การตอบโต้ที่เยือกเย็น

ภาพใบหน้าบิดเบี้ยวของบุคคลที่ควรจะนอนเน่าเปื่อยอยู่ใต้สุสานหลวงเมื่อสิบปีก่อน ยังคงสะท้อนเรืองรองอยู่บนหน้าจอแท็บเล็ตสีดำสนิท ประโยคสั้นๆ ที่เขียนด้วยรหัสภาพเสมือนหยดเลือดสดๆ ยังคงทิ้งความเย็นเยียบไว้ที่ปลายสันหลังของเอเลน่า วอน แอนเดอร์สัน ทว่า ในวินาทีที่ความเงียบงันและระลอกคลื่นแห่งความสงสัยกำลังก่อตัวขึ้นในห้วงความคิด ร่างสูงสง่าในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปของคาร์ลอส ดราโกเวียน ก็ก้าวเข้ามาประชิดตัว พร้อมกับฝ่ามืออุ่นจัดที่เอื้อมมาแตะลงบนข้อศอกเรียวของเธอเบาๆ เพื่อดึงสติให้หลุดออกจากภาพหลอนตรงหน้า "เกมที่เพิ่งเริ่มต้นงั้นหรือคะ... น่าขันเสียจริง" เอเลน่าแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาคู่คมกริบสีนิลกาฬวาวโรจน์ขึ้นด้วยประกายความเยือกเย็นอันเป็นเอกลักษณ์ เธอกวาดสายตามองหน้าจอที่ดับวูบลงอีกครั้งโดยไม่มีความตื่นตระหนกหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย ในเมื่ออีกฝ่ายเลือกที่จะเปิดฉากท้าทายอำนาจเงินตราและข้อมูลวงในที่เธอกุมไว้ในมือ ก็เตรียมตัวรับแรงกระแทกจากสึนามิทางการเงินที่จะกวาดล้างตระกูลเก่าแก่ให้กลายเป็นเพียงธุลีดินได้เลยค่ะ "คุณกำลังคิดจะทำอะไร เอเลน่า" เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์ของคาร์ลอสเอ่ยถาม แววตาของมหาเศรษฐีหนุ่มผู้กุมอำนาจครึ่งหนึ่งของตลาดหุ้นยุโรปฉายแววพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด เมื่อเห็นรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมไปด้วยพิษสงของหญิงสาวผู้เป็นทั้งคู่คิดและดวงใจ "ฉันแค่จะทำให้พวกสุนัขรับใช้ตระกูลวาลคีรีได้เรียนรู้ว่า... การฟอกเงินผ่านกองทุนทรัสต์ลับที่พวกมันสะสมมาตลอดสามสิบปี มีค่าเท่ากับการเซ็นใบมรณะบัตรให้ตัวเองค่ะ" เอเลน่าสะบัดข้อมือเบาๆ แท็บเล็ตในมือถูกส่งต่อไปยังผู้ช่วยส่วนตัว พร้อมกับคำสั่งเด็ดขาดที่ทรงพลังยิ่งกว่าประกาศิตใดๆ "ส่งข้อมูลชุดแรกไปยังสำนักงานกำกับดูแลตลาดทุน และสำนักข่าวเศรษฐกิจทุกสำนักภายในสามวินาทีนี้... และเริ่มกระบวนการชอร์ตเซลหุ้นในเครือตระกูลวาลคีรีทันทีที่ตลาดเปิดทำการค่ะ" บรรยากาศภายในห้องประชุมลับชั้นบนสุดของตึกระฟ้าใจกลางมหานครเต็มไปด้วยความกดดัน นิ้วเรียวยาวของเอเลน่าเคาะลงบนโต๊ะกระจกใสเป็นจังหวะเนิบนาบ ท่ามกลางเสียงรัวแป้นพิมพ์ของทีมวิเคราะห์การเงินที่ทำงานกันอย่างหัวซุกหัวซุน กลิ่นอายของความตึงเครียดคละคลุ้งไปกับกลิ่นกาแฟชั้นดี แต่ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะส่งเสียงหายใจดังเกินไป ทุกสายตาต่างจับจ้องมาที่หญิงสาวผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็น 'นางร้ายผู้ตกอับ' แต่ในยามนี้ เธอกลับกลายเป็นราชินีผู้กุมชะตากรรมของเหล่าขุนนางผู้มั่งคั่งไว้ในอุ้งมือ ก๊อกๆๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งก่อนที่บานประตูไม้สักทองจะถูกผลักเปิดออก ร่างของลอร์ดโรเบิร์ต วาลคีรี ผู้อำนวยการธนาคารกลางแห่งชาติผู้ทรงอิทธิพล ก้าวเข้ามาด้วยใบซีดเผือดและเหงื่อกาฬที่ผุดพรายเต็มขมับ ชายแก่ผู้เคยเชิดหน้าชูตาในสังคมชั้นสูง บัดนี้กลับมีสภาพไม่ต่างอะไรกับสุนัขจนตรอก เสื้อสูทราคาแพงยับยู่ยี่ และดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด "คุณ... คุณแอนเดอร์สัน! คุณทำบ้าอะไรลงไป!" เสียงของลอร์ดโรเบิร์ตสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ เมื่อช่วงเช้าตรู่ที่ผ่านมา หุ้นในเครือตระกูลวาลคีรีร่วงดิ่งลงเหวแบบฟลอร์รูมถึงสามสัปดาห์ซ้อน บัญชีลับที่ใช้ฟอกเงินค่าภาษีและสินบนถูกอายัดโดยระบบอัตโนมัติของรัฐบาลอย่างไร้สาเหตุ และที่แย่ที่สุดคือ ข้อมูลหลักฐานการทุจริตทั้งหมดถูกเผยแพร่หลุดออกสู่สาธารณชนผ่านสื่อทุกแขนงเรียบร้อยแล้ว เอเลน่าค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ ร่างระหงในชุดเดรสยาวเข้ารูปสีดำสนิทเดินน่องเข้าหาชายแก่ผู้มีศักดิ์เป็นถึงผู้นำตระกูลเก่าแก่ด้วยฝาดก้าวที่มั่นคงและสง่างาม เธอยกมือขึ้นกอดอก ปรายตามองอีกฝ่ายด้วยความเหยียดหยันที่เคลือบไว้ด้วยรอยยิ้มอันแสนหวาน "ฉันก็แค่กำลังทำความสะอาดสังคมชั้นสูงที่เน่าเฟะ ให้ปราศจากพวกปลิงที่คอยสูบเลือดเนื้อประชาชนอย่างไรล่ะคะ, ลอร์ดโรเบิร์ต" น้ำเสียงหวานใสแต่เย็นเยียบราวน้ำแข็งบาดลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจของชายชรา "เธอ... เธอมีหลักฐานพวกนั้นมาจากไหน! มันเป็นความลับสูงสุดของสภาขุนนาง!" ลอร์ดโรเบิร์ตตะโกนลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง พยายามจะพุ่งตัวเข้ามาหาหญิงสาวเพื่อแย่งชิงเอกสารบางอย่าง แต่ทว่า... หมับ! ฝ่ามือหนาและทรงพลังของคาร์ลอส ดราโกเวียน คว้าจับข้อมือของชายแก่ไว้ได้อย่างแม่นยำราวนิยมเหล็ก แรงบีบที่กดลงไปเพียงเล็กน้อยทำเอาลอร์ดโรเบิร์ตต้องร้องครางออกมาด้วยความเจ็บปวด ดวงตาคมกราบของมหาเศรษฐีหนุ่มจ้องมองอีกฝ่ายด้วยแววตาดุดันราวกับพญามารที่พร้อมจะหักกระดูกอีกฝ่ายให้แหลกคามือได้ทุกเมื่อหากกล้าล้ำเส้นคนที่เขารัก "ระวังมารยาทด้วยค่ะ ลอร์ดวาลคีรี" คาร์ลอสเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่กดดันจนแทบหยุดหายใจ "คนที่คุณกำลังยืนคุยด้วยอยู่ตอนนี้ คือผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ที่จะเข้าซื้อกิจการทั้งหมดของตระกูลคุณในราคาหนึ่งเหรียญทองแดง... จำใส่สมองอันชราภาพของคุณไว้ให้ดี" คำพูดนั้นเปรียบเสมือนกิโยตินที่ตกลงมาตัดศีรษะของตระกูลวาลคีรีในคราเดียว ลอร์ดโรเบิร์ตทรุดฮวบลงไปนั่งคุกเข่ากับพื้นพรมราคาแพงอย่างไร้ศักดิ์ศรี น้ำตาแห่งความสิ้นหวังไหลรินอาบสองแก้มเหี่ยวย่น เขาเงยหน้ามองเอเลน่าด้วยสายตาอ้อนวอน ขอความเมตตาจากหญิงสาวที่เขาเคยเหยียบย่ำและดูถูกเหียดหยามมาตลอดหลายปี "ได้โปรด... คุณแอนเดอร์สัน ไว้ชีวิตตระกูลของเราด้วย... ผมยอมทุกอย่างแล้ว..." เสียงแหบพร่าเอמהร้องขอชีวิตอย่างน่าสมเพช เอเลน่าก้มมองชายแก่ที่กำลังคุกเข่าแทบเท้าด้วยแววตาที่ว่างเปล่าไร้ความปรานี เธอย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อให้ใบหน้าอยู่ในระดับเดียวกับเขา มุมปากยกยิ้มขึ้นอย่างงดงามแต่กลับน่ากลัวเสียยิ่งกว่าปีศาจ "ในวันที่ฉันและครอบครัวถูกตระกูลของคุณขับไล่ออกไปจากเมืองหลวงอย่างไร้ความปรานี และปล่อยให้พ่อของฉันต้องตรอมใจตาย... คุณเคยคิดถึงคำว่า 'ไว้ชีวิต' B้างไหมคะ, ลอร์ดโรเบิร์ต?" เอเลน่ากระซิบแผ่วเบาข้างใบหูของเขา "เกมการเงินที่คุณเริ่มไว้เมื่อสิบปีก่อน วันนี้ฉันขอเป็นคนปิดฉากมันลงด้วยมือของฉันเองค่ะ" เธอสะบัดชายกระโปรงแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง หันหลังให้ชายแก่ที่หมดสิ้นหนทางสู้ ก่อนจะส่งสัญญาณมือให้บอดี้การ์ดเข้ามาลากตัวอดีตขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ออกไปจากห้องประชุมอย่างไร้เยื่อใย ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันและความสะใจที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งห้อง ทว่า... ในจังหวะที่เอเลน่ากำลังจะหันไปรับเอกสารสรุปยอดบัญชีจากคาร์ลอส เสียงแจ้งเตือนข้อความฉุกเฉินจากระบบนิรภัยส่วนตัวก็ดังขึ้น "ตี๊ด! ตี๊ด! ตี๊ด!" ขัดจังหวะความเงียบงัน หน้าจอแท็บเล็ตบนโต๊ะทำงานเกิดอาการรวนอย่างกะทันหัน ตัวอักษรสีแดงฉานนับร้อยบรรทัดวิ่งพล่านขึ้นบนหน้าจอด้วยความเร็วสูง ก่อนที่ภาพทั้งหมดจะตัดมืดลง และปรากฏภาพโฮโลแกรมสามมิติขนาดใหญ่ลอยเด่นขึ้นกลางห้อง มันไม่ใช่ภาพของลอร์ดโรเบิร์ต และไม่ใช่ภาพของบุคคลจากอดีตที่เธอเคยรู้จัก... แต่เป็นภาพสัญลักษณ์รูป 'งูกัดหาง' สีทองอร่ามที่สลักทับอยู่บนตราประจำตระกูลที่เธอคุ้นเคยเป็นอย่างดี พร้อมกับเสียงหัวเราะทุ้มต่ำและเย็นเยือกที่ดังสะท้อนก้องผ่านลำโพงอัจฉริยะ *"ยินดีด้วยนะ เอเลน่า... ที่เธอกวาดล้างหมากตัวกระจอกบนกระดานนี้ได้สำเร็จ แต่เธอลืมไปหรือเปล่า... ว่าเธอยังเหลือหนี้ก้อนโตที่ต้องชำระให้กับ 'เจ้าของที่แท้จริง' ของเงินทุนทั้งหมดนั้น..."* สิ้นเสียงปริศนา หน้าจอโฮโลแกรมก็ระเบิดออกเป็นประกายไฟเล็กๆ ก่อนจะทิ้งท้ายด้วยข้อความสั้นๆ ที่สลักลงบนโต๊ะกระจกตรงหน้าเธอด้วยรังสีความร้อนสูงจนกระจกร้าวเป็นทางยาว: **"พรุ่งนี้เวลาเที่ยงตรง... เตรียมตัวพบกับเจ้าหนี้ตัวจริงที่จะมาทòiเอาดวงใจของเธอไป"** เอเลน่าเบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ร่างกายชะงักงันไปชั่วขณะเมื่อตระหนักได้ว่า... เกมการเงินครั้งนี้ไม่ได้มีแค่เธอและคาร์ลอสที่เป็นผู้เล่น แต่เธอกลับกลายเป็นเพียงหมากตัวหนึ่งในมือของมหาอำนาจที่ลึกล้ำยิ่งกว่าที่เคยจินตนาการไว้! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางแก้แค้นไปพร้อมกับเอเลน่าในตอนนี้นะคะ!