เงินก้อนแรกในยุค 70

เสียงธนบัตรเก่าคร่ำคร่าแต่สะอาดสะอ้านที่ถูกกรีดผ่านปลายนิ้วดัง *ซวบ... ซวบ...* เป็นจังหวะที่ไพเราะเสนาะหูกว่าเสียงดนตรีใดๆ ในโลกหล้า หลินชิงหว่านกวาดสายตามองกองธนบัตรใบละสิบหยวนและห้าหยวนที่เรียงซ้อนกันเป็นตับอยู่บนโต๊ะไม้เก่าๆ ในห้องนอน แสงตะเกียงน้ำมันก๊าดส่องสะท้อนให้เห็นรอยยิ้มกว้างจนตาหยีของหญิงสาว สำหรับคนในยุคปี 1970 ที่เงินเดือนกรรมกรทั่วไปได้แค่เดือนละสามสิบถึงสี่สิบหยวน เงินสดก้อนโตเกือบแปดร้อยหยวนที่นอนนิ่งอยู่ตรงหน้านี้ ไม่ต่างอะไรกับการถูกรางวัลที่หนึ่ง "ห้าร้อย... หกร้อย... เจ็ดร้อยห้าสิบ..." ชิงหว่านพึมพำกับตัวเองด้วยความเพลิดเพลิน ปลายนิ้วเรียวสวยแตะน้ำลายเล็กน้อยเพื่อพลิกนับธนบัตรแต่ละใบอย่างแม่นยำ ไม่มีพลาดแม้แต่เฟินเดียว การเอาชนะพวกพ่อค้าคนกลางหน้าเลือดในตลาดมืดเมื่อตอนบ่าย ไม่ได้ทำให้เธอกลสะใจเท่ากับการได้เห็นตัวเลขในมือพุ่งทะยานขึ้นอย่างรวดเร็ว นี่คือผลกำไรจากการแปรรูปสมุนไพรป่าที่เธอใช้มิติลับเร่งการเจริญเติบโต ผสมผสานกับทักษะการปรุงยาจีนโบราณที่ตกทอดมาจากศตวรรษที่ 21 ผงสมุนไพรบำรุงกำลังและแก้ปวดเมื่อยสูตรพิเศษของเธอ กลายเป็นสินค้าหายากที่เหล่าคนงานเหมืองและเซียนตลาดมืดแย่งกันซื้อจนหมดเกลี้ยงภายในเวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง "ชิงหว่าน... เธอ... เธอเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะขนาดนั้น?" เสียงทุ้มต่ำที่เจือความตกตะลึงดังขึ้นที่หน้าประตู ลู่ถิงเฟิงยืนค้ำกรอบประตูอยู่ด้วยร่างสูงใหญ่ เม็ดเหงื่อผุดพรายตามไรผมเนื่องจากเพิ่งกลับจากการฝึกซ้อมทางทหารอย่างหนักหน่วง ดวงตาคมกริบมองกองเงินสดตรงหน้าสลับกับใบหน้าพริ้มเพราของภรรยาด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งตกใจ ระคนทึ่ง และเป็นห่วงในคราเดียวกัน ชิงหว่านเงยหน้าขึ้นจากกองเงิน เธอไม่ได้แสดงอาการลิบลับตกใจ รีบเก็บซ่อนเงินเหมือนคนทำผิดแผกแต่อย่างใด ตรงกันข้าม หญิงสาวกลับเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ส่งยิ้มพราวเสน่ห์ให้สามีหนุ่มผู้ซื่อตรง พร้อมกับเคาะนิ้วลงบนโต๊ะเบาๆ "ทำไมคะ? สามี คิดว่าภรรยาคนนี้ไปปล้นธนาคารมาหรือไง?" ชิงหว่านเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ ดวงตากลมโตเป็นประกายระยิบระยับ "นี่คือฝีมือการทำมาค้าขายอันสุจริตและชาญฉลาดของฉันต่างหากล่ะคะ" ลู่ถิงเฟิงก้าวเท้าเข้ามาใกล้ กลิ่นอายความเป็นชายชาตรีผสมกับกลิ่นเหงื่อจางๆ ลอยเข้ามารบกวนประสาทสัมผัส เขาไม่ได้สนใจเงินพวกนั้นเท่ากับตัวภรรยา ชายหนุ่มย่อตัวลงนั่งคุกเข่าข้างเก้าอี้ที่เธอนั่ง สายตาคมดุจเหยี่ยวสำรวจร่องรอยความเหนื่อยล้าบนใบหน้าของเธออย่างละเอียดอ่อน "พี่ไม่ได้กลัวเธอไปปล้นใคร... แต่พี่กลัวเธอเหนื่อย และกลัวว่าคนอื่นจะฉวยโอกาสเอาเปรียบเธอ" ลู่ถิงเฟิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำจริงจัง ฝ่ามือหนาหยาบกร้านเอื้อมไปแตะปอยผมที่หลุดลุ่ยของเธอทัดหูให้อย่างเบามือ "ช่วงนี้เธอเข้าเมืองบ่อยเกินไปแล้ว หูตาคนในหมู่บ้านไม่ใช่สับปะรด ระวังแม่กับพวกสะใภ้รองจะมาวุ่นวาย" คำเตือนของสามีไม่ได้ทำให้ชิงหว่านหวาดกลัว ตรงกันข้าม เธอกลับรู้สึกอุ่นวาบในอกอย่างประหลาด ผู้ชายคนนี้... นอกจากจะรูปร่างหน้าตาดีและขยันขันแข็งแล้ว ยังมีความใส่ใจที่ละเอียดอ่อนซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเคร่งขรึมเสมอ "วางใจเถอะค่ะ ตาแก่จิ้งจอกพวกนั้นไม่มีทางตามเล่ห์เหลี่ยมฉันทันหรอก" ชิงหว่านแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาฉายแววเจ้าเล่ห์ "อีกอย่าง... เงินก้อนนี้ไม่ใช่แค่เงินเก็บธรรมดานะคะ แต่มันคือทุนรอนที่จะเปลี่ยนชีวิตเราสองคนให้หลุดพ้นจากหลุมโคลนตมแห่งนี้" ขณะที่ทั้งสองกำลังสบตากันด้วยบรรยากาศที่เริ่มอบอวลด้วยความหวานชื่น เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงเคาะประตูดังปึงปังแบบไร้มารยาทก็ทำลายบรรยากาศลงทันที! "ลู่ถิงเฟิง! แกอยู่ในนั้นใช่ไหม เปิดประตูเดี๋ยวนี้!" เสียงแหลมสูงของเฝิงซื่อ แม่สามีจอมเค็มดังแว้ดทะลุประตูไม้เก่าๆ เข้ามา "ฉันรู้ว่าแกเพิ่งกลับมาจากค่าย เปิดประตูให้แม่เดี๋ยวนี้!" ลู่ถิงเฟิงขมวดคิ้วมุ่นทันที ความหงุดหงิดฉายชัดขึ้นบนใบหน้าคมสัน เขาผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ทว่าชิงหว่านกลับคว้าชายเสื้อทหารของเขาไว้ก่อน พร้อมกับส่งยิ้มมุมปากที่เต็มไปด้วยความซุกซนและดุดัน "ใจเย็นก่อนค่ะสามี..." ชิงหว่านกวาดธนบนัตรปึกใหญ่ลงใต้หมอนอย่างรวดเร็วก่อนจะตบเบาๆ สองที "ในเมื่อแม่สามีสุดที่รักมาเยี่ยมถึงเรือน... เราก็ควรต้อนรับขับสู้ท่านเสียหน่อยนะคะ มาดูกันว่าวันนี้... แม่สามีจะมาไม้ไหนเพื่อรีดไถเงินลูกชายสุดที่รักอีก!" ประตูห้องเปิดออกพร้อมกับสีหน้าบึ้งตึงของลู่ถิงเฟิง ทว่ายังไม่ทันที่แม่สามีจะอ้าปากโวยวาย ชิงหว่านก็ก้าวเท้าออกมาต้อนรับด้วยรอยยิ้มหวานหยดย้อยที่แฝงไปด้วยคมมีดซ่อนเร้น "โอ้โห แม่คะ มาพอดีเลยค่ะ ลูกกำลังกลุ้มใจอยู่พอดีว่าเงินเก็บก้อนสุดท้ายของพวกเรา... เพิ่งจะถูกขโมยหายไปเกลี้ยงห้องเมื่อครู่เองค่ะ!" สิ้นคำพูดของหลินชิงหว่าน ร่างของแม่สามีจอมเค็มที่อ้าปากค้างเตรียมจะทวงเงินเดือน ก็ชะงักกึก ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตกใจจนแทบถลนนอกเบ้า บรรยากาศในห้องเงียบกริบลงทันทีท่ามกลางความตกตะลึงของคนเป็นแม่สามี ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุนนิยายเรื่องนี้เสมอนะคะ