เปิดร้านอาหารชั่วคราวในตลาดมืด

"ถ้าลุงกล้าหักคิวเส้นบะหมี่ของข้าอีกชามเดียว อย่าหาว่าข้าไม่เตือนเรื่องสมุนไพรแก้ปวดข้อที่ลุงมาซื้อลับหลังยายเฒ่าที่บ้านนะ!" น้ำเสียงใสกระจ่างแต่เฉียบคมราายใบมีดน้ำแข็งดังแทรกเสียงจอแจของตลาดมืดช่วงหัวค่ำ หลินชิงหว่านตวัดมือเรียวตักน้ำซุปกระดูกหมูเคี่ยวตุ๋นยาจีนสีอำพันเข้มข้น ราดลงบนเส้นบะหมี่ลวกเหนียวนุ่มที่สะเด็ดน้ำจนแห้งพอดี กลิ่นหอมฟุ้งของเครื่องเทศ โป๊ยกั๊ก อบเชย และความหวานเคี่ยวลึกจากกระดูกเอียวเล้งพุ่งทะลักทะลายจนพ่อค้าแม่ค้าเถื่อนรอบข้างถึงกับกลืนน้ำลายเอื้อมคอตาม ลู่ถิงหลบอยู่หลังแผงไม้ไผ่ชั่วคราว ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อกันหนาวสีเขียวทหารเก่าคร่ำคร่ากำลังใช้สองมือแข็งแรงคอยยกหม้อดินเผาใบยักษ์เติมน้ำซุปที่ภรรยาต้มเตรียมไว้ในมิติออกมารับมือกับฝูงชนที่ต่อแถวยาวเหยียดจนล้นตรอกแคบ ดวงตาคมกริบกวาดมองซ้ายขวาอย่างระแวดระวัง แต่เมื่อเหลือบไปเห็นรอยยิ้มพึงใจบนดวงหน้าเนียนใสของภรรยาที่กำลังยุ่งอยู่กับการตักเนื้อตุ๋นชิ้นโตโปะหน้าบะหมี่ สันจรามคมคายก็ผ่อนคลายลง ความเหน็ดเหนื่อยจากการขนของข้ามภูเขามาไกลมลายหายไปสิ้น "ภรรยา... เนื้อวัวตุ๋นในหม้อนี้ใกล้หมดแล้วนะ ทางด้านโนนมีคนกลุ่มใหม่อีกห้าคนกำลังเดินมาทางนี้" ลู่ถิงกระซิบเสียงทุ้มต่ำข้างใบหูของนาง พร้อมกับยื่นผ้าสะอาดผืนเล็กซับเหงื่อที่ผุดพรายตามกรอบหน้าผากนวลให้ด้วยความทะนุถนอม "หมดได้ยังไง ข้าเตรียมไว้ตั้งหม้อเบ้อเริ่ม!" ชิงหว่านค้อนให้สามีหนุ่มวงใหญ่ด้วยความหมั่นไส้แกมเอ็นดู มือไวราวกับจับวางนางคว้าตะหลิวไม้ตักเอ็นเนื้อตุ๋นเปื่อยนุ่มละลายในปากโปะลงชามสุดท้ายพอดิบพอดี ก่อนจะเงยหน้าขึ้นแย้มยิ้มหวานหยดให้ชายร่างหนาหัวหน้าแก๊งตลาดมืดที่ยืนรอคิวอยู่ "ชามสุดท้ายพอดีค่ะพี่ใหญ่เฉิน รสชาติวันนี้เข้มข้นเป็นพิเศษ ถือว่าข้าแถมเอ็นแก้วชิ้นนี้ให้เป็นพิเศษก็แล้วกันนะคะ" เฉินต้าหู่ พ่อค้าตลาดมืดผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมและหน้าเลือด ถึงกับกลืนน้ำลงคอเอื้อมมือมารับชามบะหมี่ด้วยมือที่สั่นเทาเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะกลัวอิทธิพลใด แต่เพราะกลิ่นหอมเย้ายวนที่โชยเข้าจมูกมันกระตุ้นต่อมน้ำลายจนควบคุมไม่อยู่ ตั้งแต่เกิดมาจนอายุเข้าเลขสี่ เขายังไม่เคยได้กลิ่นอาหารชนิดใดหอมเย้ายวนใจเท่านี้มาก่อนเลย! "อร่อย! แม่นางหลิน ฝีมือเจ้านี่มัน... โอ้โฮ เส้นบะหมี่เหนียวนุ่มสะท้านฟ้า น้ำซุปกลมกล่อมซ่านลึกถึงวิญญาณ!" เฉินต้าหู่ซดน้ำซุปจนหมดเกลี้ยงชาม ไม่เหลือแม้แต่เศษต้นหอมซอย ท่าทางมูมมามของเจ้าพ่อตลาดมืดเรียกเสียงหัวเราะเบาๆ จากลูกค้าคนอื่นที่ไม่ได้กินเนื่องจากของหมดเกลี้ยงไปตามๆ กัน บรรยากาศการค้าขายในค่ำคืนนี้ดำเนินไปอย่างคึกคักเกินคาด กำไรจากบะหมี่เนื้อตุ๋นชามละสองเหมา หักต้นทุนมิติราคาถูกแสนถูกแล้ว คืนนี้เงินสดจำนวนหลายสิบหยวนถูกยัดใส่ถุงผ้าของลู่ถิงจนตุงแน่น นี่คือตัวเลขที่ครอบครัวชาวนาทั่วไปหาไม่ได้แม้จะทำงานหลังขดหลังแข็งทั้งเดือน! "กลับกันเเถอะค่ะดึกมากแล้ว เดี๋ยวแม่สามีที่บ้านจะตื่นมาอาละวาดหาเรื่องเอาได้" ชิงหว่านกระซิบเบาๆ ขณะช่วยสามีเก็บอุปกรณ์ลวกเส้นใส่ลังไม้ซ่อนไว้ในซอกมุมมืดก่อนจะใช้วิชาส่งของเข้ามิติอย่างรวดเร็ว ทว่า... ในจังหวะที่ทั้งสองกำลังจะก้าวเท้าออกจากตรอกมืดเพื่อมุ่งหน้ากลับหมู่บ้าน เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสคู่ก็ดังสะท้อนก้องมาจากปากทางเข้าทั้งสองด้าน ปิดตายเส้นทางหนีอย่างไร้ร่องรอย! เงาร่างในชุดเครื่องแบบหน่วยลาดตระเวนคอมมิวนิตี้พร้อมกระบองเหล็กครบมือค่อยๆ ก้าวออกมาภายใต้แสงจันทร์สลัว นำโดยชายวัยกลางคนท่าทางเจ้าเล่ห์เพทุบาย ผู้มีศักดิ์เป็นถึงรองหัวหน้าฝ่ายความมั่นคงประจำอำเภอ ซึ่งเป็นศัตรูตัวฉกาจของลู่ถิงเมื่อครั้งอดีต! "ฮึ! ลู่ถิง กล้าดีอย่างไรถึงแอบลักลอบค้าขายสินค้าเถื่อนในตลาดมืด ฝ่าฝืนกฎระเบียบพรรคและนโยบายต่อต้านทุนนิยม!" เสียงตวาดกร้าวของรองหัวหน้าเผิงดังลั่น พร้อมกับสายตาโลภลานที่กวาดมองมายังร่างระหงของหลินชิงหว่านและถุงเงินในมือของลู่ถิง "จับตัวพวกมันไว้ให้หมด!" ลู่ถิงก้าวออกไปบังร่างภรรยาไว้ทันที แววตาคมกริบทอประกายอำมหิตราวกับพยัคฆ์หนุ่มพร้อมขย้ำเหยื่อ มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวเย็นเฉียบของภรรยาไว้แน่นเพื่อส่งผ่านความอบอุ่น ทว่าชิงหว่านกลับไม่แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย นางแย้มยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น นิ้วมือเรียวยาวแอบหยิบเข็มเงินเคลือบยาชาไร้กลิ่นขึ้นมาซ่อนไว้ในร่องนิ้วอย่างแนบเนียน "รองหัวหน้าเผิงคะ... ข้อหาลักลอบค้าขายเนี่ย มันต้องมีของกลางคาหนังคาเขาไม่ใช่หรือคะ?" ชิงหว่านก้าวออกมาจากด้านหลังสามี น้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยแรงกดดันประหลาด "แต่ถ้าหากตรวจไม่พบอะไรในตัวพวกเราล่ะคะ... ท่านจะเอาอะไรมาแลกกับข้อหาหมิ่นประมาทและทำลายชื่อเสียงของนายทหารผู้พิทักษ์ชาติอย่างสามีฉันล่ะคะ?" รองหัวหน้าเผิงแค่นเสียงหัวเราะเยาะหยัน "ปากดีนักนะอีตัวดี! ค้นตัวพวกมันให้พลิกแผ่นดิน ถ้าเจอหลักฐานแม้แต่ชิ้นเดียว ข้าจะส่งพวกแกไปใช้แรงงานที่เหมืองหินทางเหนือให้เข็ดหลาบ!" ชิงหว่านสบตากับลู่ถิงในความมืด ทั้งสองส่งยิ้มให้กันอย่างรู้ทัน ในมิติของนาง... บะหมี่และหม้อตุ๋นถูกเก็บกวาดเกลี้ยงเกลาจนไม่เหลือแม้แต่กลิ่น ส่วนเงินสด... ก็ถูกส่งเข้าช่องเก็บของพิเศษเรียบร้อยแล้ว งานนี้ใครกันแน่ที่จะต้องอับอายขายหน้า? รี้ดเดอร์ที่รักคะ... อยากรู้ไหมว่าสะใภ้ตัวแสบของเราจะพลิกสถานการณ์เอาคืนตาแก่เจ้าเล่ห์คนนี้ด้วยวิธีเจ็บแสบขนาดไหน? ติดตามตอนต่อไปใน "ซุปตาร์สะใภ้ยุค 70 หย่าไม่เอา เอาเงินล้านดีกว่า!" นะคะ - อวี้ซินหมอยายุค 70 -