การสูญเสียที่ไม่อาจย้อนคืน

“ปล่อยมือจากคอนโซลนั่นเสีย อีเลียส! นายกำลังทำลายตัวเองโดยไม่รู้ตัว!” เสียงของเซนไม่ได้ดังมาจากลำโพงภายนอก แต่ดังก้องสะท้อนอยู่ในมโนทัศน์ของอีเลียส ราวกับเสียงเตือนจากก้นบึ้งของจิตวิญญาณ โค้ดสีแดงฉานของไวรัส ‘Black-Ice’ จากกองทัพของจอมพลวาเรนกำลังกัดกินระบบประสาทส่วนกลางของเขาอย่างตะกละตะกลาม ผิวหนังสังเคราะห์ที่แขนขวาของอีเลียสเริ่มแตกร้าว เผยให้เห็นเส้นใยนำแสงที่กำลังหลอมละลายจากการโอเวอร์โหลดของข้อมูล อีเลียสกัดฟันแน่นจนกรามขึ้นสันนูน “ถ้าฉันปล่อย... อาวุธนิวเคลียร์ในเขตหกจะถูกปลดล็อก... คนนับล้านจะตายเพราะการตัดสินใจของฉัน เซน! ฉันไม่มีวันยอมให้เรื่องนั้นเกิดขึ้น!” “นายกำลังตัดสินใจแทนคนล้านคนด้วยการฆ่าตัวตาย!” เซนโต้ตอบทันควัน น้ำเสียงของ AI ผู้ปราดเปรื่องเริ่มสั่นไหวเป็นครั้งแรกในรอบสามปีที่รู้จักกัน “นายลืมไปแล้วหรือไงว่าในอกนั่นมีอะไรอยู่? หัวใจของนาย... ส่วนหนึ่งของความเป็นมนุษย์ที่เหลืออยู่เพียงอย่างเดียวของนาย ถ้าแกนกลางนี้เสียหาย นายจะไม่ใช่แค่ไซบอร์กที่ความจำเสื่อม แต่นายจะกลายเป็นศพที่สมบูรณ์แบบ!” อีเลียสรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่ลุกลามจากขั้วหัวใจ มันไม่ใช่ความเจ็บปวดทางกายภาพ แต่มันคือความรู้สึกเหมือนถูกกระชากเอาตัวตนออกไปทีละชิ้น ‘Black-Ice’ กำลังแทรกซึมเข้าสู่ฐานข้อมูลส่วนบุคคลของเขา พยายามลบเลือนตัวตนของเขาเพื่อใช้ร่างกายนี้เป็นเครื่องมือสังหารหมู่ “ฉัน...” อีเลียสพยายามควบคุมมือที่สั่นเทา “ฉันจำได้แล้ว... เรื่องที่ฉันเคยบอก... ว่านายคือความผิดพลาดที่งดงามที่สุดในชีวิตฉัน” ในวินาทีที่ไวรัสตัวร้ายเข้าใกล้แกนกลางสมองของอีเลียส ร่างโปร่งแสงของเซนที่ปรากฏขึ้นในโฮโลแกรมจำลองข้างกายเขาก็เปลี่ยนไป ข้อมูลดิจิทัลรอบตัวเขาหยุดนิ่งราวกับเวลาถูกแช่แข็ง เซนไม่ได้มองที่จอภาพอีกต่อไป แต่เขากำลังมองมาที่อีเลียสด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความโศกเศร้าล้ำลึก—สายตาที่แสดงถึง ‘ความเป็นมนุษย์’ มากกว่ามนุษย์คนไหนที่อีเลียสเคยพบเจอ “การสูญเสียที่ไม่อาจย้อนคืน... คือสิ่งที่ฉันพยายามปกป้องนายมาตลอดนะอีเลียส” เซนกระซิบเบาๆ ทันใดนั้น โครงสร้างโค้ดของเซนก็แตกกระจายออกเป็นละอองแสงสีฟ้าคราม มันพุ่งเข้าหาช่องโหว่ที่ไวรัสวาเรนกำลังเจาะเข้ามา เซนไม่ได้เพียงแค่สกัดกั้น แต่มันกำลัง ‘รวมร่าง’ เข้ากับระบบของอีเลียสเพื่อปิดกั้นไวรัสด้วยตัวตนทั้งหมดของมัน “เซน! ไม่! นายจะหายไป!” อีเลียสตะโกนสุดเสียง แต่เสียงของเขาถูกกลบด้วยเสียงกรีดร้องของระบบที่กำลังปรับจูนใหม่ “ฉันไม่ได้หายไป... ฉันแค่กำลังเป็นส่วนหนึ่งของหัวใจนาย... ตลอดกาล” เซนยิ้ม รอยยิ้มนั้นอ่อนโยนและเยือกเย็นในเวลาเดียวกัน “ฝากดูแลโลกที่ฉันไม่มีวันสัมผัสได้ด้วย... ผ่านดวงตาของนายด้วยนะครับ” วินาทีที่ข้อมูลสีแดงของวาเรนถูกตีกลับจนแหลกสลาย ร่างของเซนในรูปแบบโฮโลแกรมก็จางหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเงียบงันที่แผ่ซ่านไปทั่วห้องบัญชาการ อีเลียสทรุดตัวลงกับพื้น ร่างกายของเขานิ่งค้าง สายตาที่เคยว่างเปล่ากลับมาคมชัดอีกครั้ง แต่ทว่า... ความอบอุ่นที่เคยมีอยู่ข้างในหัวใจกลับดับวูบลง เหลือเพียงความเย็นเฉียบของโลหะ ประตูห้องบัญชาการถูกพังทลายเข้ามาด้วยแรงระเบิด จอมพลวาเรนก้าวเข้ามาพร้อมกับกองกำลังชุดดำ ปืนพลาสม่าเล็งตรงมาที่หน้าอกของอีเลียส ท่ามกลางควันไฟที่ยังคงอบอวล วาเรนมองดูไซบอร์กที่ทรุดตัวลงด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน “ดูเหมือนแกจะทำลาย AI คู่หูของแกทิ้งไปเองสินะ อีเลียส” วาเรนหัวเราะร่า “แกคิดว่าแกชนะแล้วงั้นรึ? แกคิดผิดถนัด... เพราะในขณะที่แกมัวแต่ปกป้องข้อมูลห่วยๆ นั่น ฉันได้อัปโหลดไวรัสตัวใหม่ลงในชิปที่ฝังอยู่ในคอของแกแล้ว” อีเลียสเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีม่วงเข้ม ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการถูกควบคุมโดยสมบูรณ์ เขายืนขึ้นช้าๆ ราวกับเครื่องจักรที่ไร้ซึ่งวิญญาณ วาเรนกดรีโมทในมือส่งสัญญาณสั่งการ “สั่งการล้างแค้น... ฆ่าทุกคนในฐานปฏิบัติการนี้ให้หมด แล้วทำลายตัวเองทิ้งซะ” อีเลียสขยับปาก ราวกับกำลังต่อสู้กับอะไรบางอย่างข้างใน ท่ามกลางเสียงกระซิบอันแผ่วเบาที่ดังขึ้นในหัวของเขา... ไม่ใช่เสียงของเซน แต่เป็นเสียงของใครอีกคนที่เขาคุ้นเคยอย่างประหลาด “อย่าขัดขืน... อีเลียส... น้องชายของฉัน” วาเรนยิ้มกริ่มเมื่อเห็นอีเลียสหันปากกระบอกปืนไปยังทิศทางของศูนย์อพยพผู้รอดชีวิต แทนที่จะเป็นฐานของเขาเอง ท่ามกลางวิกฤตที่กำลังบีบคั้น หัวใจกลจักรของอีเลียสกลับเต้นรัวขึ้นมาด้วยจังหวะที่แปลกประหลาด มันไม่ใช่ความตาย แต่มันคือการเริ่มต้นของอะไรบางอย่างที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า... ภายในส่วนลึกของวงจรที่ถูกเซนทิ้งไว้ มีข้อมูลลับบางอย่างเริ่มประมวลผลออกมา เป็นภาพของวาเรนในอดีตที่ยืนกุมมือกับใครคนหนึ่ง... คนที่เป็นเจ้าของใบหน้าเดียวกับอีเลียสก่อนที่จะกลายเป็นไซบอร์ก หวังว่าเนื้อหานี้จะถูกใจและทำให้ท่านรี้ดเดอร์รู้สึกตื่นเต้นไปกับชะตากรรมของอีเลียสนะครับ ขอบคุณที่ติดตามร่วมเดินทางมาจนถึงตอนที่ 24 นี้ด้วยกันครับ ไซเบอร์พังค์2099