ข้อตกลงใหม่

กลิ่นอายจาง ๆ ของไวน์แดงราคาแพงยังคงลอยวนอยู่ในบรรยากาศอับทึบของห้องนอนเรือนพักรับรองพิเศษ ทว่าสิ่งที่อบอวลยิ่งกว่าคือก,ลิ่นกายบุรุษอันคุ้นเคยและสัมผัสบีบบังคับที่ยังคงตรึงรั้งเรียวขาของมินตราเอาไว้บนตักแกร่ง "ปล่อยฉันได้หรือยังคะ... นายหัว" น้ำเสียงของเธอแห้งผาก ร่างกายสั่นสะท้านเล็กน้อยไม่ใช่เพราะความหนาวเย็นของเครื่องปรับอากาศ แต่เป็นเพราะเงาตระหง่านของบุรุษผู้กุมชะตากรรมของเธอไว้ทุกลมหายใจ ครามาวินยังคงนิ่งเงียบ แววตาคมกริบดั่งเหยี่ยวล่าเหยื่อคู่นั้นจดจ้องมองใบหน้าเนียนใสที่เปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตาจาง ๆ เขายังไม่ยอมคลายอ้อมแขนที่โอบรอบเอวคอดกิ่ว ปลายนิ้วหยาบกร้านลูบไล้ขึ้นไปตามแนวสันหลังอย่างเชื่องช้า จงใจแกล้งให้ขนอ่อนทั่วร่างของเธอลุกชันเล่น "เธอคิดว่าการหนีออกไปให้พ้นเขตเกาะของฉัน มันง่ายขนาดนั้นเลยหรือมินตรา" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดังขึ้นชิดริมใบหู ลลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดต้นคอระหงจนเธอย่นคอหนีด้วยความวาบหวามที่ไม่อาจปฏิเสธ "โลกภายนอกไม่มีที่ไหนปลอดภัยสำหรับคนที่มีพี่ชายสร้างหนี้สินท่วมหัวแบบนั้นหรอกนะ... เว้นเสียแต่ว่าเธอจะซุกหัวอยู่ใต้ร่มเงาของฉัน" มินตราเม้มริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด หัวใจดวงน้อยเต้นกระหน่ำรัวรากลองศึก เธอเกลียดความจริงข้อนี้เกลียดที่ตัวเองต้องตกเป็นเบี้ยล่าง เกลียดที่ร่างกายทรยศต่อจิตใจทุกครั้งยามที่เขาแตะต้อง แต่เหนือสิ่งอื่นใด... เธอกลัวความไร้ปรานีของเขามากกว่าสิ่งใดทั้งหมด "คุณต้องการอะไรจากฉันอีก คราม... ฉันชดใช้ให้คุณไม่พออีกหรือไง" เธอกลั้นใจเงยหน้าขึ้นสบตาเขา ท้าทายอำนาจมืดด้วยดวงตาคู่สวยที่ฉายแววดื้อรั้นไม่ยอมแพ้ มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้สื่อถึงความสุข หากแต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังสนุกสนานกับการต้อนเหยื่อให้จนมุม "อยากได้อิสระไม่ใช่หรือไง" ครามาวินเอ่ยเสียงพร่า เลื่อนมือจากเอวบางขึ้นมาบีบปลายคางมนของเธอไว้มั่น บังคับให้เงยรับจุมพิตดุดันที่จู่โจมลงมาอย่างไร้ความปรานี สัมผัสนั้นร้อนแรงและหิวกระหายจนมินตราแทบขาดใจ เรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างเอาแต่ใจ มือหนาปัดป่ายไปทั่วแผ่นหลัง บดเบียดร่างนุ่มนิ่มเข้าหาอกกว้างจนแทบหลอมละลายรวมกัน กลิ่นอายความเป็นชายและรสจูบอันดุดันทำให้สมองของเธอดับวูบ แรงขัดขืนที่มีอันน้อยนิดมลายหายไปในพริบตา เหลือเพียงเสียงหอบหายใจกระเส่าที่ประสานกันอยู่ในความเงียบ เนิ่นนานกว่าที่เขาจะยอมผละริมฝีปากออกอย่างอ้อยอิ่ง ปล่อยให้เธอนั่งหอบหายใจโยนตัวซบอยู่กับอกแกร่ง ดวงตาคู่คมจ้องมองริมฝีปากบวมเจ่อแดงก่ำด้วยความพึงพอใจ "ฉันมีข้อเสนอใหม่... มินตรา" ครามกระซิบเสียงพร่ามัวข้างใบหูที่แดงก่ำ "เลิกคิดหนี เลิกทำตัวเป็นเด็กดื้อ แล้วฉันจะผ่อนปรนอิสระให้เธอบางส่วน เธออยากเดินเล่นรอบเกาะ อยากทำงานในเรือนกระจก หรือแม้แต่จะออกไปซื้อของในตลาดโดยไม่มีคนคุมเข้ม... ฉันจะให้" มินตราเบิกตากว้างขึ้นด้วยความประหลาดใจ ข้อเสนอนี้ดูเย้ายวนเกินกว่าที่เชลยอย่างเธอจะปฏิเสธได้ลงคอ แต่ในขณะเดียวกัน สัญชาตญาณก็ร่ำร้องเตือนภัยว่ามันต้องมีเงื่อนไขซ่อนอยู่ "แล้ว... แลกกับอะไรล่ะคะ?" เธอถามเสียงสั่น พยายามรักษาระยะห่างจากอกอุ่นที่แผ่ไอความร้อนออกมา ครามาวินหัวเราะในลำคอ เสียงทุ้มต่ำกังวานราวกับพึงใจยิ่งนักที่เธอฉลาดพอจะรู้ทัน เขาก้มลงกระซิบชิดริมฝีปากอิ่มที่ยังคงสั่นระริก "แลกกับการที่คืนนี้... และทุกค่ำคืนต่อจากนี้ เธอต้องปรนเปรอฉันด้วยร่างกายและหัวใจ ไม่มีการขัดขืน ไม่มีน้ำตา มีเพียงความเต็มใจ... เธอทำได้ไหมล่ะ?" คำพูดนั้นทำเอามินตราช็อกค้าง เลือดในกายสูบฉีดขึ้นมาบนใบหน้าจนร้อนผ่าว ความอับอายและแรงปรารถนาตีรวนกันจนปั่นป่วนไปหมด สัญชาตญาณหญิงสาวกรีดร้องปฏิเสธ แต่เงาสะท้อนในแววตาของเขาบอกชัดเจนว่า... เธอไม่มีทางเลือกอื่นเลย ก่อนที่เธอจะทันได้เปล่งวาจาปฏิเสธหรือยอมรับริมฝีปากร้อนจัดก็ทาบทับลงมาปิดกลีบปากของเธออีกครั้งอย่างรวดเร็ว คราวนี้ไม่มีการปรานีหรือผ่อนปรนใด ๆ ทั้งสิ้น มือใหญ่สอดเข้าใต้ร่มผ้า ลูบไล้ผิวเนียนนุ่มจนเกิดเสียงครางฮือในลำคอด้วยความวาบหวาม ร่างกายของมินตราชาวาบไปทั้งร่าง สมองขาวโพลนเมื่อความเร่าร้อนแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูขุมขน ในขณะที่บทรักอันดุดันกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งท่ามกลางบรรยากาศที่ร้อนระอุ เสียงเคาะประตูก็จู่โจมดังขึ้นขัดจังหวะอย่างรุนแรงจากด้านนอก *ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!* "นายหัวครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" เสียงตะโกนร้อนรนของลูกน้องคนสนิทดังทะลุบานประตูไม้สักเข้ามา "มีคนบุกรุกเข้ามาทางชายหาดด้านทิศตะวันออก... และมันทิ้งหลักฐานบางอย่างไว้ให้ท่านครับ!" ครามาวินชะงักกรามขบเข้าหากันแน่น ดวงตาดุจพญามารหันขวับไปมองประตูห้องด้วยความกรุ่นโกรธ ก่อนจะก้มลงมองหญิงสาวใต้ร่างที่หอบหายใจสะท้านด้วยความตื่นตระหนก มินตราสบตาเขา หัวใจกระตุกวูบเมื่อสังหรณ์ใจว่า... เรื่องราวทั้งหมดกำลังจะพลิกผันไปสู่อีกด้านที่น่ากลัวกว่าเดิม ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางและดำดิ่งไปกับความเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ ภาคินทร์เที่ยงคืน