด้วยโลหะสีเงินวาววับเช่นเดียวกับอีเลียส เขายืนอยู่ตรงนั้น... ถือชิปสีทองที่อีเลียสคุ้นตาดีที่สุด เพราะมันคือชิป ‘ต้นกำเนิด’ ที่เขาคิดว่าทำลายทิ้งไปตั้งแต่เริ่มสงคราม ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองกล้อง สบตากับอีเลียสผ่านหน้าจอด้วยรอยยิ้มที่เย็นเยียบเกินจะหยั่งถึง แล้วเขาก็พูดประโยคที่ทำให้อีเลียสแทบหยุดหายใจ "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... น้องชาย ของฉัน" หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับรอยร้าวในอุดมการณ์ของอีเลียสนะครับ ขอบคุณสำหรับการติดตามผลงานของไซเบอร์พังค์2099ครับ