บทเรียนแสนเร่าร้อนในห้องทำงาน

ประตูห้องทำงานบานใหญ่ปิดกระแทกเสียงดังสนั่นจนกรอบกระจกสั่นสะเทือน แรงเหวี่ยงมหาศาลทำให้ร่างบางของมินตราเซถลาเข้าไปกระแทกกับชั้นหนังสือไม้สักทองด้านใน กลิ่นกายปะปนกับความดุดันและกลิ่นไอร้อนระอุจากตัวของนายหัวครามแผ่ซ่านปิดกั้นทุกเส้นทางหลบหนี ราวกับกรงขังมรณะที่ไม่มีทางออก "ปล่อยฉันนะ!" มินตราตวัดเสียงกร้าวพร้อมกับเงยหน้าขึ้นสู้ ดวงตากลมโตฉายแวววาวด้วยความโกรธเกรี้ยว ทั้งที่หัวใจดวงน้อยกำลังเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก แรงกดดันจากร่างสูงใหญ่ที่ก้าวเข้ามาประชิดทีละก้าวทำให้บรรยากาศภายในห้องลดอุณหภูมิจนแทบหายใจไม่ออก ครามาวินไม่ตอบคำถาม เขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีดำสนิทเม็ดบนออกด้วยท่าทีเชื่องช้า แต่น่ากลัว ดวงตาคมกริบดั่งพญาเหยี่ยวจ้องมองเรือนร่างของเธอตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยเพลิงอารมณ์และความกระหาย รังสีอำมหิตแผ่ออกมาจากตัวชายหนุ่มจนสัมผัสได้ มือหนายื่นออกไปตรึงข้อมือเล็กทั้งสองข้างไว้เหนือศีรษะด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ก่อนจะกดร่างของเธอล็อกติดกับผนังห้องจนเธอแทบขยับเขยื้อนไม่ได้ "หึ... ปากเก่งนักนะมินตรา" เสียงทุ้มต่ำลอดไรฟันออกมาด้วยความเคียดแค้นปนความเร่าร้อน "พี่ชายตัวดีของคุณมันหาเรื่องใส่ตัวไม่หยุดหย่อน คิดเหรอว่าผมจะยอมให้มันลอยนวลไปได้ง่ายๆ และในเมื่อมันสร้างหนี้ก้อนโตเอาไว้... คนที่ต้องรับผิดชอบดอกเบี้ยทั้งหมด ก็คือคุณ" "พี่ภาคภูมิทำอะไรอีก คุณไม่มีสิทธิ์เอาเรื่องฉันมาผูกติดกับเขา!" มินตราพยายามบิดข้อมือหนี แต่ยิ่งดิ้นรนมากเท่าไหร่ พันธนาการจากฝ่ามือแกร่งก็ยิ่งบีบรัดแน่นหนาขึ้นเท่านั้น แรงปะทะระหว่างความดื้อรั้นของเธอกับความเผด็จการของเขาทำให้ความตึงเครียดพุ่งทะยานจนถึงขีดสุด "ไม่มีสิทธิ์งั้นเหรอ?" ครามโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนลมหายใจร้อนผ่าวปะทะเข้ากับแก้มเนียน กลิ่นบุหรี่จางๆ ผสมกับความเป็นผู้ชายอันดิบเถื่อนทำให้สติของหญิงสาวเริ่มพร่าเลือน "จำใส่สมองของคุณเอาไว้ให้ดี มินตรา... ร่างกายนี้ จิตวิญญาณนี้ และทุกตารางนิ้วบนตัวคุณ มันตกเป็นของผมตั้งแต่แรกแล้ว วันนี้ผมจะทวงสิทธิ์ความเป็นเจ้าอธิการเหนือเรือนร่างคุณให้สาสม" สิ้นคำพูด ริมฝีปากร้อนจัดก็ทาบทับลงมาบดขยี้เรียวปากอิ่มทันทีโดยไม่เปิดโอกาสให้เธอได้ทันตั้งตัว สัมผัสแรกดิบเถื่อน ดุดัน และเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ก่อนจะค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความลึกล้ำ เร่าร้อน และเรียกร้องสิทธิ์อย่างเอาแต่ใจ ลิ้นร้อนลุกล้ำเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากอย่างเอาแต่ใจ มือหนาที่เคยตรึงข้อมือเธอไว้ เปลี่ยนเป็นเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวจนแนบชิด ไม่มีช่องว่างให้อากาศแทรกผ่าน มินตราครางประท้วงอยู่ในลำคอ มือเล็กที่เคยทุบตีอกแกร่งเพื่อขัดขืน ค่อยๆ อ่อนแรงลงทีละน้อยเมื่อความซาบซ่านจากสัมผัสอันชำนาญและดุดันเริ่มปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบในกายสาวให้ตื่นขึ้น แรงปรารถนาอันรุนแรงที่ถูกกักเก็บไว้ระเบิดออกมาราวกับลาวาใต้พื้นพิภพ รสจูบที่ยาวนานและลึกซึ้งทำให้หัวใจของเธอเต้นผิดจังหวะ สติสัมปชัญญะที่เคยมีพังทลายลงราบคาบภายใต้เงื้อมมือของซาตานร้ายผู้ทรงอิทธิพล ครามผริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้หญิงสาวได้หอบโกบโกยอากาศเข้าปอด ดวงตาคมกริบมองสำรวจใบพักตร์หวานที่แดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อจากการรุกราน รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากหยักลึก ก่อนที่เขาจะอุ้มร่างบางขึ้นด้วยแขนข้างเดียวจนเธอต้องใช้สองแขนคล้องคอเขาไว้ตามสัญชาตญาณเพื่อไม่ให้ร่วงหล่น เขาก้าวเท้าพาเธอไปยังโซฟาหนังตัวยาวกลางห้องทำงาน โยนร่างบางลงบนเบาะนุ่มหนาก่อนจะทาบทับลงไปทันทีราวกับเสือดาวตะครุบเหยื่อ มือหนาเกี่ยวทึ้งเสื้อผ้าเนื้อบางของเธอออกอย่างรวดเร็ว เผยให้เห็นผิวเนียนละเอียดที่สะท้อนกับแสงไฟสลัวในห้องทำงานยามค่ำคืน "นายหัว... ปล่อย..." เสียงทักท้วงเบาหวิวขาดห้วงเมื่อปลายนิ้วอุ่นจัดลูบไล้ไปตามสัดส่วนโค้งเว้า ปลุกเร้าทุกอณูผิวให้ลุกโชนเป็นไฟ ความหวาดหวั่นผสมผสานกับความวับวามทางอารมณ์ทำให้มินตราต้องแอ่นกายรับสัมผัสโดยไม่รู้ตัว ครามก้มลงพรมจูบไปทั่วลาดไหล่เนียน ซอกคอหอมกรุ่น และเนินอกอิ่มอุ่นอย่างตะกละตะกลาม เสียงครางต่ำในลำคอของชายหนุ่มบ่งบอกถึงความคลั่งไคล้อย่างถึงขีดสุด ความสัมพันธ์ที่ขับเคลื่อนด้วยอำนาจ ความแค้น และเสน่หาอันเร่าร้อนดำเนินไปท่ามกลางความเงียบงันของห้องทำงาน มีเพียงเสียงหอบหายใจและเสียงเคลื่อนไหวของร่างกายที่ประสานกันเป็นจังหวะแห่งความเร่าร้อน ทุกสัมผัสหนักหน่วงและลึกซึ้ง ราวกับต้องการตอกย้ำความเป็นเจ้าของในตัวเธอให้ฝังรากลึกไปถึงจิตวิญญาณ มินตราหลับตาลงแน่น จิกปลายนิ้วลงกับแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มเพื่อระบายความเสียวซ่านและความอิ่มเอมที่ถาโถมเข้ามาไม่ขาดสาย ร่างกายและจิตใจของเธอยอมจำนนต่อเขาอย่างสมบูรณ์แบบในค่ำคืนนี้ เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ ท่ามกลางความเงียบสงบที่กลับมาเยือนห้องทำงานอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของทั้งคู่ ครามตระกองกอดร่างเปลือยเปล่าของหญิงสาวไว้แนบอก กลิ่นกายของเธอยังคงติดตรึงอยู่ปลายจมูก ทว่าในขณะที่เขากำลังจะหลับตาลงพักผ่อน เสียงเคาะประตูก็จู่โจมดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ ก๊อก... ก๊อก... ก๊อก... "นายหัวครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... ลูกน้องที่เฝ้าหน้าเรือนพักรายงานว่า มีคนบุกรุกเข้ามาในเขตเรือนพักส่วนตัวของนายหัว... และคนๆ นั้น... กำลังรื้อค้นห้องเอกสารลับครับ!" เสียงรายงานจากลูกน้องคนสนิทหน้าประตูห้องทำงานดังแทรกความเงียบขึ้นมา ทำให้ดวงตาคมกริบของครามเบิกกว้างขึ้นในทันที ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามความเร่าร้อนและดาร์กโรมานซ์บทนี้ไปพร้อมกับผมนะครับ