ประกาศชัด... ไม่หย่าแต่จะจีบเมีย

"โครม!" ประตูไม้เก่าแก่ของห้องครัวทรุดฮวบลงมาตามแรงถีบอันดุนดัน ฝุ่นผงคละคลุ้งตลบอบอวลจนหลินชิงหว่านต้องยกแขนขึ้นปัดป้อง พร้อมกับดึงสติกลับมาอย่างรวดเร็ว หัวใจของแพทย์หญิงยุคศตวรรษที่ 21 เต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความหงุดหงิดที่อาหารมื้อค่ำอันแสนประณีตกำลังจะถูกรบกวน! "ชิงหว่าน! หนีเร็วเข้า! ตระกูลสวีมันส่งคนมาแล้ว!" เสียงตะโกนหวาดผวาของสหายบ้านใกล้เรือนเคียงดังแว่วมาพร้อมกับฝีเท้าที่วิ่งเตลิดหนีหายไปในความมืด ในมิติซูเปอร์มาร์เก็ตของเธอเวลานี้ สมุนไพรโสมป่าอายุหลายร้อยปีและเห็ดหลินจือล้ำค่าที่เพิ่งเก็บเกี่ยวมาวางเรียงรายส่งแสงเรืองรองล่อตาล่อใจ กลุ่มคนจากตระกูลสวี—ตระกูลผู้มีอิทธิพลท้องถิ่นที่จ้องจะฮุบสมบัติของเธอ—ก้าวเท้าเข้ามาพร้อมรอยยิ้มชั่วร้าย นำโดยสวีเฉียง ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนที่ขึ้นชื่อเรื่องความอันธพาล "ฮ่าๆๆ สะใภ้ตระกูลลู่วันนี้เธอไม่รอดแน่ ส่งโสมล้ำค่าและเงินสดมาซะดีๆ ไม่อย่างนั้นบ้านหลังนี้ได้ราบเป็นหน้ากลองแน่!" สวีเฉียงหัวاะลั่นอย่างได้ใจ ดวงตาเป็นประกายโลภโมโทสันกวาดมองไปทั่วห้องครัว หลินชิงหว่านแค่น ‘หึ’ ในลำคอ ดวงตากลมโตฉายแววเยียบเย็น เธอเตรียมจะหยิบเข็มพิษสะกดจุดจากในมิติออกมาสั่งสอนพวกมันสักตั้ง ทว่า... *พรึบ!* ร่างสูงใหญ่ดั่งภูผาในชุดเครื่องแบบทหารที่คุ้นตา พุ่งทะยานผ่านหน้าเธอไปราวกับสายลม ลู่ถิงหลงที่เพิ่งกลับมาจากค่ายทหารและได้ยินข่าวร้าย ยืนขวางกั้นภรรยาเอาไว้ด้วยแผ่นหลังกว้าง แววตาของชายหนุ่มดุดันน่ากลัวจนสวีเฉียงถึงกับผงถอยหลังไปสามก้าว "ใครกล้าแตะต้องภรรยาของฉัน ก้าวข้ามศพฉันไปก่อน!" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังดังก้องกังวาน ลู่ถิงหลงไม่ได้ใช้แค่คำพูด แต่กำปั้นหนาซัดเข้าที่ใบหน้าของสวีเฉียงเต็มแรงจนอีกฝ่ายหงายหลังล้มตึง เลือดกำเดาพุ่งทะลัก ความวุ่นวายย่อมๆ เกิดขึ้นในห้องครัวแคบๆ ลูกน้องของตระกูลสวีพยายามกรูกันเข้ามา แต่ด้วยทักษะการต่อสู้ระดับนายทหารหน่วยรบพิเศษของลู่ถิงหลง พวกมันจึงถูกจัดการนอนราบไปกับพื้นภายในเวลาไม่ถึงอึดใจ ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ... หลินชิงหว่านกะพริบตาปริบๆ มองแผ่นหลังของสามีที่นางเคยคิดอยากจะหย่าขาดเพื่อไปใช้ชีวิตอิสระและสร้างความร่ำรวยคนเดียว ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ผู้ชายคนนี้ดู... เท่และพึ่งพาได้ขนาดนี้? ลู่ถิงหลงหันกลับมามองภรรยา ดวงตาคมกริบทอประกายความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งความโล่งใจ ความเป็นห่วง และ... ความหลงใหลที่ปิดไม่มิด ใบหน้าคมคายขึ้นสีแดงเรื่อเล็กน้อยยามที่ประสานสายตากับนาง เขาไอคอกแคกเบาๆ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงกว่าเดิมหลายส่วน "ชิงหว่าน... เธอ... เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" หลินชิงหว่านเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ถอยหลังเว้นระยะห่างอย่างระแวดระวัง "ฉันไม่เป็นไร ขอบคุณผู้กองลู่ที่ช่วยจัดการ... แต่เรื่องหย่าที่เราคุยกันไว้..." "หย่า? หย่าอะไรกัน ไม่มีทาง!" ลู่ถิงหลงรีบตัดบทเสียงดังลั่น ดวงตาคมจ้องมองใบหน้างดงามที่แม้จะเปื้อนเขม่าควันเล็กน้อยแต่ก็ยังเปล่งประกายออร่าความฉลาดเฉลียวออกมา ชายหนุ่มพลันรู้สึกว่าหัวใจของตนเองเต้นแรงผิดจังหวะ ตั้งแต่วันที่ภรรยาคนนี้ลุกขึ้นมาตบปากคนตระกูลเดิม ทำอาหารรสชาติเลิศล้ำ และหาเงินเข้าบ้านได้เป็นกอบเป็นกำ เขาก็รู้ตัวแล้วว่า... เขาไม่มีทางปล่อยผู้หญิงคนนี้ให้หลุดมือไปเด็ดขาด! "ฉันไม่หย่าเด็ดขาด" ลู่ถิงหลงก้าวเข้าไปใกล้ภรรยาอีกนิด น้ำเสียงทุ้มเปลี่ยนเป็นความจริงจังและเว้าวอน "ต่อจากนี้ไป... ฉันจะตามจีบเธอใหม่ ฐานะสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายและสามีที่ดีที่สุดของเธอ!" หลินชิงหว่านอ้าปากค้างเล็กน้อย นางมองสามีหนุ่มที่ขึ้นชื่อเรื่องความซื่อสัตย์และแข็งกระด้าง แต่วันนี้กลับมายืนหยัดปกป้องแถมยังประกาศกร้าวว่าจะ "จีบเมีย" ตัวเองหน้าตาเฉย! บรรยากาศตึงเครียดเมื่อครู่พลันเปลี่ยนเป็นความกระอักกระอ่วนแต่ชวนใจเต้นระส่ำ ทว่าความสงบสุขยังไม่ทันได้ลงหลักปักฐาน กลิ่นหอมกรุ่นแปลกประหลาดที่หลินชิงหว่านแอบเคี่ยว "ซุปสมุนไพรตุ๋นเนื้อตุ่นโสม" ไว้บนเตาถ่านในมิติก่อนหน้านี้ ก็เริ่มฟุ้งกระจายเล็ดลอดออกมาอบอวลไปทั่วบริเวณ กลิ่นหอมหวานของเนื้อตุ๋นละมุนลิ้นผสมผสานกับกลิ่นโสมบริสุทธิ์ ลอยล่องทะลุผ่านประตูที่พังทรายออกไปไกลจนหอมฟุ้งไปทั่วทั้งหมู่บ้านยามค่ำคืน ชาวบ้านที่แอบดูเหตุการณ์อยู่รอบๆ ต่างสูดหายใจเข้าลึกๆ กลืนน้ำลายอูมใหญ่ ทว่า ในขณะที่ลู่ถิงหลงกำลังจะเอާމคำหวานเพื่อซื้อใจภรรยาต่อ เสียงเคาะประตูรั้วบ้านด้านนอกก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็วและรุนแรง พร้อมกับเสียงตะโกนแหบแห้งของ "แม่สามีจอมเค็ม" ที่เพิ่งกลับมาจากบ้านญาติ และเสียงฝีเท้าของใครบางคนที่ไม่ได้รับเชิญ... "ชิงหว่าน! ไอ้ลูกไม่รักดี ลู่ถิงหลง! พวกแกทำอะไรกันในบ้าน ทำไมกลิ่นหอมขนาดนี้ ซ่อนของดีอะไรไว้ ห้ามกินนะ นั่นมันต้องเป็นของฉัน!" ลู่ถิงหลงขมวดคิ้วมุ่น ส่วนหลินชิงหว่านหรี่ตาลงรอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปาก ทว่าก่อนที่ใครจะทันได้ขยับตัว ประตูรั้วด้านนอกก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษลึกลับในชุดเสื้อคลุมกันหนาวตัวใหญ่ ที่ก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มเย็นเยียบและคำพูดที่ทำให้ทุกลมหายใจต้องสะดุด "สวัสดี... คุณหมอหลิน ชิงหว่าน ฉันตามหาสินค้าชิ้นสำคัญ... มานานแล้วนะ" ขอบคุณที่ติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้กันเสมอนะคะ --- อวี้ซินหมอยายุค 70 ---