ระเบิดอารมณ์

เสียงลมหายใจหอบกระชั้นที่สะท้อนก้องในความเงียบงันของห้องนอนกว้างราวกับเสียงคำรามของสัตว์ป่าที่จนมุม มินตราถอยร่นจนแผ่นหลังบอบบางแนบสนิทกับผนังห้องเย็นเฉียบ ทว่าไอร้อนระอุที่แผ่พุ่งมาจากร่างสูงใหญ่ตรงหน้ากลับแผดเผาผิวเนื้อเธอยิ่งกว่าไฟลามทุ่ง ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวของนายหัวครามจ้องมองเธอราวกับจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัว ความอดทนเส้นสุดท้ายที่ขึงตึงมาตลอดหลายสัปดาห์ขาดผึ่งลงในวินาทีที่เธอเอ่ยวาจาท้าทายเขาด้วยความดื้อรั้น "คิดว่าตัวเองเก่งนักหรือไง มินตรา..." เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาด้วยความขุ่นเคืองระคนความคลุ้มคลั่ง มือหนาคว้าหมับเข้าที่ข้อมือเรียวเล็กแล้วกระชากเข้าหาตัวอย่างไม่ยอมให้ตั้งตั้งรับ แรงปะทะทำให้ร่างของเธอกระแทเข้ากับแผงอกกว้างที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างจัง กลิ่นกายบุรุษผสมผสานกับกลิ่นอายทะเลและบุหรี่ราคาแพงโชยเข้าจู่โสตประสาทจนเธอแทบสิ้นสติ มินตราเงยหน้าขึ้นสู้สายตา หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวราวกับกลองศึก เธอกัดริมฝีปากแน่นเพื่อสะกดกลั้นความสั่นไหวที่ทรยศต่อความตั้งใจ "ปล่อยนะ... นายหัวไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้!" "สิทธิ์งั้นเหรอ?" นายหัวครามแค่นหัวเราะในลำคอ แววตาคมปลาบฉายประกายความดุดันและกระหายใคร่ "จำไม่ได้หรือไงว่าเธอก้าวเข้ามาในอาณาจักรของฉันในฐานะอะไร... เชลยที่พี่ชายเธอเอามาแลกกับหนี้ก้อนโตไงล่ะ มินตรา!" คำพูดนั้นบาดลึกเข้าไปในความรู้สึก แต่มันกลับถูกกลบเกลื่อนด้วยสัมผัสอันร้อนรุ่มที่ถาโถมเข้ามาอย่างไม่ทันตั้งตัว ริมฝีปากหนาพุ่งเข้าบด ริมฝีปากนุ่มของเธออย่างดุดันและไร้ซึ่งความปรานี รสจูบที่เปี่ยมไปด้วยแรงอารมณ์อันดิบเถื่อนทำให้มินตรารู้สึกราวกับถูกสูบวิญญาณออกไปจากร่าง เรียวปากที่พยายามเม้มปิดถูกรุกรานด้วยความชำนาญจนเธอต้องเผยอรับเสียงครางประท้วงในลำคอ มือใหญ่ข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นมาล็อกท้ายทอยของเธอไว้บังคับให้อยองรับองศาจูบที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนขึ้นเรื่อยๆ ลิ้นร้อนเกี่ยวพันตวัดตักตวงความหวานล้ำอย่างตะกละตะกลาม ราวกับเขาอดกลั้นความต้องการนี้มาเนิ่นนาน และเวลานี้คือการระเบิดออกของเขื่อนกั้นอารมณ์ที่พังทลายลงอย่างไม่มีชิ้นดี มินตราพยายามทุบอกแกร่งเพื่อประท้วง แรงต้านทานอันน้อยนิดของเธอกลับยิ่งปลุกเร้าสัญชาตญาณนักล่าในตัวอัลฟ่าหนุ่มให้ตื่นขึ้นอย่างเต็มพิกัด นายหัวครามรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอขึ้นไปเหนือหัวด้วยมือเดียวได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะใช้มืออีกข้างลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้าผ่านเนื้อผ้าบางเบาอย่างจงใจแกล้ง สัมผัสที่ร้อนผ่าวราوกับเหล็กเผาไฟทำให้มินตราสะدุ้งเฮือก ขนกายลุกชันไปทั่วร่าง ความตึงเครียดที่สะสมมานานแปรเปลี่ยนเป็นความวาบหวามที่ตีรวนขึ้นมาในอก ความโกรธเกรี้ยวเริ่มเจือปนด้วยความปรารถนาอันลึกซึ้งที่เธอพยายามปฏิเสธมาตลอด เมื่อเขาถอนริมฝีปากออกหยาดน้ำใสเยิ้มเชื่อมติดระหว่างริมฝีปากทั้งสอง ลมหายใจของทั้งคู่หอบกระชั้นรุนแรงไม่แพ้กัน ดวงตาสสีเข้มของนายหัวครามฉายแววปรารถนาอย่างดิบเถื่อนจนเธอยอมจำนนด้วยสายตา "เก่งนักไม่ใช่เหรอ... ไหนล่ะความอวดดีเมื่อครู่?" เสียงกระซิบพร่าเลือนดังอยู่ชิดริมใบหู ก่อนที่ริมฝีปากร้อนจะขบเม้มติ่งหูและซอกคอขาวเนียนอย่างแรงจนเกิดรอยสีKุหลาบจางๆ มินตราแอ่นอกรับสัมผัสโดยไม่รู้ตัว เสียงครางแผ่วเบาหลุดรอดจากริมฝีปากเมื่อมือหนาปลดกระดุมเสื้อของเธอออกทีละเม็ดอย่างรวดเร็ว ความเย็นของอากาศภายในห้องปะทะเข้ากับผิวเนื้อที่เปลือยเปล่า แต่มันกลับถูกแทนที่ด้วยความร้อนระอุจากฝ่ามือและร่างกายของชายหนุ่ม นายหัวครามก้มลงครอบครองยอดอกสีหวานด้วยความกระหาย ลิ้นร้อนตวัดหยอกเย้าจนเธอต้องแอ่นกายเข้าหาด้วยความสัญชาตญาณ มือที่เคยถูกพันธนาการไว้ถูกปล่อยเป็นอิสระเพื่อโอบกอดลาดไหล่กว้างของเขาไว้แน่น เล็บคมจิกเกร็งลงบนแผ่นหลังแกร่งเพื่อระบายความเสียวซ่านที่แล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง บรรยากาศภายในห้องมืดสลัวเต็มไปด้วยเสียงหอบหายใจและเสียงเนื้อกระทบกันเบาๆ ความเร่าร้อนดำเนินไปอย่างไร้การควบคุม สัญชาตญาณและความต้องการดิบเถื่อนเข้าครอบงำจิตใจของคนทั้งคู่ นายหัวครามช้อนร่างบางขึ้นแนบอกโดยไม่ละสายตาจากใบหน้าแดงก่ำที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ ก่อนจะวางเธอลงบนเตียงนอนกว้างใหญ่อย่างทะนุถนอมในเสี้ยววินาที แต่ความนุ่มนวลนั้นกลับเปลี่ยนเป็นความดุดันอีกครั้งเมื่อเขาทาบทับร่างหนาลงมา เรียวขาถูกแยกออกด้วยแรงกายที่เหนือกว่า มินตราบิดเร้าด้วยความตื่นตระหนกปนความกระสันซ่านที่พุ่งทะยานขึ้นถึงขีดสุด ดวงตาสีเข้มมองเธอด้วยความลุ่มหลงราวกับเธอเป็นเหยื่อชิ้นงามที่เขาพร้อมจะกลืนกินทั้งเป็น "จำไว้ว่าเธอเป็นของฉัน... มินตรา เป็นของฉันคนเดียว" สิ้นคำประกาศิต ร่างกายทั้งสองก็หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวท่ามกลางเสียงกรีดร้องเบาๆ ในลำคอและความสุขสมที่ระเบิดออกราวกับภูเขาไฟกลางดึกสงัด บทเพลงรักอันเร่าร้อนและดุดันดำเนินไปอย่างไร้ความปราณี มีเพียงเสียงครางต่ำและเสียงหอบหายใจที่ประสานกันเป็นจังหวะแห่งความเร่าร้อน ข้ามผ่านค่ำคืนอันยาวนานโดยไม่มีใครยอมใคร ทว่า... ในจังหวะที่อารมณ์รักกำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุด เสียงฝีเท้าฝ่าความเงียบงันก็ดังขึ้นจากหน้าประตูห้องนอน ตามด้วยเสียงเคาะรัวกระชั้นและเสียงตะโกนเรียกด้วยความตื่นตระหนกของผู้ติดตามคนสนิท "นายหัวครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... มีคนบุกรุกเข้ามาทางชายหาดด้านหลังเกาะ และพวกมัน... กำลังมุ่งหน้ามาที่เรือนพักครับ!" นายหัวครามชะงักกึก ดวงตาคมกริบวาวโรจน์ด้วยความกรุ่นโกรธขึ้นมาทันที มินตราเบิกตากว้างด้วยความตกใจเมื่อเงาร่างหนึ่งทาบทับผ่านหน้าต่างกระจกเข้ามา ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ